گردش دوران (رباعی ۳۷ خیام)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رباعی شماره ۳۷ خیام نیشابوری با مضمون گردش دوران است. وزن این رباعی «مفعول مفاعیل مفاعیل فعل» می‌باشد.[۱]

رباعی[ویرایش]

یک‌چند به کودکی به استاد شدیم
یک‌چند ز استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که مارا چه رسید
چو آب برآمدیم و چون باد شدیم

پانویس[ویرایش]

  1. رباعی ۳۷ وب‌گاه گنجور

پیوند به بیرون[ویرایش]