کاموف-۵۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کاموف کی‌ای-۵۰)
پرش به: ناوبری، جستجو
کاموف ک‌آ-۵۰
Russian Air Force Kamov Ka-50.jpg
نوع بالگرد تهاجمی
سازنده روسیه
طراح شرکت کاموف
اولین پرواز ۱۷ ژوئن ۱۹۸۲
بکارگیری فعال
تولید تا ژانویه ۲۰۰۹
تعداد ساخت کا۳۲:۵۰

کا۸۴:۵۲

قیمت می ۲۰۱۱: ۱۶میلیون دلار
توسعه‌دهنده دفتر طراحی کاموف

کاموف-۵۰ کوسه سیاه (به روسی: Чёрная акула; Chornaya Akula) (نام‌گذاری ناتو Hokum A) نوعی بالگرد تهاجمی تک‌نفره روسی است که جهت حمله به اهداف زمینی توسعه یافته است. این بالگرد مجهز به دو موتور توربوشفت کلیموف (تی‌وی ۳-۱۱۷ وی‌ام آ) هر کدام به قدرت ۲۲۰۰ اسب بخار می‌باشد. طراحی این بالگرد در سال ۱۹۸۰ در دفتر طراحی کاموف آغاز شد و در سال ۱۹۹۵ تولید آن برای خدمت در ارتش روسیه به عنوان جایگزینی برای بالگرد میل-۲۴ تصویب شد.

توسعه[ویرایش]

کا۵۰ نسخه تولید شده طرح V-80Sh-1 میباشد.در تاریخ ۱۴دسامبر۱۹۸۷ شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی طرح تولید بالگرد تهاجمی را صادر کرد.[۱] طرح توسعه این بالگرد برای اولین بار درسال۱۹۸۴ در غرب گزارش داده شد.اولین عکس این طرح در سال ۱۹۸۹ دیده شد.[۲] پس از تستهای پرواز و سیستم ها شورا دستور ساخت اولین دسته این بالگرد را در سال ۱۹۹۰ داد.این بالگرد تهاجمی برای اولین بار در مارچ ۱۹۹۲ در یک نشست سالانه در انگلستان به نمایش در آمد.[۳] در نمایشگاه Mosaeroshow '92 ژوکوسکی به تاریخ آگوست ۱۹۹۲ برای اولین بار در معرض عموم قرار داده شد. در همان ماه دومین نمونه امتحانی تولید شده در نمایشگاه هوایی فارنبورگ دیده شد.نوامبر ۱۹۹۳ چهار فروند بالگرد تولید شده به مرکز حمل و نقل و آموزشهای جنگی نیروی هوایی در تورژوک برای تست های نهایی فرستاده شد.۲۸ آگوست ۱۹۹۵ رئیس جمهور وقت روسیه اجازه ورود این هلیکوپتر به ارتش را صادر کرد.فروپاشی اتحادجماهیر شوروی موجب افت شدید در تدارکات دفاعی شده بود.این امر موجب ساخت یک دو جین کا-۵۰ اس شد، برنامه تولید چند صد کا-۵۰ برای جایگزین شدن با میل-۲۴.[۴]

کاموف بعد از تحقیقات کامل از بالگردهای جنگی شرکت کننده در افغانستان و مناطق جنگی دیگر به این نتیجه رسیده بود که ماموریتهای مختلف حمله در ارتفاع کم و سپس ارتفاع گرفتن برای پیدا کردن دقیق هدف و شلیک سلاح به طور همزمان نیاز به افسر ناوبر(مسئول جنگ افزار) ندارد و خلبان به تنهایی توانایی انجام اینکار را دارد.

مانند دیگر محصولات کاموف این بالگرد نیز دارای دو پروانه که در خلاف یکدیگر گردش میکنند بود که باعث میشد بالگرد نیازی به پروانه دم برای ثبات حرکتی نداشته باشد، که باعث بهبود کیفیت آکروباتیک و توانایی انجام مانورهای شدید (لوپ زدن ، رول کردن ،گردش در یک محور)را به بالگرد میداد.استفاده از دو پروانه به این معنی است که یک پروانه کوچکتر با گردش آهسته تر.از آنجا که سرعت گردش نوک پروانه دلیل اصلی محدودیت سرعت بالگرد است،این اجازه میداد که از بالگردهایی مانند آاچ-۶۴ سریع تر باشد.حذف پروانه دم یک مزیت کیفی است چون گشتاور پروانه دم میتواند ۳۰٪ از قدرت پروانه موتور را بگیرد بعلاوه از دست دادن پروانه عقب علت شایع از دست دادن بالگردها در جنگ است.از نظر ناتو بالگردهای تک سرنشین نامطلوب محسوب میشدند.

بر روی اولین دو نمونه کا-۵۰ پنجره های نادرست تعبیه شده بود و پنجره ها به صورت آشکار در معرض دید بود و این باعث شد که اولین گزارشها در غرب در ارتباط با این بالگرد صحیح نباشند و حتی برخی کارشناسان ماموریت اصلی آن را به عنوان هواپیمای برتری هوایی برای پیدا کردن و نابودی بالگردهای ناتو در نظر گرفته بودند.[۵]

برای بهبود حفظ جان خلبان کاموف صندلی پرتاب شونده کی-۳۷-۸۰۰ کمپانی NPP Zvezda را بر روی محصول خود نصب کرد که یکی از ویژگیهای نادر بر روی یک بالگرد است.[۶]قبل از اینکه راکت درون صندلی پرتاب شونده فعال شود ، موتور اصلی به وسیله چاشنی انفجاری که درون دیسک اصلی قرار دارد منفجر شده و از بالگرد جدا میشود و آسمانه کنده میشود.[۷] کاموف-۵۰ و ویژگیهای آن باعث انتخاب آن به عنوان بالگرد ویژه پشتیبانی از نیروهای ویژه شد، در حالی که میل-۲۸ به عنوان بالگرد اصلی ارتش بود.طرح ساخت انبوه کاموف-۵۰ در سال ۲۰۰۶ پیشنهاد شد.در سال ۲۰۰۹ نیروی هوایی روسیه سه گروه کامل از این محصول را دریافت کرد، ساخته شده از بدنه ناقص بالگردهای اواسط دهه ۹۰ میلادی.[۸]

خصوصیات طرح[ویرایش]

کاموف۵۰ ، نمایشگاه ماکس ۲۰۰۵

کاموف-۵۰ ونمونه دو صندلی آن کاموف-۵۲ بالگردهای تهاجمی کوچک و سریع باعملکرد بسیار بالا قابل استفاده در شب و روز، قدرت بقای بالا و همچنین قدرت آتش زیادبرای نابود کردن اهداف هوایی و سلاح های سنگین زرهی . روتور ساخته شده از جنس کوکسیال اجازه اوج گیری ده متر در ثانیه و همینطور توانایی ایستادن به صورت ثابت در ارتفاع ۴۰۰۰ متری را به کاموف میدهد،تیغه های پروانه از جنس پلیمر ساخته شده اند. این بالگرد به دلیلی طراحی انحصاری ، داشتن دو پروانه اصلی ، حذف پروانه دم دارای چالاکی بسیار زیاد است.سیستمهای پرواز شامل سیستم ناوبری،خلبان اتوماتیک و سیستم هاد، سنسورها شامل جستجوگر رو به جلو فروسرخ و رادار جستجوگر زمینی.[۹]

بر روی کاموف همینطور رادیوی الکترونیکی و سیستم مرورگر و هدایت گر خودکار اجازه پرواز در شب و روز در تمام شرایط آب و هوایی را به خلبان میدهد.تمام اطلاعات دریافتی بوسیله سیستم اطلاعات هدف گیری دقیق بوسیله کدهای رمزگذاری شده اطلاعات را با پایگاه زمینی رد و بدل میکند.[۱۰]کاموف-۵۲ همینطور دارای یک سیستم جستجوگر رادیو است که امکان ردگیری بالگرد را در هر شرایط آب و هوایی به ایستگاه زمینی میدهدو اطلاعات بدست آمده از موقعیت بالگرد بر روی صفحه ای در اتاقک نمایش داده میشود.برای بهبود در درگیریها خلبان دارای فاصله یاب لیزری است که برروی کلاه نصب شده و میتوانند از لنز دید در شب چشمی خود نیز استفاده کنند.[۱۱]برای محافظت از خود دارای گیرنده اخطاررادیویی ، سیستم جنگ الکترونیک ، چف و فلیر میباشد.[۱۲] تمام اتاقک با محفظه زره که میتواند از خلبان در مقابل گلوله های ۱۲.۷ م م و نارنجکهای ۲۳ م م محافظت کند پوشانده شده. تیغه های پروانه نیز تحمل مقاومت در برابر سلاح های معمولی زمینی را دارد(اسلحه های خودکار و نیمه خودکار).[۱۳]

میزان بقای بسیار زیاد کاموف-۵۰ به این شکل تضمین شده است؛[۱۴]

  • اتاقک خلبان از صفحات فولادی پوشیده شده که توانایی مقاومت در برابر گلوله های تا ۲۰ م م را دارد و پوشش شیشهء اتاقک قطری برابر با ۵۵ م م دارد.
  • حفاظت از سیستم سوخت، کنترلها،سیستم راندن،واحد قدرت کمکی ،سیستمهای هیدرولیکی و بقیه سیستمها.
  • تیغه های پروانه ساخته شده از پلاستیک بسیار قوی و فشرده اجازه ادامه پرواز با وجود اصابت گلوله های مستقیم را میدهد.
  • کواکسیال پیکربندی موتور پروانه بدون داشتن پروانه دم و سیستمهای کنترل کردن آن جعبه دنده اصاصا باعث افزایش بقای بالگرد بر اثر برخورد مستقیم گلوله باعث جلوگیری از سقوط میشود.
  • مواد کامپوزیت به کار رفته در کاموف ۳۵٪ اجازه حمل بیشتر سلاح نسبت به وزن را میدهد.
  • چرخهای فرود و بدنه مقدار زیادی از ضربه ناشی از سقوط را جذب میکند.
  • اگر یکی از موتورها آسیب ببیند کاموف توانایی پرواز با یک موتور را نیز دارد.

کاموف اولین بالگرد جهان است که دارای صندلی پرتاب شوندهاست که به خلبان اجازه ایجکت در هر ارتفاع و سرعتی را میدهد.

جنگ افزارها[ویرایش]

ازچپ:۶عدد موشک ضد تانک9K121 "Whirlwind"،غلاف ۲۰تایی پرتابگر راکتهای اس-۸،توپ ۳۰ م م 2A42

کاموف دارای یک توپ ۳۰م م 2A42 میباشد.این توپ اتوماتیک در سمت راست کمی پایین تر از اتاقک خلبان نصب است که۴۶۰ گلوله دارای سر انفجاری بسیار بالاو یا ضد زره را شلیک میکند.نوع گلوله ها توسط خلبان در هنگام پرواز قابل تغییر است.این توپ به میزان کمی به سمت بیرون و بالا وپایین حرکت میکند.این نوع نصب شدن توپ باعث بهبود کیفیت نشانه روی و برد موثرتر و ضریب اطمینان برخورد بیشتر نسبت به توپهای متحرک است.[۱۵]

سیستم کنترل به صورت اتوماتیک تمام اطلاعات را به صورت همزمان با دیگر بالگردها یا وسایل تقسیم میکند و اجازه میدهد در حالی که یک بالگرد با هدف درگیر است هلیکوپتر دیگر هدف بعدی را نشانه گذاری کند، و همینطور این اطلاعات به مرکز فرماندهی زمینی یا نیروهای پیاده زمینی که دارای دستگاه نشانه گذاری لیزری هستند نیز تقسیم میشود به این معنی که نیروهای پیاده نیز میتوانند با داشتن دستگاه نشانه گذاری target designation هدف را برای کاموف نشانه گذاری کنند.[۱۶]

میزان قابل توجهی سلاح در زیر چهار جایگاه نصب شده زیر بالها حمل میشود بعلواه دو جایگاه نوک بالها،نزدیک به ۲۰۰۰ کیلوگرم.[۱۷] چهار جایگاه زیر بالها قابلیت کج شدن ۱۰ درجه رو به پایین را دارند.همینطور در صورت لزوم قابلیت حمل مخزن تانک اضافی را دارد.

دوازده موشک Vikhr هدایتگر لیزری ضد تانک (transl. Vortex or whirlwind) با بردی نزدیک به۸ کیلومتر.گزارش شده هدایتگر لیزری عملاً ضد پارازیت است و پس از شلیک سیستم موشک را به صورت اتوماتیک به سمت هدف هدایت میکند که باعث میشود بعد از شلیک کاموف توانایی گریز از منطقه خطر را داشته باشد.کاموف توانایی حمل انواع راکت پادهای غیر قابل کنترل نظیر اس-۵، اس-۸ و اس-۱۳ را دارد که میتوانند به سیستم هدفگیر لیزری Ugroza بالگرد متصل شوند.[۱۸]

تاریخچه عملیاتها[ویرایش]

کاموف-۵۰ برفراز مسکو

کامو-۵۰ در عملیتهایی که علیه جدایی طلبان چچن انجام شد حضور داشت،در دسامبر سال ۲۰۰۰ یک جفت کاموف-۵۰ به همراه یک کا-۲۹ برای شناسایی و تعیین اهداف به منطقه اعزام شدند ، ۶ ژانوییه ۲۰۰۱ برای اولین بار کاموف از سلاحهای واقعی علیه اهداف واقعی استفاده کرد.۹ ژانوییه در ورودیه منطقهمورد مناقشه دره کوههای کومسولوسکو یک کاموف-۵۰ به همراه یک میل-۲۴ از راکتهای غیر قابل کنترل اس-۸ برای نابودی یک انبار مهمات متعلق به جدایی طلبان چچن استفاده کردند.۶ فوریه در جنگلهای کوههای جنوب روستای Tsentoroj گروه حمله کننده متشکل از دو کاموف-۵۰ و یک کا-۲۹ برای پوشش اهداف از فاصله ۳ کیلومتری یک کمپ مستحکم جدایی طلبان را با استفاده از دو راکت قابل کنترل "Vikhr" نابود کردند.۱۴ فوریه گروهی مشابه عملیاتی مشابه را در منطقه Oak-Yurt و Hatun انجام دادند.در شرایط بسیار سخت خلبانها توانستند ۸ هدف را شناسایی و نابود کنند. این نوع ماموریتها در غالب ماموریتهای هدایت کننده هوایی و همچنین سیستمهای هدایتگر داخلی به همراه سلاح ها بود.موفقیت در این ماموریتها به دلیل چابکی و قدرت مانور زیاد کاموف در کوهستان باعث شد که امید به پیشرفت این بالگرد در عملیاتهای آینده برای جایگزینی با بالگردهای دیگر باشد.[۱۹]

هنوز مشخص نیست که در عملیاتهای تمرینی بعدی از بالگردهای مشابه شرکت کننده در جنگ استفاده شده یا نه مانند عملیاتهایی که در اوت ۲۰۰۴ در قرقیزستان انجام شد.از مزایای کاموف قابلیت انجام عملیات در ارتفاع بالا همچنین در هوای گرمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد میباشد.کاموف میتواند نیروهایی که میخواهند با بالگرد به منطقه بروند را پوشش داده و پس از شناسایی اهداف میتواند باتوپ ۳۰ م م و راکتهای خود با اهداف درگیر شود.[۲۰]

مشخصات کا-۵۰[ویرایش]

Kamov Ka-50 Hokum graphic.gif

مشخصات فنی

  • خدمه: یک نفر
  • طول:۱۶ متر
  • ارتفاع:۴/۹۳
  • قطر پروانه اصلی:۱۴/۵۰
  • وزن خالی:۷۷۰۰ کیلو گرم
  • وزن بارگیری شده:۹۸۰۰ کیلوگرم
  • پیشرانه:دو موتور توربوشفت Klimov TV3-117 به قدرت ۲۲۰۰ اسب بخار

مشخصات پروازی

  • حداکثر سرعت در هنگام شیرجه: ۳۵۰ کیکومتر در ساعت
  • حداکثر سرعت: ۳۱۵ کیلومتر در ساعت
  • حداکثر برد: ۱۱۶۰ کیلومتر با ۴ تانک جدا شونده سوخت خارجی
  • برد مفید: ۵۴۵ کیلومتر
  • حداکثر سقف پرواز: ۵۵۰۰ متر
  • سرعت اوج گیری: ۱۰ متر در هر ثانیه

سلاح ها و جنگ افزارها

  • توپ داخلی: توپ نیمه متحرک ۳۰ م م Shipunov 2A42 ( قابلیت شلیک ۴۶۰ گلوله ضد زره یا انفجار شدید ضد نفرات )
  • جایگاه حمل سلاح: ۴ جایگاه حمل سلاح زیر هر بال بعلاوه دو جایگاه نوک هر بال برای نصب تجهیزات اخلاگر رادار یا موشکهای هوا به هوا در مجموع به وزن ۲۰۰۰ کیلوگرم شامل:
  • راکته : غلاف های ۲۰ تایی راکت پاد ۸۰ م م غیر قابل کنترل اس-۸ یا ۱۲۲م م اس-۱۳
  • موشک : پاد ۶ تایی موشکهای ضد تانک 9K121 Vikhr با حداکثر توان حمل ۱۲ عدد، موشکهای هوا به هوا و موشک هوا به زمین نیمه اتوماتیک لیزری Kh-25
  • بمبها: حداکثر ۴ بمب ۲۵۰ کیلوگرمی یا ۲ بمب ۵۰۰ کیلوگرمی
  • قابلیت نصب غلاف تیربار UPK-23-250 ، گالنهای جدا شونده ۵۰۰ لیتری بنزین، پادهای دو قلو شلیک موشک سبک هوا به هوای ایگلا (۴ موشک در مجموع)، نصب پادهای پرتاب گر چف و فلیر نوک هر بال (۵۱۲ چف و فلیر سر هر بال)

کاربران[ویرایش]

 روسیه نیروی هوایی و نیروی دریایی
 مصر - نیروی هوایی
 عراق - نیروی هوایی
 کنیا - نیروی زمینی

منابع[ویرایش]

  1. Donald and Marsh 2004, pp. 310–11.
  2. Kamov Ka-50 Chernaya Akula". Jane's All the World's Aircraft. Jane's Information Group, 2009. (subscription article, dated 14 September 2009).
  3. Donald and Marsh 2004, pp. 310–11.
  4. Andrey Fomin. "Kamov Warriors". Combat Aircraft, July 2005. Vol. 7, No. 1, pp. 64–73.
  5. Encyclopedia Of World Air Power, 1985, ISBN 978-0-517-53754-1.
  6. Donald and Marsh 2004, p. 308.
  7. Ka-52 "Alligator" Reconnaissance and combat helicopter". Russian Helicopters. Retrieved 23 February 2014.
  8. Alexander Mladenov. September 2010. "Reforming a formidable foe". Air Forces Monthly. Issue 269, p.62-68.
  9. Ka-50 Black Shark (Hokum) – Attack Helicopter, Russian Army – Air Force Technology
  10. Ka-50N". kamov.net.
  11. "Ka-52". kamov.net.
  12. Ka-50 Black Shark (Hokum) – Attack Helicopter, Russian Army – Air Force Technology
  13. Ka-50 Black Shark (Hokum) – Attack Helicopter, Russian Army – Air Force Technology
  14. Ka-50N". kamov.net.
  15. Staff Writer. "The single-seat Ka-50 / Ka-52 Hokum attack helicopter family features the Kamov trademark counter-rotating blades.". MilitaryFactory.com. Retrieved 24 February 2014.
  16. "Ka-52 "Alligator" Reconnaissance and combat helicopter". Russian Helicopters. Retrieved 23 February 2014.
  17. Ka-50 Black Shark (Hokum) – Attack Helicopter, Russian Army – Air Force Technology
  18. Ugroza precision-guided weapon system based on S-8, S-13 and S-24 aircraft rockets
  19. Andrey Fomin. "Kamov Warriors". Combat Aircraft, July 2005. Vol. 7, No. 1, pp. 64–73.
  20. Andrey Fomin. "Kamov Warriors". Combat Aircraft, July 2005. Vol. 7, No. 1, pp. 64–73.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Kamov Ka-50»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در اوت ۲۰۱۲).