پرش به محتوا

کبوتر کوهی بورویی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کبوتر کوهی بورویی
وضعیت حفاظت
رده‌بندی علمی edit
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: کبوترسانان
تیره: کبوتران
سرده: Gymnophaps
گونه:
G. mada
نام دوبخشی
Gymnophaps mada
(Hartert, 1899)
مترادف[۲]

کبوتر کوهی بورویی، که در گذشته کبوتر کوهی دم‌دراز (نام علمی: Gymnophaps mada) نیز نامیده می‌شد، گونه‌ای پرنده از خانواده کبوتران است. این گونه بومی اندونزی است و در جنگل‌های کوهستانی و جنگل‌های پست آشفته در بورو زندگی می‌کند. در گذشته، آن را هم‌نوع کبوتر کوهی سرامی می‌دانستند. این یک کبوتر با اندازه متوسط ۳۳–۳۸٫۵ سانتیمتر (۱۳٫۰–۱۵٫۲ اینچ) طول است و تاج و گردنی به رنگ آبی-خاکستری، روتنهٔ تیره‌تر به رنگ خاکستری تخته‌سنگی، و گلو و سینه‌ای به رنگ سفید تا صورتی نخودی کم‌رنگ دارد که به سوی شکم به صورتی نخودی تبدیل می‌شود. این گونه کمی دوریختی جنسی دارد، به طوری که ماده‌ها کوچک‌تر و دارای رنگ قرمز تیره‌تری روی سینه هستند.

پراکندگی و زیستگاه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کبوتر کوهی بورویی بومی بورو در جزایر مالوکو است. این پرنده عمدتاً در جنگل‌های تپه‌ای و کوهستانی زندگی می‌کند و گهگاه برای تغذیه به جنگل‌های پست و دست‌خورده سر می‌زند. در ارتفاعات ۰–۲٬۰۶۰ متر (۰–۶٬۷۵۹ فوت) ثبت شده است، اما عمدتاً در ارتفاع ۶۵۰–۱٬۷۶۰ متر (۲٬۱۳۰–۵٬۷۷۰ فوت) یافت می‌شود.[۳][۴]

نگاره از جان جرارد کولمانز
  1. BirdLife International (2016). "Gymnophaps mada". IUCN Red List of Threatened Species. 2016. IUCN: e.T45448755A95156047. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T45448755A95156047.en. Retrieved 2021-11-11.
  2. "Gymnophaps mada (Buru Mountain-Pigeon)". Avibase. Retrieved 2021-11-17.
  3. Baptista, Luis F.; Trail, Pepper W.; Horblit, H.M.; Kirwan, Guy M.; Garcia, Ernest (2020-03-04), Billerman, Shawn M.; Keeney, Brooke K.; Rodewald, Paul G.; Schulenberg, Thomas S. (eds.), "Buru Mountain-Pigeon (Gymnophaps mada)", Birds of the World (in English), Cornell Lab of Ornithology, doi:10.2173/bow.lotmop1.01, retrieved 2021-11-13
  4. Reeve, Andrew H.; Haryoko, Tri; Poulsen, Michael; Fabre, Pierre-Henri; Jønssen, Knud A. (2014). "New ornithological records from Buru and Seram, south Maluku, Indonesia, 1995–2012" (PDF). Forktail. 30: 10–22.