کوپا آمریکا ۲۰۱۱

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جام ملت‌های آمریکای جنوبی
کوپا آمریکا ۲۰۱۱
کوپا آمریکا
2011 Copa América logo.png
جزئیات مسابقات
کشور میزبانآرژانتین
تاریخ برگزاری۱۰ تیر۲ مرداد
شمار تیم‌ها۱۲ (از ۲ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها۸ ورزشگاه (در ۸ شهر)
رده‌بندی نهایی
قهرمان اروگوئه
نایب‌قهرمان پاراگوئه
جایگاه سوم پرو
جایگاه چهارم ونزوئلا
آمار مسابقات
بیشترین گلزن(ـان)پروپائولو گررو
بهترین بازیکن(ـان)اروگوئهلوییس سوارز

جام ملت‌های آمریکای جنوبی ۲۰۱۱ یا کوپا آمریکا ۲۰۱۱ چهل و سومین دورهٔ جام ملت‌های آمریکای جنوبی است که از ۱۰ تیر تا ۲ مرداد در آرژانتین برگزار شد و اروگوئه توانست در فینال آن پاراگوئه را با نتیجهٔ ۳:۰ شکست دهد و به مقام قهرمانی برسد و بدین ترتیب با پانزده عنوان قهرمانی در این مسابقات، قادر شد که بیشترین مقام نخست را به دست بیاورد.

میزبان[ویرایش]

بنابر تصمیمی که کونمبول در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸ گرفت، این مسابقات می‌بایست در آرژانتین برگزار می‌شد. پیش از این نیز آرژانتین ۸ بار، در سال‌های ۱۹۱۶، ۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۲۹، ۱۹۳۷، ۱۹۴۶، ۱۹۵۹ و ۱۹۸۷، میزبان این مسابقات بوده‌است.[۱]

ورزشگاه‌ها[ویرایش]

ورزشگاه بوینس آیرس در فینال

آرژانتین هشت ورزشگاه فوتبال خود را که هر کدام در یکی از شهرهای این کشور بودند، به عنوان ورزشگاه‌های میزبان این جام برگزید.

بوئنوس آیرس، کوردبا، سن سالوادر جوجیه، لاپلاتا، مندوزا، سالتا، سانتافه و سن خوان نام هشت شهری است که این مسابقات در آن‌ها صورت گرفت.

از ویژگی‌های این ورزشگاه‌ها نزدیک بودنشان به مرزهای آرژانتین با دیگر ملل حاضر در جام بود. چنانچه مندوزا و سن خوان، در نزدیکی شیلی، سالتا و خوخوئی در کناره‌های مرز پرو، بولیوی و پاراگوئه و لاپلاتا نزدیک به اروگوئه بوده‌اند. علاوه بر این شهرهای سان‌خوان و مندوزا به عنوان میزبان، بایستی تعدادی از بسیاری گردشگران که از کشورهای دیگر بودند را جذب می‌نمود.

داوران[ویرایش]

در ۶ ژوئن ۲۰۱۱،[۲] کونمبول فهرستی از داوران را برای قضاوت در رقابت‌ها اعلام نمود. این لیست شامل ۱۲ داور بود و از هر کشور شرکت‌کننده یک داور دیده می‌شد. ولی هیچکدام از این افراد در جام جهانی ۲۰۱۰ حاضر نبودند.

داوران دستیار نیز، هر کدام از یکی از کشورهای شرکت‌کننده بودند. علاوه بر این، داور آرژانتین هرنان میدانا بونفا و دیگو قادر شدند به تناوب در تمام جلسات حضور یابند.

در ۲۱ ژوئن، داور پاراگوئه‌ای، کارلوس تورس، اعلام نمود که به علت مصدومیت زانویش، قادر به شرکت در مسابقات نیست و کارلوس آمریلا جایگزین وی شد.[۳]

تیم های شرکت کننده[ویرایش]

در ابتدا دو تیم ژاپن و مکزیک برای پیوستن به سازمان کونمبول در این مسابقات دعوت شدند. مکزیک با اینکه مجاز به شرکت در این مسابقات اعلام شده‌بود، نتوانست بسیاری از بازیکنانش را به همراه داشته باشد.[۴]

مشارکت ژاپن نیز پس زمین‌لرزه و سونامی توکیو با شک همراه بود،[۵] با این حال تیم ملی فوتبال ژاپن در ۱۶ مارس ۲۰۱۱، مجاز به شرکت در تورنمنت شد ولی فدراسیون فوتبال ژاپن پس از آن در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۱۱ کناره‌گیری کرد[۶] ولی پس از دیدار با رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین، فدراسیون فوتبال ژاپن تصمیم گرفت تا 15 آوریل تصمیم نهایی خود را اعلام نکند.[۷] ژاپن بعدها در تاریخ ۱۴آوریل اعلام کرد که در رقابت‌ها شرکت می‌کند.[۸] ولی باز هم در ۱۶ مه ژاپن با اشاره به مشکلات برنامه زمانی بازیکنانش در باشگاه‌های اروپا انصراف داد.[۸] در روز بعد، کونمبول یک دعوتنامهٔ رسمی برای فدراسیون فوتبال کاستاریکا ارسال نمود و کاستاریکا به عنوان جایگزین دعوت شد.[۹]

بدین ترتیب در این مسابقات ۱۲ تیم شرکت کردند که دو تیم از این بین در قارهٔ امریکای جنوبی قرار نداشته‌اند:

میزبان‌ها[ویرایش]

این رقابت‌ها در هشت ورزشگاه از شهرهای گوناگون آرژانتین برگزار گشت.

بوئنوس آیرس


مندوزا
ورزشگاه مونومنترال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی ورزشگاه مالویناس آرژانتیناس
گنجایش: ۶۴.۰۰۰ گنجایش: ۴۵،۰۰۰
002.Buenos Aires desde el cielo (Estadio de River).JPG
کوردبا سالتا
ورزشگاه ماریو آلبرتو کامپس ورزشگاه پدرو ارنست مارنا
گنجایش: ۵۷،۰۰۰ گنجایش: ۲۰،۴۰۸
Estadio Córdoba (Arg vs Ghana) 1.jpg
سن سالوادر جوجیه سن خوان
ورزشگاه ۲۳ آگوست ورزشگاه جوئن بیسانتیاریو
گنجایش: ۲۴،۰۰۰ گنجایش: ۲۵،۰۰۰
لاپلاتا سانتافه
ورزشگاه سیوداد لاپلاتا ورزشگاه سرتیپ استانیسلوا لوپز
گنجایش: ۵۳،۰۰۰ گنجایش: ۴۰،۰۰۰

قرعه کشی[ویرایش]

با توجه به عملکرد تیم‌های ملی در جام جهانی سه تیم اروگوئه، برزیل و آرژانتین در این قرعه‌کشی عنوان سرگروه‌ها را داشتند و بقیه تیم‌ها در سبدهای دیگر قرعه کشی قرارداشتند. در این قرعه‌کشی ژاپن نیز حضور داشت ولی سپس کاستاریکا جای این تیم را گرفت و ژاپن در مسابقات شرکت نکرد.

سبد سرگروه‌ها سبد ۱ سبد ۲ سبد ۳

 آرژانتین
 برزیل
 اروگوئه

 پاراگوئه
 شیلی
 کلمبیا

 پرو
 ونزوئلا
 بولیوی

 اکوادور
 ژاپن
 مکزیک

مرحله گروهی[ویرایش]

در این مرحله تیم‌های اول و دوم هر گروه به همراه دو تیم برتر از بین تیم‌های سوم گروه‌ها به مرحله بعد راه پیدا می‌کنند .

گروه A[ویرایش]

تیم امتیاز بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل
 کلمبیا ۷ ۳ ۲ ۱ ۰ ۳ ۰ ۳
 آرژانتین ۵ ۳ ۱ ۲ ۰ ۴ ۱ ۳
 کاستاریکا ۳ ۳ ۱ ۰ ۲ ۲ ۴
 بولیوی ۱ ۳ ۰ ۱ ۲ ۱ ۵


 آرژانتین۱:۱ (۰:۰) بولیوی
سرجیو آگئورو گل '۷۵ روجاس گل '۴۷
لا پورتا
تماشاگران: ۵۲٫۷۰۰
داور: رابرتو سیلورا (اوروگوئه)
 کلمبیا۰:۱ (۰:۱) کاستاریکا
آدریانو راموس گل '۴۴
۲۳ آگوست
تماشاگران: ۲۳٫۰۰۰
داور: اوسس (شیلی)


 آرژانتین۰:۰ کلمبیا
لوپز
تماشاگران: ۴۷٫۰۰۰
داور: فاگوئانتز (برزیل)
 بولیوی۲:۰ (۰:۰) کاستاریکا
مارتینز گل '۵۹
کامبل گل '۷۸
۲۳ آگوست
تماشاگران: ۲۳٫۰۰۰


 کلمبیا۰:۲ (۰:۲) بولیوی
فالکائو گل '۱۴ گل '۲۸ (پنالتی)
لوپز
تماشاگران: ۱۲٫۰۰۰
داور: فرانسیکو چاکون (مکزیک)
 آرژانتین۰:۳ (۰:۱) کاستاریکا
سرجیو آگئورو گل '۴۵+۱ گل '۵۲
دی‌ماریو گل '۶۳
ماریو آلبرتو کامپس
تماشاگران: ۵۷٫۰۰۰
داور: ویکتور هوگو ریورا (پرو)

گروه B[ویرایش]

تیم امتیاز بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل
 برزیل ۵ ۳ ۱ ۲ ۰ ۶ ۴ ۲
 ونزوئلا ۵ ۳ ۱ ۲ ۰ ۴ ۳ ۱
 پاراگوئه ۳ ۳ ۰ ۳ ۰ ۵ ۵ ۰
 اکوادور ۱ ۳ ۰ ۱ ۲ ۲ ۵


 برزیل۰:۰ ونزوئلا
لا پورتا
تماشاگران: ۳۵٫۰۰۰
داور: رائول اوروزکو (بولیوی)
 پاراگوئه۰:۰ اکوادور
لوپز
تماشاگران: ۲۰٫۰۰۰
داور: سرجیو پزوتا (آرژانتین)


 برزیل۲:۲ (۰:۱) پاراگوئه
جادسون گل '۳۸
فردریک چاوز گل '۸۹
سانتا کوروز گل '۵۴
والدز گل '۶۶
ماریو آلبرتو کامپس
تماشاگران: ۵۷٫۰۰۰
داور: ویلیام رولدان (کلمبیا)
 ونزوئلا۰:۱ (۰:۰) اکوادور
گونزالز گل '۶۱
پدرو ارنست مارنا
تماشاگران: ۱۲٫۰۰۰
داور: والتر کوسادا (کاستاریکا)


 پاراگوئه۳:۳ (۱:۱) ونزوئلا
آلکاراز گل '۳۲
باریوس گل '۶۲
روروس گل '۸۵
روندون گل 
فدور گل '۸۹
پروزو گل '۹۰+۲
پدرو ارنست مارنا
تماشاگران: ۱۸٫۰۰۰
داور: اوسس (شیلی)
 برزیل۲:۴ (۱:۱) اکوادور
پاتو گل '۲۸ گل '۶۱
نیمار گل '۴۸ گل '۷۱
فیلیپ کایکدو گل '۳۶ گل '۵۸
ماریو آلبرتو کامپس
تماشاگران: ۳۹٫۰۰۰
داور: رابرتو سیلورا (اوروگوئه)

گروه C[ویرایش]

تیم امتیاز بازی برد مساوی باخت زده خورده تفاضل
 شیلی ۷ ۳ ۲ ۱ ۰ ۴ ۲ ۲
 اروگوئه ۵ ۳ ۱ ۲ ۰ ۳ ۲ ۱
 پرو ۴ ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۲ ۰
 مکزیک ۰ ۳ ۰ ۰ ۳ ۱ ۴


 اروگوئه۱:۱ (۱:۱) پرو
آلبرتو سوئارز گل '۴۵ پائولو جوررو گل '۲۳
جوئن بیسانتیاریو
تماشاگران: ۲۵٫۰۰۰
داور: ویلیام رولدان (کلمبیا)
 شیلی۱:۲ (۱:۰) مکزیک
پردس گل '۶۷
ویدال گل '۷۲
آراجو گل '۴۱
جوئن بیسانتیاریو
تماشاگران: ۲۵٫۰۰۰
داور: جوئن سوتو (ونزوئلا)


 اروگوئه۱:۱ (۰:۰) شیلی
پیرا گل '۵۳ سانچز گل '۶۴
مالوینا
تماشاگران: ۴۵٫۰۰۰
داور: کالوس آمریلا (پاراگوئه)
 مکزیک۱:۰ (۰:۰) پرو
پائولو جوررو گل '۸۲
مالوینا
تماشاگران: ۱۰٫۰۰۰
داور: سرجیو پزوتا (آرژانتین)


 شیلی۰:۱ (۰:۰) پرو
آندره کاریلو گل '۹۰+۲ (a.g.)
مالوینا
تماشاگران: ۴۵٫۰۰۰
داور: فاگوئانتز (برزیل)
 اروگوئه۰:۱ (۰:۱) مکزیک
پیرا گل '۱۴
لا پورتا
داور: رائول ارسکو (بولیوی)

بازنده‌ها[ویرایش]

در پایان مرحلهٔ اول سه تیمی که در گروه خود سوم شده بودند، با هم به رقابت پرداختند و دوتا از این دو تیم به مرحلهٔ بعد سعود کردند.

گروه تیم بازی بُرد مساوی باخت زده خورده تفاضل امتیاز
C  پرو ۳ ۱ ۱ ۱ ۲ ۲ ۰ ۴
B  پاراگوئه ۳ ۰ ۳ ۰ ۵ ۵ ۰ ۳
A  کاستاریکا ۳ ۱ ۰ ۲ ۲ ۴ −۲ ۳

مراحل نهایی[ویرایش]

یک چهارم نیمه‌پایانی پایانی
                   
۱۶ ژوئیه - کوردبا        
  کلمبیا  ۰
۱۹ ژوئیه - لاپلاتا
  پرو (وقت اضافه)  ۲  
  پرو  ۰
۱۶ ژوئیه - سانتافه
    اروگوئه  ۲  
  آرژانتین  ۱ (۴)
۲۴ ژوئیه - بوئنوس آیرس
  اروگوئه (پنالتی)  ۱ (۵)  
  اروگوئه  ۳
۱۷ ژوئیه - لاپلاتا
    پاراگوئه  ۰
  برزیل  ۰ (۰)
۲۰ ژوئیه - مندوزا
  پاراگوئه (پنالتی)  ۰ (۲)  
  پاراگوئه (پنالتی)  ۰ (۵) مکان سوم
۱۷ ژوئیه - سن خوان
    ونزوئلا  ۰ (۳)  
  شیلی  ۱   پرو  ۴
  ونزوئلا  ۲     ونزوئلا  ۱
۲۳ ژوئیه - لاپلاتا

یک چهارم نهایی[ویرایش]

 کلمبیا۲:۰ (و.ا.) پرو
گزارش کارلوس لباتون گل '۱۰۱
وارگاس گل '۱۱۱
کوردابا
داور: چاکون (مکزیک)


 برزیل۰:۰ (و.ا.) پاراگوئه
گزارش
ضربات پنالتی
نیمار از دست دادن پنالتی
رونالدینهو از دست دادن پنالتی
کاکا از دست دادن پنالتی
تیاگو سیلوا از دست دادن پنالتی
۲:۰ از دست دادن پنالتی بارتو
Penalty scored استگاریبا
Penalty scored ریورس
داور: سرجیو پازتو (آرژانتین)

 شیلی۲:۱ ونزوئلا
سوئازو گل '۷۰ گزارش ویزکاراندو گل '۳۵
کیچرو گل '۸۱
سن خوان
داور: کارلوس ویرا (اکوادور)

نیمه نهایی[ویرایش]

 پرو۲:۰ اروگوئه
گزارش سوئارز گل '۵۲، '۵۷
داور: اورسکو (بولیوی)

 پاراگوئه۰:۰ (و.ا.) ونزوئلا
گزارش
ضربات پنالتی
اورتیگوزا Penalty scored
باریوس Penalty scored
ریوروس Penalty scored
مارتینز Penalty scored
ورون Penalty scored
۳:۵ Penalty scored مالدونادو
Penalty scored رِی
از دست دادن پنالتی لوسنا
Penalty scored فدور
مندوزا
داور: چاکون (مکزیک)

سومی[ویرایش]

 پرو۱:۴ ونزوئلا
چیرکوئه گل '۴۱
پائولو جوررو گل '۶۳، '۸۹، '۹۰+۲
گزارش Arango گل '۷۷
داور: رولدان (کلمبیا)

فینال[ویرایش]

 اروگوئه۰:۳ پاراگوئه
سوارز گل '۱۱
فورلان گل '۴۱، '۸۹
گزارش
داور: فاگوندس (برزیل)
 کوپا آمریکا ۲۰۱۱ 
Flag of اروگوئه
اروگوئه
پانزدهمین عنوان

برترین گلزنان[ویرایش]

5 گل
4 گل
3 گل
2 گل

1 گل

گل به خودی

منابع[ویرایش]

  1. "Argentina organizará la Copa América en 2011". July 5، 2010. Check date values in: |تاریخ= (help)
  2. "Copa América: fueron nombrados los árbitros para el torneo". 6 June 2011.
  3. "Amarilla por Torres en la Copa América". 21 June 2011.
  4. "Mexico and Japan are confirmed in the 43rd edition of the Copa America". Archived from the original on ۳ فوریه ۲۰۱۲. Retrieved August 16، 2010. http://ca2011.com/noticias_exibe.php?IdNews=a87ff679a2f3e71d9181a67b7542122c.. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  5. "World Football - J.League postponed، Copa in doubt". Retrieved March 16، 2011.. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  6. "Japón no jugará la Copa América". Retrieved April 4، 2011. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  7. "Copa América: Japón tiene 10 días más". Retrieved 29-7-2011. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ "Japan confirm Copa America participation".
  9. "Conmebol officialy invited Costa Rica to play Copa America". Archived from the original on ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۱. Retrieved 29-7-2011. Check date values in: |تاریخ بازبینی= (help)