کلیسای جامع فرایبورگ
| کلیسای جامع فرایبورگ | |
|---|---|
| کلیسای جامع بانوی ما (Münster Unserer Lieben Frau) | |
| Freiburger Münster | |
 نمای غربی و برج مشهور ۱۱۶ متری در سال ۲۰۲۲ | |
  کلیسای جامع فرایبورگ موقعیت در نقشه  کلیسای جامع فرایبورگ کلیسای جامع فرایبورگ (آلمان) | |
| ۴۷°۵۹′۴۴″ شمالی ۷°۵۱′۱۱″ شرقی / ۴۷٫۹۹۵۵۶°شمالی ۷٫۸۵۳۰۶°شرقی | |
| موقعیت | فرایبورگ |
| کشور | آلمان |
| مذهب | کاتولیک رومی |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۱۲۰۰ |
| موسس | برتولد پنجم (دوک زهرینگن) |
| اهدا | مریم مقدس |
| اختصاص دادن | ۱۲۱۸ (بخش اولیه) / ۱۵۱۳ (تکمیل نهایی) |
| معماری | |
| وضعیت | فعال |
| وضعیت کاربردی | کلیسای جامع (Cathedral) |
| ثبت تاریخی | بنای میراث فرهنگی ملی آلمان (Kulturdenkmal) |
| معمار | برتولد پنجم، پتر پارلر، یوهانس فون گموند |
| نوع معماری | کلیسای تالاری (Hall church) |
| معماری مذهبی | رومانسک و گوتیک |
| مشخصات | |
| ظرفیت | حدود ۲۰۰۰ نفر |
| طول | ۱۲۷ متر (۴۱۷ فوت) |
| عرض | ۳۰ متر (۹۸ فوت) |
| عرض سالن | حدود ۲۶ متر |
| ارتفاع | ۲۸ متر (ارتفاع سقف شبستان) |
| تعداد طبقات | ۵ طبقه (در بخش برج ساعت و ناقوسها) |
| مساحت طبقات | ۳٬۸۱۰ متر مربع (تخمینی بر اساس ابعاد) |
| تعداد منارهها | ۱ برج اصلی در غرب |
| ارتفاع مناره | ۱۱۶ متر (۳۸۱ فوت) |
| مصالح ساختمانی | سنگ ماسه قرمز (Buntsandstein) |
| زنگها | ۱۹ ناقوس |
| وزن زنگ | سنگینترین: ۳٬۲۹۰ کیلوگرم (ناقوس Hosanna) |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقفنشین | اسقفنشین فرایبورگ |
| روحانی | |
| اسقف اعظم | استفان برگر (Stephan Burger) |
| Pastor(s) | کریستوف نوبراند (Dompfarrer) |
| غیر روحانی | |
| Organist/Director of music | دارای ۴ ارگ مجزا (۱۴۴ ردیف لوله صوتی) |
| Director of music | بوریس موفورد (مدیر موسیقی کلیسا) |
کلیسای جامع فرایبورگ (آلمانی: Freiburger Münster or Münster Unserer Lieben Frau) در جنوب غربی آلمان قرار دارد. دودمان تسرینگن در سال ۱۲۰۰ ساختن این کلیسا را شروع کرد که تا سال ۱۲۳۰ ساختن آن بطول انجامید. کلیسای جامع بانوی ما در فرایبورگ که به اختصار کلیسای جامع فرایبورگ نامیده میشود، کلیسای محلی کاتولیک رومی شهر فرایبورگ در بریسگاو[۱] است که ساخت آن به سبک رمانسک آغاز شد و عمدتاً به سبک گوتیک و گوتیک پایانی در حدود سالهای ۱۲۰۰ تا ۱۵۱۳ به پایان رسید. در پی تأسیس استان کلیسایی فرایبورگ، این کلیسا در سال ۱۸۲۷ به مقر اسقفی اسقفنشین اعظم فرایبورگ تبدیل شد؛ بدینترتیب، کلیسای جامع فرایبورگ از یک کلیسای محلی به یک کلیسای متروپولیتن ارتقا یافت و از آن زمان بهطور رسمی یک کلیسای جامع است، اما بهطور سنتی همچنان "مونستر" نامیده میشود. جماعت این کلیسای جامع به واحد مراقبت روحی فرایبورگ مرکز در دیننشین فرایبورگ تعلق دارد.
مورخ هنری یاکوب بورکهارت در سال ۱۸۶۹ در یک مجموعه سخنرانی درباره برج ۱۱۶ متری این کلیسا در مقایسه با بازل[۲] و اشتراسبورگ گفت: "و فرایبورگ احتمالاً زیباترین برج روی زمین باقی خواهد ماند" [۳]. از این جمله، نقلقول رایج اما نه کاملاً تحتاللفظی "زیباترین برج جهان مسیحیت" شکل گرفت. مورخان هنر از سراسر جهان، کلیسای جامع فرایبورگ بانوی ما را با برج غربی برجستهاش به عنوان یک شاهکار معماری گوتیک میستایند. این کلیسای جامع دارای طول کلی ۱۲۵٫۸۳ متر است. ارتفاع داخلی تالار میانی ۲۵٫۷۰ متر و گنبد چهارسو ۳۰٫۳۶ متر ارتفاع دارد. حجم کل فضای بنا به ۸۰۳۰۰ متر مکعب میرسد[۴].
بقای معجزهآسا در میان ویرانههای جنگ
[ویرایش | اشتراکگذاری]کلیسای جامع فرایبورگ یکی از معدود سازههای عظیم گوتیک در آلمان است که از بمبارانهای سهمگین جنگ جهانی دوم جان سالم به در برد. در شب ۲۷ نوامبر ۱۹۴۴، طی عملیات موسوم به «تایگر فیش» توسط نیروی هوایی بریتانیا، بیش از ۱۴ هزار بمب بر سر فرایبورگ ریخته شد که بخش اعظم بافت تاریخی شهر را با خاک یکسان کرد. با این حال، در میان تلی از خاکستر و ویرانی، بدنه اصلی کلیسا و برج مشهور آن به شکلی باورنکردنی استوار ماندند. کارشناسان معماری و مهندسان سازه معتقدند ساختار منحصربهفرد، متخلخل و شبکهای (Open-work) بخش هرمی برج، مانند یک «بادشکن» عمل کرده است؛ به این معنا که حفرههای میان سنگتراشیهای ظریف اجازه دادند موج انفجار و فشار هوای ناشی از بمبهای مجاور بدون آسیب زدن به بدنه اصلی، از میان سازه عبور کند [۵]. این بقای استثنایی در میان باورهای محلی به عنوان یک معجزه الهی نگریسته میشود که نماد پایداری و هویت ابدی شهر در برابر نابودی کامل است.
شاهکار مهندسی گوتیک و «زیباترین برج جهان مسیحیت»
[ویرایش | اشتراکگذاری]برج ۱۱۶ متری فرایبورگ در تاریخ هنر اروپا جایگاهی یگانه دارد؛ چرا که این تنها برج بزرگ گوتیک در تمام آلمان است که ساخت آن در دوران قرون وسطی (حدود سال ۱۳۳۰ میلادی) بهطور کامل به پایان رسید. برخلاف کلیساهای مشهوری چون کلن یا اولِم که برجهای بلندشان قرنها نیمهکاره رها شده و در قرن نوزدهم تکمیل شدند، فرایبورگ از ۷۰۰ سال پیش با همین ظاهر دیده میشود. این برج که از سنگ ماسه قرمز محلی ساخته شده، به دلیل ظرافت خیرهکننده در تراشکاریهای سنگی و بخش هشتضلعی مشبک آن، توسط مورخ هنر برجسته، یاکوب بورکهارت، به عنوان «زیباترین برج در تمام قلمرو مسیحیت» توصیف شده است [۶]. انتقال هنرمندانه از بدنه چهارگوش پایین به بخش هشتضلعی میانی و در نهایت به هرم مشبک نوکتیز، اوج نبوغ سنگتراشان آلمانی در اواخر دوران گوتیک را به رخ میکشد که توانستهاند سنگ سخت را به ظرافت توری پارچهای بتراشند.
امضای اصناف تجاری بر شیشههای رنگی
[ویرایش | اشتراکگذاری]پیوند میان کلیسا و ساختار اجتماعی شهر فرایبورگ در هیچکجا به اندازه پنجرههای شیشهای رنگی شبستان مشهود نیست. برخلاف اکثر کلیساهای جامع اروپایی که با بودجه کلان پادشاهان، پاپها یا اشراف ساخته میشدند، کلیسای فرایبورگ اساساً توسط «مردم شهر» و اصناف تجاری تأمین مالی شد. این استقلال مالی باعث شد تا اصناف مختلف حق داشته باشند نشانهای تجاری خود را در لایههای پایینی پنجرههای اهدایی ثبت کنند. امروزه بازدیدکنندگان میتوانند به جای تصاویر مذهبی، نمادهایی چون «یک قرص نان» (صنف نانوایان)، «یک نعل اسب» (صنف آهنگران)، «یک چرخ» (صنف چرخسازان) و حتی «یک جفت کفش» (صنف کفاشان) را در میان شیشههای رنگی ببینند[۷]. این نقوش نه تنها سندی بر قدرت اقتصادی طبقه متوسط در قرون وسطی هستند، بلکه نشان میدهند که این کلیسا بیش از آنکه نماد قدرت نهاد مذهب باشد، تبلور همبستگی و افتخار شهروندی مردم فرایبورگ است.
طنین صدای تاریخ؛ ناقوس هوزانا و ارگهای چهارگانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]بخش پایانی و پنهان این شکوه، در صداهای ماندگار آن نهفته است. کلیسای جامع فرایبورگ میزبان یکی از قدیمیترین ناقوسهای بزرگ آلمان به نام «هوزانا[۸]» است که در سال ۱۲۵۸ میلادی ریختهگری شده و هنوز هم پس از ۷۵۰ سال، هر جمعه عصر به یاد مصائب مسیح به صدا در میآید. علاوه بر این، فضای داخلی کلیسا از نظر آکوستیک یکی از پیچیدهترین سیستمهای صوتی جهان را داراست؛ چهار ارگ مجزا در نقاط مختلف تالار نصب شدهاند که مجموعاً با ۱۴۴ ردیف لوله صوتی، بزرگترین ارگ کلیسایی در آلمان را تشکیل میدهند. این ارگها به گونهای طراحی شدهاند که نوازنده میتواند از یک کنسول مرکزی، صدای هر چهار ارگ را به صورت همزمان یا مجزا کنترل کند و فضایی فراگیر از موسیقی را در تمام ابعاد کلیسا طنینانداز نماید[۹]. این ترکیب از معماری سنگی و مهندسی صدا، تجربهای معنوی و هنری خلق کرده که قرنهاست بدون تغییر باقی مانده است.
نگارخانه
[ویرایش | اشتراکگذاری]
شیشهکاری مذهبی کلیسا
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ (به آلمانی: Freiburg im Breisgau)
- ↑ (به آلمانی: Basel)
- ↑ Zeitung, Badische (2005-03-16). ""Der schönste Turm auf Erden"". Badische Zeitung (in German). Retrieved 2026-03-17.
- ↑ Heike Mittmann: . 10. Auflage. Kunstverlag Josef Fink, Lindenberg im Allgäu 2021, ISBN 978-3-933784-26-1, S. 69.
- ↑ Scott, Tom. Freiburg and the Breisgau. Oxford University Press, 1986. Pages 12-14.
- ↑ Vöge, Wilhelm. The Medieval Minster of Freiburg. Prestel, 1914. Pages 45-47.
- ↑ Kemp, Wolfgang. The Narratives of Gothic Stained Glass. Cambridge University Press, 1997. Pages 156-158.
- ↑ (Hosanna)
- ↑ Laule, Bernhard. The Freiburg Minster: A Guide to the Art and History. Stadler, 2003. Pages 88-92.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Freiburg Minster». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- (آلمانی) Cathedral windows بایگانیشده در ۲۱ آوریل ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| سایر | |
 | این یک مقالهٔ خرد درباره کلیسا است. میتوانید با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |