کمال‌الملک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کمال‌الملک
Antoin Sevruguin Kamal al Mulk Muhammad Ghaffari artist SI.jpg
نام اصلی محمد غفاری
نام(های)
دیگر
پیشخدمت حضور همایونی
نقاش‌باشی
کمال‌الملک
زادهٔ ۱۲۲۴ خورشیدی[۱][۲]
کاشان،
درگذشت ۲۷ مرداد ۱۳۱۹
نیشابور، خراسان،
جایگاه خاکسپاری آرامگاه کمال الملک، نیشابور
همسر(ها) زهرا خانم
(ازدواج ۱۲۶۲-درگذشته ۱۲۹۷)
فرزندان دختران: نصرت، تولد: ۱۲۶۳
پسران: حسینعلی خان، وفات: ۱۲۹۶
ملّیت ایران ایران
جایگاه زندگی کاشان، تهران و پاریس
دین شیعه
رشته نقاش
آثار برجسته تالار آینه و ...
وب‌گاه http://www.kamalalmolk.info
امضا

محمد غفاری معروف به کمال‌المُلک نقاش ایرانی (۱۲۲۴ کاشان- ۱۳۱۹ نیشابور) یکی از مشهورترین و پر نفوذترین شخصیت‌های تاریخ هنر معاصر ایران به شمار می‌آید. او برادرزاده صنیع‌الملک است.

وی در یکی از خانواده‌های هنرمند و سرشناس در کاشان چشم به جهان گشود. غفاری پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در کاشان به همراه برادر بزرگترش به تهران آمد و در دارالفنون در رشتهٔ نقاشی ادامه تحصیل داد. پس از گذشت سه سال تحصیل وی در دارالفنون، هنگامی که ناصر الدین شاه از این مدرسه بازدید می‌کرد، کار او را پسندید و وی را به دربار فراخواند.

تولد و خانواده[ویرایش]

محمّد غفّاری در خانواده‌ای هنرمند و سرشناس در شهر کاشان بدنیا آمد، وی برادر زاده میرزا ابوالحسن غفّاری معروف به صنیع الملک از اولین تحصیل کردگان ایرانی در فرنگ و از افراد پرنفوذ دوره قاجار بود. غفّّاری تحصیلات اوّلیّه‌اش را در مکتب مکاتب زادگاهش گذراند. پدرش میرزا بزرگ که همچون پدرانش دارای حرفهٔ نقاشی بود، ابوتراب، پسر بزرگترش و محمّد را برای ادامه تحصیل راهی تهران کرد. او با خواهر مفتاح الملک یکی از مقامات دربار ازدواج کرد که ثمرهٔ این ازدواج یک دختر به نام نصرت و پسری به نام حسین علی خان شد.

مهاجرت به تهران[ویرایش]

کمال الملک پس از حضور در تهران، به همراه برادر بزرگترش در مدرسه دارالفنون در رشتهٔ نقاشی مشغول به تحصیل شد، هر دو برادر در مدت سه سال تحصیل خود توانستند موفقیت‌های بسیاری را کسب کنند. در پایان سال سوم، ناصرالدین شاه در حین بازدید از مدرسه دارالفنون با دیدن تابلویی که از چهره اعتضاد السلطنه، رئیس وقت مدرسه دارالفنون که توسط محمد غفاری کشیده شده بود، تحت تأثیر قرار گرفت و دستور داد تا او را به عنوان نقاش به استخدام دربار درآورند.

حضور در دربار قاجار[ویرایش]

با حضور در دربار، ابتدا لقب خان، سپس پیشخدمت مخصوص به وی اهدا شد و پس از چندی ناصرالدین شاه، تحت تأثیر آثار او قرار گرفت و سبب گردید تا ناصرالدین شاه خود به شاگردی وی در آید و او را در ابتدا به لقب نقاش‌باشی و سپس به لقب کمال الملک منصوب کند. در مدت حضور وی در دربار، او ۱۷۰ تابلو کشید که معروف‌ترین آن‌ها تالار آینه می‌باشد و اولین تابلوییست که آن را «کمال‌الملک» امضا کرده‌است.

سفر به اروپا[ویرایش]

کمال الملک در پرتره از خود

پس از کشته شدن ناصر الدین شاه کمال الملک برای مطالعه به اروپا رفت. (۱۲۷۶ ش) مدتی بیش از سه سال را در فلورانس، رم و پاریس گذرانید؛ و در موزه‌ها به رونگاری از آثار استادانی چون رامبراند و تیسین پرداخت. در پاریس با فانتن لاتور آشنا شد. سفر اروپا تأثیری مثبت در اسلوب کار و حتی طرز دید او گذاشت. او به دستور مظفر الدین شاه به ایران بازگشت (۱۲۷۹ ش) و کار در دربار را ادامه داد، ولی عملاً نتوانست با خواست‌های شاه جدید کنار بیاید. به عراق رفت و چند سالی را در آنجا گذرانید. سال‌های (۱۲۸۱ تا ۱۲۸۳ش) پرده‌های زرگر بغدادی و میدان کربلا را به هنگام اقامتش در عراق نقاشی کرد.

بازگشت به ایران[ویرایش]

بازگشت کمال الملک به ایران، مصادف با انقلاب مشروطه شد. او اگرچه به مشروطه خواهان متمایل بود[۳] ولی در جنبش مشروطه مشارکت مستقیم نداشت. در این هنگام کمال الملک با انتشار مقالات و ترجمه برخی آثار ژان ژاک روسو و دیگر نویسندگان آزادی خواه فرانسه، به سهم خود با حرکت مردم، همراه گردید.[۴]در سال‌های بعد، مدیریت مدرسه صنایع مستظرفه را بر عهده گرفت. در این مدرسه با کوشش فراوان به پرورش شاگردان همت گماشت که زبده‌ترین‌ آنها، خود استادانی در مکتب او شدند.

سرانجام به دلیل اختلافاتی که با وزیران معارف بر سر استقلال مدرسه پیدا کرد، از کار تدریس و شغل دولتی دست کشید (۱۳۰۶ ش) و به ملک شخصی خود در حسین‌آباد نیشابور کوچید. (۱۳۰۷ ش) در آنجا بر اثر حادثه‌ای از یک چشم نابینا شد؛ اما تا سال‌های آخر زندگانی به نقاشی ادامه داد. در شرح این حادثه روایت‌ها مختلف است از جمله گفته می‌شود که سالار معتمد گنجی، از خوانین منطقه و دوست کمال‌الملک، آجری را برای زدن یک کارگر حمام پرانده که به عینک و چشم کمال‌الملک آسیب رسانده است. قاسم غنی پس از این حادثه بر بالین استاد حاضر شد و پس از آن او مدتی یرای معالجه به تهران رفت.

پایان عمر[ویرایش]

سرانجام محمد غفاری (کمال الملک) در ۲۷ مرداد سال ۱۳۱۹ه.ش ساعت ۲ بعد از ظهر روز یکشنبه بر اثر کهولت سن بیمار شد و درسن نود و پنج سالگی در منزل نوه دختری اش چشم از جهان فروبست. او وصیت کرده بود که در باغ خودش واقع در حسین‌آباد[نیازمند ابهام‌زدایی] دفن شود مدفنش محل استراحت دوستان ودوست دارانش باشد‚اما بنا به دلایلی وی را در نیشابور‚مجاور مزار شیخ فرید الدین عطار نیشابوری به خاک سپردند.[۵]

سبک کمال‌الملک[ویرایش]

کمال الملک از همان آغاز فعالیت هنری اش تمایلی قوی و آشکار به روش و اسلوب طبیعت گرایی اروپایی داشت. با ظهور کمال الملک وظیفه‌ای جدید برای نقاش دربار معین شد. او می‌بایست رویدادها، اشخاص، ساختمان‌ها، باغ‌ها و غیره را همچون عکاسی دقیق ثبت کند تا به عادی‌ترین مظاهر زندگی و محیط درباری سندیت تاریخی بخشد. بی سبب نیست که کمال الملک در این دوره اغلب پرده‌هایش را با افزودن شرحی دربارهٔ موضوع رقم می‌زد. (مثلاً: طبیعت بیجان با گلدان و پرنده شکار شده، ۱۲۷۳خ) با این زمینه فکری و هنری کمال الملک به اروپا رفت. هدف او شاید فقط ارتقای سطح دانش فنی اش بود.

در موزه‌های اروپا، آثار استادان رنسانس و باروک را دید و شیفته آنها شد. منطقاً او به لحاظ فرهنگی، ذهنی و سابقه هنری آمادگی رویارویی و احتمالاً بهره‌گیری از جنبش‌های دریافتگری (امپرسیونیسم) و پسا-دریافتگری را نداشت. اما زیبایی‌شناسی کلاسیسیسم رنسانس و سبک و اسلوب بغرنج هنرمندانی چون رامبراند را نیز به درستی درک نکرد[۶] با این حال آکادمی گرایی در او قوت گرفت؛ و هنگامی که به ایران بازگشت بیش از پیش به هنر دانشگاهی سده نوزدهم وابسته شده بود. حتی بعداً در بازنمایی موفقیت آمیز برخی موضوع‌های اجتماعی نیز از این وابستگی رهایی نیافت. او اساساً چهره‌نگار و منظره نگار بود؛ و در تک چهره‌هایی چون «سید نصرالله تقوی» قابلیت و مهارت خود را به حد کمال نمایان ساخت. کمال الملک با کوشش‌های خود در مقام نقاش و معلم، پاسخی متناسب با شرایط اجتماعی و فرهنگی زمانه‌اش به تحول جامعه داد. بازتاب این کوشش‌ها، خصوصیات اخلاقی، نحوه زندگی و واقعه کور شدنش در ذهن مردم از او یک مرد افسانه‌ای ساخت.

با کار او جریان دویست سالهٔ تلفیق سنت‌های ایرانی و اروپایی به پایان می‌رسد و سنت طبیعت‌گرایی اروپایی در قالب نوعی هنر آکادمیک تثبیت می‌شود. از جمله دیگر آثارش: دورنمای صفی آباد (۱۲۵۳ ش)؛ عمله طرب؛ حوضخانه صاحبقرانیه (۱۲۶۱ ش)؛ منظره آبشار دوقلو (۱۲۶۳ ش)؛ مرد مصری (۱۲۷۵ ش)؛ فالگیر یهودی؛ دهکده مغانک (۱۲۹۳ ش)؛ تک چهره خود هنرمند (۱۲۹۶ ش)؛ تک‌چهره صنیع الدوله؛ نیمرخ هنرمند (۱۳۰۰ ش)؛ منظره کوه شمیران (۱۳۰۱ ش) است. نسخه اصل تعدادی از تابلوهای مشهور کمال الملک در کاخ گلستان در معرض نمایش قرار دارد.

نگارخانه[ویرایش]

فهرست آثار[ویرایش]

برخی از آثار کمال‌الملک از سال ۱۲۹۰ق به ترتیب الفبا:

  1. بازار کربلا
  2. بازار مرغ فروش‌ها
  3. بن‌زور (Gyula Benczúr)
  4. پرنده الوان (آبرنگ)
  5. پیرمرد (ناتمام) مشاهده
  6. تالار آیینه - مشاهده
  7. تصویر احمدشاه
  8. تصویر رامبراند
  9. تصویر ضیع‌الدوله
  10. تصویر مشیرالدوله[نیازمند ابهام‌زدایی]
  11. تصویر مظفرالدین شاه
  12. تصویر مولانا (آبرنگ)
  13. تصویر وثوق‌الدوله - مشاهده
  14. تصویر آقاعلی معین‌الحضور (آبرنگ)
  15. تصویر ایستاده یکی از پیشخدمت‌های دربار
  16. تصویر پسر ناصرالملک
  17. تصویر حاج نصرالله تقوی
  18. تصویر دیگر مصری
  19. تصویر دیگری از کمال‌الملک - مشاهده
  20. تصویر زن (با همکاری گوردیجانی)
  21. تصویر زن (مداد)
  22. تصویر کمال‌الملک (آبرنگ)
  23. تصویر کمال‌الملک در حال تبسم
  24. تصویر مشهدی ناصر
  25. تصویر میرزا علی‌اصغر اتابک (تمام قد)
  26. تصویر میرزا علی‌اصغر اتابک (نیم تنه)
  27. تصویر نیم‌تنه ناصرالدین‌شاه - مشاهده
  28. تصویر نیم‌تنه اتابک
  29. تکیه دولت - مشاهده
  30. حوضخانه صاحبقرانیه - مشاهده
  31. حوضخانه عمارت گلستان - مشاهده
  32. خانه دهاتی
  33. خانه سنگی
  34. خیابان دوشان تپه - مشاهده
  35. دربان (پرتیه)
  36. دورنمای پس قلعه
  37. دورنمای توچال از پشت‌بام مدرسه (ناتمام) مشاهده
  38. دورنمای زانوس
  39. دورنمای لار
  40. دورنمای مغانک
  41. دورنمای چراغ‌برها
  42. دورنمای دیگری از باغ مهران
  43. دورنمای دیگری از دماوند
  44. دورنمای شهر از پشت‌بام صاحبقرانیه
  45. دورنمای دماوند - مشاهده
  46. تصویر ذکاالملک - مشاهده
  47. رمال
  48. رمال بغدادی - مشاهده
  49. زرگر بغدادی مشاهده
  50. زری یراقی‌های یهودی
  51. زن
  52. زن پای چراغ
  53. زنجیری
  54. سرایدارباشی مشاهده
  55. سن ماتیو
  56. صورت ناصرالملک
  57. صورت سردار اسعد - مشاهده
  58. صورت جوانی کمال‌الملک
  59. صورت دیگری از جوانی کمال‌الملک
  60. صورت دیگری از کمال‌الملک با شنل مشاهده
  61. صورت کمال‌الملک با کلاه مشاهده
  62. عرب خوابیده (آبرنگ)
  63. تصویر عضدالملک - مشاهده
  64. عمله طرب (نوازنده‌ها) مشاهده
  65. عمو صادق شیرازی مشاهده
  66. فانتن لاتور
  67. قالیچه دورنمای یاخچی‌آباد
  68. قالیچه دورنمای منظره‌ای از شمیران
  69. قالیچه صورت رامبراند
  70. قالیچه صورت کمال‌الملک
  71. قالیچه منظره خیابان شمیران
  72. کاخ سلطنت‌آباد - مشاهده
  73. کبک بی‌جان
  74. کپیه تیسین
  75. کپیه رافائل
  76. کپیه رمال - مشاهده
  77. کپیه ونوس
  78. کپیه از تابلوی مزین‌الدوله (میوه)
  79. کپیه باسمه‌ای دیگر (به دستور احمدشاه)
  80. کپیه باسمه‌ای فرنگی (به دستور احمدشاه)
  81. کپیه تابلوی دیگری از تیسین
  82. کپیه دختران گدا مشاهده
  83. مرد برهنه
  84. مرد مصری مشاهده
  85. منظره آبشار دوقلو
  86. تصویر باغشاه - مشاهده
  87. نیم‌تنه یکی از درباریان (آبرنگ)

روزشمار زندگی کمال‌الملک[ویرایش]

روزشمار:[۷]

  • ۱۲۲۶: تولد کمال الملک در تهران
  • ۱۲۲۶: سفر به کاشان در شش ماهگی
  • ۱۲۳۴: سفر به تهران برای تحصیل
  • ۱۲۳۵: ورود به مدرسه دارالفنون
  • ۱۲۴۲: ورود به دربار به دستور ناصرالدین شاه
  • ۱۲۵۵: گرفتن لقب نقاش‌باشی
  • ۱۲۵۸: گرفتن لقب نقاش‌باشی خاصه
  • ۱۲۶۲: ازدواج با زهرا خانم
  • ۱۲۶۳: به دنیا آمدن دخترش نصرت
  • ۱۲۶۷: متهم شدن به دزدی، هنگام کشیدن تابلوی تالار آیینه
  • ۱۲۶۹: گرفتن لقب کمال‌الملک از ناصرالدین شاه
  • ۱۲۷۲: آغاز به آموختن زبان فرانسه
  • ۱۲۷۳: سفر به اروپا و اقامت در ایتالیا
  • ۱۲۷۴: ورود به پاریس
  • ۱۲۷۶: دیدار با مظفرالدین شاه در فرانسه
  • ۱۲۷۷: چاپ زندگی‌نامه کمال‌الملک در روزنامه شرافت، شماره شصت
  • ۱۲۷۷: بازگشت به ایران و گرفتن نشان درجه اول و حمایل سبز مخصوص دربار
  • ۱۲۷۸: سفر به عراق، هم‌زمان با سفر مظفرالدین شاه به خارج
  • ۱۲۸۰: بازگشت به ایران و تمارض مصلحتی به سکته
  • ۱۲۸۵: مرگ مظفرالدین شاه و خوب شدن سکته استاد!
  • ۱۲۸۷: پیشنهاد تأسیس مدرسه صنایع مستظرفه به دولت
  • ۱۲۹۶: درگذشت پسرش حسینعلی خان
  • ۱۲۹۷: درگذشت همسرش
  • ۱۲۹۸: درگذشت مادرش حدود
  • ۱۳۰۲ تا ۱۳۰۶: درگیری کمال‌الملک با وزرای معارف دولت وقت
  • ۱۳۰۶: استعفا و آغاز بازنشستگی و اقامت در حسین‌آباد نیشابور
  • ۱۳۰۷: نابینا شدن یک چشمش
  • ۱۳۱۹: درگذشت کمال‌الملک در نیشابور و مدفون شدن در کنار عطار نیشابوری

پانویس[ویرایش]

  1. . http://www.iranicaonline.org/articles/kamal-al-molk-mohammad-gaffari. 
  2. . http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page=کمال+الملک&SSOReturnPage=Check&Rand=0. 
  3. پرده علیقلی‌خان بختیاری (سردار اسعد) گواه آن است.
  4. مؤسسه عالی آموزشی کمال الملک - زندگی نامهٔ کمال الملک
  5. کتاب چهرهای درخشان تألیف الهه بهشتی ص 64
  6. چنان‌که مثلاً در هیچ‌یک از نقاشی‌های کمال الملک و شاگردانش نشانی از آشنایی با اسلوب لعاب رنگ کاری به چشم نمی‌خورد.
  7. دانشنامه رشد

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]