کیان ارثی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کیان‌اِرثی، کیانِرسی یا کِی‌نورسی نام یکی از باب‌های مردم بختیاری و از شاخه چهارلنگ است. در ابتدا و تا قرن سیزده هجری قمری دو طایفه کیانرسی (مشخصا اولاد زمان خان و عالیوندهای کیانرسی) و طایفه محمودصالح که اصالتاً از یک ریشه می‌باشند، یک طایفه مستقل و دارای یک سرزمین مشترک بوده‌اند که بعد از جدا شدن رشیدخان کیانرسی فرزند زمان خان به همراه طایفه خود از بدنه طایفه محمود صالح، منطقه فریدن را به سمت مالمیر وقلعه تل ترک نمود و با پیوستن دیگر طوایف چون جانکی، سهونی، مکوندی و زنگنه و ممبینی وچند طایفه دیگر به طایفه کیانرسی، باب مستقلی را در شاخه چهارلنگ بوجود آوردند. ایل بختیاری، به دو شاخه چهارلنگ و هفت لنگ تقسیم می‌شود و بر پایه نمودار اجتماعی ایل بختیاری؛ که قدمت آن به اوایل قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد، شاخه هفت‌لنگ از چهار باب و شاخه چهارلنگ از پنج باب (پیشتر در تقسیمات مربوط به زیرمجموعه‌های چهارلنگ، بجای واژه باب، از واژه بزرگ طایفه استفاده می‌شد) تشکیل می‌شود، که کیانرسی، یکی از این ۵ باب می‌باشد

عده ای از فامیل جانکی ها در شهرستان ایذه سکونت دارند که از خوانین و بزرگان ایل بزرگ چهارلنگ بوده و از دیرباز در این شهر سکونت گزیده و شاخه ای از جانکی را در این شهر بوجود آورده اند از بزرگان آنها می توان نام آقا رضا خان جانکی چهارلنگ را نام برد . .[۱][۲][۳][۴][۵][۶]

تقسیمات[ویرایش]

کیانرسی خود از تعداد ۳۰ طایفه مستقل تشکیل شده‌ است و همچون سایر باب‌های دیگر، بیشتر این طوایف، نسبت خانوادگی مستقیم با یکدیگر ندارند اما با هم متحد می‌باشند. این طایفه‌ها عبارتند از؛

  1. برون
  2. سادات بویری
  3. حموله
  4. باورصاد شفیع خان وزیر محمدتقی خان، برآنها حکومت می‌کرد. سهونی به سه شعبه تقسیم می‌شود: کهیش، باورساد، حموله.
  5. ممبینی
  6. بهوندی
  7. شیخ شاه منگشت
  8. بلواسی
  9. کهیش
  10. زنگنه
  11. کهوایی
  12. سهونی
  13. محمد جعفری
  14. مکوندی
  15. کرد زنگنه
  16. عالی‌وند
  17. هرکل
  18. بوربورون
  19. غریب‌وند
  20. استکی
  21. عاشوروند
  22. گل‌گیری
  23. آل خورشید
  24. اسفتین
  25. تمبی
  26. کیانی
  27. پوستین بکول
  28. جانکی گرمسیر
  29. گشتیل
  30. شیخ صالح

منابع[ویرایش]

  1. Arash Khazen. «Tribes and Empire on the Margins of Nineteenth-Century Iran p.22». University of Washington، ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴. 
  2. «Iran Almanac and the Book of Facts». Echo of Iran، 1970. 
  3. «نمودار اجتماعی طوایف بختیاری». دانشنامه ایرانیکا. 
  4. «Bakhtyārī». دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در 3-25-2014. 
  5. «BAḴTĪĀRĪ TRIBE». Encyclopaedia Iranica. بازبینی‌شده در ۸ ژانویه ۲۰۱۴. 
  6. Carl Skutsch. «Encyclopedia of the World's Minorities page.176». 
  • حسین ابراهیمی ناغانی. «اسامی طوایف و شعب ایل بختیاری». وبگاه انسان‌شناسی و فرهنگ، ۲ اسفند ۱۳۸۸. 
  • اوژن بختیاری، ابوالفتح. «تاریخ بختیاری» تهران، ضمیمه مجله وحید، ۱۳۴۵
  • گارثویت، «تاریخ سیاسی و اجتماعی بختیاری»، ترجمه: مهراب امیری، تهران، انتشارات بهمن، ۱۳۷۳
  • عکاشه، اسکندرخان. «تاریخ ایل بختیاری،» تهران، انتشارات فرهنگسرا،
  • مهرزادقنبری سردار اکبری خرادآذر. سرگذشت ایل چهارلنگ ۱۳۸۶ چاپ اول