پرش به محتوا

کهنه مسیحی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دون فرانسیسکو دی کوئودو و ویلگاس پس از نقاشی از آر. ژیمنو با حکاکی فولادی توسط ام. براندو

کهنه مسیحی (اسپانیایی: cristiano viejo) یک مقوله اجتماعی و قانونی بود که در شبه‌جزیره ایبریا از اواخر قرن پانزدهم و اوایل قرن شانزدهم به بعد، برای تشخیص مردم پرتغال و اسپانیا استفاده می‌شد که ثابت می‌کردند که خونشان پاکیزه است. جمعیت‌هایی که به‌عنوان نو مسیحی طبقه‌بندی می‌شدند، عمدتاً شامل افراد کونفرسوسها (یهودیان) یا موروها (مسلمان) و فرزندانشان بود که به مسیحیت گرویده بودند.[۱][۲]

منابع

[ویرایش]
  1. Norman Roth (2002). Conversos, Inquisition, and the Expulsion of the Jews From Spain. University of Wisconsin Press. p. 230. ISBN 978-0-299-14234-6.
  2. Michael C. Thomsett (2010). The Inquisition: A History. McFarland. p. 152. ISBN 978-0-7864-4409-0.