کاوشگر گرانش ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کاوشگر گرانش A ( یا GP-A ) (به انگلیسی: Gravity Probe A) یک آزمایش فضایی با هدف آزمودن نظریهٔ نسبیت عام بود که به طور مشترک توسط ناسا و رصدخانهٔ اخترفیزیکی اسمیتسونین انجام شد. طی این آزمایش٬یک میزر هیدروژن بسیار دقیق ٬ برای سنجش تغییر آهنگ گذر زمان در شرایط گرانش ضعیف‌تر ٬ به فضا فرستاده‌شد.

کاوشگر در ۱۸ ژوئن ۱۹۷۶ توسط یک موشک Scout پرتاب شد و به مدت ۱ ساعت و ۵۵ دقیقه در فضا باقی‌ماند. پس از آن ٬طبق برنامه ٬ به درون اقیانوس آرام سقوط کرد و منهدم شد.[۱]

روش آزمایش[ویرایش]

کاوشگر صد کیلوگرمی GP-A ٬ حامل یک میزر هیدروژن بود که در طول آزمایش فعال شد و یک تکرارکننده ریزموج برای اندازه‌گیری انتقال دوپلر سیگنال میزر نیز تعبیه شده بود. ماهواره تقریباً عمودی پرتاب گردید تا بیشترین تغییر را در گرانش دیده شده در چارچوب میزر ایجاد کند٬ و به ارتفاع ۱۰٬۰۰۰ کیلومتری رسید.در این شرایط نسبیت عام پیش‌بینی می‌کند که آهنگ گذر زمان باید به مقدار چهار و نیم قسمت در ۱۰ میلیارد قسمت ٬ سریع‌تر از روی زمین باشد.

طبق آنچه در همان سال اعلام گردید٬ روش به کار گرفته شده٬ دقت کافی برای ثبت چنین تغییرات ناچیزی را دارا بود.[۲]

نتیجه[ویرایش]

نتیجهٔ آزمایش ٬ پیش‌بینیِ نسبیت عام را٬ تا دقت ۷۰ جزء در میلیون تأیید نمود.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۳.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ مه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۳.