گرایش (زیست‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
گرایش به سمت نور در نوعی قارچ‌های زیگومیکوتا

گرایش پاسخ اندام‌های در حال رویش به محرک‌های خارجی مانند نور، گرما، آب، مواد شیمیایی و جاذبه زمین است. گیاه به سوی این عوامل، یا به سمت مخالف آن، خم می‌شود.

نورگرایی، زمین گرایی، شیمی گرایی، آب گرایی و گرما گرایی از انواع جنبش‌های گرایشی است. حرکت‌ها گرایشی جزئی از حرکت‌های فعال هستند. این نوع حرکت هارا حرکت‌های القایی نیز می‌نامند و از دیگر حرکت‌های القایی می‌توان به حرکت‌های تاکتیکی و حرکت‌های تنجشی اشاره نمود.

جستارهای وابسته

منابع