کیت جرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کیت جَرِت
Keith Jarrett.jpg
جرت، حدود ۱۹۸۰
اطلاعات پس‌زمینه
زادگاه ۸ مهٔ ۱۹۴۵(1945-05-08) ‏(۷۲ سال)
آلن‌تاون، پنسیلوانیا
سبک جاز، موسیقی کلاسیک، جاز فیوژن، free improvisation
حرفه‌(ها) موسیقی‌دان، آهنگساز
سازها پیانو
سال‌های فعالیت ۱۹۶۶–اکنون
ناشر(ان) آتلانتیک رکوردز، ئی‌سی‌ام رکوردز، Impulse!، یونیورسال میوزیک گروپ
همکاری‌های مرتبط آرت بلیکی، Sam Brown, گری برتون, Dennis Russell Davies، مایلز دیویس، جک دجانت, چارلی هیدن, چارلز لوید, Airto Moreira, پول موتیان, گری پیکاک, دیوی رادمن
وب‌گاه https://www.keithjarrett.org/

کیت جَرِت (انگلیسی: Keith Jarrett؛ زادهٔ ۸ مهٔ ۱۹۴۵(1945-05-08)) پیانونواز و موسیقی‌دان جاز و کلاسیک اهل ایالات متحده آمریکا است. او در طول ۴۰ سال گذشته، به عنوان يكى از خلاق ترين نوازندگان دوران اخير شناخته شده‌است. كسى كه بعنوان يك بداهه نواز نابغه در سطح جهانى ستايش شده‌است؛ يك استاد پيانو جَز؛ و آهنگسازى كه صدها قطعه براى گروه هاى مختلف جَز خود، و نيز كارهايى براى اركستر، اجراهاى تكنوازى و آنسامبل چمبر نوشته‌است.

سال‌های آغازین[ویرایش]

او كه متولد سال ۱۹۴۵ در شهر الن تاون واقع در ايالت پنسيلوانياست، نوازندگى پيانو را در سه سالگى آغاز كرد. او بعد از اجراهايى در ويليج ونگارد و جزكلاب هاى ديگر نيويورك، براى اولين بار (۱۹۶۴) بهمراه پیام آوران جز آرت بلیکی تور برگزار كرد.

زندگی حرفه ای[ویرایش]

از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ بهمراه كوارتت چارلز لويد با اجراى تور در سرتاسر دنيا و بيرون دادن آلبوم هايى پرفروش، سريعن تبديل به گروهى تاثيرگذار در تحول صحنه ى موسيقى جَز در اواخر دهه ى ۶۰ شدند.

بعد از آن او تريوى خود را بهمراه چارلی هيدن و پل موتيان تشكيل داد و سپس در ۱۹۷۰ با گروه فيوژن الكتريك مايلز ديويس بعنوان نوازنده ى پيانو الكتريك و ارگان كار كرد. تا اينكه در ۱۹۷۱ همكارى بلندمدت خود را با كمپانى ECM و تهيه كننده ى آلمانى مانفرد ایشر آغاز كرد، همكارى اى كه تا به امروز ادامه داشته و نتيجه ى آن ضبط بيش از ۶۰ آلبوم بوده‌است. آلبوم هاى تكنوازى حاصل از اين همكارى، به تعريف دوباره ى نقش پيانو در موسيقى معاصر كمك زيادى كردند، از جمله آلبوم‌های کتاب راه‌ها (۱۹۸۷)، پله کان (۱۹۷۶)، کنسرت وین (۱۹۹۱)، آلبوم بسيار موفق ملودی در شب، با تو (۱۹۹۱) كه در دوران بيمارى سندرم خستگى مزمن او ضبط شد و کنسرت کلن (۱۹۷۵) كه تبديل به پرفروش ترين آلبوم سولوى پيانوى تاريخ شد.

اما بسيارى، بهترين كارهاى جرت را همكارى او با تريوى درخشان او متشكل از گرى پيكاك (بيس) و جك دجانت (درام) مى دانند، تريويى كه طى سه دهه ى اخير با اجراهاى متعدد و ضبط آلبوم هايى بينظير از جمله استانداردها (۱۹۸۳)، تغییرناپذیر (۱۹۸۷) و بدرود پرنده ی سیاه (۱۹۹۱) - شاهكارى كه به يادبود مايلز ديويس، دو هفته بعد از مرگ او ضبط شد- خود را بعنوان يكى از برترين تريوهاى تاريخ جز معرفى كردند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]