جیوه(II) کلرید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کلرید جیوه(II))
جیوه(II) کلرید
Ball-and-stick model of the crystal structure
Space-filling model of the crystal structure
Mercury(II) chloride
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس 7487-94-7 ✔Y
پاب‌کم 24085
کم‌اسپایدر 22517 N
شمارهٔ ئی‌سی 231-299-8
شمارهٔ یواِن 1624
KEGG C13377 N
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس OV9100000
کد اِی‌تی‌سی D08AK03
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی HgCl2
جرم مولی 271.52 g/mol
شکل ظاهری بی رنگ یا سفید جامد
بوی بدون بو
چگالی 5.43 g/cm3
دمای ذوب ۲۷۶ درجه سلسیوس (۵۲۹ درجه فارنهایت؛ ۵۴۹ کلوین)
دمای جوش ۳۰۴ درجه سلسیوس (۵۷۹ درجه فارنهایت؛ ۵۷۷ کلوین)
انحلال‌پذیری در آب 3.6 g/100 mL (0 °C)
7.4 g/100 mL (20 °C)
48 g/100 mL (100 °C)
انحلال‌پذیری 4 g/100 mL (ether)
قابل حل در الکل استون اتیل استات
اندکی قابل حل در بنزن کربن دی‌سولفید پیریدین
اسیدی (pKa) 3.2 (0.2M solution)
ضریب شکست (nD) 1.859
ساختار
ساختار بلوری عمود بر هم
خطی
شکل مولکولی خطی
گشتاور دوقطبی صفر
ترموشیمی
144 J·mol-1·K-1[۱]
-230 kJ·mol-1[۱]
خطرات
MSDS ICSC 0979
شاخص ئی‌یو 080-010-00-X
طبقه‌بندی ئی‌یو بسیار سمی (T+)
خورنده (C)
خطرناک برای محیط زیست (N)
کدهای ایمنی R۲۸, R۳۴, R48/24/25, R50/53
شماره‌های نگهداری (S1/2), S36/37/39, S45, S60, S61
لوزی آتش
Flammability code 0: Will not burn. E.g., waterHealth code 4: Very short exposure could cause death or major residual injury. E.g., VX gasReactivity code 0: Normally stable, even under fire exposure conditions, and is not reactive with water. E.g., liquid nitrogenSpecial hazards (white): no codeNFPA 704 four-colored diamond
0
4
0
نقطه اشتعال
ترکیبات مرتبط
دیگر آنیون‌ها فلوئورید جیوه(II)
برمید جیوه(II)
یدید جیوه(II)
دیگر کاتیون‌ها کلرید روی
کادمیم کلرید
کلرید جیوه (I)
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

جیوه(II) کلرید (به انگلیسی: Mercury(II) chloride) با فرمول شیمیایی HgCl۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۴۰۸۵ است. که جرم مولی آن 271.52 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است. این ترکیب زمانی برای درمان سیفلیس به کار می رفت اما بعدها به علت مسمومیت جیوه و در دسترس بودن ترکیبهای بهتر استفاده پزشکی از آن کنار گذاشته شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Zumdahl, Steven S. (2009). Chemical Principles 6th Ed. Houghton Mifflin Company. p. A22. ISBN 061894690X.
  • «IUPAC GOLD BOOK». دریافت‌شده در ۱۸ مارس ۲۰۱۲.