کنستانتین (پسر تئوفیلوس)
| کنستانتین | |
|---|---|
| فهرست امپراتوران بیزانس | |
کنستانتین (در سمت راست) و پدربزرگش میخائیل دوم بر روی پشت یک سولیدوس که بهدست پدر کنستانتین، تئوفیلوس، ضرب شده است. | |
| فهرست امپراتوران بیزانس (با تئوفیلوس) | |
| سلطنت | دههٔ ۸۳۰ میلادی |
| پیشین | تئوفیلوس |
| جانشین | تئوفیلوس |
| زاده | دههٔ ۸۲۰ یا ۸۳۰ میلادی |
| درگذشته | پیش از سال ۸۳۶ میلادی |
| آرامگاه | |
| دودمان | فهرست امپراتوران بیزانس |
| پدر | تئوفیلوس |
| مادر | تئودورا |
کنستانتین (یونانی: Κωνσταντῖνος، ت. «کُنسْتانْتینوس»، دهه ۸۲۰ یا ۸۳۰ – پیش از ۸۳۶) شاهزادهای نوزاد از سلسله آموریان بود که برای مدت کوتاهی در دهه ۸۳۰، در کنار پدرش تئوفیلوس، به عنوان امپراتور مشترکِ امپراتوری بیزانس حکومت کرد. بیشتر اطلاعات در مورد زندگی کوتاه و سلطنت اسمی کنستانتین چندان روشن نیست، اما مشخص است که او در دههٔ ۸۲۰ یا ۸۳۰ به زاده شده و اندکی پس از تولدش به عنوان امپراتور مشترک منصوب شد. او مدتی قبل از ۸۳۶، احتمالاً پس از افتادن در سیسترن کاخ، درگذشت.
زندگی
[ویرایش]کنستانتین فرزند امپراتور بیزانس، تئوفیلوس، و همسرش، تئودورا، بود. سکههای ضربشده تحت نام تئوفیلوس نشان میدهد که کنستانتین پسر اول آنها بوده و او شاید بزرگترین فرزند بوده باشد، هرچند این امکان وجود دارد که یکی از چهار فرزند نخست آنها بوده باشد.[۱] او پنج خواهر داشت: تکلا، آنا، آناستازیا، پولکریا و ماریا.[۱] کنستانتین و خانوادهاش متعلق به دودمان آموری بودند که از زمان به تخت نشستن پدربزرگ پدری کنستانتین، میخائیل دوم، در سال ۸۲۰ بر امپراتوری بیزانس حکومت میکردند.[۲] برخلاف سنت رایج در نامگذاری، تئوفیلوس پسرش را به نام پدر خود، میخائیل دوم، نامگذاری نکرد؛ بلکه نام «کنستانتین» را برگزید که جودیت هرین، متخصص بیزانس، توضیح میدهد که میتواند ادای احترامی به کنستانتین بزرگ یا امیدی به این باشد که کنستانتین، سیاستهای مذهبی شمایلشکنی امپراتوران قبلی همنام خودش را ادامه دهد.[۳][الف] از آنجایی که تئوفیلوس در ۲ اکتبر ۸۲۹ جانشین میخائیل دوم شده بود، کنستانتین وارث تاج و تخت پدرش بود و اندکی پس از تولدش به عنوان امپراتور مشترک تاجگذاری کرد. او در سکههای ضرب شده تحت فرمان پدرش به همین عنوان ظاهر میشود، هرچند که روی سکههای طلا به عنوان دسپوت (نه یک عنوان رسمی، بلکه یک عنوان افتخاری قابل جایگزینی با باسیلیوس، یعنی امپراتور)[۵] خطاب میشود، اما روی سکههای برنزی هیچ عنوانی ندارد.[۶] او اندکی پس از آن، هنوز در دوران نوزادی، درگذشت.[۱] مورخ بریتانیایی، فیلیپ گریرسون، استناد به کتیبهٔ روی تابوت کنستانتین که واژهٔ یونانی λαρνάκιον (لارناکیون)، به معنی «تابوت کوچک» بر آن نقش بسته بود، این نظریه را مطرح کرد که کنستانتین در سن کم درگذشته است.[۷][۸]
در مورد تاریخ تولد، تاجگذاری و مرگ کنستانتین اطلاعات کمی وجود دارد. در کتاب چهرهنگاری دورهٔ میانهٔ بیزانس، نویسندگان آن از جمله رالف-یوهانس لیلی، متخصص بیزانس، اظهار میکنند که تاریخ تولد کنستانتین احتمالاً میتواند در دهه ۸۲۰ و تاریخ مرگ او قبل از ۸۳۱ باشد.[۱] لیندا گارلند، مورخ، بر این باور است که او در سال ۸۳۴ متولد شد و در دو سالگی درگذشت، با این فرض که بلافاصله پس از تولدش تاجگذاری شده است.[۹] هرین نیز با این تاریخ تولد موافق است.[۱۰] در هر صورت، در دربارهٔ آیینها تنها از یک امپراتور برای سال ۸۳۱ یاد شده است. کتابی مربوط به قرن دهم که پروتکل و تاریخ دربار بیزانس را که توسط کنستانتین هفتم، شرح میدهد؛ نام کنستانتین همچنین روی سکههای ضربشده در سالهای ۸۳۱/۳۲ و ۸۳۲/۳۳ وجود ندارد؛ این میتواند به این معنی باشد که او تنها در سال ۸۳۳ به امپراتوری مشترک ارتقا یافته است. وارن تردگولد، مورخ، اظهار میکند که کنستانتین حدود سال ۸۳۵ درگذشت؛[۱۱] با این حال او باید تا سال ۸۳۶ درگذشته باشد، زیرا در آن سال تئوفیلوس بدون وارث مرد ثبت شده است (برادر کوچکتر کنستانتین، میخائیل سوم، در سال ۸۴۰ متولد میشود)،[۱] تئوفیلوس برای جبران این وضعیت، دختر خردسال خود، ماریا را به ژنرال الکسیوس موسلهدرآورد؛ کسی که اندکی پیش از آن (احتمالاً از سال ۸۳۱) به مقام سزار ا (وارث تاجوتخت) منصوب شده بود.[۱۲]
به گفته Theophanes Continuatus، مجموعهای از نوشتهها که احتمالاً در سدهٔ دهم میلادی نگاشته شدهاند، کنستانتین پس از آنکه از مراقبت پرستارش گریخت، در یک مخزن آب در کاخ بلاکرنه غرق شد و درگذشت.[۱][۱۰] پدر غمگین کنستانتین در محل مرگ پسرش باغهایی ساخت،[۱۲] اگرچه چهرهنگاری دورهٔ میانهٔ بیزانس اشاره میکند که این داستان ممکن است در واقع به پسر امپراتور دیگری اشاره داشته باشد، نه کنستانتین.[۱] والدینش او را در گور سنگی ساخته شده از سنگ مرمر تسالیایی در کلیسای حواریون مقدس دفن کردند.[۱][۱۰] در دربارهٔ آیینها، کنستانتین هفتم نوشته است که تابوت کنستانتین در کنار تابوت خواهرش، ماریا قرار دارد.[۷]
یادداشتها
[ویرایش]- ↑ شمایلشکنی جنبشی دینی بود که با استفاده از شمایل—تصویرهای هنری از چهرههای مقدس—در پرستش مخالفت میکرد. شمایلشکنی در سال ۷۲۶ میلادی بهطور رسمی در امپراتوری بیزانس پذیرفته شد و تا سال ۷۸۷ ادامه یافت؛ زمانی که امپراتور کنستانتین ششم و امپراتریس ایرنه آن را در شورای دوم نیقیه محکوم کردند. این سیاست در سال ۸۱۵ بهدست امپراتور لئوی پنجم احیا شد و ممنوعیت شمایلها در دوران میخائیل دوم و پسرش تئوفیلوس ادامه یافت. تئوفیلوس ساخت شمایل را ممنوع کرد و کسانی را که آنها را گرامی میداشتند، سرکوب نمود؛ سیاستهای او بعدها در سال ۸۴۳ بهدست بیوهاش، تئودورا، که بهعنوان نایبالسلطنه برای پسرشان میخائیل سوم حکومت میکرد، لغو شد. این رویداد امروزه با عنوان پیروزی ارتدکسی شناخته میشود. شمایلشکنی در اواخر سدهٔ نهم میلادی لعن شد و دیگر به مسئلهای مناقشهبرانگیز بدل نشد.[۴]
پانویس
[ویرایش]- 1 2 3 4 5 6 7 8 Lilie, Ralph-Johannes; Ludwig, Claudia; Pratsch, Thomas; Zielke, Beate (1998–2013). Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit (به آلمانی). Berlin and Boston: De Gruyter.
- ↑ Hollingsworth 1991.
- ↑ Herrin 2002, pp. 191-192.
- ↑ Hollingsworth & Cutler 1991.
- ↑ Grierson 1973, p. 178.
- ↑ Foss 2005, p. 97.
- 1 2 Treadgold 1975, p. 330.
- ↑ Grierson 1973, p. 407.
- ↑ Garland 1999, pp. 98–99.
- 1 2 3 Herrin 2002, p. 192.
- ↑ Treadgold 1997, p. 942.
- 1 2 Treadgold 1975, p. 334.
منابع
- Foss, Clive (2005). "Emperors Named Constantine". Revue numismatique. 6 (161): 93–102. doi:10.3406/numi.2005.2594.
- Garland, Lynda (1999). Byzantine Empresses: Women and Power in Byzantium AD 527–1204. Routledge. ISBN 0-415-14688-7.
- Grierson, Philip (1973). Catalogue of the Byzantine Coins... Vol. III. Dumbarton Oaks Papers. pp. 406–452.
- Herrin, Judith (2002). Women in Purple: Rulers of Medieval Byzantium. Phoenix Press. ISBN 1-84212-529-X.
- "Amorian or Phrygian Dynasty". Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. 1991. p. 79.
- "Iconoclasm". Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford University Press. 1991. pp. 975–976.
- Treadgold, Warren (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-2630-6.
- Treadgold, Warren (1975). "The Problem of the Marriage of the Emperor Theophilus". Greek, Roman, and Byzantine Studies. 16: 325–341.
کنستانتین (پسر تئوفیلوس) زادهٔ: دهه ۸۳۰ میلادی درگذشتهٔ: پیش از ۸۳۶ میلادی | ||
| عنوان سلطنتی | ||
|---|---|---|
| پیشین: تئوفیلوس به عنوان تنها امپراتور |
امپراتور بیزانس دههٔ ۸۳۰ میلادی متصدی همزمان: تئوفیلوس |
پسین: تئوفیلوس به عنوان تنها امپراتور |