کبودراهنگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کبودرآهنگ)
پرش به: ناوبری، جستجو
کبود راهنگ
کورنگ
کبود رآهنگ.JPG
کشور  ایران
استان همدان
شهرستان کبودراهنگ
مردم
جمعیت ۱۵۵٬۶۷۵ نفر[نیازمند منبع]
تراکم جمعیت ۴۰ نفر در هر کیلومتر مربع نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی
مساحت ۳۸۱۵ کیلومتر مربع[نیازمند منبع]
ارتفاع از سطح دریا ۱۶۶۶ متر[نیازمند منبع]
آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه ۲۶۸٫۴ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه ۹۰ روز
اطلاعات شهری
شهردار رضا بلالی[نیازمند منبع]
پیش‌شماره تلفنی ۳۵۲۲ ۰۸۱
وبگاه وب‌گاه رسمی
تابلوی خوش‌آمد به شهر

کَبودْراهَنگ که به شکل کبود راهنگ هم نوشته و تلفظ می‌شود،[۲] شهری در استان همدان ایران است. کبود راهنگ مرکز بخش مرکزی، شهرستان کبود راهنگ است و غارِ علیصدر در آن قرار دارد. تاریخ بنای شهرِ کبود راهنگ طبق قرائن و شواهدِ موجود به سده‌های پیش از ظهور اسلام بر می‌گردد.[نیازمند منبع]

واژه‌شناسی[ویرایش]

نام کبود راهنگ مرکب از دو واژه فارسی کبود (رنگ آبی) و راهَنگ (رودخانه) است[۳]. این شهر در گذشته رضاشاهی، به غلط کبوترآهنگ نامیده می‌شد این نام به وجود کاریزهای و چشمه‌ها و همچنین وجود کبوترهای وحشی که در اطراف این چشمه‌ها زندگی می‌کردند ، منتسب شده بود. غلط بودن آن در اینجاست که چنین کاریزهائی در تمام نقاط دشت همدان و رزن و نهاوند و فامنین و بهار و ... هم وجود داشته و دارد. کلمات کبود راهنگ یا گوی راهنگ یا گوی رنگ و نهایتاً کورنگ در یک راستای زبانی هستند؛ بنابراین وجه تسمیه شهرستان وجود راهنگهائی پرآب است که آبها به تیرگی یا کبودی میگرائیده است. در سال ۱۳۸۷ وجود فاصله بین کلمات کبود و راهنگ توسط وزارت کشور و با مصوبه هیئت دولت رسمی شد. عده‌ای به غلط نام (کبودر آهنگ) را در املا و انشا استفاده می‌کنند کبودر در فرهنگ لغت معین نوعی کرم است. پرویز پرستویی، متولد روستای چالو بخش شیرین سو است.[۲]

تقسیمات کشوری[ویرایش]

  • بخش مرکزی
    • دهستان حاجی‌لو
    • دهستان راهب
    • دهستان سبزدشت
    • دهستان کوهین
    • دهستان سرداران
  • بخش گل‌تپه
    • دهستان علی‌صدر
    • دهستان گل‌تپه
    • دهستان مهربان سفلی

نقاط شهری: گل‌تپه

نقاط شهری: شیرین‌سو


ویژگی‌های قومی[ویرایش]

زبان اهالی شهرستان کبود راهنگ اکثراً آذری و برخی نیز به فارسی و کردی سخن می‌گویند.[۲]

جای‌های صنعتی-اقتصادی[ویرایش]

شهر کبود راهنگ دارای شهرک صنعتی ویان و کارخانه فولاد ویان است که در نزدیکی روستای ویان قرار دارند. همچنین نیروگاه شهید مفتح در سال ۱۳۷۵ در این شهر ساخته شد که پی‌آمدِ آن؛ تخلیهٔ آب‌های زیرزمینی و نابودیِ کشاورزی و به وجود آمدنِ تعدادی فروچاله شده است.

نیروگاهِ شهید مفتح[ویرایش]

فروچاله‌ای که بر اثرِ برداشتِ بی‌رویهٔ نیروگاه از سفره‌های زیرزمینی بوجود آمده است
نیروگاهِ شهید مفتحِ کبودراهنگ و نابودیِ تدریجیِ کشاورزی در اثر خشکسالی و برداشتِ بی‌رویهٔ آب از منطقه

نیروگاهِ شهید مفتح با تولیدِ سالیانه ۴۰ هزار و ۴۸۵ کیلووات تولیدِ ناخالصِ نیروی برق، یکی از نیروگاه‌های حرارتی اثر گذار در کشور است که ۶۰ درصدِ برق تولیدی آن در استان همدان مصرف می‌شود و ۴۰ درصدِ باقی‌مانده نیز به استان‌های همجوار همچون مرکزی، استان کردستان و استان زنجان صادر می‌شود. این مجموعه برای خنک کردنِ برج‌های خود، سالیانه نیاز به حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیون متر مکعب آب دارد که از ۲۵ حلقه چاه عمیق حفر شده برای آن تأمین می‌شود.[نیازمند منبع] برداشت بی‌رویه و غیراصولی توسط نیروگاه و کشاورزان منطقه و همچنین کاهش چشمگیر بارندگی‌ها باعث فرورفتگی‌ها وایجاد فروچاله‌های متعددی در شهرستان شده است.

مشاهیر و بزرگان کبود راهنگ[ویرایش]

جاذبه‌های گردشگری[ویرایش]

  • غار علی‌صدر یکی از جاذبه‌های جهانگردی کبودراهنگ می‌باشد. زمین شناسان قدمت سنگهای این غار را به دوره ژوراسیک از دوران دوم زمین‌شناسی (۱۹۰–۱۳۶ میلیون سال قبل) نسبت می‌دهند
  • قلعه باشقورتاران مخروبه‌ای از یک حمام قدیمی روستای باشقورتاران که دارای ۳ گنبد و خزینه و سربینه بوده‌است
  • پل کوریجان که این پل با داشتن ۵ دهنه و ۳ دهلیز بزرگ و کوچک و بنای آن در عهد صفویه می‌باشد
  • حمام سنگی باشقورتاران دارای سه گنبد یک خزینه و از جنس سنگ ساروج بنا گردید۰
  • قئزلار قلعه سی که در روستای باشقورتاران بر روی کوهی کم ارتفاع بنا شده و ضخامت دیوارهای اصلی قلعه حدوداً یک متر و از جنس سنگ و ساروج است.
  • امامزاده جعفر کوریجان در نزدیکی روستای کوریجان که زایران بسیاری را از روستاهای اطراف به خود جذب می‌کند
  • روستای تاریخی دوشانجق نزدیک روستای باباخنجر که در سال 1296 بدلیل خسکسالی نابود شده

مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهرستان[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
  • تاریخ و فرهنگ منطقه حاجیلو، نوشتهٔ مصطفی نوروزی
  • نگرشی به جغرافیای شهرستان کبودراهنگ، نوشتهٔ جمشید چایانی
  • کبودراهنگ در گذر تاریخ، نوشتهٔ جمشید چایانی

پیوند به بیرون[ویرایش]