کنترل پایداری الکترونیکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طرح چراغ هشدار کنترل پایداری الکترونیکی در کیلومترشمار خودروها

کنترل پایداری الکترونیکی (به انگلیسی: Electronic stability control) به اختصار ESC، یا برنامه پایداری الکترونیک (ESP) یا کنترل پایداری دینامیک (DSC) یک فناوری رایانه‌ای شده[۱][۲] برای پایداری خودرو است که می‌تواند به شکل بالقوه سبب بهبود امنیت از طریق شناسایی و به حداقل رساندن لغزش‌ها شود.[۳] بطور کلی زمانی که این سامانه انحراف خودرو را تشخص می‌دهد، جهت کمک به راننده اقدام به ترمز گرفتن برای هدایت خودرو به مسیر مورد نظر راننده می‌کند. این ترمزها می‌تواند به صورت جداگانه بر روی هریک از چرخ‌های خودرو اعمال شود.[۴][۵]

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۸۷ اولین مبتکران این سیستم یعنی مرسدس بنز و بی ام و اولین سسیتم کنترل کشش را معرفی کردند.

منابع[ویرایش]

  1. [A. T. van Zanten, "Bosch ESP Systems: 5 years of Experience", SAE 2000-01-1633]
  2. [E. K. Liebemann, K. Meder, J. Schuh and G. Nenninger, "Safety and Performance Enhancement: the Bosch Electronic Stability Control (ESP)." SAE 2004-21-0060.]
  3. http://www.bbc.co.uk/news/business-13609388 BBC video on how anti-skid stability control systems work at 50mph
  4. "Electronic stability control could prevent nearly one-third of all fatal crashes and reduce rollover risk by as much as 80%; effect is found on single- and multiple-vehicle crashes," IIHS News release, 2006
  5. Jennifer N. Dang, "PRELIMINARY RESULTS ANALYZING THE EFFECTIVENESS OF ELECTRONIC STABILITY CONTROL(ESC) SYSTEMS," DOT HS 809 790, 2004