کالین فارل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
کالین فارل
Colin Farrell by Gage Skidmore.jpg
نام اصلی کالین جیمز فارل
تولد ۳۱ مهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۳ سال)
کسلناک، دوبلین، ایرلند
ملیت ایرلندی
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۹۶–اکنون
همسر(ها) الکی باچلیدا (۲۰۰۹–۲۰۱۰)
شریک(های)
زندگی
کیم بوردناوی (۲۰۰۲–۲۰۰۳)
وبگاه رسمی www.colinfarrell.org
صفحه در وبگاه IMDb
کالین فارل در ۲۰۱۲

کالین جیمز فارل (به انگلیسی: Colin James Farrell) (زادهٔ ۳۱ مه ۱۹۷۶) بازیگر ایرلندی سینمای هالیوود است.

کودکی[ویرایش]

کالین زاده شهر دوبلین در کشور ایرلند است. وی فرزند ریتا (خانه‌دار) و آمون است که پدرش بازیکن فوتبال باشگاه شامروک روورز و همچنین مالک یک فروشگاه مواد غذایی بود. عموی کالن نیز همانند پدرش در همان تیم بازی می‌کرد. کالین فرل مسیحی کاتولیک است.[نیازمند منبع]

وی یک برادر بزرگ‌تر و دو خواهر دیگر دارد که خواهر بزرگ‌ترش دستیار شخصی اوست. کالین بعد از اتمام دوران تحصیلش و با اصرار برادرش به مدرسه نمایش رفت ولی چندی بعد تصمیم به ترک تحصیل گرفت.[نیازمند منبع]

زندگی هنری[ویرایش]

او پس از بازی موفقیت‌آمیز در نقشی در بلیکیس انجل (Ballykissangel) بی‌بی‌سی در سال ۱۹۹۸، مدرسهٔ بازیگری در ایرلند را ترک کرد. آغاز کار بازیگری او در فیلمی به کارگردانی بازیگر انگلیسی تیم راث به نام منطقه جنگی (The War Zone) بود. پس از آن با کشف شدن توسط جوئل شوماخر شهرت گسترده‌تری یافت و در تایگرلند (۲۰۰۰) بازی کرد. فارل پس از بازی در چندین فیلم تریلر آمریکایی، باجه تلفن (۲۰۰۲)، سوات و تازه‌کار (هر دو ۲۰۰۳)، گیشهٔ بین‌المللی پولسازی خود را ایجاد کرد. در طول همان سال، او همچنین در گزارش اقلیت، به کارگردانی استیون اسپیلبرگ (۲۰۰۲) و در نقش شخصیت تبهکار مارول کمیک بولزآی، در فیلم بی‌باک (هر دو ۲۰۰۳) ظاهر شد. پس از بازی در فیلم‌های سینمای مستقل، وقفه (۲۰۰۳) و خانه‌ای در پایان جهان (۲۰۰۴)، او نقش اول را در فیلم داستان زندگی اسکندر ساختهٔ الیور استون (۲۰۰۴) و فیلم بسیار درخور توجه ترنس مالیک، بر جدید (۲۰۰۵) بازی کرد.

با بازی در میامی وایس مایکل مان (۲۰۰۶)، از غبار بپرس (۲۰۰۶)، اقتباس از رمان جان فانتی، و در رؤیای کاساندرا (۲۰۰۷)، ساختهٔ وودی آلن محبوبیت فارل در میان نویسندگان و کارگردانان مهم هالیوود ادامه پیدا کرد، در نهایت نقش او در فیلم دوست ایرلندی‌اش مارتین مک‌دونا، در بروژ بود که جایزه گلدن گلوب را در سال ۲۰۰۸ برای او به همراه آورد. او همچنین در فیلم‌های وحشت در شب (۲۰۱۱)، بازسازی یادآوری کامل (۲۰۱۲)، و فیلم دوم مک‌دونا، هفت روانی (۲۰۱۲) حضور داشته‌است. فارل در فیلم اقتباسی افسانه زمستان از رمان مارک هلپرین که در سال ۱۹۸۳ نوشته، در نقش ویکتور و در ساختهٔ نیلز آردن اپلو مردی رو به زوال، در نقش پیتر لیک، در مقابل نومی راپاس به ایفای نقش پرداخت.

در کنار محبوبیت فارل در میان منتقدانی مانند راجر ایبرت، پیتر بنوا، و مانولا دارگیس، در دههٔ ۲۰۰۰، فارل به عنوان اغواگر زنان نیز مشهور شد و با طیف وسیعی از زنان، از بریتنی اسپیرز، جوزی مران، دمی مور و آنجلینا جولی گرفته تا مدل سابق پلی بوی نیکول نارین قرار ملاقات داشت. در این زمان او در مجله پیپل در سال ۲۰۰۳ جزو فهرست «پنجاه مرد زیبا» بود. در همان سال از طرف مجله شرکت به عنوان ششمین «مرد سکسی» جهان شناخته شد.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال فیلم نقش کارگردان توضیحات
۱۹۹۷ نوشیدنی خام کلیک آون مک‌پالین
۱۹۹۹ منطقه جنگی نیک تیم راث
۲۰۰۰ مجرم نجیب عادی الک تادئوس اوسالیوان
۲۰۰۰ تایگرلند سرباز رولند باز جوئل شوماخر
۲۰۰۱ یاغیان آمریکایی جسی جیمز لس میفیلد
۲۰۰۲ جنگ هارت ستوات توماس دبلیو. هارت گرگوری هابلیت
۲۰۰۲ گزارش اقلیت دنی ویتور استیون اسپیلبرگ نامزد بهترین بازیگر مرد از جایزه امپایر
۲۰۰۲ باجه تلفن استو شفرد جوئل شوماخر
۲۰۰۳ ورونیکا گرن پسر خالکوبی‌شده جوئل شوماخر [۱]
۲۰۰۳ بی‌باک بولزآی مارک استیون جانسون
۲۰۰۳ تازه‌کار جیمز داگلاس کلایتون راجر دونالدسون
۲۰۰۳ سوات جیم استریت کلارک جانسون نامزد بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی
۲۰۰۳ میان پرده لیهف جان کرولی نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از نگاه مردم جشنواره جوایز فیلم اروپا

نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی

۲۰۰۴ خانه‌ای در انتهای دنیا بابی مروو (۱۹۸۲) مایکل می نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی
۲۰۰۴ اسکندر اسکندر مقدونی الیور استون
۲۰۰۵ بر جدید کاپیتان جان اسمیت ترنس مالیک
۲۰۰۶ میامی وایس جیمز "سانی" کرکت مایکل مان نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی
۲۰۰۶ از غبار بپرس آرتور بندینی رابرت تاون
۲۰۰۷ رؤیای کاساندرا تری وودی آلن
۲۰۰۸ لگد زدن راوی سوزان کوچ

جف ورونر

فیلم مستند
۲۰۰۸ غرور و افتخار جیمی اگان گاوین اوکانر
۲۰۰۸ در بروژ ریموند " ری" مارتین مک‌دونا برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی

نامزده جایزه بهترین بازیگر مرد از جنشوار فیلم مستقل بریتانیا
نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد از جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی

۲۰۰۹ اندین سایرکس نیل جردن برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره‌های جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی

و San Diego Film Critics Society Award

۲۰۰۹ تریاژ مارک والش دانیس تانویچ
۲۰۰۹ دل دیوانه تامی سوییت اسکات کوپر
۲۰۰۹ تخیلات دکتر پارناسوس تونی (سومین چهره خیالی تونی) تری گیلیام
۲۰۱۰ راه بازگشت ولکا پیتر ویر
۲۰۱۰ بلوار لندن هری میچل ویلیام موناهان
۲۰۱۱ رئیس‌های وحشتناک بابی پلیت ست گوردون
۲۰۱۱ شب وحشت جری دندریج کریگ گیلسپی
۲۰۱۲ یادآوری کامل داگلاس کواید/کارل هاوزر لن وایزمن
۲۰۱۲ هفت روانی مارتی فرنان مارتین مک‌دونا
۲۰۱۳ مردی رو به زوال ویکتور نیلز آردن اوپلو
۲۰۱۳ حماسه رونین کریس وج صداپیشه
۲۰۱۳ نجات آقای بنکس تراورز رابرت گاف جان لی هنکاک
۲۰۱۴ افسانه زمستان پیتر لیک آکیوا گلدزمن
۲۰۱۴ خانم جولی جان لیو اولمان
۲۰۱۵ خرچنگ دیوید یورگوس لانتیموس
۲۰۱۵ تسکین شارل آمبروز آفونسو پایارت
۲۰۱۶ جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آن‌ها پرسیوال گریوز دیوید ییتس
۲۰۱۷ کشتن گوزن مقدس استیون مورفی یورگوس لانتیموس
۲۰۱۷ فریب‌خورده جان مک‌برنی سوفیا کوپولا
۲۰۱۷ رومن جی. ایزریل، وکیل دادگستری جورج پیرس دن گیلروی
۲۰۱۸ بیوه‌ها جک مولیگان استیو مک‌کوئین
۲۰۱۹ دامبو هالت فاریر تیم برتون
۲۰۱۹ ایو سایمون تیت تیلور پسا تولید
۲۰۲۰ آقایان مربی گای ریچی پسا تولید

تلویزیون[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات
۱۹۹۸–۱۹۹۹ بالی‌کیس‌انجل دنی بایرن ۱۸ قسمت

ذکر نام به‌شکل «کال فارل»

۱۹۹۸ نابودی به خاطر یک رقصنده دنیل مک‌کارتی ۴ قسمت
۲۰۰۳ داگی فیزل تلویزل خودش قسمت: «پایلت»
۲۰۰۴ پخش زنده شنبه شب خودش / مجری قسمت‌ها: کالن فارل/سیزر سیسترز
۲۰۰۵ اسکرابز بیلی کالاهان قسمت: «طلسم شانس من»[۲]
۲۰۱۵ کارآگاه حقیقی کارآگاه ری ولکورو ۸ قسمت[۳]


جایزه‌ها و نامزدی‌ها[ویرایش]

سال جایزه نتیجه رده فیلم
۲۰۰۰ انجمن منتقدان فیلم بوستون برنده بهترین بازیگر مرد تایگرلند
۲۰۰۲ جایزه امپایر نامزدشده گزارش اقلیت
جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای برنده جنگ هارت
۲۰۰۳ جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی نامزدشده سوات
نامزدشده میان پرده
حلقه منتقدان فیلم لندن برنده تازه‌وارد سال بریتانیایی یا ایرلندی تایگرلند
۲۰۰۴
جوایز فیلم اروپا نامزدشده جایزهٔ مخاطبان بهترین بازیگر مرد میان پرده
جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی نامزدشده بهترین بازیگر مرد خانه‌ای در انتهای دنیا
۲۰۰۶ جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی نامزدشده بهترین بازیگر مرد میامی وایس
۲۰۰۹ جایزه گلدن گلوب[۴] برنده بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی در بروژ
جایزه فیلم ایندیپندنت بریتانیا[۵] نامزدشده بهترین بازیگر مرد
جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی نامزدشده
۲۰۱۰ برنده اندین
انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برنده جایزه انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برای بهترین بازیگر مرد
۲۰۱۱ جایزه ستلایت نامزدشده جایزه ستلایت برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد رئیس‌های وحشتناک
۲۰۱۲ انجمن منتقدان فیلم بوستون برنده بهترین هنرپیشه هفت روانی
انجمن منتقدان فیلم سن دیگو نامزدشده بهترین عملکرد گروهی
۲۰۱۵ جایزه فیلم ایندیپندنت بریتانیا[۵] نامزدشده بهترین بازیگر مرد خرچنگ
جایزه فیلم اروپا نامزدشده بهترین بازیگر مرد خرچنگ
۲۰۱۷ جایزه گلدن گلوب نامزدشده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی خرچنگ
گلدن کمرا برنده بهترین بازیگر بین‌المللی[۶] ن/م
جایزه فیلم اروپا نامزدشده بهترین بازیگر مرد کشتن گوزن مقدس

منابع[ویرایش]

  1. Thompson, Anne (2003-02-23). "How to make it big, the Colin Farrell way". ISSN 0029-7712. Retrieved 2019-10-03.
  2. "Scrubs on ABC 2001, TV Show". TV Guide.
  3. Stone, Rolling (23 September 2014). "Colin Farrell, Vince Vaughn Set for 'True Detective' Season Two". Rollingstone.com. Retrieved 14 February 2017.
  4. "List of Golden Globe Winners and Nominees". CNN. 12 January 2009.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ "Nominations 2008". bifa.org.uk. Archived from the original on 16 December 2013.
  6. "'Bester Schauspieler International': Colin Farrell". Goldene Kamera (به German). Retrieved 4 March 2017.

الگو:ژانر اکشن هالیوود

Colin Farrell auf der San Diego Comic-Con International 2016

Colin James Farrell [ˈkɒlɪn ˈfæɹəl] (* 31. Mai 1976 in Castleknock bei Dublin) ist ein irischer Schauspieler.

Biografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Farrell wurde als jüngstes von vier Kindern von Rita und Eamon Farrell geboren. Sein Vater war in den 1960er Jahren Fußballspieler bei den Shamrock Rovers. Farrells Bruder Eamon Jr. leitet eine Schauspielschule, die National Performing Arts School, in Dublin.

Colin Farrell besuchte eine Schauspielklasse in der National Performing Arts School. Die Unterrichtskosten übernahm sein Bruder Eamon. Die ältere Schwester Catherine ist ebenfalls Schauspielerin, seine Schwester Claudine war bis 2005 Farrells persönliche Assistentin.

Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

1996 folgte Farrell seiner Schwester Catherine an die Gaiety School of Drama und gab als Statist in dem Low-Budget-Film Auf der Suche nach Finbar mit Jonathan Rhys Meyers in der Hauptrolle sein Leinwand-Debüt. Während seiner Zeit an der Gaiety School war Farrell außerdem in Owen McPolins Drinking Crude zu sehen, einem Drama über das Erwachsenwerden. Im Sommer 1996 stand er für die vierteilige Miniserie Falling for a Dancer vor der Kamera, die das Schicksal eines irischen Mädchens in den 30er Jahren erzählt. Seinen Lebensunterhalt finanzierte sich Farrell während dieser Zeit mit Auftritten in Werbespots.

Seinen Durchbruch feierte Farrell im Sommer 1998 mit der Rolle des autistischen Jungen Richard Delamere in dem Theaterstück In A Little World Of Our Own von Gary Mitchell, das im Londoner Donmar Warehouse aufgeführt wurde. Im Publikum saß der US-amerikanische Filmschauspieler und Regisseur Kevin Spacey, der von Farrells Auftritt so begeistert war, dass er ihn für seinen Film Ein ganz gewöhnlicher Dieb – Ordinary Decent Criminal engagierte. Noch bevor dieser Film in die Kinos kam, war Farrell an der Seite von Ray Winstone und Tilda Swinton in Tim Roths The War Zone zu sehen. Außerdem folgten Rollen in der Miniserie David Copperfield mit Maggie Smith und Ian McKellen sowie als Danny Byrne in Ballykissangel, seine Szenen in „David Copperfield“ entfielen allerdings beim Filmschnitt.

Colin Farrell zog nach Los Angeles, um seine Schauspielkarriere voranzutreiben. Mit Hilfe seiner Agentin Lisa Richards wurde er in die Creative Artists Agency aufgenommen, die als eine der einflussreichsten Agenturen Hollywoods gilt. Regisseur Joel Schumacher gab Farrell die Hauptrolle in seinem Low-Budget-Film Tigerland. Für seine Darstellung des aufsässigen Soldaten Roland Bozz, der sich den Autoritäten nicht unterordnen will, wurde Farrell von vielen Kritikern gelobt und erhielt einige Preise als bester Schauspieler und Newcomer (darunter den Preis der Boston Society of Film Critics Award und den London Critics Circle Film Award). Von nun an galt Farrell als einer der talentiertesten Nachwuchsschauspieler in Hollywood. Des Weiteren spielte er an der Seite von Bruce Willis in dem Film Das Tribunal. Wenige Tage nach Ende dieser Dreharbeiten wurde Farrell von Regisseur Steven Spielberg als Gegenspieler von Tom Cruise in Minority Report engagiert. Für Farrell bedeutete dieser Film den endgültigen Durchbruch; im Jahr 2003 agierte er in sechs Filmen.

Als erstes kam Der Einsatz in die Kinos, in dem Farrell einen jungen CIA-Agenten spielt, der von seinem Mentor (Al Pacino) durch ein intensives psychologisches Training geführt wird, um dann einen Maulwurf innerhalb der eigenen Reihen zu entlarven. Es folgte die Comic-Verfilmung Daredevil mit Ben Affleck in der Hauptrolle und Farrell als Bösewicht Bullseye. Bei dem Thriller Nicht auflegen!, in dem er die Hauptrolle des Stu Shepard übernahm, wie auch bei dem biografischen Filmdrama Die Journalistin über Veronica Guerin (gespielt von Cate Blanchett), arbeitete Farrell wieder mit Joel Schumacher zusammen.

Colin Farrell (2015)

Das Independent-Projekt Ein Zuhause am Ende der Welt von Michael Mayer (mit Sissy Spacek) wurde aufgrund der homosexuellen Inhalte in den Vereinigten Staaten mehr geduldet als respektiert. 2004 spielte Farrell in Oliver Stones Film Alexander die Titelrolle. Mit dem introvertierten Regisseur Terrence Malick arbeitete Farrell für The New World zusammen – einem Film über die Geschichte der ersten Siedler auf dem amerikanischen Kontinent und gleichermaßen eine Liebesgeschichte zwischen dem Söldner John Smith (Farrell) und 'Pocahontas' (Q’orianka Kilcher). In Robert Towne's Film Ask the Dust, nach einem Roman von John Fante, spielte Farrell den erfolgshungrigen Jungautor Arturo Bandini, der in den 30er Jahren nach Los Angeles geht, um einen Bestseller zu schreiben und seine Traumfrau zu finden. Dort trifft er auf Camilla, eine Mexikanerin, die auf ein besseres Leben hofft – die beiden verlieben sich. Der Film Das Gesetz der Ehre von Regisseur Gavin O'Connor war Farrells erstes Projekt nach seiner Entziehungskur im August 2006. Neben Edward Norton spielt er den Polizisten Jimmy Egan. Das Drama erzählt die Geschichte einer korrupten Polizistenfamilie aus New York, die in einen Skandal verwickelt wird.

Im Herbst 2006 war Cassandras Traum von Woody Allen fertiggestellt. In dem Film verkörpert Farrell neben Ewan McGregor einen von zwei Brüdern aus dem Londoner Arbeitermilieu, die in die Kriminalität abdriften. Drei Jahre später wurde er für seine Hauptrolle in Brügge sehen… und sterben? (2008) mit einem Golden Globe Award als bester Komödiendarsteller ausgezeichnet.

Im September 2014 kündigte Farrell an, eine Rolle in der zweiten Staffel der HBO-Serie True Detective zu spielen.[1] Im August 2015 wurde bekannt, dass Farrell im Harry-Potter-Spinoff Phantastische Tierwesen und wo sie zu finden sind von David Yates in die Rolle des Zauberers Graves schlüpfen soll.[2]

2017 erhielt er die Auszeichnung der Goldenen Kamera als bester Schauspieler International

Colin Farrells aktueller deutscher Synchronsprecher ist Florian Halm. Vorher war dies Markus Pfeiffer.

Privatleben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am 17. Juli 2001 heiratete Farrell die damals 19-jährige Amelia Warner, die Scheidung folgte bereits im November 2001.

2003 wurde sein erster Sohn geboren, der bei der Mutter, dem US-Model Kim Bordenave, in New York lebt. Im gleichen Jahr entstand ein privates Sexvideo von Farrell und seiner Exfreundin, dem US-Model Nicole Narain. Dieses Video wurde – trotz juristischer Interventionen von Farrells Seite – im Internet verbreitet.[3]

2009 wurde sein zweiter Sohn geboren, dessen Mutter die polnische Schauspielerin und Sängerin Alicja Bachleda-Curuś ist.[4] Sie und Farrell hatten sich am Set zum gemeinsamen Film "Ondine", Ende 2008, kennen gelernt und waren ein Paar geworden. Im Oktober 2010 wurde ihre Trennung bekannt.[5]

Zu Beginn der 2000er-Jahre litt Farell unter starkem Alkohol- und Drogenkonsum, ehe er sich im Jahr 2006 in eine Entzugsklinik begab. Im April 2018 wurde bekannt, dass Farrell sich selbst erneut in eine Drogen-Entzugsklinik eingewiesen hat.[6]

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Miriam Coleman: Colin Farrell Confirms That He’s Joining the Cast of ‘True Detective’. In: Rolling Stone. BuzzFeed, 21. September 2014, abgerufen am 22. September 2014 (englisch).
  2. Colin Farrell signs up for Harry Potter spin-off In: denofgeek.com. Abgerufen am 7. August 2015.
  3. Sexvideo: Colin Farrell einigt sich mit seiner Ex-Freundin. ORF, archiviert vom Original am 12. Juli 2012; abgerufen am 27. Dezember 2010.
  4. Colin Farrell: Zweiter Sohn geboren. Gala, 2. November 2009, abgerufen am 2. November 2009.
  5. Colin und Alicja trennen sich. Shortnews.de, 14. Oktober 2010, abgerufen am 21. Oktober 2010.
  6. Rückfall oder Vorsorge? Colin Farrell geht auf Entzug. Abgerufen am 12. April 2018.

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Colin Farrell – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien