کوه سیدلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کوه سیدلی
MountSidleyCaldera.jpg
نمایی از کوه سیدلی و کاسهٔ آتشفشانی آن
ارتفاع ۴٬۱۸۱ [۱] تا ۴٬۲۸۵ [۲][۳] متر
فهرست‌بندی هفت کوه آتشفشانی
(جایگاه هفتم)[۳]
مکان
مکان سرزمین ماری برد، جنوبگان
رشته‌کوه Executive Committee Range [۱][۲]
زمین‌شناسی
گونه آتشفشان سپری
آخرین فوران ۴٬۷ میلیون سال پیش[۱]
کوهنوردی
نخستین صعود ۱۹۹۰ توسط بیل اتکینسون

کوه سیدلی[۴] (به انگلیسی: Mount Sidley) واقع در سرزمین ماری برد در جنوبگان، بلندترین آتشفشان این قاره و هفتمین کوه در فهرست هفت قله آتشفشانی است.

مشخصات[ویرایش]

کوه سیدلی با ارتفاع تقریبی ۴٬۱۸۱ تا ۴٬۲۸۵ متر آتشفشانی سپری و احتمالاً خاموش با دامنه‌های شیبدار در غرب جنوبگان است که کالدرای ۵ کیلومتری قلهٔ آن بر اثر وقوع فورانی انفجاری درحدود ۴٬۷ میلیون سال پیش خرد شده‌است. این انفجار، بیشتر بخش جنوبی دیواره را از بین برده و حوضه‌ای را تشکیل داده است که در بخش جنوبیش گشوده است و آنرا آمفی‌تئاتر وایس نام‌گذاری کرده‌اند.[۱]

تاریخچه اکتشاف و نامگذاری[ویرایش]

در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۹۳۴، دریابان ریچارد ای. برد که در حال پروازی اکنشافی بر فراز جنوبگان بود موفق به کشف کوهی شد که او آنرا به افتخار میبل سیدلی، دختر ویلیام هورلیک کارخانه‌دار که از حامیان برد در دومین سفر اکتشافی او به جنوبگان بود کوه سیدلی نام‌گذاری کرد.[۵][۶]

صعود[ویرایش]

کوه سیدلی نخستین بار در سال ۱۹۹۰ توسط بیل اتکینسون نیوزیلندی صعود شد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ Amar Andalkar. «Mount Sidley». skimountaineer.com. بازبینی‌شده در ۲۷ آوریل ۲۰۱۲.  خطای یادکرد: برچسب <ref> نامعتبر؛ نام «RE» چندین بار با محتوای متفاوت تعریف شده‌است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «ANTARCTICA ULTRA-PROMINENCES». peaklist.org. بازبینی‌شده در ۲۷ آوریل ۲۰۱۲. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «Mount Sidley, Antarctica». Peakbagger.com. بازبینی‌شده در ۲۷ آوریل ۲۰۱۲. 
  4. واحد پژوهش و تألیف گیتاشناسی زیر نظر سعید بختیاری. «نقشهٔ جنوبگان و نواحی شمالگان». در اطلس جامع گیتاشناسی ۸۷-۸۸. چاپ اول. تهران: موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، تابستان ۱۳۸۷. ص ۷۹. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۳۴۲-۲۷۰-۷. 
  5. Wesley E. LeMasurier, Janet W. Thomson. Volcanoes of the Antarctic plate and southern oceans. American Geophysical Union, 1990, ISBN 0-87590-172-7. Google Books, (بازبینی به تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۱۲).
  6. United States. Office of Geography, Kenneth John Bertrand, Fred G. Alberts, United States Board on Geographical Names. Geographic names of Antarctica: official standard names approved by the U.S. Board on Geographic Names. U.S. Govt. Print. Off., 1956. Google Books, (بازبینی به تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۱۲).