کی ۲ - ۱۸ بی
.jpg) انگاشت هنری از کی ۲–۱۸بی (سمت راست) در حال گردش به دور کوتولهٔ سرخ کی ۲–۱۸ (سمت چپ نگاره). سیاره فراخورشیدی [کی۲ - ۱۸سی] در بین آنها دیده میشود. ظاهر واقعی این سیاره هنوز ناشناخته است. | |
| کشف | |
|---|---|
| محل کشف | تلسکوپ فضایی کپلر |
| تاریخ کشف | ۲۰۱۵ |
| گذر | |
| ویژگیهای مداری[۳] | |
| ۰٫۱۵۹۱۰+۰٫۰۰۰۴۶ −۰٫۰۰۰۴۷ یکای نجومی۲۱٬۳۸۰٬۰۰۰ کیلومتر | |
| خروج از مرکز مداری | ۰٫۰۹+۰٫۱۲ −۰٫۰۹[۱] |
| ۳۲٫۹۴۰۰۴۵±۰٫۰۰۰۱۰۰ d | |
| ۳۵۴٫۳+۴۶٫۴ −۳۳٫۸°[۲] | |
| ستاره | کی۲ - ۱۸ |
| ویژگیهای فیزیکی | |
میانگین شعاع | ۲٫۶۱۰±۰٫۰۸۷ R⊕ |
| جرم | ۸٫۶۳±۱٫۳۵ M⊕ |
میانگین چگالی | ۲٫۶۷+۰٫۵۲ −۰٫۴۷ g/cm۳ |
| ۱۲٫۴۳+۲٫۱۷ −۲٫۰۷ m/s۲ | |
| دما | ۲۶۵ ± ۵ کلوین (−۸ ± ۵ درجه سلسیوس) |
کی ۲–۱۸ بی (انگلیسی: K2-18b) که همچنین EPIC 201912552 b نامیده میشود، یک سیارهٔ فراخورشیدی که بر گرد کوتوله سرخ کی ۲ - ۱۸ میگردد و در فاصله ۱۲۴ سال نوری از زمین قرار دارد.[۴] این سیاره نخستین بار توسط تلسکوپ فضایی کپلر کشف شد. این سیاره با جرمی هشت برابر زمین، اصطلاحاً یک ابرزمین محسوب میشود و در کمربند حیات ستارهٔ مجاورش قرار دارد.
در سال ۲۰۱۹ دو پژوهش مستقل، با ترکیب اطلاعات به دست آمده از تلسکوپ کپلر، تلسکوپ فضایی اسپیتزر و تلسکوپ فضایی هابل به این نتیجه رسیدند که مقدار قابل توجهی بخار آب در جو این سیاره هست. این نخستین بار است که چنین یافتهای برای یک سیاره در کمربند حیات کشف شده است.[۵][۶][۷]
در سال ۲۰۲۳، تلسکوپ فضایی جیمز وب توانست در هواکرهٔ این سیارهٔ فراخورشیدی، متان و کربن دیاکسید شناسایی کند. دادههای وب حاکی از آن است که این سیاره ممکن است پوشیده از اقیانوس، با اتمسفری غنی از هیدروژن باشد.[۸]
در آوریل ۲۰۲۵ تلسکوپ فضایی جیمز وب شواهدی مبنی بر وجود حیات در این سیاره را مشاهده کرد. این قویترین شواهد مبنی بر وجود حیات در سیارهای فرا خورشیدی است.
در تحقیقات جدید انجام شده توسط جیمز وب ابتدا نشانههای ضعیفی از «دیمتیل سولفید» را پیدا شد و در بررسیهای بعدی با دقت بالاتر، این نشانهها قویتر و تکرارپذیر شدند.
در این تحقیقات دیمتیل سولفید (DMS) و همچنین ترکیب شیمیایی دیگری به نام «دیمتیل دیسولفید» (DMDS) نیز شناسایی گردید. هر دو ترکیب تنها از طریق فعالیت زیستی در زمین شناخته شدهاند و احتمال دارد که منبع آنها در کی ۲–۱۸ بی نیز زیستی باشد.
ستاره مادر
[ویرایش]کی ۲–۱۸ یک ستاره کوتوله سرخ نوع M از کلاس طیفی M3V در صورت فلکی شیر است که ۰٫۰۷۹ ± ۳۸٫۰۲۵ پارسک (۱۲۴٫۰۲ ± ۰٫۲۶ سال نوری) از خورشید دوراست.[۳] این ستاره سردتر و کوچکتر از خورشید است و دمای آن ۳۴۵۷ کلوین (۳۱۸۴ درجه سانتیگراد؛ ۵۷۶۳ درجه فارنهایت) و شعاع ۴۵ درصد شعاع خورشید است [۹] و با چشم غیر مسلح از زمین قابل مشاهده نیست.[۱۰] این ستاره ۰٫۶ ± ۲٫۴ میلیارد سال سن دارد[۱۱] و فعالیتهای ستارهای در حد متوسطی را از خود نشان میدهد، اما این که آیا دارای لکههای ستارهای باشد،[۱۲] که سیگنالهای کاذبی هنگام گذر سیارهای از برابر آنها ایجاد میشود، مشخص نیست.[۱۲][۱۳]
تخمین زده میشود که تا حدود ۸۰ درصد از تمام ستارگان کوتولهٔ M در مناطق قابل سکونت خود سیارههایی دارند، [۹] از جمله ستارگان: الاچاس ۱۱۴۰، پروکسیما قنطورس و تراپیست-۱. داشتن جرم کم، اندازه و دمای پایین این ستارگان و چرخشهای مکرر آنها، شناسایی این سیارهها را آسانتر میکند.[۱۴][۹] از سوی دیگر، درخشندگی کم ستارگان میتواند تجزیه و تحلیل طیفسنجی سیارهها را دشوار کند، و ستارگان اغلب با درخشش و سطوح ستارهای ناهمگن (فاکولا و لکههای ستارهای) فعال هستند، که میتواند سیگنالهای طیفی اشتباهی را هنگام بررسی یک سیاره تولید کند.[۱۵]
ویژگیهای فیزیکی
[ویرایش]شعاع کی ۲–۱۸ بی ۲٫۶۱۰±۰٫۰۸۷ شعاع زمین و جرم آن ۸٫۶۳±۱٫۳۵ جرم زمین است و در هر ۳۳ روز زمینی یک بار به دور ستاره خود میچرخد.[۹] عبور این سیاره از مقابل ستاره مادر از زمین دیده میشود.[۱۶] این سیاره به احتمال زیاد در قفل کشندی ستارهٔ خود گرفتار است، هرچند با توجه به گریز از مرکز مداری آن، ممکن است تشدید مدار چرخشی مانند عطارد نیز داشته باشد.[۱۷]
منابع
[ویرایش]- ↑ Blain, Charnay & Bézard 2021, p. 2.
- ↑ Martin 2024.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ Benneke et al. 2019, p. 4.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامCloutier2019وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Ghosh, Pallab (12 September 2019). "Water found for first time on 'potentially habitable' planet". BBC News. Retrieved 13 September 2019.
- ↑ Greshko, Michael (11 September 2019). "Water found on a potentially life-friendly alien planet". National Geographic. Retrieved 11 September 2019.
- ↑ Tsiaras, Angelos; et al. (11 September 2019). "Water vapour in the atmosphere of the habitable-zone eight-Earth-mass planet K2-18 b". Nature Astronomy: 1–6. arXiv:1909.05218. Bibcode:2019arXiv190905218T. doi:10.1038/s41550-019-0878-9. Retrieved 11 September 2019.
- ↑ "K2-18b". Wikipedia (به انگلیسی). 2023-09-13.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ ۹٫۲ ۹٫۳ Benneke et al. 2019, p. 1.
- ↑ Mendex 2016, p. 5–18.
- ↑ Guinan & Engle 2019, p. 189.
- ↑ ۱۲٫۰ ۱۲٫۱ Barclay et al. 2021, p. 10.
- ↑ Benneke et al. 2019, p. 5.
- ↑ Madhusudhan et al. 2020, p. 1.
- ↑ Barclay et al. 2021, p. 2.
- ↑ Madhusudhan, Piette & Constantinou 2021, p. 13.
- ↑ Charnay et al. 2021, p. 3.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «K2-18b». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹.