کنده‌کاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
کنده‌کاری روی چوب

کَنده‌کاری عمل شکل دادن به چیزی از یک ماده، با استفاده از ابزاری برای خراشیدن آن ماده را گویند. این تکنیک می‌تواند روی هر ماده جامدی که بتواند هنگام خراش دادن، انسجامش را حفظ کند و در عین حال، به قدر کافی نرم باشد تا بتوان آن را خراشید، اجرا شود. کنده‌کاری، در معنایی که در مجسمه‌سازی کاربرد دارد، با روش‌هایی که از مواد نرم و انعطاف‌پذیر مانند رس، میوه و شیشه مذاب استفاده می‌شود، تفاوت دارد. چراکه در این‌گونه موارد، ماده را هنگامی که نرم است، شکل می‌دهند تا هنگام سفت شدن، آن شکل را حفظ کند. کنده‌کاری در مجسمه‌سازی، نسبت به روش‌های استفاده از مواد نرم، دشوارتر است و کار بیشتری می‌طلبد. نمونه‌هایی از این روش، منبت‌کاری، کنده‌کاری عاج، سنگ‌تراشی، کنده‌کاری تراشه‌ای و سنگ‌نگاره‌ها هستند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

The ceiling of Dilwara Jain Temples famous for its extraordinary marble stone carvings and architectural design.[1]
Székely wood carving
A carved Székely gate

Carving is the act of using tools to shape something from a material by scraping away portions of that material. The technique can be applied to any material that is solid enough to hold a form even when pieces have been removed from it, and yet soft enough for portions to be scraped away with available tools. Carving, as a means for making sculpture, is distinct from methods using soft and malleable materials like clay, fruit, and melted glass, which may be shaped into the desired forms while soft and then harden into that form. Carving tends to require much more work than methods using malleable materials.[2]

Kinds of carving include:

See also

References

  1. ^ Jainism and Jain Architecture. 2018-01-09. ISBN 9781387503421.
  2. ^ Daniel Marcus Mendelowitz, Children Are Artists: An Introduction to Children's Art for Teachers and Parents (1953), p. 136.

External links