کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو)
میراث جهانی یونسکو
Iglesia de San Francisco, Castro, exterior 02.jpg
نمایی از کلیسای سن فرانسیسکو
موقعیتشیلی، کاسترو
بخشی ازکلیساهای چیلوئه
منابع971-003
ثبت۲۰۰۰ (بیست و چهارمین نشست)
مساحت۰٫۶۷۲۷ هکتار (۱٫۶۶۲ acre)
مختصات۴۲°۲۸′۵۳″ جنوبی ۷۳°۴۵′۵۰″ غربی / ۴۲٫۴۸۱۳۹°جنوبی ۷۳٫۷۶۳۸۹°غربی / -42.48139; -73.76389مختصات: ۴۲°۲۸′۵۳″ جنوبی ۷۳°۴۵′۵۰″ غربی / ۴۲٫۴۸۱۳۹°جنوبی ۷۳٫۷۶۳۸۹°غربی / -42.48139; -73.76389
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو) در Chiloé قرار گرفته‌است
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو)
موقعیت کلیسای سن فرانسیسکو در Chiloé#Chile Los Lagos#Chile.
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو) در Los Lagos قرار گرفته‌است
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو)
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو) (Los Lagos)
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو) در شیلی قرار گرفته‌است
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو)
کلیسای سن فرانسیسکو (کاسترو) (شیلی)

کلیسای سن فرانسیسکو (به انگلیسی: Church of San Francisco) و (به اسپانیایی، Iglesia de San)، که در یک طرف میدان آرماس جزیره چیلوئه در شیلی واقع شده‌است، کلیسای کاتولیک اصلی پایتخت چیلوئه است. مساحت آن ۱٫۴۰۴ متر مربع، به عرض ۵۲ متر و ارتفاع ۲۷ متر است.[۱]

پیشینه[ویرایش]

پیشینه شهر[ویرایش]

کاسترو سومین شهر بزرگ و قدیمی کشور شیلی است که هم‌اکنون نیز در عصر حاضر به حیات پویای شهری خود ادامه می‌دهد. این شهر در ماه فوریه سال ۱۵۶۷میلادی، توسط مارتین رویز دو گامبو که از سوی پدر خوانده‌اش، فرماندار موقت شیلی، به نام رودریگو دو کویروگا برای تأسیس آن شهر به نام سانتیاگو د کاسترو به چیلوئه فرستاده شده بود، تأسیس شد.[۱]

پیشینه بنا[ویرایش]

تاریخ احداث[ویرایش]

در سال ۱۵۶۷میلادی، یک کلیسا با نام سنت جیمز (سانتیاگو در اسپانیا) ساخته شد که قرار بود جهت ترویج و تبلیغ دین مسیحیت به مردم بومی چیلوئه مورد استفاده قرار گیرد. این کلیسا تا پیش از زمان بازسازی نهایی آن در سال ۱۷۷۱ میلادی، بارها به آتش کشیده شد و چندین بار از نو ساخته شد و پس از آن این کلیسایی به عنوان بخشی از قلمرو کشیش بود که توسط یسوعیان اداره می‌شد، از آن استفاده می‌شد. این کلیسا در سال ۱۹۷۹ میلادی به عنوان یکی از آثار ملی و بنای یادبود شیلی و در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۰ میلادی در سایت میراث جهانی یونسکو نیز اعلام شد.[۲]

مشابهت‌های اسمی[ویرایش]

این کلیسا همچنین به عنوان کلیسای جامع آپوستول سانتیاگو (کلیسای سنت جیمز) شناخته می‌شود و به اشتباه به عنوان «کلیسای جامع» خوانده می‌شود که در واقع شهری که مقر اسقف‌نشینی به همین نام است در جنوب شیلی به نام آنکاد وجود دارد. با این حال، کلیسای سن فرانسیسکو نیز یکی از ۲۴ کلیسایی است که این مقر اسقف نشین را تشکیل می‌دهند.[۳]

ویژگی‌های معماری[ویرایش]

طراحی معماری و ساخت بنا[ویرایش]

طراحی کلیسا کار معمار ایتالیایی ادواردو پروواسولی است، و به جای سبک معمول و رایج سایر کلیساهای دیگر چیلوئه، سبک معماری این کلیسا، نئو-گوتیک است.[۴] نمای خارجی کلیسا غالباً با رنگ‌های روشن نقاشی شده و آن را به اثر قابل توجه و برجسته‌ای در میدان دو آرامس شهر کاسترو بدل کرده‌است.[۵]

این کلیسا توسط نجاران چیلوئه، تحت نظارت سالوادور سیرپ ساخته شده‌است و ساخت این کلیسا تحت نظارت کشیش فرای آنگل کاستوتیو، مسئول این کلیسا از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۲ میلادی انجام شد.

سازه و استراکچر بنا[ویرایش]

در سازه این کلیسا، نجاران از چوب مثل جوب سرو و دیگر چوب‌های بومی استفاده کرده‌اند. فضای داخلی از چوبهای همچون چوب درخت راش و درخت بومی منطقه شیلیبه نام درخت اولی‌ویلو (درخت بومی منطقه جنوبی شیلی و آرژانتین) ساخته شده‌است؛ با این حال سازه نمای خارجی کلیسا، سقف و پوشش بیرونی از ورقه‌های آهن گالوانیزه هستند.[۴]

آتار هنری موجود داخل کلیسا[ویرایش]

در داخل کلیسا تصاویر زیر موجود است:

  • تمثالی از پیروان میکائیل در مبارزه با شیطان وجود دارد.
  • تصویری از سنت آلبرتو هورتادو
  • یک کپی از تصویر عیسی مسیح که در کلیسای کاواگا در کوئین‌جائو، چیلوئه یافت می‌شود نیز وجود دارد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Church of San Francisco, Castro". Wikipedia. 2019-11-29.
  2. "Annex A. List of UNESCO World Heritage Sites in the Russian Federation". Building a Common Past: 433–436. 2019-11-11. doi:10.14220/9783737009591.433.
  3. «۱».
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Berg Costa, Lorenzo. "Rastreo de las influencias y precedentes en la composición arquitectónica de las iglesias tradicionales de Chiloe".
  5. García-Luengos, Germán Vega (2013-06). "Juegos y pasatiempos con colores en el teatro español del siglo XVII". Bulletin of Spanish Studies. 90 (4–5): 845–870. doi:10.1080/14753820.2013.802597. ISSN 1475-3820. Check date values in: |date= (help)

پیوند به بیرون[ویرایش]