کمال‌الدین میرحبیب‌اللهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تیمسار دریاسالار
کمال حبیب‌اللهی
کمال الدین میرحبیب الهی.jpg
هفتمین فرمانده نیروی دریایی ارتش ایران
مشغول به کار
۱۷ دی ۱۳۵۴ – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷
در زمانِ محمدرضا شاه پهلوی
پس از دریادار عباس رمزی عطایی ‏(en)
پیش از دریادار احمد مدنی
سرپرست وزارت فرهنگ و هنر
مشغول به کار
۱۵ آبان ۱۳۵۷ – ۱ آذر ۱۳۵۷
در زمانِ محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر ارتشبد غلامرضا ازهاری
پس از محسن فروغی
پیش از محسن فروغی
سرپرست وزارت آموزش و پرورش
مشغول به کار
۱۵ آبان ۱۳۵۷ – ۱ آذر ۱۳۵۷
در زمانِ محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر ارتشبد غلامرضا ازهاری
پس از منوچهر گنجی
پیش از محمدرضا عاملی تهرانی
سرپرست وزارت فرهنگ و آموزش‌عالی
مشغول به کار
۱۵ آبان ۱۳۵۷ – ۱ آذر ۱۳۵۷
در زمانِ محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر ارتشبد غلامرضا ازهاری
پس از سید ابوالفضل قاضی
پیش از شمس‌الدین مفیدی
اطلاعات شخص
زاده میرکمال‌الدین میرحبیب‌اللهی
۱۲ بهمن ۱۳۰۸
آستارا، ایران پرچم شاهنشاهی ایران (پیش از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی)
درگذشت ۲۳ مهر ۱۳۹۵ (۸۶ سال)
بتزدا، مریلند، آمریکا پرچم ایالات متحده آمریکا
ملیت  ایران
همسر(ان) لادن
فرزندان کاوه، رضا
اقامتگاه پرچم ایالات متحده آمریکا ایالات متحده آمریکا
محل
تحصیل
کالج جنگی نیروی دریایی،
مدرسه عالی نیروی دریایی،
آکادمی سلطنتی نیروی دریایی بریتانیا ‏(en)،
دانشکده افسری
شغل سیاستمدار،
از فرماندهان سابق ارتش شاهنشاهی ایران
مذهب اسلام
خدمات نظامی
لقب(ها) تیمسار کمال حبیب‌اللهی،
دریاسالار کمال حبیب‌اللهی،
دریاسالار کمال میرحبیب‌اللهی
وفاداری پرچم شاهنشاهی ایران (پیش از انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی) ایران
خدمت/شاخه IIN-Seal.svg نیروی دریایی شاهنشاهی ایران
سال‌های خدمت ۱۳۲۷ - ۱۳۵۷
درجه 16-IIN-Daryasalar.png دریاسالار
یگان فرماندهی پایگاه دریایی ۱ بوشهر، ۴ بوشهر
فرماندهی ناوگان خلیج فارس
فرماندهی نیروی دریایی شاهنشاهی
جنگ‌ها/عملیات‌ها شورش ظفار،
حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه،
اشغال ایران در جنگ جهانی دوم

میرکمال‌الدین میرحبیب‌اللهی (۱۲ بهمن ۱۳۰۸ آستارا - ۲۳ مهر ۱۳۹۵ بتزدا، مریلند[۱]) معروف به کمال حبیب‌اللهی آخرین فرماندهِ نیروی دریایی شاهنشاهی ایران از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ ه‍جری شمسی بود.

تحصیلات و نظامی گری[ویرایش]

حبیب‌اللهی در ۱۲ بهمن ۱۳۰۸ در خانواده‌ای آذری در آستارا در نزدیکی مرز ایران و شوروی زاده شد. دورهٔ ابتدایی را در زادگاهش و دورهٔ متوسطه را در تهران سپری کرد و در ۱۳۲۷ از دارالفنون فارغ‌التحصیل شد. سپس در کنکور دانشکدهٔ افسری پذیرفته شد و به نیروی دریایی پیوست. وی می‌گوید پس از واقعهٔ سوم شهریور ۱۳۲۰ و اشغال ایران، نیروی دریایی به خاطر رشادتی که به خرج داد و در حدّ توان به وظیفه‌اش عمل کرد، مورد احترام مردم بود. او که در ۱۹۴۹ م وارد نیروی دریایی شاهنشاهی شده بود، آموزش‌های ابتدایی نیروی دریایی را در ۱۹۵۳ در انگلستان دید. در سال ۱۹۶۱ از مدرسهٔ عالی نیروی دریایی ایالات متحده در مونتری کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۶۹ دورهٔ فرماندهی نیروی دریایی را در دانشکدهٔ جنگ نیروی دریایی ایالات متحده (Naval War College) در نیوپورت، رودآیلند گذراند.

سیر ارتقای رتبه:

  • ارتقا به درجهٔ ناوسروانی در ۱۹۶۴
  • فرماندهی یک واحد اسکورت (مرکب از سه ناوچه) در سال ۱۹۶۵
  • معاون عملیاتی ناحیهٔ دریایی جنوب و ناوگان خلیج فارس در سال ۱۹۶۶
  • درجهٔ ناخدا یکمی در سال ۱۹۶۸
  • رئیس ستاد نیروی دریایی در سال ۱۹۶۹
  • درجهٔ دریاداری در سال ۱۹۷۰
  • فرماندهی پایگاه دریایی ۱ بوشهر، ۴ بوشهر در ماه مهٔ ۱۹۷۲
  • فرماندهی ناوگان خلیج فارس در همان سال (۱۹۷۲)
  • درجهٔ دریابانی در سال ۱۹۷۴
  • درجهٔ دریاسالاری در سال ۱۹۷۸

پیش از سقوط شاه در سال ۱۳۵۷، اسرائیل در پروژه‌هایی چند میلیارد دلاری برای فروش موشک‌های پیشرفتهٔ سطح به سطح به ایران درگیر بود. حبیب‌اللهی در این زمینه با فرمانده نیروی دریایی اسرائیل در گفتگو بود و در تلاش برای ایجاد نیروی زیردریایی بود.[۲]

زندگی شخصی[ویرایش]

حبیب‌اللهی فردی خوش‌سیما، خوش‌صحبت و از نظر لباس و شخصیت بی‌نهایت مرتب توصیف شده است و گفته شده تنیس، شنا و رقص از علایق اویند. او غذاهای ایرانی را ترجیح می‌دهد از اسکاچ، شامپاین و مشروب BB لذت می‌برد و سیگار نمی‌کشد. او زبان‌های انگلیسی و ترکی را عالی، زبان فرانسه را خوب و ایتالیایی را نسبتاً خوب صحبت می‌کند. با لادن (متولد ۱۹۴۴)، که در انگلیس در رشتهٔ باله تحصیل کرده است و انگلیسی را سلیس صحبت می‌کند، ازدواج کرده است. آنان یک پسر به نام کاوه دارند. اندام او متوسط است (پنج فوت و شش اینچ قد، ۱۴۰ پوند وزن)، مسلمان است؛ و در نیروی دریایی شاهنشاهی بسیار مورد احترام بوده است.

او در سال ۱۳۵۷ در کابینهٔ ارتشبد غلامرضا ازهاری به سرپرستی وزارتخانه‌های فرهنگ و هنر، آموزش و پرورش و علوم و آموزش عالی رسید.

دوران انقلاب[ویرایش]

حبیب‌اللهی در سال ۱۳۵۷ و با تشدید اعتراضات تنها راه مقابله با انقلاب را در مشورت با شاه سرکوبی معترضان می‌دانست ولی شاه به دلیل مغایرت این کار با قانون اساسی با آن موافقت نکرد.[۳] او می‌گوید از همان ابتدا همه می‌دانستند که در صورت پیروزی انقلاب، ممکن است اعدام شوند، کما این که شماری از آن فرماندهان شدند. روزی که پس از پیروزی انقلاب به ستاد فراخوانده شد، با جامه‌دان رفت چون احتمال می‌داد بازداشت شود و شد. اما چند ساعت بعد به طرز عجیبی آزاد می‌شود. سرلشکر محمدولی قره‌نی، اولین رئیس ستاد ارتش پس از انقلاب، از او خواسته بود که در سمت خود بماند، ولی او می‌دانست که نمی‌تواند با تشکیلات جدید همکاری کند.


کابینه نظامی غلامرضا ازهاری
نخست‌وزیر: غلامرضا ازهاری
معاون نخست‌وزیر: علی فرداد
وزیر مشاور: عزت‌الله همایون‌فر
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ حبیب‌اللهی(کفیل)عاملی آموزش‌ و پرورش ۱۰ شالچیان راه و ترابری
۲ سعادتمند اطلاعات و جهانگردی ۱۱ امین صنایع و معادن
۳ قره‌باغی(کفیل)مهران امور اقتصادی و دارایی ۱۲ حبیب‌اللهی(کفیل)مفیدی فرهنگ و آموزش‌عالی
۴ افشار قاسملو امور خارجه ۱۳ حبیب‌اللهی(کفیل)فروغی فرهنگ و هنر
۵ معمارزاده بازرگانی ۱۴ اویسی(کفیل)کاتوزیان کار و امور اجتماعی
۶ مرشد بهداری و بهزیستی ۱۵ امیرپرویز کشاورزی و عمران روستایی
۷ معتمدی پست، تلگراف و تلفن ۱۶ قره‌باغی کشور
۸ عظیمی جنگ ۱۷ ربیعی‎(کفیل)بهروان مسکن و شهرسازی
۹ نجفی دادگستری ۱۸ مقدم(کفیل)مقدم نیرو
وزیران مشاور
ر. وزیر مشاور وزارت مشاور ر. وزیر مشاور وزارت مشاور
۱ همایون‌فرپایدار امور اجرایی ۳ صالحی برنامه و بودجه
۲ ناظمی امور پارلمانی ۴ کنی(کفیل)شریعتمداری(کفیل) اوقاف
معاونان نخست‌وزیری
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ جهانبانی تربیت بدنی ۲ فیلی محیط زیست


منابع[ویرایش]

  1. «دریادار کمال حبیب‌اللهی، آخرین فرمانده نیروی دریایی محمدرضا شاه درگذشت»(انگلیسی)‎. ۱۵ اکتبر ۲۰۱۶. بازبینی‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۶. 
  2. Sciolino, Elaine and Special to the New York Times. “DOCUMENTS DETAIL ISRAELI MISSILE DEAL WITH THE SHAH”. The New York Times. 1986-04-01. Retrieved 2017-03-23. 
  3. «آمریکا پرونده شاه را بست». رادیو فردا. ۲۰۱۶-۰۶-۰۹. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۶-۰۹. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

مناصب نظامی
پیشین:
عباس رمزی عطایی
فرمانده نیروی دریایی ارتش شاهنشاهی ایران
۱۳۵۴–۱۳۵۷
پسین:
احمد مدنی