کمودور ۶۴

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کمودور ۶۴
Hardware
سازنده کمودور اینترنشنال
گونه رایانه خانگی
تاریخ انتشار آگوست ۱۹۸۲
قیمت پایه ۵۹۵ دلار آمریکا در ۱۹۸۲
متوقف‌شده آوریل ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-04)
واحدهای فروخته‌شده ۱۲٫۵ الی ۱۷ میلیون
سیستم‌عامل Commodore KERNAL/
Commodore BASIC 2.0
GEOS (optionally)
سی‌پی‌یو MOS Technology 6510/8500
@ 1.023 MHz (نسخه ان‌تی‌اس‌سی )
@ 0.985 MHz (نسخه پال)
حافظه ۶۴ کیلوبایت (۶۵٬۵۳۶ بایت) حافظه تصادفی + ۲۰ کیلوبایت حافظه فقط خواندنی
گرافیک VIC-II (۳۲۰× ۲۰۰, ۱۶ رنگ, sprites, raster interrupt)
صدا SID 6581/8580 (نوسان‌ساز, wave, فیلتر الکترونیکی، سینث‌سایزر، ring)
قابلیت اتصال CIA 6526 اهرمک, Power، رام کارتریج، RF, A/V, CBM-488 floppy-printer, digital tape, GPIO/RS-232
پیشینیان کمودور وی‌آی‌سی-۲۰
کمودور مکس ماشین
جانشین کمودور ۱۲۸

کمودور ۶۴ (به انگلیسی: Commodore 64) یا به اختصار C64 یا CBM 64، نوعی رایانه‌های خانگی با پردازنده ۸ بیتی است.

تولید کمودور در ژانویه ۱۹۸۲ میلادی توسط شرکت بین‌المللی کمودور (به انگلیسی: Commodore International) آغاز شد و در آوریل سال ۱۹۹۴ میلادی متوقف گردید. برنامه نویسان دهه شصت شمسی آن را به عنوان نخستین رایانه‌ای می‌شناسند که در ایران به خانه‌ها راه یافت.[نیازمند منبع]

هیچ رایانهٔ شخصی در دنیا به اندازه کمودور ۶۴ فروش نداشته؛ به گونه‌ای که بیش از هفده میلیون دستگاه آن در این محدوده زمانی به فروش رفته‌است.[۱] میزان فروش این کامپیوتر شخصی در حدود ۲ میلیون دستگاه در سال بوده‌است. به طوری که در یکی از مصاحبه‌های انجام شده در سال ۱۹۸۹ با سام ترامیل (فرزند مؤسس شرکت کمودور) نقل قول شده‌است که «زمانی که من در کمودور بودم، ما ماهانه ۴۰۰٬۰۰۰ کمودور 64s برای چندین سال می‌ساختیم.»

C64 startup animiert.gif

مشخصات فنی[ویرایش]

کمودور ۶۴ از یک پردازنده ۸ بیتی ۶۵۱۰ با تکنولوژی MOS و سرعت ۱ مگاهرتز بهره می‌برد و ۶۴ کیلو بایت حافظه داشت که از این مقدار ۳۸۹۱۱ بایت در هنگام استفاده و بعد از راه اندازی سیستم قابل استفاده بود و هیچ‌یک از اجزای داخلی آن قابل ارتقا نبود. سیستم‌عامل آن کمودور بیسیک ۲٫۰ بود و از تلویزیون معمولی به عنوان نمایشگر استفاده می‌نمود، تمامی اجزا آن زیر صفحه کلید جای داده شده بود، امکان اتصال جویستیک به آن وجود داشت و از نوار کاست معمولی به عنوان وسیله ذخیره‌سازی داده‌ها استفاده کرد.

در اواخر دوران آن امکان استفاده از فلاپی‌دیسک و چاپگر فراهم شد ولی رواج چندانی نیافت.[نیازمند منبع]

کمودور در ایران[ویرایش]

شرکت‌های بسیاری در پشتیبانی نرم‌افزاری و سخت‌افزاری از این کامپیوتر حضور داشتند و حتی تا ساخت سخت‌افزارهای جانبی مانند کارتریج تونر و نرم‌افزارهای اداری و آموزشی نیز پیش رفتند. از جمله این شرکت‌ها به «ایران کامپیوتر» ، «کامپیوتر ساز»، «تولید کامپیوتر»، «موج کامپیوتر» ، «کامپیوتر ماشین غرب» ، «کامپیوتر مقدم» و «رجاء» اشاره نمود. لازم است ذکر شود شرکت کام کامپیوتر اقدام به تولید کارتریج سیستم کپی ۱ به ۶ و دیجیتایزر صدا و … می‌کرده‌است. در ضمن به غیر از استفادهٔ اداری و بعضی مدارس، بسیاری خانواده‌ها از این کامپیوتر به عنوان کنسول بازی استفاده می‌کردند.[نیازمند منبع]

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Griggs، Brandon. «The Commodore 64, that '80s computer icon, lives again». CNN، May 9, 2011. بازبینی‌شده در 14 فوریه 2019. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]