کدهای دودویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کلمه 'ویکی‌پدیا' نمایندگی در ASCII binary ساخته شده از ۹ بایت (۷۲ بیت).

یک کد باینری نشان دهنده متن، دستورالعمل‌های پردازندهٔ کامپیوتر یا داده‌های دیگری است که از سیستم دو نماده استفاده می‌کنند، اما غالباً سیستم باینری از اعداد ۰ و ۱ استفاده می‌کند. این کد باینری یک الگوی رقم‌های دودویی (بیت) را به هر حرف، دستورالعمل و غیره اختصاص می‌دهد. برای مثال یک رشتهٔ دودویی هشت بیتی می‌تواند هر یک از ۲۵۶مقدار ممکن را نشان دهد و در نتیجه می‌تواند نشان دهندهٔ انواع آیتم‌های مختلف باشد.

کدهای باینری در محاسبات و ارتباطات از راه دور برای انواع روش‌های رمزگذاری داده‌ها مانند تبدیل رشته‌های کاراکتر به رشته‌های بیتی مورد استفاده قرار گیرد. این روش‌ها ممکن است از عرض ثابت یا عرض متغیر رشته‌ها استفاده کنند. در یک عرض ثابت کد باینری، هر حرف، رقم، یا دیگر کاراکتر به وسیلهٔ یک رشته بیت هم عرض نشان داده می‌شوند که آن رشتهٔ بیتی به عنوان یک عدد دودویی تفسیر می‌شود که معمولاً در جدول‌های کد به صورت در مبنای هشت، ده یا شانزده نشان داده می‌شوند. تعداد زیادی از مجموعه کاراکترها و تعداد زیادی رمزگذاری کاراکتر برای آنها موجود است.

یک رشتهٔ بیتی به عنوان یک عدد دودویی تفسیر می‌شود ومی توان آن را به یک عدد دهدهی ترجمه کرد. برای مثال حرف a اگر به سیلهٔ رشتهٔ بیتی نشان داده شود به صورت ۰۱۱۰۰۰۰۱ (کد استاندارد اسکی) خواهد بود وهمچنین می‌تواند در عنوان عدد دهدهی ۹۷ نشان داده شود.

تاریخچه کد باینری[ویرایش]

سیستم عدد دودویی مدرن، پایه و اساس کد باینری، توسط گوتفرید لایبنیتس در سال ۱۶۷۹ اختراع شد و آن را در مقالهٔ خود با عنوان Explication de l'Arithmétique Binaire معرفی کرد. عنوان کامل آن که به فارسی ترجمه شده است برابر است با "توضیح حساب دودویی" که تنها از کاراکترهای ۱ و ۰ استفاده می‌کند. "[۱] (۱۷۰۳). سیستم لایبنیز مانند سیستم عددی دودویی مدرن از ۰ و ۱ استفاده می‌کند. لایبینز از طریق یسوعیون Joachim Bouvet با ئی چینگ مواجه شد و با شیفتگی اشاره کرده است که چگونه آن hexagrams منطبق شده است به عددهای دودویی از ۰ تا ۱۱۱۱۱۱ و مربوط به باینری اعداد از ۰ تا ۱۱۱۱۱۱ و به این نتیجه رسید که این نگاشت شواهدی برای ذستاوردهای چینی‌های اعظم در این نوع ریاضیات فلسفی بود و او را تحسین کرد.[۲] لایبنیز hexagrams را به عنوان یک تاکید جامع بر اعتقادات مذهبی خود دانست.[۳]

اعداد دودویی در علم دین لایبینز در مرکز توجه او بود. او معتقد بود که اعداد دودویی نمادی از عقیدهٔ مسیحیان در مورد خلقت از هیچ چیز بود. creatio ex nihilo.[۴] لایبنیز در تلاش بود که سیستمی پیدا کند که توضیحات شفاهی منطق را به یک نمونهٔ ریاضی محض تبدیل کند. پس از ایده‌های او نادیده گرفته شد او به سراغ متن کلاسیک چینی به نام I Ching یا کتاب تغییرات رفت که با استفاده از یک نوع کد دودویی است. این کتاب ایدهٔ او را تأیید می‌کرد که زندگی می‌تواند ساده‌سازی شود و به یک سری گزارهٔ ساده کاهش یابد. او یک سیستم متشکل از سطرهای صفر و یک را ایجاد کرد. در طول این مدت زمان لایبنیز نتوانست یک کاربرد برای آن سیستم پیدا کند.[۵]

سیستم‌های دوتایی برمیگردد لایبنیتس نیز وجود داشته است در جهان باستان است. فوق اعظم من که لایبنیتس مواجه خرما از قرن ۹ قبل از میلاد در چین است.[۶] دودویی سیستم اعظم منیک متن برای استخاره است که بر اساس دوگانگی یین و یانگ.[۷] شکاف درام دودویی تن مورد استفاده برای رمزگذاری پیام‌ها در سراسر آفریقا و آسیا است. هند محقق Pingala (حدود ۵–۲ قرن قبل از میلاد) طراحی و توسعه یک سیستم دوتایی برای توصیف چهره خود را در Chandashutram.[۸][۹]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Leibniz G. , Explication de l'Arithmétique Binaire, Die Mathematische Schriften, ed.
  2. Aiton, Eric J. (1985). Leibniz: A Biography. Taylor & Francis. pp. 245–8. ISBN 0-85274-470-6. 
  3. J.E.H. Smith (2008). Leibniz: What Kind of Rationalist?: What Kind of Rationalist?. Springer. p. 415. ISBN 978-1-4020-8668-7. 
  4. Yuen-Ting Lai (1998). Leibniz, Mysticism and Religion. Springer. pp. 149–150. ISBN 978-0-7923-5223-5. 
  5. Gottfried Wilhelm Leibniz (1646-1716)
  6. Edward Hacker; Steve Moore; Lorraine Patsco (2002). I Ching: An Annotated Bibliography. Routledge. p. 13. ISBN 978-0-415-93969-0. 
  7. Jonathan Shectman (2003). Groundbreaking Scientific Experiments, Inventions, and Discoveries of the 18th Century. Greenwood Publishing. p. 29. ISBN 978-0-313-32015-6. 
  8. Sanchez, Julio; Canton, Maria P. (2007). Microcontroller programming: the microchip PIC. Boca Raton, Florida: CRC Press. p. 37. ISBN 0-8493-7189-9. 
  9. W. S. Anglin and J. Lambek, The Heritage of Thales, Springer, 1995, ISBN 0-387-94544-X

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Table of general binary codes. An updated version of the tables of bounds for small general binary codes given in M.R. Best; A.E. Brouwer; F.J. MacWilliams; A.M. Odlyzko; N.J.A. Sloane (1978), "Bounds for Binary Codes of Length Less than 25", IEEE Trans. Inf. Theory 24: 81–93, doi:10.1109/tit.1978.1055827  More than one of |DOI= and |doi= specified (help)More than one of |DOI= and |doi= specified (help)