کاکنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

کاکنی لهجه و گویش انگلیسی است که عمدتاً در لندن و اطراف آن صحبت می‌شود، به ویژه در طبقه کارگر و طبقه متوسط رو به پایین. اصطلاح «کاکنی» به‌طور سنتی برای توصیف شخصی از منطقه شرقی لندن استفاده می‌شود،[۱][۲][۳] یا در محدوده «کلیسای سنت ماری-له-بو» به دنیا آمده‌است،[۴][۵] اگرچه بیشتر به گویندگان لهجه/گویش از سراسر لندن اشاره دارد.[۶]

انگلیسی مصبی یک لهجه میانی بین کاکنی و تلفظ دریافتی است که به‌طور گسترده در لندن و اطراف لندن و همچنین در جنوب شرقی انگلستان رایج است.[۷][۸][۹] در مناطق چندفرهنگی لندن، گویش کاکنی تا حدی با زبان انگلیسی چندفرهنگی لندن جایگزین شده‌است - شکل جدیدی از گفتار با تأثیر قابل توجه کاکنی.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Green, Jonathon "Cockney". Oxford English Dictionary. Retrieved 10 April 2017.
  2. Miller, Marjorie (8 July 2001). "Say what? Paris's cockney culture looks a bit different". Chicago Tribune.
  3. Oakley, Malcolm (30 September 2013). "History of The East London Cockney"[پیوند مرده]. East London History.
  4. "Born within the sound of Bow Bells". Phrases.org.uk. Retrieved 18 January 2013.
  5. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Cockney" . Encyclopædia Britannica (به انگلیسی). Vol. 6 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 627.
  6. "Cockney | Accent, Rhyming Slang, & Facts | Britannica". www.britannica.com (به انگلیسی). Retrieved 2022-01-31.
  7. "Estuary English Q and A - JCW". Phon.ucl.ac.uk. Archived from the original on 11 January 2010. Retrieved 2010-08-16.
  8. Roach, Peter (2009). English Phonetics and Phonology. Cambridge. p. 4. ISBN 978-0-521-71740-3.
  9. Trudgill, Peter (1999), The Dialects of England (2nd ed.), p. 80, ISBN 0-631-21815-7