کیت وینسلت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیEnglish
کیت وینسلت
Kate Winslet at The Dressmaker event TIFF (headshot).jpg
وینسلت در پیش نمایش فیلم خیاط زنانه در تورنتو، سال ۲۰۱۵
زمینه فعالیت هنرپیشه، خواننده
تولد ۵ اکتبر ۱۹۷۵(۱۹۷۵-10-0۵) ‏(۴۱ سال)
برکشایر، انگلستان
ملیت  انگلستان
سال‌های فعالیت ۱۹۹۱ - تاکنون
همسر(ها) جیم تریپلتون (۱۹۹۸–۲۰۰۱)
سام مندس (۲۰۰۳–۲۰۱۰)
ند راکنرول (۲۰۱۲–تاکنون)
فرزندان میا هانی (۲۰۰۰)
جو الفی (۲۰۰۳)
بر (معادل انگلیسی خرس)[۱] (۲۰۱۳)
صفحه در وب‌گاه IMDb

کِیت الیزابت وینسْلِت (به انگلیسی: Kate Elizabeth Winslet) با تلفظ صحیح وینزلت (زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۷۵، برکشیر) هنرپیشه و خواننده اهل انگلستان و برنده جایزه اسکار، جایزه امی، سه جایزه گلدن گلوب و جایزه گرمی است. او جوان‌ترین فردی است که شش بار نامزد جایزه اسکار و یکی از معدود بازیگران زنی است که موفق به دریافت سه جایزه از چهار جایزه مهم جوایز سرگرمی آمریکا (که شامل یک جایزه امی، یک جایزه اسکار و یک جایزه گرمی می‌شود) شده است.[۲][۳] او هم‌چنین برنده جایزه‌های متعددی از انجمن بازیگران، آکادمی فیلم و تلویزیون بریتانیا و انجمن مطبوعات خارجی هالیوود و جایزه سزار در سال ۲۰۱۲ به صورت افتخاری شده است.

او از کودکی به یادگیری نمایش‌پردازی پرداخت و در سال ۱۹۹۱ کار خود را در تلویزیون بریتانیا آغاز کرد. اولین فیلم سینمایی بلند که وینسلت در آن ایفای نقش کرد موجودات آسمانی (۱۹۹۴) بود که برای بازی در این فیلم مورد توجه و ستایش بسیاری قرار گرفت. او همین‌طور برای بازی در نقش مکمل در فیلم عقل و احساس (۱۹۹۵) مورد توجه بسیار قرار گرفت تا اینکه با بازی در فیلم تایتانیک به هنرپیشه‌ای با شهرت جهانی تبدیل شد؛ تایتانیک در آن زمان پرفروش‌ترین فیلم تاریخ شد.

از سال ۲۰۰۰ به بعد بازی وینسلت برای فیلم‌هایی نظیر قلم‌پرها (۲۰۰۰)، آیریس (۲۰۰۱)، درخشش ابدی یک ذهن پاک (۲۰۰۴)، در جستجوی ناکجاآباد (۲۰۰۴)، بچه‌های کوچک (۲۰۰۶)، کتاب‌خوان (۲۰۰۸) و جاده انقلابی (۲۰۰۸) همواره نظر مثبت منتقدین را به خود جلب کرده است. عملکرد او در فیلم‌هایش باعث شد که دیوید ادلستین، منتقد مجله نیویورک از او به‌عنوان «بهترین بازیگر انگلیسی‌زبان نسل خود» یاد کند.[۴] او در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم کتاب‌خوان و در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه امی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سریال کوتاه میلدرد پیرس برای بازی در نقش میلدرد پیرس شده است. هم‌چنین بزرگترین موفقیت حرفه‌ای–تجاری وی، فیلم کمدی رمانتیک تعطیلات (۲۰۰۶)، انیمیشن بر آب رفته (۲۰۰۶) و فیلم علمی تخیلی سنت‌شکن (۲۰۱۴) بوده‌اند.

علاوه بر بازیگری، وینسلت گوینده و راوی برنامه‌های مستند و کتاب‌های کودکان هم بوده است. در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه بهترین آلبوم شنیداری کودکان برای روایت به قصه‌گو گوش کن شد. هم‌چنین او به‌عنوان خواننده در بعضی از موسیقی‌های متن فیلم به همکاری پرداخته است و در سال ۲۰۰۱ تک آهنگی به نام «چه می‌شد اگر»[پانویس ۱] (برگرفته از موسیقی متن سرود کریسمس ساخته ۲۰۰۱) منتشر کرد که در میان تک آهنگ‌ها محبوبیت زیادی پیدا کرد. وینسلت قبلاً از جیم تریپلتون و سام مندس طلاق گرفته و هم اکنون با ند راک اند رول ازدواج کرده است.

اوایل زندگی[ویرایش]

کیت وینسلت در ۵ اکتبر ۱۹۷۵ در ریدینگ برکشایر، انگلستان به دنیا آمد[۵] و دومین فرزند از چهار فرزند سالی آن (موسوم به بریجز) و جان وینسلت بود. مادر او پیشخدمت و پدرش یک سازنده استخر بود. بث و آنا، خواهران کیت، و جوس وینسلت برادر وی است.[۶][۷] او که در خانواده‌ای از اهل تئاتر، از جمله عمویش، به دنیا آمده بود، از اوایل زندگی خود از پدربزرگ و مادربزرگش، که در یک تئاتر محلی اجرا می‌کردند، الهام گرفته بود.[۸]

کیت وینسلت تحصیل در رشتهٔ نمایش‌پردازی را از سن ۱۱ سالگی در مدرسه تئاتر ردروفس[پانویس ۲] آغاز کرد، که یک مدرسه مختلط در میدن‌هد، برکشایر بود. وینسلت در آنجا یک دانش‌آموز نماینده[پانویس ۳] هم بود.[۹] در سن ۱۲ سالگی، وینسلت در یک تبلیغ تلویزیونی که توسط تیم پاپ کارگردانی شده بود، بازی کرد. این تبلیغ محصول جدید کمپانی شوگر پاف[پانویس ۴] بود. تیم پاپ پس از دیدن بازی او اعتقاد داشت که بازیگری از ابتدا در طبیعت او وجود داشته است.[۱۰] در طول سال‌های نوجوانی او، وینسلت در بیش از ۲۰ صحنه نمایش در لندن در مدرسه نمایش‌پردازی ستاره‌ساز[پانویس ۵] در نقش اصلی حضور پیدا کرده است که می‌توان به خانم هانیگان در آنی، مادر گرگ در کتاب جنگل و لنا مارلی در باگزی مالون اشاره کرد.[۱۱][۱۲]

زندگی حرفه‌ای[ویرایش]

۱۹۹۱–۱۹۹۷[ویرایش]

وینسلت حرفهٔ بازیگری خود را با بازی در سریال علمی–تخیلی تلویزیونی فصل تاریک (۱۹۹۱) که توسط بی‌بی‌سی پخش می‌شد، آغاز کرد؛ مخاطب این سریال بیشتر کودکان بودند.[۱۳] این نقش باعث شد که وی در ادامه در تله‌فیلم نگرش انگلوساکسون (۱۹۹۲)، سریال کمدی برگرد (۱۹۹۲) و هم‌چنین یک قسمت از سریال درام پزشکی تلفات (۱۹۹۳) به ایفای نقش بپردازد.[۱۳]

پس از ترک مدرسه برای ادامه حرفه بازیگری و حضور در تولیدات مختلف فیلم‌های بریتانیایی، در سال ۱۹۹۲، وینسلت در هنرآزمایی برای فیلم موجودات آسمانی پیتر جکسون حضور پیدا کرد.[۸] وینسلت برای بازی در نقش جولیت هولم، دختر نوجوانی که در قتل مادر بهترین دوستش، پالین پارکر (با بازی ملانی لینسکی) دخیل بوده است، تست بازیگری داد، که سرانجام از میان ۱۷۵ دختر دیگر، او نقش را از آن خود کرد. پیتر جکسون در گفتگویی با مجله انترتینمنت ویکلی، نقشی که کیت وینسلت در قسمت‌های کم‌اهمیت‌تر تست بازیگری بازی می‌کند را دلیلی بر قدرت او در مقایسه با دیگر بازیگران دانست.[۸] این فیلم شامل اولین خوانندگی وینسلت نیز بود، که در آن آهنگ سونو آداتی(یک اریتا اثر لا بوهِم)[۱۴] را بدون آهنگ پس‌زمینه خوانده و در موسیقی متن فیلم هم قرار گرفته است.[۱۵] این فیلم که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد، با نقدهای بسیار مثبتی همراه بود. هم‌چنین فیلم نامزدی اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی را برای جکسون و همکارش فرن والش به ارمغان آورد.[۱۶] وینسلت نیز برنده جایزه امپایر و انجمن منتقدان فیلم لندن به‌عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.[۱۷] دژان تامسون، نویسنده و منتقد فیلم روزنامه واشینگتن پست، اظهار داشت:

وینسلت در نقش جولیت، مانند یک توپ آتشین بود که در همه صحنه‌های فیلم درخشید. او در این فیلم همراه لینسکی که در نقش پالین به شکلی ظریف و آرام آرام می‌سوخت، کاملاً هماهنگ بود و با موفقیت رابطه خطرناکشان در فیلم را به تصویر کشید.[۱۸]
بازیگری در خانواده من است. من همیشه می‌دانستم که این چیزی است که خودم می‌خواهم انجام دهم.

—کیت وینسلت در گفتگویی با نیویورک تایمز، ۱۹۹۵[۸]

در همان سال، از ۷ آوریل تا ۷ مه، او در نقش جرالدین بارکلی در نمایش آنچه خدمتکار دید[پانویس ۶] برای تئاتر رویال اکسچینج حضور پیدا کرد.[۱۹][۲۰] عملکرد وی در این نمایش باعث شد که او نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن توسط جوایز تئاتر منجستر نیوز ایوینینگ[پانویس ۷] شود.[۲۱][۲۲]

در سال بعد، او برای بازی در نقش کوچک اما محوری لوسی استیل برای فیلم حس و حساسیت که اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جین آستین است، تست بازیگری داد. اما در نهایت وی در نقش دوم فیلم، همراه با اما تامسون، هیو گرانت و آلن ریکمن به ایفای نقش ماریان داشوود پرداخت.[۲۳] انگ لی، کارگردان فیلم، ابتدا از نحوهٔ بازی وینسلت در موجودات آسمانی ابراز نگرانی کرد. به همین خاطر او را به انجام ورزش تای چی ترغیب کرد و به او گفت که باید برای ایفای نقش، آثار ادبی سبک گوتیک معاصر آستین را مطالعه کند؛ هم‌چنین با یک معلم پیانو هم به تمرین بپردازد تا با نقشش هماهنگ شود.[۲۳] بودجه این فیلم معادل ۱۶٫۵ میلیون دلار آمریکا بود. این فیلم پس از اکران به موفقیت تجاری بسیار خوبی رسید و منتقدین نیز نقدهای بسیار مثبتی دربارهٔ آن نوشتند. تاد مک‌کارتی، از مجله ورایتی، وینسلت را باعنوان «فوق‌العاده مانند بلند پرواز عاشقانه‌ای که بال‌هایش سوخته است» و فیلم را باعنوان «تقریباً بیش از حد از یک چیز خوب» توصیف کرد.[۲۳] فیلم نزدیک ۱۳۵ میلیون دلار آمریکا فروش کرد، و جوایز مختلفی را برای وینسلت به همراه داشت. او برنده یک جایزه بفتا و یک جایزه انجمن بازیگران فیلم و هم‌چنین نامزد دریافت جایزه اسکار و گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن نیز شد.[۱۷][۲۴]

در سال ۱۹۹۶، وینسلت به بازی در دو فیلم جود و هملت پرداخت. در فیلم جود به کارگردانی مایکل وینترباتم که اقتباسی از رمان جود گمنام، اثر توماس هاردی در دوره ویکتوریایی بود؛ وی به ایفای نقش سو برایدهد می‌پردازد. زن جوانی که طرفدار حقوق زنان است و در ادامه عاشق پسر عموی خود (با بازی کریستوفر اکلستون) می‌شود. گرچه این فیلم مورد تحسین بسیاری از منتقدین قرار گرفت اما در گیشه موفقیت چندانی بدست نیاورد و به سختی ۲ میلیون دلار فروش کرد.[۲۵][۲۶] در سال ۱۹۹۶، وینسلت در فیلم هملت ساخته کنت برانا در نقش اوفلیا، معشوقه هملت به نقش آفرینی پرداخت. فیلم که اقتباسی از نمایش‌نامهٔ هملت نوشته ویلیام شکسپیر بود، نقدهای بسیار خوبی را از منتقدان دریافت کرد و هم‌چنین وینسلت نیز دومین جایزه امپایر خود را به خاطر بازی در این فیلم دریافت کرد.[۱۷][۲۷] در ادامه همان سال، وینسلت به‌عنوان یکی از پنجاه نفر زیبای دنیا از دیدگاه وب‌گاه پیپل انتخاب شد.[۸]

تایتانیک[ویرایش]

در سپتامبر ۱۹۹۶، کیت وینسلت شروع به نقش آفرینی در کنار لئوناردو دی کاپریو در فیلم تایتانیک، به کارگردانی جیمز کامرون کرد.[۲۸] در ابتدا نیکول کیدمن، مدونا، جودی فاستر، کامرون دیاز، گوئینت پالترو، کلیر دینز و گابریله انور کسانی بودند که برای این نقش در نظر گرفته شده بودند؛[۲۹][۳۰][۳۱][۳۲] ولی وقتی آنها این نقش را نپذیرفتند، وینسلت به سختی برای گرفتن این نقش مبارزه کرد. او هر روز از انگلستان به جیمز کامرون نامه می‌نوشت و بالاخره به لطف مدیر برنامه‌های خود هیلدا کووالی، کامرون از او برای شرکت در تست‌های اولیه دعوت نمود.[۳۳] کامرون شخصیت رز (شخصیت اصلی زن فیلم تایتانیک) را به نوعی به آدری هپبورن شبیه می‌دانست و از بازیگر اجراکننده این نقش، حتی بعد از اینکه تحت تأثیر اجرای وینسلت در تست بازیگری قرار گرفت، مطمئن نبود.[۲۹] پس از اینکه وینسلت همراه با دی کاپریو تست بازیگری را انجام داد، به شدت تحت تأثیر بازی دی کاپریو قرار گرفت، به طوری که به کامرون گفته بود که بازی دی کاپریو فوق‌العاده بوده و حتی اگر خودش موفق به گرفتن نقش رز نشد، کامرون حتماً نقش جک را به دی‌کاپریو بدهد.[۲۹] هم‌چنین وینسلت یک شاخه گل رز را برای کامرون فرستاد که یادداشتی روی آن قرار داشت که در آن نوشته شده بود: «از طرف رز شما» و حتی یک روز که کامرون در اتومبیل هامر خود بود با او تماس گرفت و گفت: «من رز هستم! من حتی نمی‌فهمم چرا شما هنوز از بقیه تست بازیگری می‌گیرد!» در نهایت پشتکار او و هم‌چنین استعدادش باعث شد که کامرون را برای دادن نقش رز به او متقاعد کند.[۲۹]

وینسلت باید در این فیلم نقش رز دِویت بوکاتر هفده ساله را بازی می‌کرد که در جریان غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک در سال ۱۹۱۲ نجات می‌یابد. این شخصیت، یک دختر از طبقه اشرافی است که شخصیتی بسیار احساساتی دارد و به همین دلیل وینسلت نیز می‌بایست با احساس بازی می‌کرد.[۳۴] در جریان فیلم‌برداری، وینسلت یکی از معدود بازیگرانی بود که خواهان پوشیدن لباس مخصوص داخل آب برای گرم شدن، در طول صحنه‌های فیلم‌برداری فیلم در آب نبود، که باعث شد وی به سینه‌پهلو دچار شود.[۳۲] در صحنه‌های داخل آب فیلم، که رز در حال یخ زدن است و می‌لرزد، وینسلت به اجرای نقش نمی‌پرداخت؛ بلکه وی در حال یخ زدن در صحنه واقعی بود. وینسلت در دفتر خاطرات خودش، که در زمان فیلم‌برداری فیلم به نوشتن آن می‌پرداخت، این گونه نوشته بود: «من به طور کامل در حال لرزیدن هستم. کمد لباس‌هایم من را به پوشیدن لباس مخصوص داخل آب (که برای گرم شدن است) تشویق می‌کند؛ ولی من نمی‌توانم. چون [در صورت پوشیدن] از وجود آن آگاه هستم و درضمن، لباس من برای آن بیش از حد نازک است. جیم (جیمز کامرون) نمی‌خواهد که این لباس معلوم باشد و می‌گوید که این تی‌شرت مرطوبی برای فیلم نیست. هم‌چنین او نمی‌خواهد که لباس من وقتی که خیس هستم، به من بچسبد. ما تمام انواع تست‌های دوربین را برای این کار انجام داده‌ایم. (هوا) خیلی سرد است، ولی... به این معنی است که امیدوارم واکنش‌های من طبیعی و واقعی باشند.»[۳۵]

در نهایت برخلاف همه انتظارها، این فیلم تنها فیلمی شد که در گیشه به رکورد ۱٫۸۴۳ میلیارد دلار رسید[۳۶] و هم‌چنین وینسلت نیز به یک ستاره فیلم تجاری تبدیل شد.[۳۷] پس از آن، او نامزد دریافت جایزه‌های بسیار و برنده یکی از جوایز فیلم اروپا نیز شد.[۱۷][۳۸] در سال ۱۹۹۷، نویسنده استرالیایی گزیده‌ای از دفتر خاطرات وینسلت، که از زمان فیلم‌برداری فیلم تایتانیک بود، به چاپ رساند. وینسلت در این دفتر دربارهٔ اتفاقات فیلم که در طول فیلم‌برداری رخ داده بود، از جمله اولین ملاقات او با جیمز کامرون، که در آن کامرون به او یک مدل از کشتی تایتانیک و چگونگی فیلم‌برداری جلوه‌های ویژه با استفاده از یک دوربین کوچک را نشان داد، نوشته بود. او در یک گفتگوی تلویزیونی، در مورد چگونگی تحت تأثیر قرار گرفتنش برای توجه کامرون به جزئیات فیلم، معتقد بود که تمام چیزهایی که در فیلم انجام دادند (هر صحنه، هر فضا، هر دیوار و حتی هر قطعه از کارد و چنگال) دقیقاً چیزی بود که در کشتی واقعی انجام شده و کپی کامل شده بود.[۳۹]

نقاشی برهنه رز که توسط کامرون طراحی شده بود، توسط شرکت متخصص آمریکایی در حراج یادگاری‌های امروز (شنبه) و یکشنبه به مزایده گذاشته شده بود و انتظار می‌رفت که حدود ۷٬۵۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ پوند به فروش برسد، اما درنهایت این نقاشی در سال ۲۰۱۱، به مبلغ ۱۶٬۰۰۰ دلار به فروش رفت. در مارس ۲۰۱۴، و در جریان پیش‌نمایش فیلم سنت‌شکن در شهر لس آنجلس، طرفداران وی یک نسخه از نقاشی برهنه رز در فیلم تایتانیک را به وی نشان دادند و از او خواستند تا نقاشی را امضاء کند؛ ولی وی نپذیرفت. وینسلت در گفتگویی با وب‌گاه یاهو! فیلم‌ها گفت: «من آن (نقاشی) را امضاء نمی‌کنم. این احساس بسیار ناراحت‌کننده‌ای است. چرا شما این کار را می‌کنید؟... بسیاری از مردم از من می‌خواهند تا نقاشی را امضاء کنم. نقاشی هنوز برای من فراموش نشدنی است.»[۴۰]

۱۹۹۸–۲۰۰۳[ویرایش]

وینسلت در سال ۱۹۹۸، به بازی در فیلم کم بودجه و عاشقانه هیپی مو فرفری زشت پرداخت، که پیش از تایتانیک فیلم‌برداری شده بود.[۴۱] هم‌چنین وینسلت بازی در نقش مکمل فیلم شکسپیر عاشق (۱۹۹۸) و آنا و شاه (۱۹۹۹) را نپذیرفت و در عوض، نقش مادری جوان اهل انگلستان، به نام جولیا را در فیلم مو فرفری زشت پذیرفت، که در این فیلم به همراه دخترانش به امید شروع یک زندگی جدید، از لندن به مراکش مهاجرت می‌کنند.[۴۱] فیلم مو فرفری زشت در کل نقدهای مختلفی دریافت کرد و به صورت محدود توزیع شد[۴۲] و در سطح جهان ۵ میلیون دلار فروش کرد.[۴۳] این فیلم تنها فیلم وینسلت در سال ۱۹۹۸ بود. در سال ۱۹۹۹، وینسلت در کنار بازیگر مشهور، هاروی کایتل در فیلم دود مقدس! (۱۹۹۹) به ایفای نقش پرداخت.[۳۴] او که پس از بازی در فیلم تایتانیک خودش را تحت فشار می‌دانست، دراین‌باره گفت:

من هرگز تایتانیک را به عنوان سکوی پرشی برای گرفتن نقش در فیلم‌های بزرگ تجاری و گرفتن دستمزدهای بیشتر نگاه نکردم. این چیزی است که من انتخاب کردم، هرچند که ممکن است باعث نابودی من شود.[۴۴]

وینسلت در همان سال به اجرای صدای شخصیت بریگید در انیمیشن کامپیوتری پری‌ها پرداخت.[۴۵]

در سال ۲۰۰۰، او به بازی در فیلم قلمِ پرها به همراه جفری راش و خواکین فینیکس پرداخت. فیلم اقتباسی از زندگی فیلسوف و شاعر معروف فرانسوی، مارکی دوساد بود. وینسلت در این فیلم نقش یک خدمتکار که در دیوانه خانه‌ای که مارکی دوساد در آن قرار داشت بازی می‌کند، کسی که به دوساد کمک می‌کرد تا کتاب‌هایش را به صورت مخفیانه چاپ کند.[۴۶] پس از انتشار، فیلم مورد ستایش بسیاری از منتقدین قرار گرفت و جوایز بسیاری را برای وینسلت به ارمغان آورد که شامل نامزدی یک جایزه انجمن بازیگران فیلم و یک جایزه ستلایت بود.[۱۷] این فیلم یک موفقیت هنری نیز محسوب می‌شود و در اولین آخر هفته‌ای که به بازار عرضه شد، به طور میانگین ۲۷٫۷۰۹ هزار دلار فروش کرد، و در کل در جهان ۱۸ میلیون دلار فروش کرد.[۴۷]

وینسلت در سال ۲۰۰۱، به بازی در فیلم معما پرداخت. او در این فیلم نقش زن جوانی را بازی می‌کند که عاشق یک کد شکن جوان در دوران جنگ جهانی دوم شده است.[۴۸] فیلم که اولین تجربه وینسلت در زمینه بازی در ژانر جنگی بود؛ از آن به‌عنوان «تجربه‌ای درخشان» یاد می‌کند. وی هنگام بازی در این فیلم پنج ماهه حامله بود و کارگردان فیلم، مایکل اپتد مجبور شد با استفاده از حقه‌های سینمایی او را لاغرتر جلوه دهد.[۴۸] در کل فیلم نقدهای بسیار مثبتی از سوی صاحب نظران دریافت کرد[۴۹] و وینسلت برای عملکردش در فیلم یک «جایزه مستقل فیلم و سینمای بریتانیا» را دریافت کرد.[۱۷] هم‌چنین مجله نیویورک تایمز در نقد خود وی را شایسته‌تر و پیروزتر از همیشه دانست.[۵۰]

قبل از تایتانیک بله... من نامزد دریافت جایزه اسکار شده بودم، اما من هرگز به‌عنوان فردی مشهور در دنیا شناخته نمی‌شدم. وقتی که من در مورد حضور در حرفه بازیگری فکر می‌کردم، هرگز توهماتی در مورد تبدیل شدن به یک ستاره جهانی فیلم نداشتم.

—کیت وینسلت در گفتگویی با نیویورک تایمز، ۱۹۹۹[۵۱]

در همان سال، وینسلت به بازی در فیلم تحسین‌شده آیریس، ساخته ریچارد ایره در نقش رمان‌نویس معروف، آیریس مرداک پرداخت. او در این فیلم نقش خود را با جودی دنچ تقسیم کرد و وینسلت در نقش آیریس جوان و جودی دنچ در نقش آیریس سالخورده بازی می‌کرد.[۵۲] این فیلم باعث شد که هم وینسلت و هم دنچ نامزد دریافت اسکار شوند، که این سومین نامزدی اسکار وینسلت نیز محسوب می‌شد.[۱۷] هم‌چنین در همین سال، او در انیمیشن سرود کریسمس که براساس رمانی به همین نام نوشته چارلز دیکنز است، در نقش بل به ایفای نقش پرداخت. برای این فیلم، او تک آهنگ چه می‌شد اگر را ضبط کرد و آن را در نوامبر سال ۲۰۰۱ منتشر کرد.[۵۳] وینسلت همه پولی را که از فروش این تک آهنگ بدست آورد، به دو سازمان مورد علاقه‌اش یعنی انجمن ملی جلوگیری از ظلم به کودکان و بنیاد مبارزه با سرطان کودکان اهدا کرد.[۵۳][۵۴] این آهنگ در جدول ده آهنگ پرفروش اروپا، رتبه یک را در کشورهای اتریش، بلژیک و ایرلند[۵۵] و در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رتبه ششم را بدست آورد؛[۵۶] هم‌چنین در سال ۲۰۰۲ برنده جایزه سازمان حمایت از طرفداران یوروویژن در بخش موسیقی شد.[۵۷]

فیلم بعدی وینسلت در سال ۲۰۰۳، زندگی دیوید گیل (۲۰۰۳) بود که وینسلت در این فیلم درام نقش یک روزنامه‌نگار مصمم برای موفقیت‌های بیشتر را بازی می‌کند که در هفته‌های پایانی زندگی یک پروفسور محکوم به اعدام، با بازی کوین اسپیسی، به مصاحبه با وی می‌پردازد. این فیلم چه در گیشه و چه در بین منتقدین یک شکست محسوب شد، چرا که تنها نیمی از بودجه ۵۰٫۰۰۰٫۰۰۰ دلاری خود فروش کرد[۵۸][۵۹] و راجر ایبرت، نویسنده شیکاگو سان-تایمز از این فیلم به‌عنوان «فیلمی افتضاح» یاد کرد.[۶۰]

۲۰۰۴–۲۰۰۶[ویرایش]

پس از فیلم زندگی دیوید گیل، وینسلت همراه جیم کری به بازی در فیلم درخشش ابدی یک ذهن پاک (۲۰۰۴) پرداخت. این فیلم به سبک فراواقع‌گراییدرام بود و توسط کارگردان معروف فرانسوی میشل گوندری کارگردانی شد. وینسلت در این فیلم، نقش کلمنتاین کروچینسکی را بازی می‌کند که دختری پرحرف، خود سر و تاحدی عصبی است و تصمیم می‌گیرد خاطرات دوست پسر سابقش را از ذهن خود پاک کند.[۶۱] این نقش از سایر نقش‌هایی که وی بازی کرده بود، کاملاً متفاوت بود. به طوری که خود وینسلت در مصاحبه‌ای با مجله ورایتی گفت: «این نقشی نبود که من بتوانم آن را ارائه بدهم [...] من فقط از این خوشحال بودم که او (کارگردان فیلم) در من چیزی دیده بود که باعث می‌شد فکر کند که من توانایی بازی در نقش کلمنتاین را دارم.»[۶۲] این فیلم پس از اکران به موفقیت بسزایی در گیشه و در میان منتقدان رسید.[۶۳] وینسلت نیز برای بازی با احساسش، چهارمین نامزدی اسکار خود را کسب کرد. هم‌چنین پیتر ترورس، منتقد مجله رولینگ استون، در نقد خود وینسلت را «درخشان و به شدت آسیب‌پذیر» توصیف کرد.[۶۴]

آخرین بازی او در سال ۲۰۰۴، فیلم در جستجوی ناکجاآباد بود. این فیلم داستان نویسنده معروف اسکاتلندی جیمز بری (با بازی جانی دپ) و رابطه عجیبش با سیلویا لویلِن دیویس (با بازی وینسلت) را به تصویر می‌کشد. این رابطه باعث می‌شود که جیمز نمایش‌نامه معروف پیتر پن را با الهام از پسران سیلویا بنویسد.[۶۵] در طول فیلم برداری‌های نهایی فیلم، وینسلت دربارهٔ نقش خود در این فیلم گفت:

بازی در نقش سیلویا برای من بسیار مهم بود چرا که خود من نیز یک مادرم. چون من فکر می‌کنم که اگر من نمی‌دانستم که مادر بودن چه احساسی دارد و داشتن فرزند مسئولیت‌هایی دارد و یک مادر چه عشقی به فرزندانش ابراز می‌کند، نمی‌توانستم این نقش را بازی کنم [...] و همیشه کودکِ درونِ من در جایی خود را نشان می‌دهد، حتی گاهی اوقات در صورتم.[۶۵]

این فیلم نقدهای بسیار مثبتی دریافت کرد و موفقیت‌های بین‌المللی زیادی کسب کرد، و با فروش بیش از ۱۸۰ میلیون دلاری‌اش در جهان، به پرفروش‌ترین فیلم وینسلت پس از تایتانیک بدل شد.[۶۶][۶۷]

در سال ۲۰۰۵، وینسلت در یک قسمت از سریال کمدی اکستراس، ساخته بی‌بی‌سی و اچ‌بی‌او و کارگردانی ریکی جرویس و استیون مرچنت ظاهر شد. در این قسمت او نقش یک راهبه، به نام مگی را بازی می‌کرد که از طریق سکس تلفنی در حال راهنمایی جنسی یکی از شخصیت‌های فیلم بود. بازی در این قسمت از سریال، اولین نامزدی وی برای دریافت جایزه امی را نیز به همراه داشت.[۱۷] در سال ۲۰۰۵، وینسلت به بازی در فیلم کمدی-رمانتیک و موزیکال عشق و سیگار، به نویسندگی و کارگردانی جان تورتورو پرداخت. او در این فیلم نقش تولا را بازی می‌کرد که خودش این شخصیت را به‌عنوان «زنی شلخته بددهن، بدرفتار و کسی که نمی‌داند چگونه لباس بپوشد» توصیف می‌کند.[۶۸] تورتورو که پس از مشاهده رقصیدن وینسلت در فیلم دود مقدس تحت تأثیر قرار گرفته بود، او را برای این نقش برگزید.[۶۸] هم‌چنین وینسلت در این فیلم شعر معروف کانی فرانسیس به‌نام آیا همان اندازه که مرا می‌بوسی دوست داری؟ را خواند.[۶۹] دِرِک اِلی از مجله ورایتی در نقد خود نوشت:

هرچند نقش او در فیلم کوتاه بود، اما نقشش در این فیلم بسیار درخشان و یکدست بود و لهجه فوق‌العاده خنده دار لانکاشری که در این فیلم داشت، عالی بود. مشخص است که وینسلت دارد خودش را در نقش‌های کثیف قرار می‌دهد.[۷۰]

در سال ۲۰۰۵، وینسلت پس از نپذیرفتن دعوت وودی آلن برای بازی در فیلم امتیاز نهایی، اعلام کرد که می‌خواهد زمان بیشتری را با کودکانش صرف کند.[۷۱] سپس در سال ۲۰۰۶، وینسلت در فیلم همه مردان پادشاه به کارگردانی استیون زایلیان، همراه با شان پن و جود لا حضور پیدا کرد. وینسلت در این فیلم نقش آنه استانتون، یار دوران کودکی جک باردن (با بازی جود لا) را ایفا کرده است. فیلم چه در گیشه و چه در بین منتقدین ناموفق بود.[۷۲][۷۳] تاد مک‌کارتی، منتقد مجله ورایتی، فیلم را باعنوان «بسیار بد بازی شده [...] نبود هیچ نقطه‌ای از تعامل و درگیر شدن شخصیت‌ها با یکدیگر، احساس مرده فیلم و نبود هیچ هیجانی برای تحریک کردن احساس بینندگان» توصیف کرد.[۷۴]

وینسلت در ادامه همان سال، با بازی در فیلم بچه‌های کوچک به کارگردانی تاد فیلد، شانس دوباره‌ای پیدا کرد. او در نقش سارا پیرس، یک زن خانه‌دار بی‌حوصله که بسیار مشتاق به عشق‌بازی با همسایه متاهلش (با بازی پاتریک ویلسون) است، به ایفای نقش پرداخت. عملکرد وینسلت و هم‌چنین فیلم، نقدهای فوق‌العاده‌ای را دریافت کردند. ای. او. اسکات، منتقد آمریکایی مجله نیویورک تایمز در نقد خود نوشت:

در بسیاری از فیلم‌های اخیر، هوش و ذکاوت بسیار کم ارزش شده است و این ویژگی -حتی بیشتر از زیبایی قابل توجه آن- است که بچه‌های کوچک را از سایر فیلم‌ها متمایز می‌کند. نتیجه فیلم این است که [افراد را] به چالش می‌کشد، در دسترس و بسیار سخت برای جلوگیری از فکر کردن در موردش است. خانم وینسلت، همانند هر کدام از بازیگرهای زن عالی که امروزه در حال بازی در فیلم‌ها هستند، غرور سارا را به اهتزار درمی‌آورد، به خودش شک دارد و تمایل‌گراست، الهام بخش ترکیبی از به رسمیت شناختن است، ترحم و نگرانی‌اش بسیار است و در آخر فیلم، چیزی شبیه به عشق را داراست. دوست‌داشتی بودن خانم وینسلت باعث می‌شود که کمبود عشق در زندگی سارا، بیشتر از همه دردناک‌تر نشان دهد.[۷۵]

برای کار وی در این فیلم، او با جایزه انگلیس برای هنرمند انگلیسی سال بفتا/ال‌ای، یک شاخه از جوایز بفتا که در لس‌آنجلس مستقر است، مفتخر شد.[۷۶] هم‌چنین وینسلت نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش زن شد و در سن ۳۱ سالگی، جوان‌ترین بازیگر زن در طول تاریخ شد که نامزد پنج جایزه اسکار شده است.[۷۷]

او پس از فیلم بچه‌های کوچک در فیلم کمدی–رمانتیک نانسی مایرز به‌نام تعطیلات، به همراه کامرون دیاز، جود لا و جک بلک به ایفای نقش پرداخت. در این فیلم او نقش آیریس، یک زن انگلیسی که به طور موقت با یک زن آمریکایی (با بازی دیاز) در حال مبادله خانه است، ایفا کرده است. فیلم پس از انتشار، نقدهای مختلفی را از سوی منتقدان دریافت کرد.[۷۸] این فیلم بزرگ‌ترین موفقیت تجاری وینسلت در نه سال اخیر شد و در سراسر جهان بیش از ۲۰۵ میلیون دلار فروش کرد.[۷۹] هم‌چنین در سال ۲۰۰۶، از صدای وینسلت در چند پروژه کوچک‌تر استفاده شد. در انیمیشن کامپیوتری بر آب رفته، او به اجرای صدای شخصیت ریتا، یک موش فاضلاب که به رودی (با بازی هیو جکمن) کمک می‌کند تا از رتروپولیس فرار کند و به اصل و نسب کنزینگتونی خود برسد، می‌پردازد. فیلم از لحاظ منتقدان و هم‌چنین از لحاظ تجاری موفق بود و در باکس آفیس جهانی ۱۷۷ میلیون دلار فروش کرد.[۸۰]

۲۰۰۷–۲۰۱۱[ویرایش]

وینسلت در هشتاد و یکمین دوره جوایز اسکار، فوریه سال ۲۰۰۹

در سال ۲۰۰۷، وینسلت دوباره با لئوناردو دی‌کاپریو در فیلم جاده انقلابی (۲۰۰۸) به کارگردانی سام مندس، همسر آن زمان وینسلت، هم‌بازی شد. وینسلت پیشنهاد کرده بود که هردوی آن‌ها باید با وی در این فیلم، که اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته ریچارد یتس است و جاستین هیت مسئولیت خواندن فیلم‌نامهٔ آن را برعهده داشت، بازی کنند.[۸۱] در نتیجه در هر دوی آن‌ها «برکت، رحمت و فشار اضافه» روی صحنه این فیلم بوجود آمد و برای وینسلت این فیلم اولین تجربه کار او با مندس بود.[۸۲] فیلم که داستان زن و شوهری را که در دهه ۱۹۵۰ در ازدواجشان شکست خوردند را به تصویر می‌کشد. دی کاپریو و وینسلت برای آماده کردن خودشان برای بازی در این فیلم، فیلم دوره‌های ترویج زندگی در حومه شهر را تماشا کردند،[۸۲] که هردو بررسی‌های مطلوبی را با تماشای این فیلم‌ها، بدست آوردند.[۸۳] عملکرد وینسلت در این فیلم باعث شد که وی برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام شود، که هفتمین نامزدی وی در جوایز گلدن گلوب محسوب می‌شود.[۱۷] در طول سخنرانی‌اش در مراسم گلدن گلوب، وینسلت که گریان و شوکه شده بود، از نامزدهای دیگر این جایزه، مریل استریپ، ان هتوی، کریستین اسکات توماس و آنجلینا جولی، عذرخواهی کرد. وی درحالی که از عملکرد دی‌کاپریو تحسین می‌کرد، گفت: «من خیلی خوشحالم که می‌توانم اینجا بایستم و به شما بگویم که دوستتان دارم، و برای ۱۳ سال است (که دوستتان دارم)»[۸۴] دیوید ادلستین، منتقد مجله نیویورک در نقد خود اظهار داشت که

یک لحظه پیش پاافتاده در عملکرد وینسلت وجود ندارد - نه ژستی، نه کلمه‌ای - آیا وینسلت در حال حاضر بهترین بازیگر زن انگلیسی‌زبان فیلم‌ها در نسل خودش است؟ من که این‌طور فکر می‌کنم.[۴]
وینسلت در شصت و هشتمین جشنواره فیلم ونیز، سال ۲۰۱۱

در اواخر سال ۲۰۰۸، وینسلت در فیلم کتاب‌خوان، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر برنهارد شلینک (۱۹۹۵) است، به همراه رالف فاینس و داوید کروس و با کارگردانی استیون دالدری حضور پیدا کرد. در ابتدا اولین بازیگر انتخاب‌شده برای نقش وینسلت، به دلیل این‌که برنامه‌های وی در ابتدا با فیلم جاده انقلابی مغایرت داشت و قادر به پذیرفتن نقش نبود، نیکول کیدمن بود.[۸۵] پس از یک ماه از آغاز فیلم‌برداری و قبل از فیلم‌برداری نقش کیدمن در فیلم، او به علت بارداری از فیلم را ترک کرد و موجب شد تا وینسلت دوباره قادر باشد تا به فیلم محلق شود.[۸۵] وینسلت در این فیلم نقش هانا اشمیتز، نگهبان سابق اردوگاه نازی‌ها را بازی می‌کند که با یک نوجوان (با بازی داوید کروس)، به‌عنوان یک فرد بزرگسال، رابطه‌ای عاشقانه و جنسی برقرار می‌کند و پس از سال‌ها هانا را در حال محاکمه در دادگاه جنایت‌کاران جنگی نازی می‌بیند.[۸۶] وینسلت بعدها گفت که این نقش برای او دشوار بود، چراکه او به طور طبیعی قادر نبود که از گارد اس‌اس طرفداری کند.[۸۷] از آنجا که وینسلت می‌بایست در فیلم به طور کامل از جلو برهنه می‌شد، برای او مرکین ساخته شده بود.[۸۸][۸۹] درحالی فیلم به طور کلی نقدهای مختلفی را از سوی منتقدان دریافت کرد،[۹۰] عملکرد وینسلت نقدهای زیادی را دریافت کرد.[۹۰] وب‌گاه فیلم‌میسری در فهرستی از بهترین ۱۰۰ عملکرد بازیگران زن در طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، عملکرد وینسلت در فیلم کتاب‌خوان را در جایگاه ۴۷ام قرار داد.[۹۱] در سال بعد، وینسلت برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد که ششمین نامزدی وی در اسکار محسوب می‌شد. علاوه‌برآن او برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن، جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول زن و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.[۱۷] در طول سخنرانی‌اش در مراسم اسکار، وینسلت گفت: «اولین باری که وانمود کردم که جایزه اسکار را برنده شدم، ۸ ساله بودم که بطری شامپو را در دست گرفته بودم. خب، الان که بطری شامپو نیست.»[۸۴] در اواخر سال ۲۰۱۰، وب‌گاه پاپ‌کرانچ در فهرستی ۱۰۰ نفره از جذاب‌ترین زنان سال ۲۰۱۰، وینسلت را در رتبه ۱۰۰ام قرار داد و نوشت:

کیت وینسلت یکی از خواستنی‌ترین هنرپیشه‌های زن هالیوود و هم‌چنین یکی از جذاب‌ترین آن‌ها است. او نه تنها در حرفه بازیگری‌اش فوق‌العاده است، بلکه یک خواننده موفق نیز محسوب می‌شود. کیت افتخارات زیادی در فیلم‌ها دارد که ما می‌توانیم درباره‌اش صحبت کنیم، ولی درعوض، اجازه دهید فقط نگاهی به تصاویر شگفت‌انگیزش بیندازیم![۹۲]

در سال ۲۰۱۱، وینسلت در سریال کوتاه شبکه اچ‌بی‌او به نام میلدرد پیرس، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر جیمز کین (۱۹۴۱) است، به همراه گای پیرس و ایوان ریچل وود و با کارگردانی تاد هینز حضور پیدا کرد.[۹۳] او نقش یک مادر فداکار در طول رکود بزرگ را به تصویر می‌کشد که از شوهر خویش جدا شده و عاشق یک مرد جدید می‌شود؛ در حالی که همه تلاشش را می‌کند تا از دختر خودشیفته‌اش عشق و احترام کسب کند. وینسلت دربارهٔ نقش خود در این سریال کوتاه گفت: «من می‌دانم که باید چه مقدار زیادی را روی صحنه نمایش اجرا کنم که خود آن یک چالش محسوب می‌شد.»[۹۴] مجموعه پنج فصلی میلدرد پیرس، به طور کلی نقدهای مختلفی را از سوی منتقدان دریافت کرد.[۹۵] وب‌گاه سالون فیلم را «ساکت، آرام و شاهکار اندوه‌آور» توصیف کرد.[۹۶] هم‌چنین وینسلت برای عملکردش در این سریال، برنده جایزه امی، جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش زن برای سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی[۹۷] و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش زن برای سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی شد.[۹۸]

هم‌چنین در سال ۲۰۱۱، وینسلت در فیلم مهیج شیوع به همراه ماریون کوتیار، مت دیمون، گوئینت پالترو، جود لا و با کارگردانی استیون سودربرگ حضور پیدا کرد. داستان فیلم، ویروس کشنده‌ای را روایت می‌کند که با سرعت زیادی همه‌گیر شده و حتی بدون تماس مستقیم به فردی منتقل می‌شود و او را در عرض چند روز می‌کشد. وینسلت نقش افسر خدمات اطلاعات بیماری‌های همه‌گیر را به تصویر می‌کشد که در طول تحقیقات خود برروی این بیماری، آن را دریافت کرده و آلوده به آن شده است.[۹۹] فیلم دیگر وینسلت در سال ۲۰۱۱، فیلم کشتار به کارگردانی رومن پولانسکی و به همراه جودی فاستر، جان سی ریلی و کریستوف والتس بود که پیش‌نمایش آن در جشنواره فیلم ونیز سال ۲۰۱۱ برروی پرده رفت. فیلم که اقتباسی از نمایش‌نامهٔ خدای کشتار اثر یاسمینا رضا (۲۰۰۶) است، داستان دیدار دو زوج را روایت می‌کند که به‌خاطر دعوای فرزندانشان در یک پارک با یکدیگر به گفتگو می‌پردازند. وینسلت برای عملکردش در این فیلم، نامزد جایزه توسط انجمن مطبوعات خارجی هالیوود شد که دومین نامزدی وی توسط این انجمن در همان سال است.[۱۰۰]

۲۰۱۲–اکنون[ویرایش]

کیت وینسلت در مراسم جوایز سزار سال ۲۰۱۲، پاریس

در سال ۲۰۱۲، کتاب گویای وینسلت که اجرای رمان ترز راکن از نویسنده فرانسوی، امیل زولا است، در وب‌گاه آدیبل.کام انتشار یافت.[۱۰۱] اولین فیلم او در سال ۲۰۱۳ فیلم ۴۳ بود که یک مجموعهٔ فیلم مستقل کمدی سیاه بود که ۱۴ داستان مختلف و هر بخش یک کارگردان جداگانه‌ای داشت.[۱۰۲] بخش وینسلت، که عنوانش گرفتن بود، توسط پیتر فارلی کارگردانی شد و و داستان آن حول محور یک بازرگان مجرد به نام بث (با بازی وینسلت) بود که با واجد شرایط‌ترین کارشناس شهر (با بازی هیو جکمن) قرار کاری می‌گذارد و زمانی شوکه می‌شود که بث روسری او را از سرش کنار می‌زند، و یک جفت بیضه آویزان از گردنش می‌بیند.[۱۰۳] این فیلم دومین همکاری وینسلت با هیو جکمن، پس از فیلم بر آب رفته در سال ۲۰۰۶ است. روزنامه شیکاگو سان-تایمز در نقدی آن را «همشهری کین افتضاح» توصیف کرد.[۱۰۴]

در سال ۲۰۱۳، وینسلت در فیلم روز کارگر، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر جویس مینارد (۲۰۰۹) است، به همراه جاش برولین و با کارگردانی جیسون رایتمن حضور پیدا کرد، که او فیلم را باعنوان «فیلمی بسیار عاشقانه، هرچند عجیب و غریب» توصیف کرد.[۱۰۵][۱۰۶] در حالی که به طور کلی فیلم با نقدهای مختلفی از سوی منتقدان مواجه شد،[۱۰۷] عملکرد وینسلت در نقش ادل، زنی با ذهنی شکننده و سرکوب مادر یک پسر ۱۳ ساله که در طول آخر هفته یک تابستان طولانی، سرپناهی به یک زندانی موفق به فرار و تحت تعقیب پلیس محلی می‌دهد، نقدهای زیادی را دریافت کرد.[۱۰۸] برای عملکردش در این فیلم، وینسلت دهم نامزدی گلدن گلوب خود را برای جایزه بهترین بازیگر زن فیلم درام بدست آورد.[۱۰۵][۱۰۹] در اواخر سال ۲۰۱۳، مجله امپایر در فهرستی از ۱۰۰ بازیگر سکسی سال ۲۰۱۳، وینسلت را در رتبه ۳۱ این فهرست قرار داد و نوشت:

شما ممکن است به این بچه شیطان مجموعه تلویزیونی فصل تاریک مشکوک نشده باشید که روزی به‌عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین افراد و تصاویر جنسی در بریتانیا برسد. ولی در حالی که او قطعاً دوست داشتنی است و قادر به جنباندن لباس صحنه‌های درام می‌باشد، [وینسلت] قطعاً بیش از چیزی مانند رز پژمرده انگلیسی است. او خنده‌دار، صریح و عاشقانه است، و همه چیز را زمانی که در نقش درستی قرار گیرد، به ارمغان می‌آورد که کلمنتاین در درخشش ابدی یک ذهن پاک یکی از آن‌هاست.[۱۱۰]

وب‌گاه رنکر نیز در فهرست زیباترین زنان تمام ادوار، وینسلت را در جایگاه ۴۸ام و در فهرست جذاب‌ترین بازیگران مو قرمز زن در جایگاه ۷ام قرار داد.[۱۱۱][۱۱۲] سپس وینسلت در سال ۲۰۱۴، در فیلم سنت‌شکن، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر ورونیکا راف (۲۰۱۱) است، به ایفای نقش پرداخت.[۱۱۳] وینسلت در این فیلم، نقش جینین متیوز، رهبر کارآزموده گروه را بازی می‌کند که وی را با «هیتلر» مقایسه می‌کنند.[۱۱۴] این در حالی بود که او تا قبل از آن هرگز نقش شخصیت‌های بد را بازی نکرده بود.[۱۱۵] عملکرد وینسلت در این فیلم، نقدهای مثبت زیادی را از طرف منتقدان دریافت کرد و در این نقدها عملکرد وی «قابل درک»،[۱۱۶] و «جینین متیوز را به‌عنوان سم خالص» توصیف شد.[۱۱۷]

او [وینسلت] توجه کامل و عالی‌ای به جزئیات [بازی در صحنه فیلم‌برداری] دارد.

آلن ریکمن، کارگردان فیلم هرج و مرج کوچک[۱۱۸]

در اواخر سال ۲۰۱۴، وینسلت به همراه ماتیاس اسچوئنائرتس در فیلم هرج و مرج کوچک، به کارگردانی آلن ریکمن به ایفای نقش پرداخت. داستان این فیلم دربارهٔ باغ‌هایی با چشم‌انداز زیبایی است که به دستور لوئی چهاردهم در آنجا شروع به احداث کاخ ورسای و تخریب آن‌ها شده است.[۱۱۹] باوجود کسب ستایش کمی از منتقدان، عملکرد وینسلت در نقش دستیار طراح سابینه د بارا نقدهای مثبتی بدست آورد.[۱۲۰] هم‌چنین مجله ونتی فر نوشت: «او با بلندپروازی و درد می‌درخشد. بازی در نقش یک زن با یک گذشته غم‌انگیز که به دنبال پناهگاهی است، از ظرافت و نوآوری کار اوست.»[۱۲۱] هم‌چنین در همان سال، وینسلت رمان کودکان رولد دال به نام ماتیلدا روایت کرد، که آدیوفایل در بررسی خود گفت: «او (وینسلت) خودنمایی خودش را برای خصوصیاتش رهایی بخشید. در حالی که ماتیلدای وینسلت به میزان متوسطی با گفتار لطیفی است، وینسلت صدای خودش را برای والدین رجزخوان ورم‌وود می‌سنجد؛ صدای کلفتش برای خانم ترانچبال و صدای نازکش برای خانم عسل.»[۱۲۲] هم‌چنین وینسلت جایزه اودیسی را برای عملکردش در این کتاب گویا بدست آورد.[۱۲۳]

وینسلت سال ۲۰۱۵ را با بازی در دومین قسمت از سری سنت‌شکن به نام سنت‌شکن: شورشی، که اولین فیلم دنباله‌داری است که تابه‌حال در حرفه‌اش در آن حضور داشته است، شروع کرد.[۱۲۴][۱۲۵] مجله فوربز در نقد خود عملکرد وینسلت را به‌عنوان یک «دیکتاتور قاتل» توصیف کرد؛[۱۲۶] درحالی که وب‌گاه درپ گفت که فیلم در طول صحنه‌های او «قدرت پردازش بیشتری» را داراست.[۱۲۷]

از مارس سال ۲۰۱۵، وینسلت پروژه‌های مختلفی را در حالت‌های تولید داشت. او فیلم درامجنایی جان هیلکات به نام تریپل ناین را به اتمام رساند.[۱۲۸] وینسلت در این فیلم نقش یک زن جوان روسی-اسرائیلی که گروه‌های مافیایی است، بازی می‌کند و هیلکات او را باعنوان «واقعاً محسورکننده، تکه تند و زننده کار» توصیف کرد.[۱۲۹] هم‌چنین وینسلت در فیلم خیاط زنانه، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر روسالیئه هام (۲۰۰۰) است، با کارگردانی جوسلین مورهوس حضور پیدا کرد، که در آن او نقش یک زن افسونگر که خیاط زنانه نیز هست، بازی می‌کند.[۱۳۰][۱۳۱] علاوه بر این، وی در کنار مایکل فاسبندر در فیلم کارگردان انگلیسی، دنی بویل با نام استیو جابز به ایفای نقش می‌پردازد.[۱۳۲] هم‌چنین وینسلت قرار است در فیلم کمدی–درام جولیت، برهنه، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر نیک هورن‌بای (۲۰۰۹) است، با کارگردانی جسه پرتز حضور پیدا کند.[۱۳۳]

زندگی شخصی[ویرایش]

روابط و کودکان[ویرایش]

وینسلت در پیش نمایش فیلم روز کارگر، جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۱۳

ویسنلت زمانی که سر صحنه مجموعهٔ تلویزیونی سال ۱۹۹۱ فصل تاریک بود، بازیگر و نویسنده انگلیسی استیون تردرا را ملاقات کرد، که نتیجه‌اش چهار و نیم سال رابطه با وی بود.[۱۳۴] وینسلت از او به‌عنوان «مهم‌ترین چیز در زندگی‌اش بعد از خانواده وی» یاد می‌کرد.[۸] آن‌دو تا سال ۱۹۹۵ و پس از جدایی‌شان در اثر مرگ تردرا با هم بودند.[۱۳۵] تردرا بر اثر سرطان استخوان و درطول هفته پخش فیلم تایتانیک درگذشت، و باعث شد که وینسلت پیش‌نمایش فیلم را که دست لس‌آنجلس اکران می‌شد برای حضور در مراسم تشییع جنازه تردرا در لندن، از دست بدهد.[۱۳۴]

در سال ۲۲ نوامبر ۱۹۹۸، وینسلت با کارگردان انگلیسی جیم تریپلتون، که سر صحنه فیلم مو فرفری زشت در سال ۱۹۹۷ بود، آشنا شد.[۱۳۶][۱۳۷] آن‌دو در یک میخانه در زادگاه وینسلت در ردینگ، انگلستان ازدواج کردند.[۸] در اکتبر ۲۰۰۰ در لندن،[۱۳۶] او صاحب یک دختر به نام میا هانی شد.[۱۳۷] درنهایت وینسلت و تریپلتون در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۰۱ از یکدیگر جدا شدند.[۱۳۸] وینسلت نیز در مصاحبه‌ای با مجله پیپل گفت که «کینه‌ای بین ما وجود ندارد و من و جیم احترام زیادی برای یکدیگر قائلیم.»[۸]

پس از جدایی او از تریپلتون، وینسلت رابطه‌اش را با کارگردانی انگلیسی، سام مندس در سال ۲۰۰۱ آغاز کرد.[۱۳۸] وینسلت او را در جشنواره فیلم نیویورک برای آخرین فیلمش در همان سال، به‌نام آیریس ملاقات کرد.[۸] سپس در ۲۳ مه ۲۰۰۳، وینسلت و مندس در جزیره آنگویلا با هم ازدواج کردند.[۱۳۶] پسر آن‌ها، به نام جو الفی وینسلت مندس در ۲۲ دسامبر ۲۰۰۳ در شهر نیویورک به دنیا آمد.[۱۳۶] وینسلت و مندس جدایی خود را از هم در مارس ۲۰۱۰ اعلام کردند،[۱۳۹] و سرانجام در سال ۲۰۱۱ و پس از ۷ سال زندگی مشترک از یکدیگر طلاق گرفتند.[۱۴۰]

در اوت ۲۰۱۱، وینسلت به همراه فرزندان و دوست پسر مانکنش، لوئیس دولر، در جزیره نکر، جزیره‌ای خصوصی برای گروه ویرجین که مؤسس آن ریچارد برانسون است، اقامت داشتند. یک آتش‌سوزی آسیب قابل توجهی به خانه وارد کرد اما آسیبی به افراد مقیم آن‌جا وارد نکرد.[۱۴۱]

در طول اوت همان سال در تعطیلات جزیره نکر، وینسلت با ند راک اند رول ملاقات کرد و آنها پس از این ملاقات شروع به رابطه و قرارگذاشتن کردند.[۱۴۲] نام اصلی راک اند رول، ند ابل اسمیت بود که بعدها به صورت قانونی نام خود را به ند راک اند رول تغییر داد.[۱۴۳] او که خواهرزاده ریچارد برانسون است، برای گروه ویرجین کار می‌کند.[۱۴۲][۱۴۴] راک اند رول قبلاً با الیزا پیرسون، دختر ویسکانت مودری ازدواج کرده بود.[۱۴۵] در تابستان سال ۲۰۱۲، وینسلت و راک اند رول بایکدیگر نامزد شدند.[۱۴۶] در سپتامبر ۲۰۱۲ اعلام شد که وینسلت و راک اند رول از نیویورک به بریتانیا نقل مکان کرده‌اند تا به طور دائم در آن‌جا زندگی کنند. آن‌دو تصمیم گرفتند تا به خانه به ارث رسیده‌شان در پارک ملی سوت داونز در غرب ساسکس نقل مکان کنند.[۱۴۷][۱۴۸] سرانجام وینسلت در دسامبر ۲۰۱۲ با راک اند رول در یک مراسم خصوصی در نیویورک ازدواج کرد. در این مراسم دو فرزند کیت و تعداد بسیار اندکی از دوستان او از جمله لئوناردو دی‌کاپریو و اعضای خانواده‌اش شرکت داشته‌اند.[۱۴۶][۱۴۹][۱۵۰] وینسلت در گفتگویی با روزنامه دیلی میرور گفت: «من یک مرد عالی در زندگی‌ام دارم که حمایت‌کننده فوق‌العاده‌ای است. من یک خانواده فوق‌العاده دارم. همه ما [در خانواده] خندان هستیم.»[۱۵۱] در ۷ دسامبر ۲۰۱۳، پسر این زوج، بئر وینسلت، در شهر ساسکس در انگلستان متولد شد.[۱۵۲][۱۵۳]

در سال ۲۰۱۴، وینسلت در گفتگویی با مجله ماری کلر گفت: «لئو (لئوناردو دی‌کاپریو) عشق زندگی من است. من فکر می‌کنم به این دلیل (روابط ما) فقط مختص دوستی است، زیرا هیچ چیز عاشقانه‌ای (بایکدیگر) نداشتیم. فهمیدن این مطلب برای مردم خیلی ناامیدکننده است، چرا که در داستان کیت و لئو در سریال آبکی، ما در نگاه اول عاشق شدیم و میلیون‌ها بار بوسه و نوازش عاشقانه داشتیم؛ ولی در حقیقت ما هرگز این کار را واقعاً انجام ندادیم.»[۱۵۴] وینسلت در مراسم جایزه گلدن گلوب سال ۲۰۰۹، پس از دریافت این جایزه در سخنرانی‌اش رو به دی‌کاپریو گفت: «دوستت دارم لئو»[۱۵۵]

کارهای بشردوستانه و علایق[ویرایش]

نوسانات وزن وینسلت در طول سال‌های مختلف به‌خوبی توسط رسانه‌ها، مستند شده است.[۱۳۴][۱۳۶] او به صراحت در مورد امتناعش به اجازه دادن هالیوود برای دیکته کردن وزنش برای بازی در فیلم‌ها، اعلام کرده بود.[۴۴][۱۵۶] در فوریه ۲۰۰۳، نسخه بریتانیایی مجله جی‌کیو عکس‌هایی از وینسلت منتشر کرد که وی به صورت دیجیتالی تغییر کرده بود تا وینسلت به صورت چشم‌گیری لاغرتر نشان داده شود.[۱۳۶] وینسلت با صدور بیانیه‌ای که تغییرات بدون رضایت او ساخته شده بودند، گفت: «من فقط نمی‌خواستم که مردم فکر کنند که من فرد ریاکاری هستم که ناگهان ۳۰ پوند و یا هرچقدر دیگر [از وزنم] کم کرده‌ام.»[۱۵۷] جی‌کیو پس از آن از وینسلت برای این اتفاق عذرخواهی کرد.[۴۴] در سال ۲۰۰۷، وینسلت برنده دادخواست تهمت مجله گرازیا به او شد که ادعا کرده بود که وینسلت نزد دکتر رژیم غذایی رفته است.[۱۵۸] هم‌چنین، وینسلت برنده دادخواست تهمت دیلی میل در سال ۲۰۰۹ به او شد که این روزنامه ادعا کرده بود که وینسلت در مورد رژیم ورزشی خود دروغ گفته بود.[۱۵۹] وینسلت اظهار داشت که او درخواست عذرخواهی کرده بود که تعهد خود را به دیدگاهش که همواره در مورد مسائل بدن زنان بیان می‌کند، نشان دهد؛ یعنی اینکه زنان باید ظاهر خود را با غرور و افتخار بپذیرید.[۱۵۹]

وینسلت که یک گیاه‌خوار است، در سال ۲۰۱۰ ویدیویی را برای بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر جانوران منتشر کرد، که در آن سرآشپزها را به حذف جگر چرب از منوهای خود تشویق می‌کرد و از مشتریان درخواست می‌کرد تا رستوران‌هایی را که در آن جگر چرب سرو می‌شد، تحریم کنند.[۱۶۰][۱۶۱][۱۶۲]

وینسلت گوینده و راوی برنامهٔ مستند شجاعت مادر است. داستان این مستند دربارهٔ بازگشت اوتیسم به کلی تورستینسون است، که مبتلا به اوتیسم شده و مادرش مارگارت اریکسدوتیر نام دارد. این مستند در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۰، پس از پخش در شبکه اچ‌بی‌او در ماه آوریل همان سال منتشر شد. دخالت او در این فیلم مستند، به تأسیس سازمان غیرانتفاعی خودش، به نام بنیاد گلدن هت که ماموریتش از بین بردن موانع برای افراد مبتلا به اوتیسم است، منجر شد.[۱۶۳][۱۶۴] او هم‌چنین کتابی باعنوان کلاه طلایی: صحبت دربارهٔ بازگشت اوتیسم، که حاوی اظهارات و پرتره‌های شخصی از تعدادی از افراد مشهور از جمله لئوناردو دی‌کاپریو، ماریون کوتیار و مایکل کین است، نوشت.[۱۶۵] در سال ۲۰۱۱، وینسلت برای کارهایش با بنیاد گلدن هت، برنده جایزه یو دونا برای بهترین کار انسان‌دوستانه شد.[۱۶۶]

وینسلت که مدل لوازم آرایشی و بهداشتی خانه عطر لانکوم بود.[۱۶۷] در سال ۲۰۱۰، او به شرکت سازنده ساعت سوئیسی لونژین، به‌عنوان «سفیر ظرافت» آن‌ها پیوست.[۱۶۸] هم‌چنین وینسلت در تعدادی از کمپین‌های تبلیغاتی هر دو مارک حضور پیدا کرد.[۱۶۹] در سال ۲۰۱۱، شرکت لانکوم با بنیاد گلدن هت وینسلت، برای جذب سرمایه برای این سازمان و کمک به افراد مبتلا به اوتیسم، به هم پیوستند.[۱۷۰]

وینسلت همواره از پیری به‌صورت طبیعی حمایت می‌کند و آشکارا برضد جراحی پلاستیک و بوتاکس سخن گفته است.[۱۷۱][۱۷۲] در سال ۲۰۱۵، او در مصاحبه با مجله بازار هارپر گفت: «زندگی خیلی کوتاه است که آن را با تمرکز برروی چیزهایی مانند آن [جراحی پلاستیک و بوتاکس] بگذرانی. من می‌خواهم سلامتی خودم و سلامتی عقلم را حفظ کنم، تغذیه خوبی داشته و شاد باشم.»[۱۷۳]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات بیشتر
۱۹۹۵ حس و حساسیت ماریان داشوود
۱۹۹۷ تایتانیک رز دویت بوکیتر دومین فیلم پرفروش تاریخ در فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ[۱۷۴]
۲۰۰۱ آیریس آیریس مرداک جوان
۲۰۰۴ درخشش ابدی یک ذهن پاک کلمنتاین کروچینسکی برگزیده شده به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۴ از سوی منتقدان[۱۷۵][۱۷۶][۱۷۷]
۲۰۰۶ بچه‌های کوچک سارا پیرس
۲۰۰۶ همه مردان پادشاه آن استانتون
۲۰۰۸ جاده انقلابی آوریل ویلر
۲۰۰۸ کتاب‌خوان حنا اشمیتز
۲۰۱۱ کشتار نانسی کوان
۲۰۱۱ میلدرد پیرس میلدرید پیرس سریال کوتاه
۲۰۱۳ روز کارگر ادل ویلر

جوایز و نامزدی‌ها[ویرایش]

وینسلت برای عملکردش در فیلم کتاب‌خوان (۲۰۰۸)، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به‌دست‌آورد. او هم‌چنین برنده دو جایزه گلدن گلوب در همان سال شد، که یکی از آن‌ها جایزه بهترین بازیگر زن فیلم درام برای جاده انقلابی (۲۰۱۳) و دیگری جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای کتاب‌خوان (۲۰۰۸) بود، که باعث تبدیل شدن وی، پس از جوآن پلورایت و سیگورنی ویور به سومین بازیگری که به این افتخارات دست پیدا کرده است.[۱۷۸] وینسلت موفق به کسب دو جایزه بفتا شده است، که یکی جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای کتاب‌خوان (۲۰۰۸) و دیگری جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای حس و حساسیت (۱۹۹۵) بود. او در مجموع شش بار نامزد جایزه اسکار، ده بار نامزد جایزه گلدن گلوب، و هفت بار نامزد جایزه بفتا شده است.[۴۴][۱۷۹]

وینسلت جوایز متعددی را نیز از دیگر سازمان‌ها دریافت کرده است، که شامل جایزه انجمن منتقدان فیلم لس‌آنجلس برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم آیریس (۲۰۰۱) و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم حس و حساسیت و کتاب‌خوان می‌شود. مجله پریمیر عملکرد وینسلت در نقش کلمنتاین کروچینسکی در فیلم درخشش ابدی یک ذهن پاک را به‌عنوان هشتاد و یکمین از فهرست بهترین عملکردهای فیلم در تمام دوران خواند.[۱۸۰] در سال ۲۰۰۷، وینسلت موفق به دریافت جوایز بریتانیا از آکادمی هنرهای سینمایی و تلویزیونی بریتانیا (بفتا) شد.[۱۸۱] او در سال ۲۰۰۹، جایزه جشنواره بین‌المللی سنتا باربارا فیلم مدرن را برای رسمیت شناختن دستاوردهایش در صنعت فیلم از آن خود کرد.[۱۸۲]

نقاط عطف نامزدی جایزه اسکار[ویرایش]

وینسلت جوان‌ترین بازیگری است که در سن ۳۱ سالگی، نامزد دریافت پنج جایزه اسکار که آخرین آن برای فیلم بچه‌های کوچک (۲۰۰۶) بود، شده است. او از بت دیویس که در سن ۳۳ سالگی پنجمین نامزدی جایزه اسکارش را برای عملکردش در فیلم روباه‌های کوچک (۱۹۴۱) دریافت کرده بود، پیشی گرفته است.[۱۸۳] با نامزدی وینسلت برای بهترین بازیگر زن برای فیلم کتاب‌خوان، او به جوان‌ترین بازیگر زنی تبدیل شد که نامزد دریافت شش جایزه اسکار شده است.[۱۸۴]

وینسلت موفق شد تا نامزد جایزه اسکار، به‌عنوان نسخه‌های جوان‌تر شخصیت‌های پیر فیلم‌ها که شامل نقش رز به همراه گلوریا استوارت در دوران پیری وی در فیلم تایتانیک (۱۹۹۷)،[۱۸۵] و هم‌چنین جودی دنچ در نقش اریس مرداک در فیلم اریس شود.[۴۴] این تنها نمونه‌ای از نسخه‌های جوان و مسن‌تر از یک شخصیت در فیلم است که هر دو نامزد جایزه اسکار شده‌اند، که باعث شد وینسلت تنها بازیگری شود که دو بار نامزدی جایزه اسکار خود را با فردی دیگر که همان شخصیت را به تصویر می‌کشد به اشتراک بگذارد.[۱۸۵]

هنگامی که وینسلت برای عملکردش در جاده انقلابی نامزد دریافت جایزه اسکار نشد، به دومین بازیگری پس از شرلی مک‌لین تبدیل شد که بدون نامزدشدن برای همان نقش در جایزه اسکار، برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام شده است. قوانین اسکار به بازیگر اجازه نمی‌دهد که نامزد دریافت جایزه‌ای بیش از یک بار در یک رده معین شود؛ به‌همین دلیل فرایند نامزدی اسکار وینسلت را برای عملکردش در کتاب‌خوان به‌عنوان بازیگر نقش اول - برخلاف گلدن گلوب، که عملکرد او را به‌عنوان بازیگر نقش مکمل درنظر گرفت - انتخاب کرد. هم‌چنین او نتوانست نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش زن برای جاده انقلابی شود.[۱۸۶][۱۸۷]

جوایز برای کارهای دیگر[ویرایش]

در سال ۲۰۰۰، وینسلت برای عملکردش در روایت به قصه‌گو گوش کن، برنده جایزه گرمی برای بهترین آلبوم شنیداری کودکان شد.[۱۸۸][۱۸۹] او هم‌چنین نامزد جایزه امی ساعات پربیننده برای بازیگر زن عالی مهمان در یک سری کمدی برای بازی در نقش خودش در یک قسمت از مجموعه اکستراس در سال ۲۰۰۵ شد.[۱۹۰] در جوایز امی ساعات پربیننده سال ۲۰۱۱، وینسلت برنده جایزه امی برای بازیگر برجسته نقش اول زن در یک سریال کوتاه یا یک فیلم برای عملکردش در نقش میلدرد پیرس در سریال به همین نام شد. در سال ۲۰۱۴، وینسلت موفق به دریافت جایزه اودیسی از انجمن کتابخانه آمریکا برای عملکردش در کتاب گویای رمان کودکان رولد دال به نام ماتیلدا شد.[۱۲۳]

افتخارات[ویرایش]

در سال ۲۰۱۱، موزه مادام توسو از مجسمه موم وینسلت در لباس ایلی صعب که او در جایزه امی ساعات پربیننده همان سال می‌پوشید، پرده‌برداری کرد.[۱۹۱] در سال ۲۰۱۲، وینسلت به‌عنوان فرمانده رتبه امپراتوری بریتانیا در تاریخ تولدش برای خدمات وی به درام، منصوب شد.[۱۹۲][۱۹۳] هم‌چنین او در همان سال با جایزه سزار افتخاری مفتخر شد.[۱۹۴]

در سال ۲۰۱۲، ستاره‌ای برای وینسلت در پیاده‌رو شهرت هالیوود،[۱۹۵] و در ۶۲۶۲ بلوار هالیوود نصب شد،[۱۹۶] که سرانجام در روز ۱۷ مارس ۲۰۱۴ و در روز سنت پاتریک توسط وینسلت به همراه کتی بیتس و جیمز کامرون به‌عنوان سخنران مهمان در مراسمی از آن رونمایی شد.[۱۹۷][۱۹۸][۱۹۹]

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. What If
  2. Redroofs Theatre School
  3. head girl
  4. Sugar Puffs
  5. Starmaker school of drama
  6. What the Butler Saw
  7. Manchester Evening News Theatre Awards

منابع[ویرایش]

  1. «کیت وینسلت نام پسرش را «خرس» گذاشت». دویچه وله فارسی، ۲۵ دسامبر ۲۰۱۳. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۶ آوریل ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۲۸ اسفند ۱۳۹۳. 
  2. “The Elusive EGOT – Who’s Got It? Who’s Close?”. Aftercredits.com, 23 August 2013. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  3. “EGOTs on deck: Who will win an Emmy, Grammy, Oscar and Tony award next”. Los Angeles Times. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ David Edelstein. “'Tis the Season...”. New York, 12 December 2008. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  5. “Kate Winslet Biography (1975-)”. FilmReference.com. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  6. Nick Barratt. “50 Things about Kate Winslet”. boomsbeat, 19 March 2014. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  7. Nick Barratt. “Family detective: Kate Winslet”. London: The Daily Telegraph, 5 December 2005. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ۸٫۳ ۸٫۴ ۸٫۵ ۸٫۶ ۸٫۷ ۸٫۸ “Kate Winslet”. People. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 20 April 2015. 
  9. “Kate Winslet”. Redroofs Associates. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  10. Kevin Maher. “She’s got a titanic record, but can Kate put the win in Winslet?”. London: The Sunday Times. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  11. “Kate Winslet passed over for being too fat”. The Daily Telegraph, 21 February 2011. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  12. Emma Midgley. “Reading charity celebrates birthday with Winslet film”. BBC, 24 February 2011. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ “Profile: Kate Winslet”. BBC News Online, 23 February 2009. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 19 March 2015. 
  14. Phil Powrie and Robynn Jeananne Stilwell. Changing tunes: the use of pre-existing music in film. Ashgate Publishing, Ltd., 2006. 163. ISBN ‎0-7546-5137-1. 
  15. James Croot. “C'mon Kate” (Proquest Document ID: 1646622251). The Press, 17 February 2009. 
  16. “Heavenly Creatures (1994)”. Rotten Tomatoes. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ ۱۷٫۳ ۱۷٫۴ ۱۷٫۵ ۱۷٫۶ ۱۷٫۷ ۱۷٫۸ ۱۷٫۹ “Kate Winslet”. Filmbug. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  18. Desson Thomson. “Heavenly Creatures”. The Washington Post, 25 November 1994. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  19. “What the Butler Saw”. Theatricalia. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  20. “PROJECTS”. Neil Stuke. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  21. “Profile & Interview: Kate Winslet”. Aboutfilm.com. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  22. Dominic Wills. “Kate Winslet - Biography”. TalkTalk. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  23. ۲۳٫۰ ۲۳٫۱ ۲۳٫۲ Justine Elias. “Kate Winslet: No 'Period Babe'”. The New York Times, 7 December 1995. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  24. “Sense & Sensibility”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  25. “Jude (1996)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  26. “Jude — Box Office Data”. The Numbers, 9 August 2007. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 15 March 2015. 
  27. “Hamlet (1996)”. Rotten Tomatoes. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  28. “Kate Winslet wearing tiffany on the red carpet”. Zimbio, 22 October 2010. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  29. ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ ۲۹٫۲ ۲۹٫۳ “Titanic. Man overboard! After a production as lavish and pricey as the doomed ship itself, James Cameron finally unveils his epic film. But will it be unsinkable?”. Entertainment Weekly, 7 November 1997. 1–7. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  30. “Star Misses. Nicole Kidman in "The Reader"? Gwyneth Paltrow aboard "Titanic"? How some of the biggest names in Hollywood lost out on some of its biggest roles.”. Forbes, 25 February 2009. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  31. Ruby Warrington. “Claire Danes: the secretive starlet”. London: The Times, 29 November 2009. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Matt Stopera. “33 Things You Didn’t Know About The Movie “Titanic””. Buzz Feed, 30 March 2012. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 20 April 2015. 
  33. Ken Murray. “It's a long long way from Clare to here”. The Independent (Ireland), 16 February 2003. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  34. ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ Alan Riding. “For Kate Winslet, Being a Movie Star Is 'a Bit Daft”. The New York Times. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  35. “Things you never knew about ‘Titanic’, the movie”. News.com.au, 28 January 2015. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 24 April 2015. 
  36. “Worldwide Grosses”. Box Office Mojo. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  37. “Kate Winslet”. People Magazine. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 20 March 2015. 
  38. James Lipton (host) (14 March 2004). "Kate Winslet". Inside the Actors Studio. Season 10. Episode 11. Bravo. Archived from the original on 09 April 2015. http://www.webcitation.org/6XeuYshGS.
  39. “Kate Winslet In The Titanic”. Titanic-facts.com. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 24 April 2015. 
  40. “Kate Winslet Still Haunted By Nude 'Titanic' Portrait”. The Huffington Post, 4 March 2014. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 20 April 2015. 
  41. ۴۱٫۰ ۴۱٫۱ Janet Maslin. “Life With Mother Can Be Erratic, to Say the Least”. The New York Times, 16 April 1999. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  42. “Hideous Kinky (1999)”. Rotten Tomatoes. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  43. “Hideous Kinky”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  44. ۴۴٫۰ ۴۴٫۱ ۴۴٫۲ ۴۴٫۳ ۴۴٫۴ Paul Vallely. “Kate Winslet: The golden girl”. The Independent, 17 January 2009. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015.  خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «golden» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است
  45. “Festive TV treat for Winslet fans”. BBC News Online, 18 November 1999. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  46. Rebecca Thomas. “Quills Ruffling Feathers”. BBC News Online, 28 December 2000. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  47. “Quills”. BoxOffice Mojo. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  48. ۴۸٫۰ ۴۸٫۱ “An English Enigma”. Tiscali, 8 December 2000. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  49. “Enigma (2001)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  50. A. O. Scott. “Among the Code Crackers Behind Egghead Lines”. The New York Times, 12 April 2000. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  51. “THE NEW SEASON/FILM: HOLLYWOOD; For Kate Winslet, Being a Movie Star iIs 'a Bit Daft'”. The New York Times, 12 September 1999. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 21 April 2015. 
  52. “IRIS (2001)”. Rotten Tomatoes. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  53. ۵۳٫۰ ۵۳٫۱ “Kate Winslet tunes up for a singing career”. London: The Guardian, 25 June 2001. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  54. “Race on for Christmas number one”. BBC News Online, 18 December 2001. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  55. “Kate Winslet – 'What If' (SONG)”. Swisscharts. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  56. “What If”. Official Charts. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  57. “The winner takes it all”. Ogae Song Contest. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  58. “The Life of David Gale”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  59. “The Life of David Gale (2003)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  60. Roger Ebert. “The Life of David Gale”. Chicago Sun-Times, 21 February 2003. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  61. Louis Hobson. “Kate Winslet refutes Internet rumours”. Canoe Jam!. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  62. Lily Oei. “Kate Winslet: Eternal Sunshine of the Spotless Mind”. Variety, 3 January 2005. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  63. “Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)”. Metacritic. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  64. Peter Travers. “Eternal Sunshine of the Spotless Mind”. Rolling Stone, 10 March 2004. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 21 March 2015. 
  65. ۶۵٫۰ ۶۵٫۱ “Mother Superior”. The Age, 2 January 2005. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  66. “Finding Neverland (2004)”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  67. “Finding Neverland (2004)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  68. ۶۸٫۰ ۶۸٫۱ Stephen Schaefer. “Winslet swears by role”. Boston Herald, 27 November 2007. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  69. Stephen Holden. “Blue Collar Guy Loses His Heart and Ruins His Lungs”. The New York Times, 7 September 2007. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  70. Derek Elley. “Romance & Cigarettes”. Variety, 5 September 2007. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  71. Josh Horowitz. “Woody Allen Explains His Love For Scarlett Johansson, Why He Doesn't Do Broadway”. MTV, 17 January 2008. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  72. “All the King's Men (2005)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  73. “All the King's Men”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  74. Todd McCarthy. “All the King's Men”. Variety, 10 September 2006. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  75. A.O. Scott. “Playground Rules: No Hitting, No Sex”. The New York Times, 29 September 2006. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  76. “The BAFTA Los Angeles Britannia Awards in 2007”. BAFTALA.org. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  77. Phil Gallo. “This year's Oscar fun facts”. Variety, 22 March 2015. Archived from the original on 06 April 2015. 
  78. “The Holiday (2006)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  79. “The Holiday”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  80. “Flushed Away”. The Numbers. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  81. Grace Wong. “DiCaprio reveals joys of fighting with Winslet”. CNN, 23 January 2009. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  82. ۸۲٫۰ ۸۲٫۱ “Interview: Kate Winslet on Revolutionary Road. News Shopper, 28 January 2008. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  83. “Revolutionary Road (2008)”. Rotten Tomatoes. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 22 March 2015. 
  84. ۸۴٫۰ ۸۴٫۱ “Kate Winslet”. People. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 21 April 2015. 
  85. ۸۵٫۰ ۸۵٫۱ Ed Meza and Michael Fleming. “Winslet replaces Kidman in 'Reader'”. Variety, 8 January 2008. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  86. Ariel Kaminer. “Translating Love and the Unspeakable”. The New York Times, 28 January 2008. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  87. Rob Carnevale. “Revolutionary Road — Kate Winslet interview”. indieLondon. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  88. Hannah Morrill. “Kate Winslet, Unscripted”. Allure. Archived from Kate Winslet, Unscripted the original on 18 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  89. Hannah Morrill. “Your Bikini Line, Your”. Allure. Archived from Your Bikini Line, Your Business? the original on 18 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  90. ۹۰٫۰ ۹۰٫۱ The Reader (2008)”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  91. Casey Chapman. “Top 100 Best Performances by an Actress 2000-2010”. Filmmisery.com, 19 October 2011. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  92. Krystal Clark. “POPCRUNCH’S 100 HOTTEST WOMEN OF 2010”. ScreenCrave, January 5 2010. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 28 April 2015. 
  93. Krystal Clark. “Kate Winslet in HBO’s Mildred Pierce Trailer”. ScreenCrave, 13 September 2010. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  94. “Kate Winslet”. People. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 22 April 2015. 
  95. “Mildred Pierce”. Metacritic. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  96. Matt Zoller Seitz. Mildred Pierce Is A Quiet, Heartbreaking Masterpiece”. Salon.com, 24 March 2011. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  97. “Mildred Pierce”. Hollywood Foreign Press Association. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  98. “The 18th Annual Screen Actors Guild Awards”. sagawards.org. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  99. “Kate Winslet on the script, Steven Soderbergh and her character in Contagion. FilmOnAir.com. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  100. “Jodie Foster & Kate Winslet to star in Roman Polanski's God of Carnage”. Deadline London, 23 September 2010. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  101. Jessica Gelt. “Audiobooks are going Hollywood”. Los Angeles Times, 14 March 2012. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  102. Allan Ford. “MOVIE 43 TV Spot No3”. Film O Filia. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  103. Dave McNary. “Relativity shifts Farrelly/Wessler comedy”. Variety, 29 March 2012. Archived from the original on 06 April 2015. 
  104. Catherine Shoard. “Movie 43: why did so many Hollywood stars sign up for the humiliation?”. The Guardian, 29 January 2013. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 23 March 2015. 
  105. ۱۰۵٫۰ ۱۰۵٫۱ “Nominee Profile: Kate Winslet (Labor Day)”. GoldenGlobes.com. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  106. Anthony Breznican. “Kate Winslet and Josh Brolin to join Jason Reitman's drama 'Labor Day'”. Entertainment Weekly, 16 June 2011. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  107. “Labor Day (2014)”. Rotten Tomatoes. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  108. “Telluride Film Review: ‘Labor Day’”. Variety. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  109. “Making Sense of This Morning's Golden Globe Nominations and Snubs (Analysis)”. hollywoodreporter, 12 December 2013. Archived from the original on 06 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  110. “31:Kate Winslet”. Empire Online. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 27 April 2015. 
  111. “The Most Beautiful Women of All Time”. Ranker. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 27 April 2015. 
  112. “The Hottest Red Head Actresses”. Ranker. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 27 April 2015. 
  113. “Kate Winslet Joins Young Adult Adaptation 'Divergent' Alongside Shailene Woodley”. IndieWire, 24 January 2013. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  114. “Kate Winslet on her Insurgent character: 'She is Hitler'”. EW. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  115. “On set of 'Divergent,' Kate Winslet is pregnant and mean”. USA Today. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  116. “Divergent”. Screen Daily. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  117. “REVIEW: Does 'Divergent' Have Legs?”. IndieWire. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  118. “Why Kate Winslet is the best person to have on a film set”. BBC, 17 April 2015. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 28 April 2015. 
  119. Kevin Jagernauth. “Kate Winslet & Matthias Schoenaerts To Star in Alan Rickman Directed Period Drama 'A Little Chaos'”. IndieWire, 17 January 2013. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  120. “A Little Chaos review – Louis XIV gardening romp borders on ridiculous”. The Guardian. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  121. “Anna Kendrick, Kate Winslet, Andrew Garfield, and Jennifer Aniston All Reveal New Depths in Toronto”. VanityFair. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  122. “Odyssey Award winners and honor audiobooks, 2008-present”. AudioFile. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  123. ۱۲۳٫۰ ۱۲۳٫۱ “Odyssey Award winners and honor audiobooks, 2008-present”. ala.org. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  124. Dave McNary. “‘Divergent’ Sequel ‘Insurgent’ To Begin Production in May”. Total Film, 3 February 2014. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  125. Matt Risley. “Divergent: Cast on most anticipated Insurgent scenes”. Variety, 4 April 2014. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  126. Scott Mendelson. “'Insurgent' Review: Shailene Woodley Is Sidelined In Her Own Franchise”. Forbes, 11 March 2015. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  127. Alonso Duralde. “‘Insurgent’ Review: Shailene Woodley Returns in YA Cinema’s Most Generic Franchise”. TheWrap, 11 March 2015. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  128. Mike Flemming Jr.. “Open Road Acquires Domestic On ‘Triple Nine;’ Michael B. Jordan, Aaron Paul, Gal Gadot, Michael Pena Join Killer Cast”. Deadline, 5 February 2014. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  129. “KATE WINSLET IS BAZAAR’S MARCH COVER STAR”. Harper Bazaar. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  130. Kevin Jagernauth. “Kate Winslet, Judy Davis to Star in Revenge Dramedy 'The Dressmaker'”. The Hollywood Reporter, 7 August 2013. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  131. “Oscar winner Kate Winslet spotted out and about in Sydney as shooting for Aussie film begins”. Daily Tekegraph. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  132. Shara Tibken. “Lights, camera, Apple: Filming starts for new Steve Jobs biopic”. CNET. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  133. “KATE WINSLET TO LEAD JUDD APATOW-PRODUCED "JULIET, NAKED," FROM "ABOUT A BOY" AUTHOR”. Tracking-board.com. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  134. ۱۳۴٫۰ ۱۳۴٫۱ ۱۳۴٫۲ Vickie Reid. “Waving, not drowning”. London: The Guardian, 15 January 1999. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  135. Cole Moreton. “Film world acclaims writer's final act”. The Independent, 12 September 1999. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 24 March 2015. 
  136. ۱۳۶٫۰ ۱۳۶٫۱ ۱۳۶٫۲ ۱۳۶٫۳ ۱۳۶٫۴ ۱۳۶٫۵ “Kate Winslet Biography”. People. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  137. ۱۳۷٫۰ ۱۳۷٫۱ Carole Cadwalladr. “Life after Kate: a happier ending”. The Guardian, 19 August 2007. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  138. ۱۳۸٫۰ ۱۳۸٫۱ “Winslet's divorce finalised”. BBC News, 12 December 2001. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  139. “Kate Winslet and Sam Mendes split”. BBC, 15 March 2010. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  140. Ashley Reich. Kate Winslet Opens Up About Divorce From Sam Mendes In British Vogue. Huffington Post. First Posted: 3/8/11. Updated: 25 March 2015
  141. Gina Serpe. Kate Winslet and Family Escape Unscathed After Fire Breaks Out at Vacation Spot E! Online. 25 March 2015
  142. ۱۴۲٫۰ ۱۴۲٫۱ Natalie Finn. Ned Rocknroll: 5 Things to Know About Kate Winslet's Third Husband E! Online. 26 December 2012
  143. Adam Clark Estes. “How Kate Winslet's New Husband Got the Name Ned Rocknroll”. The Atlantic, 26 December 2012. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  144. Maggie Coughlan. Kate Winslet's New Husband, Ned Rocknroll: 5 Things You Should Know People. 25 March 2015
  145. “Jonathan Rhys Meyers' former girlfriend finds a man she can bank on”. Daily Telegraph, 18 January 2013. Archived from the original on 09 April 2015. 
  146. ۱۴۶٫۰ ۱۴۶٫۱ Mike Fleeman. Kate Winslet Marries in Secret People. 26 December 2012
  147. Richard Eden. Kate Winslet moves back to Britain to live with her Rocknroll lover The Daily Telegraph. 23 September 2012
  148. Richard Eden. Titanic battle for Kate Winslet over her 'suburban’ house plans The Daily Telegraph. 2 December 2012
  149. «کیت وینسلت، بازیگر انگلیسی، برای سومین بار ازدواج کرد». وب سایت خبری بی‌بی‌سی فارسی، ۷ دی ۱۳۹۱. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۰۹ آوریل ۲۰۱۵. بازبینی‌شده در ۵ تیر ۱۳۹۲. 
  150. “Kate Winslet marries Ned RocknRoll in private New York ceremony”. BBC News. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  151. Karen Rockett. “Kate Winslet has "never felt more confident and happy" as she approaches 40”. Daily Mirror, 26 April 2015. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 28 April 2015. 
  152. Natalie Finn. “Kate Winslet Gives Birth to a Baby Boy, Her First Child With Husband Ned Rocknroll”. E! Online, 10 December 2013. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  153. Kate Winslet Names Her Son Bear – Moms & Babies – Celebrity Babies and Kids - Moms & Babies - People.com. Celebritybabies.people.com (2012-03-22). Retrieved on 25 March 2015.
  154. “15 things you may not know about Kate Winslet”. Swide.com, February 9 2015. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 24 April 2015. 
  155. “Kate Winslet Reveals Why She Never Dated Leonardo DiCaprio, Nixes Joint 40th Birthday Party Idea”. Eonline. Retrieved 24 April 2015. 
  156. Krista Smith. “Isn’t She Deneuvely?”. Vanity Fair, December 2008. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  157. Pete Norman. “Kate Winslet 'Furious' Over Body Airbrush Claims”. People, 4 November 2008. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  158. John Grossberg. “Kate Winslet Gets Big, Fat Apology”. E! Online, 9 March 2007. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  159. ۱۵۹٫۰ ۱۵۹٫۱ Simon Perry. “Kate Winslet Wins $40,000 in Libel Suit”. People, 3 November 2009. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 25 March 2015. 
  160. “Kate Winslet a vegetarian”. About.com. Archived from the original on 9 April 2015. 
  161. “Winslet's Feathered Friends”. Vogue. Archived from the original on 18 April 2015. 
  162. “Celebrity Vegetarians: 50 Stars Who Won't Be Eating A Turkey Feast On Thanksgiving”. The Huffington Post, 20 November 2012. Archived from the original on 27 May 2015. Retrieved 15 May 2015. 
  163. “The Partnership with Virgin Unite”. Golden Hat Foundation. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  164. “A Mother’s Courage: Talking Back to Autism charts the journey of a mother searching to unlock her autistic son's mind when the documentary debuts 2 April, exclusively on HBO”. A Mother's Courage, 15 March 2010. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  165. “The Golden Hat: Talking Back to Autism”. Barnesandnoble.com. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  166. “Kate Winslet contra el autismo”. El Mundo. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  167. “Discover Lancôme - Kate Winslet”. Lancome-usa.com. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  168. “The magnificent actress and Oscar-winner Kate Winslet joined the Longines Family in 2010.”. Longines.com. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  169. “Youthful looking Kate Winslet rolls time Swiss watch advert”. Daily Mail. Retrieved 26 March 2015. 
  170. “Kate Winslet and Lancôme team up for charity”. Belfast Telegraph, 27 September 2011. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  171. “Meryl Streep, Kate Winslet, Jodie Foster and More Celebs Who Say They Will Never Get Plastic Surgery—Find Out Why!”. EOnline. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  172. “Kate Winslet on Turning 40: 'I've Earned It!'”. People. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  173. “Kate Winslet on Botox: ‘Oh f–k no!’”. Theglow.com.au. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  174. “All Time Worldwide Box Office”. Box Office Mojo. Archived from the original on 27 May 2015. 
  175. Roger Ebert. “ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND”. Rogerebert.com, January 2 2010. 
  176. “The 50 Best Movies of the Decade (2000-2009)”. Paste Magazine, November 3 2009. Retrieved 15 May 2015. 
  177. Geier, Thom; Jensen, Jeff; Jordan, Tina; Lyons, Margaret; Markovitz, Adam; Nashawaty, Chris; Pastorek, Whitney; Rice, Lynette; Rottenberg, Josh; Schwartz, Missy; Slezak, Michael; Snierson, Dan; Stack, Tim; Stroup, Kate; Tucker, Ken; Vary, Adam B. ; Vozick-Levinson, Simon; Ward, Kate (December 11, 2009), "THE 100 Greatest MOVIES, TV SHOWS, ALBUMS, BOOKS, CHARACTERS, SCENES, EPISODES, SONGS, DRESSES, MUSIC VIDEOS, AND TRENDS THAT ENTERTAINED US OVER THE PAST 10 YEARS". Entertainment Weekly. (1079/1080):74-84
  178. “Trivia”. Golden Globe. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  179. “Kate Winslet”. British Academy of Film and Television Arts. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  180. “Premiere Magazine's Top 100 Greatest Performances”. Empire. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  181. Staff. “Excellence Honour for Star Denzel”. Daily Star. Northern & Shell, 2 November 2007. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  182. “SBIFF - KATE WINSLET, MONTECITO AWARD”. Thearlingtontheatre.com. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  183. Katz, Ephraim (1994). The Film Encyclopedia (2nd ed.). New York: HarperPerrenial. pp. 332–33. ISBN 0-06-273089-4. 
  184. Mike Goodridge. Benjamin Button Tops Oscar Nominations”. Screen Daily, 22 January 2009. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  185. ۱۸۵٫۰ ۱۸۵٫۱ Joe Barber. “Test Your Knowledge of Academy Award History”. The Washington Post, 22 March 1998. Archived from the original on 09 April 2015. 
  186. Mark Graham. “Getting to the Bottom of Kate Winslet’s Unprecedented Oscar Snubs”. New York, 23 January 2009. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  187. Brad Brevet. “Winslet Oscar Query Solved and 'The Dark Knight' Probably Wasn’t Snubbed”. RopeOfSilicon.com, 23 January 2009. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  188. “Kate Winslet Biography”. Tiscali. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  189. “Past Winners Search”. Grammy Awards. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  190. Greg Braxton. “For some, a chance to be themselves”. Los Angeles Times, 7 July 2006. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  191. “Kate Winslet wax figure on display”. Belfast Telegraph. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  192. The London Gazette: (Supplement) no. 60173. p. 8. 16 June 2012.
  193. “Honours for Branagh and Jowell”. BBC News Online, 15 June 2012. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  194. “PAST 2012-37 CÉRÉMONIE DES CÉSAR”. Académie des arts et techniques du cinéma. Archived from the original on 18 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  195. “Jennifer Aniston, Vin Diesel among Hollywood Walk of Fame class of 2012”. CBS News. Archived from the original on 09 April 2015. 
  196. “Kate Winslet to receive a star on the Hollywood Walk of Fame”. Get Reading. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  197. “Kate Winslet to receive star on the Walk of Fame”. USA today. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  198. “Kate Winslet to Become a True Hollywood Star”. Guardianlv. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 
  199. “Kate Winslet To Get Star On Hollywood Walk Of Fame”. MTV. Archived from the original on 09 April 2015. Retrieved 26 March 2015. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

Kate Winslet
CBE
Kate Winslet at The Dressmaker event TIFF (headshot).jpg
Winslet at the premiere of The Dressmaker at the Toronto International Film Festival in 2015
Born Kate Elizabeth Winslet
(1975-10-05) 5 October 1975 (age 41)
Reading, Berkshire, England
Residence West Wittering, West Sussex
Citizenship British
Alma mater Redroofs Theatre School
Occupation Actress
Years active 1991–present
Spouse(s)
Children 3

Kate Elizabeth Winslet, CBE (born 5 October 1975), is an English actress.[1] She is the recipient of an Academy Award, three BAFTA Awards, a BIFA Award, four Golden Globe Awards, a Grammy Award, a Primetime Emmy Award, an AACTA Award, and three Screen Actors Guild Awards. Winslet is the youngest person to receive six Academy Award nominations, with seven nominations in total, and is one of the few actresses to win three of the four major American entertainment awards (EGOT).[2][3] In addition, she has won awards from the Australian Academy of Cinema and Television Arts and European Film Academy, among others, and the Honorary César Award in 2012.

Brought up in Berkshire, Winslet studied drama from childhood and began her career in British television in 1991. She made her film debut in Heavenly Creatures (1994), for which she received praise. She garnered recognition for her supporting role in Sense and Sensibility (1995) before achieving global stardom with the epic romance Titanic (1997), which was the highest-grossing film of all time at that point.[4] Winslet's performances in Iris (2001), Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004), Finding Neverland (2004), Little Children (2006), Revolutionary Road (2008), The Dressmaker (2015) and Steve Jobs (2015) continued to draw praise from film critics. In 2008, film critic David Edelstein described her as "the best English-speaking film actress of her generation".[5]

Winslet won the Academy Award for Best Actress for her role in The Reader (2008) and the Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie for playing the title role in the HBO miniseries Mildred Pierce (2011). Winslet's greatest commercial successes since Titanic include the romantic comedy The Holiday (2006), the animated film Flushed Away (2006), and the first two films of The Divergent Series.

In addition to acting, Winslet has narrated documentaries and children's books. She was awarded the Grammy Award for Best Spoken Word Album for Children in 2000 for narrating Listen to the Storyteller. She has also provided her vocals to soundtracks of her films, including the single "What If" from Christmas Carol: The Movie (2001).[6] Divorced from two film directors, Jim Threapleton and Sam Mendes, Winslet is currently married to businessman Ned Rocknroll.

Early life

Kate Elizabeth Winslet was born in Reading, Berkshire, England to Sally Anne (née Bridges), a barmaid, and Roger John Winslet, a swimming pool contractor.[1] She has two sisters, Beth and Anna, and one brother, Joss Winslet.[7][8]

Winslet began studying drama at the age of 11 at the Redroofs Theatre School,[9] a co-educational independent school in Maidenhead, Berkshire, where she was head girl.[10] At the age of 12, Winslet appeared in a television advertisement directed by filmmaker Tim Pope for Sugar Puffs cereal. Pope said her naturalism was "there from the start".[11] During her teenage years, Winslet appeared in more than 20 stage productions of Reading-based Starmaker Theatre Company including lead parts such as Miss Hannigan in Annie, Mother Wolf in The Jungle Book and Lena Marelli in Bugsy Malone.[12][13]

Career

1991–1997

Winslet made her television debut with a co-starring role in the BBC children's science fiction serial Dark Season.[14] This role was followed by appearances in the made-for-TV film Anglo-Saxon Attitudes in 1992, the sitcom Get Back and an episode of the medical drama Casualty in 1993.[14]

In 1992, Winslet attended a casting call for Peter Jackson's Heavenly Creatures in London. Winslet auditioned for the role of Juliet Hulme, a teenager who assists in the murder of the mother of her best friend, Pauline Parker (played by Melanie Lynskey). The film included Winslet's singing debut, and her a cappella version of "Sono Andati", an aria from La bohème,[15] was featured on the film's soundtrack.[16] The film was released to favourable reviews in 1994 and won Jackson and partner Fran Walsh a nomination for the Academy Award for Best Original Screenplay.[17] Winslet was awarded the Empire Award and London Film Critics' Circle Award for British Actress of the Year for her performance.[18] The Washington Post writer Desson Thomson commented: "As Juliet, Winslet is a bright-eyed ball of fire, lighting up every scene she’s in. She's offset perfectly by Lynskey, whose quietly smoldering Pauline completes the delicate, dangerous partnership".[19] The same year from 7 April to 7 May, she appeared as Geraldine Barclay in What the Butler Saw for The Royal Exchange Theatre.[20][21] For her performance in the play, she was nominated for Best Supporting Actress by Manchester Evening News Theatre Awards.[22][23]

The following year, Winslet auditioned for the role of Lucy Steele in the adaptation of Jane Austen's Sense and Sensibility, featuring Emma Thompson, Hugh Grant and Alan Rickman.[24] She was instead cast in the second leading role of Marianne Dashwood.[24] Director Ang Lee admitted he was initially worried about the way Winslet had attacked her role in Heavenly Creatures and thus required her to exercise t'ai chi, read Austen-era Gothic novels and poetry, and work with a piano teacher to fit the grace of the role.[24] Budgeted at US$16.5 million ($25.9 million in current year dollars) the film became a financial and critical success, resulting in a worldwide box office total of $135 million ($212.2 million) and various awards for Winslet, winning her both the BAFTA and Screen Actors Guild Award, and nominations for both the Academy Award and Golden Globe Award.[18][25]

In 1996, Winslet starred in both Jude and Hamlet. In Michael Winterbottom's Jude, based on the Victorian novel Jude the Obscure by Thomas Hardy, she played Sue Bridehead, a young woman with suffragette leanings who falls in love with her cousin, played by Christopher Eccleston. Acclaimed among critics, it grossed $2.3 million ($3.5 million) worldwide.[26][27] Richard Corliss of Time magazine said "Winslet is worthy of [...] the camera's scrupulous adoration. She's perfect, a modernist ahead of her time [...] and Jude is a handsome showcase for her gifts".[28] Winslet played Ophelia, Hamlet's drowned lover, in Kenneth Branagh's all star-cast film version of William Shakespeare's Hamlet. The film garnered largely positive reviews and earned Winslet her second Empire Award.[18][29]

Titanic

In September 1996, Winslet began filming James Cameron's Titanic (1997), alongside Leonardo DiCaprio.[30] Gwyneth Paltrow, Claire Danes and Gabrielle Anwar had been considered for the role.[31][32][33] When they turned it down, Winslet campaigned heavily for it by sending Cameron daily notes from England and, thanks to assistance from her agent Hylda Queally, Cameron eventually invited her to Hollywood for auditions.[34] Cameron described the character as "an Audrey Hepburn type" and was initially uncertain about casting Winslet even after her screen test impressed him.[31] After she screen tested with DiCaprio, Winslet was so thoroughly impressed with him that she whispered to Cameron, "He's great. Even if you don't pick me, pick him". Winslet sent Cameron a single rose with a card signed "From Your Rose" and lobbied him by phone. "You don't understand!", she pleaded one day when she reached him by mobile phone in his Humvee. "I am Rose! I don't know why you're even seeing anyone else!". Her persistence, as well as her talent, eventually convinced him to cast her in the role.[31]

Cast as the sensitive, free-spirited seventeen-year-old Rose DeWitt Bukater, a fictional first-class socialite who would survive the 1912 sinking of the RMS Titanic, Winslet's experience was emotionally demanding.[35] "Titanic was totally different and nothing could have prepared me for it. [...] We were really scared about the whole adventure. [...] Jim [Cameron] is a perfectionist, a real genius at making movies. But there was all this bad press before it came out and that was really upsetting".[35] Against expectations, the film went on to become the highest-grossing film of all time, grossing more than $2,186,800,000 in box-office receipts worldwide,[36] and transformed Winslet into a commercial movie star.[37] Subsequently, she was nominated for most of the high-profile awards, winning a European Film Award.[18][38]

1998–2003

Hideous Kinky, a low-budget romance film shot before the release of Titanic, was Winslet's only film of 1998.[39] Winslet had rejected offers to play the leading roles in Shakespeare in Love (1998) and Anna and the King (1999) in favour of the role of a young English mother named Julia who moves with her daughters from London to Morocco hoping to start a new life.[39][40] The film garnered generally mixed reviews and received only limited distribution,[41] resulting in a worldwide gross of $5 million ($7.2 million).[42] The next film Winslet starred in was Holy Smoke! (1999), featuring Harvey Keitel.[35] Feeling pressured, Winslet has said she "never saw Titanic as a springboard for bigger films or bigger pay cheques", knowing that "it could have been that, but would have destroyed [her]".[43] That same year she voiced Brigid in the computer animated film Faeries.[44]

Winslet appeared in the period piece Quills with Geoffrey Rush and Joaquin Phoenix, released in 2000 and inspired by the life and work of the Marquis de Sade. The actress served as somewhat of a "patron saint" of the film for being the first big name to back it, accepting the role of a chambermaid in the asylum and the courier of the Marquis' manuscripts to the underground publishers.[45] Well received by critics, the film garnered numerous accolades for Winslet, including nominations for SAG and Satellite Awards.[18] The film was a modest arthouse success, averaging $27,709 ($38,536) per screen its debut weekend, and eventually grossing $18 million ($25.0 million) internationally.[46]

In 2001's Enigma, Winslet played a young woman who finds herself falling for a brilliant young World War II code breaker, played by Dougray Scott.[47] It was her first war film and Winslet regarded "making Enigma a brilliant experience" as she was five months pregnant at the time of the shoot, forcing some tricky camera work from the director Michael Apted.[47] Generally well-received,[48] Winslet was awarded a British Independent Film Award for her performance[18] and A. O. Scott of The New York Times described Winslet as "more crush-worthy than ever".[49] In the same year, Winslet appeared in Richard Eyre's critically acclaimed film Iris, portraying novelist Iris Murdoch. She shared her role with Judi Dench, with both actresses portraying Murdoch at different phases of her life.[50] Subsequently, each of them was nominated for an Academy Award the following year, earning Winslet her third nomination.[18] Also in 2001, she voiced the character Belle in the animated motion picture Christmas Carol: The Movie, based on the Charles Dickens classic novel. For the film, Winslet recorded the song "What If", which was released in November 2001 as a single[51] with proceeds donated to two of Winslet's favourite charities, the N.S.P.C.C. and the Sargeant Cancer Foundation for Children.[51][52] A Europe-wide top ten hit, it reached number one in Austria, Belgium and Ireland,[53] number six on the UK Singles Chart,[54] and won the 2002 OGAE Song Contest.[55]

Her next film role was in the 2003 drama The Life of David Gale, in which she played an ambitious journalist who interviews a death-sentenced professor, played by Kevin Spacey, in his final weeks before execution. The film underperformed at international box offices, garnering only half of its $50,000,000 budget,[56] and generating mostly critical reviews,[57] with Roger Ebert of the Chicago Sun-Times calling it a "silly movie".[58]

2004–2006

Following The Life of David Gale, Winslet appeared with Jim Carrey in Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004), a neosurrealistic indie-drama by French director Michel Gondry. In the film, she played the role of Clementine Kruczynski, a chatty, spontaneous and somewhat neurotic woman who decides to have all memories of her ex-boyfriend erased from her mind.[59] The role was a departure from her previous roles, with Winslet revealing in an interview with Variety that she was initially upended about her casting in the film: "This was not the type of thing I was being offered [...] I was just thrilled that there was something he had seen in me, in spite of the corsets, that he thought was going to work for Clementine".[60] The film was a critical and financial success.[61] Winslet received rave reviews for her Academy Award-nominated performance, which Peter Travers of Rolling Stone described as "electrifying and bruisingly vulnerable".[62]

Her final film in 2004 was Finding Neverland. The story of the production focused on Scottish writer J. M. Barrie (Johnny Depp) and his platonic relationship with Sylvia Llewelyn Davies (Winslet), whose sons inspired him to pen the classic play Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up. During promotion of the film, Winslet noted of her portrayal "It was very important for me in playing Sylvia that I was already a mother myself, because I don’t think I could have played that part if I didn’t know what it felt like to be a parent and have those responsibilities and that amount of love that you give to a child [...] and I've always got a baby somewhere, or both of them, all over my face".[63] The film received favourable reviews and proved to be an international success, becoming Winslet's highest-grossing film since Titanic with a total of $118 million worldwide.[64][65]

In 2005, Winslet appeared in an episode of the BBC/HBO comedy series Extras by Ricky Gervais and Stephen Merchant, as a satirical version of herself. While dressed as a nun, she was portrayed giving phone sex tips to the romantically challenged character of Maggie.[66] Her performance in the episode led to her first nomination for the Primetime Emmy Award.[18] In Romance & Cigarettes (2005), a musical romantic comedy written and directed by John Turturro, she played the character Tula, described by Winslet as "a slut, someone who’s essentially foulmouthed and has bad manners and really doesn’t know how to dress".[67] Hand-picked by Turturro, who was impressed with her display of dancing ability in Holy Smoke!, Winslet was praised for her performance,[67] which included her interpretation of Connie Francis's "Scapricciatiello (Do You Love Me Like You Kiss Me)".[68] Derek Elley of Variety wrote: "Onscreen less, but blessed with the showiest role, filthiest one-liners [and] a perfect Lancashire accent that's comical enough in the Gotham setting Winslet throws herself into the role with an infectious gusto".[69]

After declining an invitation to appear in Woody Allen's film Match Point (2005), Winslet stated that she wanted to be able to spend more time with her children.[70] She began 2006 with All the King's Men, featuring Sean Penn and Jude Law. Winslet played the role of Anne Stanton, the childhood sweetheart of Jack Burden (Law). The film was critically and financially unsuccessful.[71][72] Todd McCarthy of Variety summed it up as "overstuffed and fatally miscast [...] Absent any point of engagement to become involved in the characters, the film feels stillborn and is unlikely to stir public excitement, even in an election year".[73]

Winslet fared far better when she co-starred in Todd Field's Little Children, playing Sarah Pierce, a bored housewife who has a torrid affair with a married neighbour, played by Patrick Wilson. Both her performance and the film received rave reviews; A.O. Scott of The New York Times wrote: "In too many recent movies intelligence is woefully undervalued, and it is this quality—even more than its considerable beauty—that distinguishes Little Children from its peers. The result is a film that is challenging, accessible and hard to stop thinking about. Ms. Winslet, as fine an actress as any working in movies today, registers every flicker of Sarah’s pride, self-doubt and desire, inspiring a mixture of recognition, pity and concern that amounts, by the end of the movie, to something like love. That Ms. Winslet is so lovable makes the deficit of love in Sarah’s life all the more painful".[74] For her work in the film, she was honoured with a Britannia Award for British Artist of the Year from BAFTA/LA, a Los Angeles-based offshoot of the BAFTA Awards,[75] was nominated for an Academy Award for Best Actress and, at the age of 31, became the youngest actress to ever garner five Oscar nominations.[76]

She followed Little Children with a role in Nancy Meyers' romantic comedy The Holiday, also starring Cameron Diaz, Jude Law, and Jack Black. In it she played Iris, a British woman who temporarily exchanges homes with an American woman (Diaz). Released to a mixed reception by critics,[77] the film became Winslet's biggest commercial success in nine years, grossing more than $205 million worldwide.[78] Also in 2006, Winslet provided her voice for several smaller projects. In the CG-animated Flushed Away, she voiced Rita, a scavenging sewer rat who helps Roddy (Hugh Jackman) escape from the city of Ratropolis and return to his luxurious Kensington origins. A critical and commercial success, the film collected $177,665,672 at international box offices.[79]

2007–2011

In 2007, Winslet reunited with Leonardo DiCaprio to film Revolutionary Road (2008), directed by her husband at the time, Sam Mendes. Winslet had suggested that both should work with her on a film adaptation of the 1961 novel of the same name by Richard Yates after reading the script by Justin Haythe.[80] Resulting in both "a blessing and an added pressure" on-set, the reunion was her first experience working with Mendes.[81] Portraying a couple in a failing marriage in the 1950s, DiCaprio and Winslet watched period videos promoting life in the suburbs to prepare themselves for the film,[81] which earned them favourable reviews.[82] In his review of the film, David Edelstein of New York magazine stated that "[t]here isn’t a banal moment in Winslet’s performance—not a gesture, not a word. Is Winslet now the best English-speaking film actress of her generation? I think so".[5] Winslet was awarded a Golden Globe Award for Best Actress for her performance, her seventh nomination from the Golden Globes.[18]

Also released in late 2008, the film competed against Winslet's other project, a film adaptation of Bernhard Schlink's 1995 novel The Reader, directed by Stephen Daldry and featuring Ralph Fiennes and David Kross in supporting roles. Originally the first choice for her role, she was initially not able to take on the role due to a scheduling conflict with Revolutionary Road and Nicole Kidman replaced her.[83] A month after filming began, Kidman left the film due to her pregnancy enabling Winslet to rejoin the film.[83] Employing a German accent, Winslet portrayed a former Nazi concentration camp guard who has an affair with a teenager (Kross) who, as an adult, witnesses her war crimes trial.[84] She later said the role was difficult for her, as she was naturally unable "to sympathise with an SS guard".[85] Because the film required full frontal nudity, a merkin was made for her. In an interview for Allure, she related how she refused to use it: "Guys, I am going to have to draw the line at a pubic wig".[86][87] While the film garnered mixed reviews in general,[88] Winslet received favourable reviews for her performance.[88] The following year, she earned her sixth Academy Award nomination and went on to win the Academy Award for Best Actress, the BAFTA Award for Best Actress, the Golden Globe for Best Supporting Actress and the Screen Actors Guild Award for Best Supporting Actress.[18]

In 2011, Winslet headlined in the HBO miniseries Mildred Pierce, a small screen adaptation of James M. Cain's 1941 novel of the same name, directed by Todd Haynes.[89] Co-starring Guy Pearce and Evan Rachel Wood, she portrayed a self-sacrificing mother during the Great Depression who finds herself separated from her husband and falling in love with a new man, all the while trying to earn her narcissistic daughter's love and respect. Broadcast to moderate ratings,[90] the five-part series earned generally favourable reviews,[91] with Salon.com calling it a "quiet, heartbreaking masterpiece".[92] Winslet won the Primetime Emmy Award for Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie,[93] Golden Globe Award for Best Actress – Miniseries or Television Film[94] and Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Miniseries or Television Movie for her performance.[95]

Also in 2011, Winslet appeared in Steven Soderbergh's film Contagion, featuring an ensemble cast consisting of Marion Cotillard, Matt Damon, Gwyneth Paltrow and Jude Law. The thriller follows the rapid progress of a lethal indirect contact transmission virus that kills within days. Winslet portrayed an Epidemic Intelligence Service officer who becomes infected with the disease over the course of her investigation.[96] Winslet's other 2011 film project, Roman Polanski's Carnage, premiered at the 68th Venice International Film Festival. An adaptation of the play God of Carnage by French playwright Yasmina Reza, the black comedy follows two sets of parents who meet up to talk after their children have been in a fight. Jodie Foster, John C. Reilly and Christoph Waltz co-starred in the film, which critics felt was not as "compelling on the screen as it was on the stage", but made "up for its flaws with Polanski's smooth direction and assured performances from Winslet and Foster".[97] For her performance, Winslet received a second nomination by the Hollywood Foreign Press Association that year.[98]

2012–2014

In 2012, Winslet's audiobook performance of Émile Zola's Thérèse Raquin was released at Audible.com.[99] AudioFile's review said, "Kate Winslet reads as though she is relishing every morsel of the drama [...] She clearly loves the book and her pleasure in the text is infectious. She grabs listeners and doesn’t let go".[100] Her first 2013 release was Movie 43, an independent anthology black comedy film that featured 14 different storylines, with each segment having a different director.[101] Winslet's segment, titled The Catch, was directed by Peter Farrelly and revolves around a single businesswoman who goes on a blind date with the city's most eligible bachelor, played by Hugh Jackman, only to be shocked when he removes his scarf, revealing a pair of testicles dangling from his neck.[102] This marked Winslet's second collaboration with Jackman, following the 2006 animated film Flushed Away. The compilation film was universally panned by critics, with the Chicago Sun-Times calling it "the Citizen Kane of awful".[103]

In 2013, Winslet appeared in Jason Reitman's big screen adaptation of Joyce Maynard's 2009 novel Labor Day, also starring Josh Brolin, which she declared as "a very romantic movie, though a bizarre one".[104][105] While the film was met with a generally mixed reception from critics,[106] Winslet received favorable reviews for her portrayal of Adele, a mentally fragile, repressed single mom of a 13-year-old son who gives shelter to an escaped prisoner during a long summer week-end.[107] For her performance, Winslet earned her tenth Golden Globe nomination for Best Actress in a Motion Picture – Drama.[104][108] Winslet then appeared in Divergent (2014), Neil Burger's film adaptation of the 2011 young adult novel by Veronica Roth.[109] She appeared as erudite leader Jeanine Matthews, whom she compared to "Hitler"[110] and on playing the antagonist first time, Winslet said, "The idea went through my head that I have never played a baddie before, I was almost kind of surprised".[111] Her performance met with positive response from critics, as Screendaily thought that her performance was "understated",[112] while IndieWire noted that she was "pure poison as Jeanine Matthews".[113] The film grossed US$288.7 million worldwide.[114]

In late 2014, Winslet appeared alongside Matthias Schoenaerts in Alan Rickman's period drama A Little Chaos about rival landscape gardeners commissioned by Louis XIV to create a fountain at Versailles.[115] Despite receiving little praise from critics, Winslet's performance of assistant designer Sabine de Barra earned positive reviews. The Guardian noted that "Winslet manages emotional honesty within anachronistic confines"[116] and Vanity Fair said, "She glows with ambition and ache, playing a woman with a tragic past seeking refuge in the meticulousness and inventiveness of her work".[117] The same year, she also narrated Roald Dahl's children's novel Matilda, for which AudioFile in its review said, "She (Winslet) saves her panache for her characterizations. While Winslet’s Matilda is modestly soft-spoken, she scales her vocal register as the ranting Wormwood parents, booms as Miss Trunchbull, and breathily voices the adored Miss Honey".[118] She won the Odyssey Award for her performance.[119]

2015–present

Winslet started 2015 by reprising her role of Jeanine Matthews in the second installment of the Divergent trilogy, entitled The Divergent Series: Insurgent, making it the first sequel she has ever appeared in.[120][121] Forbes described her performance as a "murderous tyrant". while TheWrap said the film "Perks up" during her scenes.[122][123] The film grossed US$297 million worldwide.[124] She next appeared in Jocelyn Moorhouse's The Dressmaker based on the novel of same name, in which she stars as a femme fatale in the title role.[125][126] Justin Chang of Variety called her performance "crucial, stabilizing anchor" of the film, as he wrote that "Winslet, a difficult actress to root against under any circumstances, has us in her palm from the moment she steps into frame, looking like an avenging dark angel bathed in [1950s] noir shadows"[127] and The Star called her "smashing as Tilly Dunnage".[128] Winslet won an AACTA Award for Best Actress, for her performance in the film.[129]

Winslet's final film of 2015 was Danny Boyle's Steve Jobs (2015), alongside Michael Fassbender, about backstage events before three different computer product launches.[130] Winslet received critical acclaim for her portrayal of Joanna Hoffman, Macintosh marketing chief, Jobs' right-hand woman and work wife. IndieWire noted, "buried under makeup and a distinctive Polish accent, Winslet's chameleonesque transformation",[131] Time Out called it "steady and brilliant"[132] and HitFix said "Winslet gives one of the best performances of her career providing Hoffman with a gravitas that isn’t always in the script".[133] She received her seventh Academy Award nomination for Best Supporting Actress along with a nomination from the Screen Actors Guild and went on to win the Golden Globe Award and the BAFTA Award for Best Actress in a Supporting Role for her portrayal.

Winslet had two releases in 2016. In John Hillcoat's crime-thriller Triple 9,[134] she co-starred as a Russian-Israeli mafia moll, described by Hillcoat as "a really glamorous, nasty piece of work".[135] She received strong notices for her performance by the critics as Tom Huddleston of The Wrap said that "Winslet practically rips the screen in two as the mad-eyed Russian mob boss"[136] and Todd McCarthy of The Hollywood Reporter described her performance as "commandingly and wittily, in a way that makes you instantly want to see her as Lady Macbeth".[137] Next, she appeared in David Frankel's ensemble drama Collateral Beauty, released in December 2016, and also starring Will Smith, Helen Mirren, Keira Knightley and Edward Norton.[138] The "cold and crass Christmas Carol remake" was largely panned by critics, with Vulture commenting that Winslet has "never looked more painted and tired".[139]

In October 2017, Winslet star in Hany Abu-Assad's romantic-disaster film The Mountain Between Us alongside Idris Elba.[140] Portraying photojournalist Alex Martin, she received positive responses from critics with The Hollywood Reporter describing it as "charming" and "likeable",[141] while ScreenDaily describe her performance as "subtle emotional evolution".[142]

As of March 2017, Winslet has various film projects in different states of production. She has completed filming for Woody Allen's Wonder Wheel alongside Justin Timberlake, Juno Temple and Jim Belushi, set in 1950's Coney Island.[143] In addition, she would also star in a biopic based on American fashion model, artist and war correspondent Elizabeth "Lee" Miller during World War II.[144]

Personal life

Relationships and children

Winslet, pregnant with her third child, in 2013

While on the set of the 1991 TV series Dark Season, Winslet met actor and writer Stephen Tredre, with whom she had a four-and-a-half-year relationship.[145] Winslet and Tredre remained close after their separation in 1995.[146] He died of bone cancer during the opening week of Titanic, causing her to miss the film's Los Angeles premiere to attend his funeral in London.[147]

On 22 November 1998, Winslet married film director Jim Threapleton, whom she met while on the set of Hideous Kinky in 1997.[148][149] They have a daughter, Mia Honey Threapleton,[149] who was born on 12 October 2000 in London.[148] Winslet and Threapleton divorced on 13 December 2001.[150]

Following her separation from Threapleton, Winslet began a relationship with director Sam Mendes in 2001,[150] and married him on 24 May 2003 on the island of Anguilla.[148] Their son, Joe Alfie Winslet Mendes, was born on 22 December 2003 in New York City.[148] Winslet and Mendes announced their separation in March 2010[151] and divorced in 2011.[152][153]

In August 2011, a fire broke out at a residence in which Winslet, her children and her then-boyfriend, model Louis Dowler, were staying on Necker Island, the private resort island of Virgin Group founder Richard Branson. The fire caused significant damage to the home, but no injuries.[154]

During the same August 2011 holiday on Necker Island, Winslet met fellow guest Ned Rocknroll and they soon began dating.[155] Rocknroll was born Ned Abel Smith, but later legally changed his name.[156] He is a nephew of Richard Branson and works for Virgin Galactic, the space-travel division of his uncle's business.[155][157] Rocknroll was previously married to Eliza Pearson, daughter of Viscount Cowdray.[158] Winslet and Rocknroll became engaged in the summer of 2012.[159] It was announced in September 2012 that the couple had relocated from New York to live in the United Kingdom permanently, first moving to a heritage home in the South Downs National Park at Treyford, near Harting. Then after a planning spat with the local authorities, over her intention to install some new gates at the entrance to the property, she sold it in 2014 and moved to West Wittering, West Sussex.[160][161][162][163][164] Winslet and Rocknroll married in a private ceremony in New York in December 2012.[159][165] The couple's son, Bear Blaze Winslet, was born in the County of Sussex, England on 7 December 2013.[166][167]

Philanthropic work, experiences and interests

Winslet's weight fluctuations over the years have been well documented by the media.[145][148] She has been outspoken about her refusal to allow Hollywood to dictate her weight.[168][169] In February 2003, the British edition of GQ magazine published photographs of Winslet that had been digitally altered to make her look dramatically thinner.[148] Winslet issued a statement that the alterations were made without her consent, saying, "I just didn't want people to think I was a hypocrite and that I'd suddenly lost 30 lbs or whatever".[170] GQ subsequently issued an apology.[169] In 2007, she won a libel suit against Grazia magazine after it claimed that she had visited a diet doctor.[171] She won another libel suit in 2009 against the British tabloid Daily Mail after it printed that she had lied about her exercise regimen.[172] Winslet stated that she had requested an apology to demonstrate her commitment to the views that she has always expressed regarding women's body issues, namely that women should accept their appearance with pride.[172]

Although Winslet is not a vegetarian,[173] she narrated a video for PETA in 2010. In the video, she encouraged chefs to remove foie gras from their menus and asked consumers to boycott restaurants that serve it.[174]

Winslet at the 2007 British Academy Film Awards

Winslet narrated the documentary A Mother's Courage: Talking Back to Autism, which focused on Keli Thorsteinsson, who has autism, and his mother, Margret Ericsdottir. The documentary was generally released on 24 September 2010, after airing on HBO in April of the same year. Her involvement in the documentary led to her founding the non-profit organisation, the Golden Hat Foundation, whose mission is to eliminate barriers for people living with autism.[175][176] She also wrote a book titled The Golden Hat: Talking Back to Autism, which contains personal statements and self-portraits from number of celebrities including Leonardo DiCaprio, Marion Cotillard and Michael Caine.[177] In 2011, Winslet received the Yo Dona award for Best Humanitarian Work for her work with the Golden Hat.[178]

Winslet is the face of cosmetic and perfume house Lancôme[179] and she joined Longines as their "Ambassador of Elegance" in 2010.[180] In 2011, Lancôme collaborated with Winslet's Golden Hat Foundation to raise funds for the organization to help people with autism.[181]

Winslet supports ageing naturally and has always spoken against plastic surgery and botox.[182][183] In 2015, Winslet appeared in Running Wild with Bear Grylls and talked about being bullied at school by her classmates, saying that "I was chubby, always had big feet, the wrong shoes, bad hair".[184] The same year, she narrated anti-bullying animated short film Daisy Chain, about a victim of cyber-bullying.[185]

In November 2015, Winslet stated that speaking publicly about the Hollywood wage gap was "vulgar. [...] I'm quite surprised by these conversations to be honest, simply because it seems quite a strange thing to be discussing out in the open like that. I am a very lucky woman and I'm quite happy with how things are ticking along".[186] Later next month, she clarified more about her stance on the issue that "Jennifer Lawrence is amazing for speaking up and I think that anyone in this industry, particularly women, if there’s something strongly that they feel isn’t working for them or if they’re being discriminated against in any way, shape or form, it’s very, very important to speak up and so I fully applaud that. What I have a problem with is that there’s a separate thing that has started happening is that the lid has been somewhat lifted for journalists, and so journalists on red carpets will now say, ‘So how do you feel about the gender pay gap?’. ‘What? What’s the specific question?’. ‘Well, do you know that you got paid less or more than Michael Fassbender?’. That question? That to me is not very nice. I’m not going to have that conversation with a friend or even a family member, let alone in public. And so what’s happened as a result of these big very important discussions is that we’re then subjected to a particular line of questioning that being a Brit strikes me as being a little bit vulgar. Why would I stand on a red carpet and talk about how much I get paid?".[187]

In July 2017, she auctioned a private dinner with herself and Leonardo DiCaprio to help raise funds for cancer stricken mother.[188]

Filmography

Winslet in her career of over two decades has appeared in different genres of films, ranging from crime drama Heavenly Creatures (1994) to period drama Sense and Sensibility (1995) and Titanic (1997), to sci-fi dramedy Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) and to young-adult action Divergent (2014). As of August 2017, Winslet's films have grossed over US$4.0 billion worldwide.[189]

Awards and nominations

Winslet won an Academy Award for Best Actress for her performance in The Reader (2008). She won two Golden Globe Awards in the same year; Best Actress in a Motion Picture – Drama for Revolutionary Road and Best Supporting Actress for The Reader, becoming the third actress to achieve the feat, after Joan Plowright and Sigourney Weaver.[190] She has won three BAFTA Awards: Best Actress for The Reader and Best Supporting Actress for Sense and Sensibility (1995) and Steve Jobs (2016). She has earned a total of seven Academy Award nominations, eleven Golden Globe nominations and eight BAFTA nominations.[191][192][193]

She has received numerous awards from other organizations, including the Los Angeles Film Critics Association Award for Best Supporting Actress for Iris (2001) and the Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Supporting Role for Sense and Sensibility and The Reader. Premiere magazine named her portrayal of Clementine Kruczynski in Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004) as the 81st greatest film performance of all time.[194]

Academy Award nomination milestones

Winslet at the 81st Academy Awards in February 2009

At age 31, Winslet set the mark as the youngest actor to receive five nominations for Little Children (2006). She surpassed Bette Davis, who was 33 when she received her fifth nomination for her performance in The Little Foxes (1941).[195] With her Best Actress nomination for The Reader, Winslet became the youngest actress to receive six Oscar nominations. At age 33, Winslet passed the mark Davis, one year older, set with Now, Voyager (1942).[196]

Winslet received Academy Award nominations as the younger versions of the characters played by fellow nominees Gloria Stuart, as Rose, in Titanic (1997)[197] and Judi Dench, as Iris Murdoch, in Iris.[198] These are the only instances of the younger and older versions of a character in the same film both yielding Academy Award nominations, thus making Winslet the only actor to twice share an Oscar nomination with another for portraying the same character.[197]

When she was not nominated for her work in Revolutionary Road, Winslet became only the second actress to win a Golden Globe for Best Actress Drama without getting an Oscar nomination for the same performance (Shirley MacLaine was the first for 1988's Madame Sousatzka). Academy rules allow an actor to receive no more than one nomination in a given category, as the Academy nominating process determined that Winslet's work in The Reader would be considered a lead performance—unlike the Golden Globes, which considered it a supporting performance—she could not also receive a Best Actress nomination for Revolutionary Road.[199][200]

Awards for other work

In 2000, Winslet won a Grammy Award for Best Spoken Word Album for Children for Listen To the Storyteller.[201][202] She was nominated for the Primetime Emmy Award for Outstanding Guest Actress in a Comedy Series for playing herself in a 2005 episode of Extras.[203] At the 63rd Primetime Emmy Awards, Winslet won for Outstanding Lead Actress in a Miniseries or Movie for her role as the title character in Mildred Pierce. In 2014, American Library Association presented her with the Odyssey Award for her audiobook performance of Roald Dahl's children's novel Matilda.[119]

Honours

In 2007, the British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) honoured Winslet with the Britannia Award.[204] In 2009, she received the Santa Barbara International Film Festival Modern Master (Montecito) Award in recognition of her accomplishments in the film industry.[205] In 2011, Madame Tussauds unveiled a wax statue of her draped in the Elie Saab dress she wore at 63rd Primetime Emmy Awards.[206]

In 2012, Winslet was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) for the Birthday Honours for services to drama.[207][208] That same year, she was honoured with an Honorary César Award.[209] Also in 2012, she was selected for a star on the Hollywood Walk of Fame.[210]

On 17 March 2014, Winslet received the star on 6262 Hollywood Boulevard,[211] which was unveiled on Saint Patrick's Day by Winslet with James Cameron and Kathy Bates as guest speakers at the unveiling ceremony.[212][213][214]

In 2015, the Film Society of Lincoln Center honoured Winslet at the 53rd New York Film Festival for her contributions to arts[215] and BAFTA with a special career tribute titled BAFTA A Life in Pictures.[216] In November 2017, she will be honoured with Actors Inspiration Award by SAG-AFTRA for both her entertainment and philanthropic work.[217]

See also

References

  1. ^ a b "Kate Winslet Biography: Film Actress, Television Actress (1975–)". Biography.com (FYI/A&E Networks). Retrieved 7 July 2016. 
  2. ^ "The Elusive EGOT – Who's Got It? Who's Close?". Retrieved 13 March 2014. 
  3. ^ "EGOTs on deck: Who will win an Emmy, Grammy, Oscar and Tony award next". Retrieved 13 March 2014. 
  4. ^ "Kate Winslet". Box Office Mojo. Retrieved 30 January 2012. 
  5. ^ a b Edelstein, David (12 December 2008). "'Tis the Season...". New York. Retrieved 10 January 2009. 
  6. ^ Nagorski, Alex (6 December 2011). "Kate Winslet's 'What If' was an amazing song!". PopBytes. Retrieved 8 June 2013. 
  7. ^ "50 Things about Kate Winslet". 19 March 2014. Retrieved 25 March 2017. 
  8. ^ Barratt, Nick (5 December 2005). "Family detective: Kate Winslet". The Daily Telegraph. London. Archived from the original on 3 March 2008. 
  9. ^ Katja Hofman (9 March 2003). "Kate Winslet: Last year I worked for seven weeks – the rest of the time I'm a mum". The Independent. Retrieved 14 May 2011. 
  10. ^ "Redroof Associates FAQ: Is it true that Kate Winslet went to Redroofs?". Redroofs Associates. Archived from the original on 8 January 2010. Retrieved 14 February 2008. 
  11. ^ Maher, Kevin (13 December 2008). "She's got a titanic record, but can Kate put the win in Winslet?". The Sunday Times. London. Retrieved 3 December 2009. 
  12. ^ "Kate Winslet passed over for being too fat". The Daily Telegraph. 21 February 2011. Retrieved 13 March 2015. 
  13. ^ Midgley, Emma (24 February 2011). "Reading charity celebrates birthday with Winslet film". BBC. Retrieved 13 March 2015. 
  14. ^ a b "Profile: Kate Winslet". BBC News Online. 23 February 2009. Retrieved 3 December 2009. 
  15. ^ Powrie, Phil; Robynn Jeananne Stilwell (2006). Changing tunes: the use of pre-existing music in film. Ashgate Publishing, Ltd. p. 163. ISBN 0-7546-5137-1. 
  16. ^ Croot, James (17 February 2009). "C'mon Kate". The Press (Proquest Document ID: 1646622251). 
  17. ^ "Heavenly Creatures (1994)". Rotten Tomatoes. Retrieved 2 February 2008. 
  18. ^ a b c d e f g h i j "Kate Winslet". Filmbug. Retrieved 30 November 2009. 
  19. ^ Howe, Desson (25 November 1994). "Heavenly Creatures". The Washington Post. Retrieved 2 February 2008. 
  20. ^ "What the Butler Saw". Theatricalia. Retrieved 18 March 2015. 
  21. ^ "PROJECTS". Retrieved 18 March 2015. 
  22. ^ "Profile & Interview: Kate Winslet". Retrieved 18 March 2015. 
  23. ^ "Kate Winslet - Biography". Retrieved 18 March 2015. 
  24. ^ a b c Elias, Justine (7 December 1995). "Kate Winslet: No 'Period Babe'". The New York Times. Retrieved 2 February 2008. 
  25. ^ "Sense & Sensibility". The Numbers. Retrieved 2 February 2009. 
  26. ^ "Jude (1996)". Metacritic. Retrieved 4 February 2009. 
  27. ^ "Jude — Box Office Data". The Numbers. 9 August 2007. Retrieved 4 February 2009. 
  28. ^ Corliss, Richard (28 October 1996). "Grim Rapture". Time magazine. Retrieved 4 February 2008. 
  29. ^ "Hamlet (1996)". Rotten Tomatoes. Retrieved 9 August 2008. 
  30. ^ "Kate Winslet wearing tiffany on the red carpet". Zimbio. 22 October 2010. Retrieved 8 June 2013. 
  31. ^ a b c "Titanic. Man overboard! After a production as lavish and pricey as the doomed ship itself, James Cameron finally unveils his epic film. But will it be unsinkable?". Entertainment Weekly. 7 November 1997. pp. 1–7. Retrieved 24 January 2010. 
  32. ^ Forbes staff (25 February 2009). "Star Misses. Nicole Kidman in "The Reader"? Gwyneth Paltrow aboard "Titanic"? How some of the biggest names in Hollywood lost out on some of its biggest roles.". Forbes. Retrieved 22 January 2010. 
  33. ^ Warrington, Ruby (29 November 2009). "Claire Danes: the secretive starlet". The Times. London. Retrieved 22 January 2010. 
  34. ^ Murray, Ken (16 February 2003). "It's a long long way from Clare to here". The Independent (Ireland). Retrieved 7 January 2014. 
  35. ^ a b c Riding, Alan (2 September 1999). "For Kate Winslet, Being a Movie Star Is 'a Bit Daft". The New York Times. Retrieved 4 February 2008. 
  36. ^ "Worldwide Grosses". Box Office Mojo. Retrieved 18 April 2015. 
  37. ^ "Kate Winslet". People Magazine. Retrieved 4 February 2008. 
  38. ^ James Lipton (host) (14 March 2004). "Kate Winslet". Inside the Actors Studio. Season 10. Episode 11. Bravo. 
  39. ^ a b Maslin, Janet (16 April 1999). "Life With Mother Can Be Erratic, to Say the Least". The New York Times. Retrieved 4 February 2008. 
  40. ^ Wloszczyna, Susan (23 December 2008). "A Revolutionary Road for Titanic friends DiCaprio, Winslet". USA Today. Retrieved 4 February 2008. 
  41. ^ "Hideous Kinky (1999)". Rotten Tomatoes. Retrieved 4 February 2009. 
  42. ^ "Hideous Kinky". The Numbers. Retrieved 4 February 2009. 
  43. ^ Vallely, Paul (17 January 2009). "Kate Winslet: The golden girl". The Independent. Retrieved 4 February 2008. 
  44. ^ "Festive TV treat for Winslet fans". BBC News Online. 18 November 1999. Retrieved 5 February 2008. 
  45. ^ Thomas, Rebecca (28 December 2000). "Quills Ruffling Feathers". BBC News Online. Retrieved 27 March 2007. 
  46. ^ Allen, Jamie (15 December 2000). "'Quills' scribe channels sadistic Sade". CNN.com. Retrieved 31 March 2007. 
  47. ^ a b "An English Enigma". Tiscali. 8 December 2000. Retrieved 5 February 2008. 
  48. ^ "Enigma (2001)". Metacritic. Retrieved 5 February 2009. 
  49. ^ Scott, A. O. (12 April 2000). "Among the Code Crackers Behind Egghead Lines". The New York Times. Retrieved 5 February 2008. 
  50. ^ Howe, Desson (15 February 2002). "Iris: Heroic on a Human Scale". The Washington Post. Retrieved 5 February 2008. 
  51. ^ a b "Kate Winslet tunes up for a singing career". The Guardian. London. 25 June 2001. Retrieved 3 December 2009. 
  52. ^ "Race on for Christmas number one". BBC News Online. 18 December 2001. Retrieved 7 February 2008. 
  53. ^ "Kate Winslet – 'What If' (SONG)". Swisscharts. Retrieved 7 February 2008. 
  54. ^ "What If". Chart Stats. Retrieved 3 December 2009. 
  55. ^ "The winner takes it all". Ogae Song Contest. Retrieved 3 May 2009. 
  56. ^ "The Life of David Gale". The Numbers. Retrieved 6 February 2009. 
  57. ^ "The Life of David Gale (2003)". Metacritic. Retrieved 6 February 2009. 
  58. ^ Ebert, Roger (21 February 2003). "The Life of David Gale". Chicago Sun-Times. Retrieved 6 February 2009. 
  59. ^ Hobson, Louis. "Kate Winslet refutes Internet rumours". Canoe Jam!. Retrieved 6 February 2009. 
  60. ^ Oei, Lily (3 January 2005). "Kate Winslet: Eternal Sunshine of the Spotless Mind". Variety. Retrieved 6 February 2009. 
  61. ^ "Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)". Metacritic. Retrieved 7 February 2009. 
  62. ^ Travers, Peter (10 March 2004). "Eternal Sunshine of the Spotless Mind". Rolling Stone. Archived from the original on 22 June 2008. Retrieved 6 February 2009. 
  63. ^ "Mother Superior". The Age. 2 January 2005. Retrieved 7 February 2009. 
  64. ^ "Finding Neverland (2004)". The Numbers. Retrieved 7 February 2009. 
  65. ^ "Finding Neverland (2004)". Metacritic. Retrieved 7 February 2009. 
  66. ^ Brand, Madeleine (22 September 2005). "'The Office' Star Ricky Gervais Back with 'Extras'". National Public Radio. 
  67. ^ a b Schaefer, Stephen (27 November 2007). "Winslet swears by role". Boston Herald. 
  68. ^ Holden, Stephen (7 September 2007). "Blue Collar Guy Loses His Heart and Ruins His Lungs". The New York Times. Retrieved 3 December 2009. 
  69. ^ Elley, Derek (5 September 2007). "Romance & Cigarettes". Variety. Retrieved 7 February 2009. 
  70. ^ Horowitz, Josh (17 January 2008). "Woody Allen Explains His Love For Scarlett Johansson, Why He Doesn't Do Broadway". MTV. 
  71. ^ "All the King's Men (2005)". Metacritic. Retrieved 7 February 2009. 
  72. ^ "All the King's Men". The Numbers. Retrieved 7 February 2009. 
  73. ^ McCarthy, Todd (10 September 2006). "All the King's Men". Variety. Retrieved 7 February 2009. 
  74. ^ Scott, A.O. (29 September 2006). "Playground Rules: No Hitting, No Sex". The New York Times. Retrieved 29 September 2006. 
  75. ^ "The BAFTA/LA Britannia Awards". BAFTALA.org. Retrieved 20 February 2009. 
  76. ^ Gallo, Phil (23 August 2007). "This year's Oscar fun facts". Variety. 
  77. ^ "The Holiday (2006)". Metacritic. Retrieved 7 February 2009. 
  78. ^ "The Holiday". The Numbers. Retrieved 7 February 2009. 
  79. ^ "Flushed Away". The Numbers. Retrieved 7 February 2009. 
  80. ^ Wong, Grace (23 January 2009). "DiCaprio reveals joys of fighting with Winslet". CNN. Retrieved 23 January 2009. 
  81. ^ a b "Interview: Kate Winslet on Revolutionary Road". News Shopper. 28 January 2008. Archived from the original on 18 April 2012. Retrieved 20 February 2008. 
  82. ^ "Revolutionary Road (2008)". Rotten Tomatoes. Retrieved 20 February 2008. 
  83. ^ a b Meza, Ed; Michael Fleming (8 January 2008). "Winslet replaces Kidman in 'Reader'". Variety. Retrieved 10 January 2008. 
  84. ^ Kaminer, Ariel (28 January 2008). "Translating Love and the Unspeakable". The New York Times. Retrieved 20 February 2008. 
  85. ^ Carnevale, Rob. "Revolutionary Road — Kate Winslet interview". indieLondon. Retrieved 20 February 2008. 
  86. ^ Hannah Morrill. Kate Winslet, Unscripted, Allure, 3 June 2009.
    NOTE: Many sources claim that she wore a merkin by only quoting part of this interview. This is the full quote from the printed issue:
    "Let me tell you, The Reader was not glamorous for me in terms of body-hair maintenance. I had to grow it in, because you can't have a landing strip in 1950, you know? And then because of years of waxing, as all of us girls know, it doesn't come back quite the way it used to. They even made me a merkin because they were so concerned that I might not be able to grow enough. I said, 'Guys, I am going to have to draw the line at a pubic wig, but you can shoot my own snatch up close and personal.'"
  87. ^ Lindsy Van Gelder. Your Bikini Line, Your Business?, Allure, 26 August 2009: "Kate Winslet joked with Allure about having one made for her (that she didn't wear) in The Reader,..."
  88. ^ a b "The Reader (2008)". Metacritic. metacritic.com. Retrieved 20 February 2009. 
  89. ^ Clark, Krystal (13 September 2010). "Kate Winslet in HBO’s Mildred Pierce Trailer". ScreenCrave. Retrieved 11 December 2010. 
  90. ^ Collins, Scott (29 March 2011). "HBO's 'Mildred Pierce' With Kate Winslet Opens To Disappointing Ratings". Los Angeles Times. Retrieved 21 May 2011. 
  91. ^ "Mildred Pierce". Metacritic. Retrieved 21 May 2011. 
  92. ^ Zoller Seitz, Matt (24 March 2011). "Mildred Pierce Is A Quiet, Heartbreaking Masterpiece". Salon.com. Archived from the original on 4 June 2011. Retrieved 21 May 2011. 
  93. ^ "Emmy winners: surprise hauls for Modern Family and Downton Abbey". The Guardian. 18 September 2011. Retrieved 19 September 2011. 
  94. ^ "Mildred Pierce". Hollywood Foreign Press Association. Retrieved 16 January 2012. 
  95. ^ "The 18th Annual Screen Actors Guild Awards". sagawards.org. Retrieved 30 January 2012. 
  96. ^ "Kate Winslet on the script, Steven Soderbergh and her character in Contagion". FilmOnAir.com. Retrieved 13 September 2011. 
  97. ^ "Carnage". Rotten Tomatoes. Flixter. Retrieved 16 December 2011.
  98. ^ "Jodie Foster & Kate Winslet to star in Roman Polanski's God of Carnage". Deadline London. 23 September 2010. Retrieved 23 September 2010. 
  99. ^ Gelt, Jessica (14 March 2012). "Audiobooks are going Hollywood". Los Angeles Times. Retrieved 14 March 2012. 
  100. ^ "Audiobook Review: Thérèse Raquin". Audiofile Magazine. 5 May 2012. Retrieved 5 May 2012. 
  101. ^ Ford, Allan. "MOVIE 43 TV Spot No3". Film O Filia. Retrieved 26 January 2013. 
  102. ^ McNary, Dave (29 March 2012). "Relativity shifts Farrelly/Wessler comedy". Variety. Archived from the original on 3 May 2012. 
  103. ^ Roeper, Richard (25 January 2013). "There's awful and THEN there's 'Movie 43'". Chicago Sun-Times. Retrieved 26 January 2013. 
  104. ^ a b "Nominee Profile: Kate Winslet (Labor Day)". GoldenGlobes.com. Retrieved 21 March 2014. 
  105. ^ Breznican, Anthony (16 June 2011). "Kate Winslet and Josh Brolin to join Jason Reitman's drama 'Labor Day'". Entertainment Weekly. Retrieved 20 June 2011. 
  106. ^ "Labor Day (2014)". Rotten Tomatoes. Retrieved 8 February 2014. 
  107. ^ "Telluride Film Review: 'Labor Day'". Retrieved 1 January 2014. 
  108. ^ "Making Sense of This Morning's Golden Globe Nominations and Snubs (Analysis)". hollywoodreporter. 12 December 2013. Retrieved 1 January 2014. 
  109. ^ Lyttelton, Oliver (24 January 2013). "Kate Winslet Joins Young Adult Adaptation 'Divergent' Alongside Shailene Woodley". IndieWire. Retrieved 1 March 2013. 
  110. ^ "Kate Winslet on her Insurgent character: 'She is Hitler'". Retrieved 23 March 2015. 
  111. ^ "On set of 'Divergent,' Kate Winslet is pregnant and mean". Retrieved 17 March 2014. 
  112. ^ "Divergent". Retrieved 17 March 2014. 
  113. ^ "REVIEW: Does 'Divergent' Have Legs?". Retrieved 17 March 2014. 
  114. ^ "Divergent (2014)". Box Office Mojo. IMDB. 21 March 2014. Retrieved 2 October 2014. 
  115. ^ Jagernauth, Kevin (17 January 2013). "Kate Winslet & Matthias Schoenaerts To Star in Alan Rickman Directed Period Drama 'A Little Chaos'". IndieWire. Retrieved 19 January 2013. 
  116. ^ "A Little Chaos review – Louis XIV gardening romp borders on ridiculous". Retrieved 10 September 2014. 
  117. ^ "Anna Kendrick, Kate Winslet, Andrew Garfield, and Jennifer Aniston All Reveal New Depths in Toronto". Retrieved 10 September 2014. 
  118. ^ "Odyssey Award winners and honor audiobooks, 2008-present". AudioFile. Retrieved 12 March 2015. 
  119. ^ a b "Odyssey Award winners and honor audiobooks, 2008-present". ala.org. Retrieved 1 July 2014. 
  120. ^ McNary, Dave (3 February 2014). "‘Divergent’ Sequel ‘Insurgent’ To Begin Production in May". Total Film. Retrieved 20 April 2014. 
  121. ^ Risley, Matt (4 April 2014). "Divergent: Cast on most anticipated Insurgent scenes". Variety. Retrieved 20 April 2014. 
  122. ^ Mendelson, Scott (11 March 2015). "'Insurgent' Review: Shailene Woodley Is Sidelined In Her Own Franchise". Forbes. Retrieved 12 March 2015. 
  123. ^ Duralde, Alonso (11 March 2015). "‘Insurgent’ Review: Shailene Woodley Returns in YA Cinema’s Most Generic Franchise". TheWrap. Retrieved 12 March 2015. 
  124. ^ "Insurgent (2015)". Box Office Mojo. Retrieved 19 April 2015. 
  125. ^ Jagernauth, Kevin (7 August 2013). "Kate Winslet, Judy Davis to Star in Revenge Dramedy 'The Dressmaker'". The Hollywood Reporter. Retrieved 11 August 2013. 
  126. ^ "Oscar winner Kate Winslet spotted out and about in Sydney as shooting for Aussie film begins". Retrieved 19 October 2014. 
  127. ^ "Toronto Film Review: ‘The Dressmaker’". Retrieved 15 September 2015. 
  128. ^ "Screening at TIFF Tuesday, Sept. 15: The Dressmaker, Room, Sleeping Giant". Retrieved 15 September 2015. 
  129. ^ "‘Mad Max,’ ‘Dressmaker’ Split Australian Academy Awards". Retrieved 28 October 2015. 
  130. ^ Shara Tibken. "Lights, camera, Apple: Filming starts for new Steve Jobs biopic". CNET. Retrieved 17 January 2015. 
  131. ^ "Telluride Review: Danny Boyle's 'Steve Jobs' is Like Its Subject — Flawed But Fascinating". IndieWire. 6 September 2015. Retrieved 6 September 2015. 
  132. ^ "Steve Jobs". Time Out. 6 September 2015. Retrieved 6 September 2015. 
  133. ^ "Review: Aaron Sorkin dominates the ambitious three-act drama that is 'Steve Jobs'". HitFix. 6 September 2015. Retrieved 6 September 2015. 
  134. ^ Flemming Jr., Mike (5 February 2014). "Open Road Acquires Domestic On ‘Triple Nine;’ Michael B. Jordan, Aaron Paul, Gal Gadot, Michael Pena Join Killer Cast". Deadline. Retrieved 20 April 2014. 
  135. ^ "KATE WINSLET IS BAZAAR’S MARCH COVER STAR". Retrieved 23 March 2015. 
  136. ^ "'Triple 9' Review". Retrieved 17 February 2016. 
  137. ^ "'Triple 9': Film Review". Retrieved 17 February 2016. 
  138. ^ "Kate Winslet Joins Star-Studded Cast Of Will Smith's 'Collateral Beauty,' To Help Battle 'Rogue One: A Star Wars Story'". Retrieved 24 February 2016. 
  139. ^ Yoshida, Emily (16 December 2016). "Collateral Beauty Is a Cold and Crass Christmas Carol Remake That’s Exactly As Bad As You’ve Heard". Retrieved 17 December 2016. 
  140. ^ "Kate Winslet Will Get Romantic With Idris Elba In ‘The Mountain Between Us’". Retrieved 12 June 2016. 
  141. ^ Mintzer, Jordan (September 10, 2017). "'The Mountain Between Us': Film Review TIFF 2017". The Hollywood Reporter. Archived from the original on September 11, 2017. Retrieved September 11, 2017. 
  142. ^ Grierson, Tim (September 11, 2017). "'The Mountain Between Us': Toronto Review". ScreenDaily. Archived from the original on September 11, 2017. Retrieved September 11, 2017. 
  143. ^ "Kate Winslet Joining Woody Allen's Next Film". Retrieved 22 June 2016. 
  144. ^ "Kate Winslet to Star in Lee Miller Biopic". Retrieved 15 October 2015. 
  145. ^ a b Reid, Vickie (15 January 1999). "Waving, not drowning". The Guardian. London. Retrieved 30 November 2009. 
  146. ^ Moreton, Cole (12 September 1999). "Film world acclaims writer's final act". The Independent. Retrieved 14 April 2011. 
  147. ^ "Kate Winslet: Queen of the World". Parade. 5 November 2006. Retrieved 14 April 2011. 
  148. ^ a b c d e f "Winslet Gives Birth To Daughter Mia In England". Chicago Tribune. 16 October 2000. Retrieved 10 August 2015. 
  149. ^ a b Cadwalladr, Carole (19 August 2007). "Life after Kate: a happier ending". The Guardian. Retrieved 14 April 2011. 
  150. ^ a b "Winslet's divorce finalized". BBC News. 12 December 2001. Retrieved 14 April 2011. 
  151. ^ "Kate Winslet and Sam Mendes split". BBC. 15 March 2010. Retrieved 15 March 2010. 
  152. ^ Ashley Reich. Kate Winslet Opens Up About Divorce From Sam Mendes In British Vogue. Huffington Post. First Posted: 3/8/11. Updated: 25 May 2011
  153. ^ Harper's Bazaar (UK), November 2011
  154. ^ Gina Serpe. Kate Winslet and Family Escape Unscathed After Fire Breaks Out at Vacation Spot E! Online. 22 August 2011
  155. ^ a b Natalie Finn. Ned Rocknroll: 5 Things to Know About Kate Winslet's Third Husband E! Online. 26 December 2012
  156. ^ Estes, Adam Clark (26 December 2012). "How Kate Winslet's New Husband Got the Name Ned Rocknroll". The Atlantic. Retrieved 27 December 2012. 
  157. ^ Maggie Coughlan. Kate Winslet's New Husband, Ned Rocknroll: 5 Things You Should Know People. 27 December 2012
  158. ^ "Jonathan Rhys Meyers' former girlfriend finds a man she can bank on". Daily Telegraph. 18 January 2013. 
  159. ^ a b Mike Fleeman. Kate Winslet Marries in Secret People. 26 December 2012
  160. ^ "Kate Winslet's battle to build sea wall at witterings home". Chichester: Chichester Observer. 14 April 2015. Retrieved 17 July 2017. 
  161. ^ "Cate Blanchett's new house in the English countryside". 
  162. ^ Agency (2 April 2015). "Kate Winslet in Titanic battle to stop beachside home sinking into the sea" – via www.telegraph.co.uk. 
  163. ^ Richard Eden. Kate Winslet moves back to Britain to live with her Rocknroll lover The Daily Telegraph. 23 September 2012
  164. ^ Richard Eden. Titanic battle for Kate Winslet over her 'suburban’ house plans The Daily Telegraph. 2 December 2012
  165. ^ "Kate Winslet marries Ned RocknRoll in private New York ceremony". BBC News. Retrieved 27 December 2012. 
  166. ^ Finn, Natalie (10 December 2013). "Kate Winslet Gives Birth to a Baby Boy, Her First Child With Husband Ned Rocknroll". E! Online. Retrieved 10 December 2013. 
  167. ^ Kate Winslet Names Her Son Bear – Moms & Babies – Celebrity Babies and Kids - Moms & Babies - People.com. Celebritybabies.people.com (2012-03-22). Retrieved on 2014-06-05.
  168. ^ Smith, Krista (December 2008). "Isn’t She Deneuvely?". Vanity Fair. Retrieved 30 November 2009. 
  169. ^ a b Vallely, Paul (17 January 2009). "Kate Winslet: The golden girl". The Independent. Retrieved 3 December 2009. 
  170. ^ Norman, Pete (4 November 2008). "Kate Winslet 'Furious' Over Body Airbrush Claims". People. Retrieved 3 December 2009. 
  171. ^ Grossberg, John (9 March 2007). "Kate Winslet Gets Big, Fat Apology". E! Online. Retrieved 30 July 2014. 
  172. ^ a b Perry, Simon (3 November 2009). "Kate Winslet Wins $40,000 in Libel Suit". People. Retrieved 3 December 2009. 
  173. ^ Schonfeld, Zach (3 October 2016). "Kate Winslet: The Newsweek Interview". Retrieved 4 October 2016. 
  174. ^ Jessica Bumpus, "Winslet's Feathered Friends," British Vogue 14 April 2010.
  175. ^ "Golden Hat Foundation". Virgin unite. Retrieved 23 June 2011. 
  176. ^ "A Mother’s Courage: Talking Back to Autism charts the journey of a mother searching to unlock the mind of her son with autism when the documentary debuts 2 April, exclusively on HBO" (PDF). A Mother's Courage. 15 March 2010. Retrieved 23 June 2011. 
  177. ^ "The Golden Hat: Talking Back to Autism". Retrieved 18 March 2015. 
  178. ^ "Kate Winslet contra el autismo". El Mundo (in Spanish). Retrieved 23 June 2011. 
  179. ^ "Discover Lancôme - Kate Winslet". Retrieved 14 March 2015. 
  180. ^ "The magnificent actress and Oscar-winner Kate Winslet joined the Longines Family in 2010.". Retrieved 14 March 2015. 
  181. ^ "Kate Winslet and Lancôme team up for charity". Belfast Telegraph. 27 September 2011. Retrieved 12 August 2013. 
  182. ^ "Meryl Streep, Kate Winslet, Jodie Foster and More Celebs Who Say They Will Never Get Plastic Surgery—Find Out Why!". Retrieved 14 March 2015. 
  183. ^ "Kate Winslet on Turning 40: 'I've Earned It!'". Retrieved 14 March 2015. 
  184. ^ Colley, Danielle (7 October 2015). "Kate Winslet voices anti-bullying animation". aw.com.au. 
  185. ^ Karlovsky, Brian (7 October 2015). "Kate Winslet puts voice to Daisy Chain". if.com.au. 
  186. ^ Feeney, Nolan (11 November 2015). "Kate Winslet Says Hollywood’s Gender Pay Gap Not ‘A Very Nice Conversation’ to Have Publicly". TIME. Retrieved 11 November 2015. 
  187. ^ "Kate Winslet addresses the gender pay gap issue". Retrieved 28 December 2015. 
  188. ^ freeth, Becky. "He's not just environmentally-friendly! Leonardo DiCaprio calls on megastar mates Kate Winslet and Madonna for celeb-studded annual fundraising gala". Dailymail.com. Retrieved 17 August 2017. 
  189. ^ "Details for Winslet's movie revenues at Box Office MoJo". Boxofficemojo.com. Retrieved 15 November 2010. 
  190. ^ "Trivia". Golden Globe. Retrieved 14 March 2015. 
  191. ^ "Kate Winslet". Hollywood Foreign Press Association. Retrieved 12 January 2009. 
  192. ^ "Kate Winslet". British Academy of Film and Television Arts. Retrieved 12 January 2009. 
  193. ^ "Awards Database (Nominees 2008)". British Academy of Film and Television Arts. Retrieved 30 January 2009. 
  194. ^ "The 100 Greatest Performances of All Time: 100–75". Premiere. Archived from the original on 31 March 2009. Retrieved 30 January 2009. 
  195. ^ Katz, Ephraim (1994). The Film Encyclopedia (2nd ed.). New York: HarperPerrenial. pp. 332–33. ISBN 0-06-273089-4. 
  196. ^ Goodridge, Mike (22 January 2009). "Benjamin Button Tops Oscar Nominations". Screen Daily. Retrieved 30 January 2009. 
  197. ^ a b Barber, Joe (22 March 1998). "Test Your Knowledge of Academy Award History". The Washington Post. 
  198. ^ Vallely, Paul (17 January 2009). "Kate Winslet: The gold girl". The Independent. 
  199. ^ Graham, Mark (23 January 2009). "Getting to the Bottom of Kate Winslet’s Unprecedented Oscar Snubs". New York. Retrieved 30 January 2009. 
  200. ^ Brevet, Brad (23 January 2009). "Winslet Oscar Query Solved and 'The Dark Knight' Probably Wasn’t Snubbed". RopeOfSilicon.com. Retrieved 30 January 2009. 
  201. ^ "Kate Winslet Biography". Tiscali. Retrieved 3 December 2009. 
  202. ^ "Past Winners Search". Grammy Awards. Retrieved 12 January 2009. 
  203. ^ Braxton, Greg (7 July 2006). "For some, a chance to be themselves". Los Angeles Times. Retrieved 3 December 2009. 
  204. ^ Staff (2 November 2007). "Excellence Honour for Star Denzel". Daily Star. Northern & Shell. Retrieved 24 January 2014. 
  205. ^ "SBIFF - KATE WINSLET, MONTECITO AWARD". Retrieved 24 January 2014. 
  206. ^ "Kate Winslet wax figure on display". Retrieved 24 January 2014. 
  207. ^ "No. 60173". The London Gazette (Supplement). 16 June 2012. p. 8. 
  208. ^ "Honours for Branagh and Jowell". BBC News Online. 15 June 2012. Retrieved 20 June 2012. 
  209. ^ "PAST 2012-37 TH CESAR AWARDS". Retrieved 24 January 2014. 
  210. ^ "Jennifer Aniston, Vin Diesel among Hollywood Walk of Fame class of 2012". CBS News. 
  211. ^ "Kate Winslet to receive a star on the Hollywood Walk of Fame". Get Reading. Retrieved 13 March 2014. 
  212. ^ "Kate Winslet to receive star on the Walk of Fame". USA today. Retrieved 13 March 2014. 
  213. ^ "Kate Winslet to Become a True Hollywood Star". guardianlv. Retrieved 13 March 2014. 
  214. ^ "Kate Winslet To Get Star On Hollywood Walk Of Fame". MTV. Retrieved 13 March 2014. 
  215. ^ "New York Film Festival to celebrate English star". Eye For Film. Retrieved 14 September 2015. 
  216. ^ "Kate Winslet Set for BAFTA Career Retrospective". Hollywood Reporter. Retrieved 3 November 2015. 
  217. ^ "Kate Winslet to Receive Same SAG-AFTRA Foundation Honor as Leonardo DiCaprio". The Hollywood Reporter. Retrieved 8 September 2017. 

External links