کارین بوی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارین بوی
Karin Boye, 1940s.gif
کارین بوی در دهه ۱۹۴۰ میلادی
نام اصلی کارین ماریا بوی
زادروز ۲۶ اکتبر ۱۹۰۰(۱۹۰۰-10-۲۶)
یوتبری، سوئد
مرگ ۲۴ آوریل ۱۹۴۱ میلادی (۴۰ سال)
الینساوس، سوئد
پیشه شاعر، نویسنده
وب‌گاه رسمی karinboye.se
مجسمهٔ بوی، روبروی کتابخانه یوتبری

کارین ماریا بوی دربارهٔ این پرونده تلفظ (به سوئدی: Karin Maria Boye) (۲۶ اکتبر ۱۹۰۰ — ۲۴ آوریل ۱۹۴۰) شاعر، رمان‌نویس و نویسنده داستان کوتاه سوئدی بود. او به عنوان یکی از شاعران برجسته ادبیات نوگرایی سوئد شناخته می‌شود.[۱]

زندگی[ویرایش]

سال‌های آغازین[ویرایش]

کارین بوی در سال ۱۹۰۰ میلادی در یوتبری متولد شد. در ۱۹۰۹ همراه با خانواده‌اش به استکهلم رفت. در ۱۹۲۰ به مدت یک سال به مرکز تربیت معلمی رفت و شرایط تدریس در سطح ابتدایی را کسب کرد. در ۱۹۲۲ نخستین کتاب شعر خود را به نام «ابرها»[ی ۱] منتشر کرد. در ۱۹۲۳ وارد دانشگاه اوپسالا شد و به آموختن زبان یونانی، زبان‌های اسکاندیناویایی و ادبیات پرداخت. بوی تحصیلات خود را در سال ۱۹۲۸ در دانشگاه استکهلم به پایان رساند. پس از آن مدتی به تدریس در مدارس پرداخت. در سال ۱۹۲۷ به جمع ویراستاران مجله سوئدی کلارته[ی ۲] پیوست. تعدادی از شناخته‌شده‌ترین شعرهایش در همین مجله به چاپ رسیدند. در سال ۱۹۲۹ با یکی از ویراستاران کلارته به نام لیف بیورک[ی ۳] ازدواج کرد که آن دو در سال ۱۹۳۲ از یکدیگر جدا شدند.[۲]

سال‌های پایانی و مرگ[ویرایش]

بوی در سال ۱۹۳۱ به جمع ویراستاران مجله آوانگارد اسپکتروم[ی ۴] که نقش مهمی در معرفی نوگرایی در سوئد داشت، پیوست. او چند مقاله مهم را در آن مجله به چاپ رساند و همچنین ترجمه سرزمین بی‌حاصل تی اس الیوت را نیز در سال ۱۹۳۲ منتشر ساخت. همکاری او با اسپکتروم در سال ۱۹۳۲، زمانی که برای مدتی به برلین رفت، قطع گردید. پس از بازگشت از برلین به سوئد، تصمیم گرفت که بر روی نوشتن تمرکز کند. نخستین رمان او در سال ۱۹۳۱ منتشر شده بود. در طول نه سال بعد چهار رمان دیگر نیز منتشر ساخت. بوی در ۱۹۳۵ چهارمین کتاب شعر خود را منتشر ساخت او همچنین دو جلد داستان کوتاه در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۴۰ منتشر کرد.

بوی در آوریل ۱۹۴۱ (در زمان جنگ جهانی دوم) با خوردن قرص خواب‌آور خودکشی کرد. آخرین کتاب شعرش، «هفت گناه مرگبار»[ی ۵] در ۱۹۴۱ و پس از مرگ او منتشر گردید. این کتاب نشان دهندهٔ تکامل دید و سبک او از رؤیاهای دختری از طبقه متوسط و پذیرش مشتاقانه زندگی یک رادیکالی جوان به تصاویر جسورانه‌تر، چشم‌ندازهای گسترده‌تر و احساس نسبت به مسائل انسان‌ها بود. از رمان‌های دیگر او هستند: «بحران»[ی ۶] (۱۹۳۴) که بیان کنندهٔ کشمکش او در پذیرش همجنس‌گراییش است و «کالوکاین»[ی ۷] (۱۹۴۰) که ظلم طاقت فرسای جامعه‌ای تمامیت‌خواه را در آینده توصیف می‌کند.[۱][۳]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. به سوئدی: Moln
  2. به سوئدی: Clarté
  3. به سوئدی: Leif Björk
  4. به سوئدی: Spektrum
  5. به سوئدی: De sju dödssynderna
  6. به سوئدی: Kris
  7. به سوئدی: Kallocain

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]