کارلوس کی‌روش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کارلوس کیروش)
پرش به: ناوبری، جستجو
کارلوس کیروش
CarlosQueiroz.jpg
کیروش با تیم ملی ایران، ۲۰۱۴
شناسنامه
نام کامل کارلوس مانوئل برتو لئال کیروش
زادروز ۱ مارس ۱۹۵۳ (۶۲ سال)
زادگاه نامپولا، موزامبیک
پست دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی (گل)
۱۹۷۴–۱۹۶۸ فروویاریو نامپولا
دوران مربیگری
۱۹۸۰–۱۹۷۸ دانشگاه صنعتی لیسبون
۱۹۸۲–۱۹۸۱ زیر ۱۳ سال الیویاس
۱۹۸۳–۱۹۸۲ زیر ۱۵ سال بلننسیش
۱۹۸۴–۱۹۸۳ استوریل پرایرا (دستیار)
۱۹۸۷–۱۹۸۵ تیم ملی زیر ۱۸ سال پرتغال (دستیار)
۱۹۹۰–۱۹۸۸ تیم ملی زیر ۱۶ سال پرتغال
۱۹۹۱–۱۹۸۹ تیم ملی زیر ۲۰ سال پرتغال
۱۹۹۳–۱۹۹۱ تیم ملی پرتغال
۱۹۹۶–۱۹۹۴ اسپورتینگ لیسبون
۱۹۹۶ مترو استارز
۱۹۹۷–۱۹۹۶ ناگویا گرامپوس
۱۹۹۹–۱۹۹۸ تیم ملی امارات
۲۰۰۲–۲۰۰۰ تیم ملی آفریقای جنوبی
۲۰۰۳–۲۰۰۲ منچستر یونایتد (دستیار)
۲۰۰۴–۲۰۰۳ رئال مادرید
۲۰۰۸–۲۰۰۴ منچستر یونایتد (دستیار)
۲۰۱۰–۲۰۰۸ تیم ملی پرتغال
– ۲۰۱۱ تیم ملی ایران
*تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

کارلوس مانوئل بریتو لئال کیروش (به پرتغالی: Carlos Manuel Brito Leal Queiroz) (تلفظ: کـِیروش؛[۱][توضیح ۱] ۱ مارس ۱۹۵۳ –) مربی فوتبال اهل پرتغال است.[۲]

کیروش در دو دوره دستیار آلکس فرگوسن در منچستر یونایتد، و دو دوره سرمربی تیم ملی پرتغال بوده‌است و این تیم را در جام جهانی ۲۰۱۰ رهبری کرد.[۲]

او قبلاً موفق به راهیابی به جام جهانی ۲۰۰۲ با تیم ملی آفریقای جنوبی شده‌بود.[۲]

از دیگر تجربیات مربیگری وی می‎توان به سرمربیگری رئال مادرید در فصل ۲۰۰۳-۲۰۰۴ لالیگا اشاره کرد که دوران ناموفقی برای وی تلقی می‎شود.[۲] او سابقه مربیگری در جی‌لیگ (ژاپن) و ام‌ال‌اس (ایالات متحده) را نیز دارد.[۲]

زندگی ورزشی[ویرایش]

بازیگری[ویرایش]

کیروش در دوران جوانی خود، از ۱۵ تا ۲۱ سالگی در تیم شهر محل تولد خود در نامپولای موزامبیک، باشگاه فروویاریو نامپولا، دروازه‌بان بود.[۳] پس از این که موزامبیک از پرتغال اعلام استقلال کرد و انقلاب میخک در پرتغال اتفاق افتاد، کیروش فوتبال خود را رها کرد و به پرتغال، کشور اجدادی خود مهاجرت کرد.[۴]

مربیگری[ویرایش]

کیروش (چپ) و الکس فرگوسن (راست) در سال ۲۰۰۸

در پرتغال (۱۹۹۶–۱۹۷۸)[ویرایش]

سال‌های آغازین

کیروش در دانشگاه صنعتی لیسبون تحصیل کرد[۵][توضیح ۲] و با مدرک کارشناسی ارشد تربیت بدنی — گرایش فوتبال فارغ‌التحصیل شد. او مربیگری را از سال ۱۹۷۸ با سرمربیگری تیم دانشگاه محل تحصیل خود که ۲ سال به طول انجامید آغاز کرد.[۶]

در سال ۱۹۸۱ سرمربی تیم زیر ۱۳ سال باشگاه دسته‌دومی اسپورتینگ لیسبون الیویاس شد و سپس در بلننسیش مربی تیم زیر ۱۵ سال بود. در فصل ۱۹۸۴–۱۹۸۳، دستیار تیم بزرگسالان استوریل پرایا در لیگ برتر فوتبال پرتغال بود.[۷]

تیم‌های ملی پایه پرتغال

پس از این کیروش در سال ۱۹۸۵ با فدراسیون فوتبال پرتغال همکاری خود را آغاز کرد و در فوتبال پایه ملی مشغول به کار شد. ابتدا به مدت دو سال دستیاری تیم ملی زیر ۱۸ سال را بر عهده داشت و سپس همزمان سرمربی تیم‌های زیر ۱۶، زیر ۱۸ و زیر ۲۰ بود. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱، کیروش توانست سه موفقیت بزرگ با تیم‌های پایه پرتغال کسب کند، ۲ بار متوالی قهرمانی جام جهانی فوتبال جوانان با بازیکنان زیر ۲۰ سال در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱، و یک قهرمانی جام ملت‌های اروپای نوجوانان با تیم زیر ۱۶ سال در سال ۱۹۸۹. بازیکنانی مانند لوئیس فیگو، روی کاستا و ژائو پینتو از کشف‌ها و دست‌پرورده‌های شاخص کیروش در این دوران بودند. بعداً از کیروش به عنوان «معمار نسل طلایی فوتبال پرتغال» یاد شد.[۶][۸][۷] قهرمانی‌های کیروش باعث شد تا او در سال ۱۹۹۰ نشان لیاقت بین‌المللی را از فدراسیون پرتغال و بالاترین درجه افتخار یک ورزشکار را از دولت پرتغال دریافت کند.[۶]

تیم ملی پرتغال

کیروش در سال ۱۹۹۱ به سرمربیگری تیم ملی فوتبال پرتغال انتخاب شد اما نتوانست تیم را به جام جهانی ۱۹۹۴ ببرد و در سال ۱۹۹۳ از مربیگری تیم کناره‌گرفت. او ۲۳ بازی روی نیمکت این تیم نشست که حاصل آن ۱۰ برد، ۸ مساوی و ۵ شکست بود.[۹] پس از شکست در راهیابی به جام جهانی، کیروش در تلویزیون گفت «این تیم ملی پرتغال است که باید همه گندکاری‌های فدراسیون را جمع کند»،[توضیح ۳] که به جمله مشهوری در این کشور تبدیل شد.[۵]

اسپورتینگ

او در دو فصل ۱۹۹۵–۱۹۹۴ و ۱۹۹۶–۱۹۹۵ لیگ برتر فوتبال پرتغال، مربیگری باشگاه اسپورتینگ لیسبون را برعهده داشت و در لیگ، یک مقام سومی و یک دومی کسب کرد. تیم کیروش در جام حذفی و سوپرجام نیز یک قهرمانی به‌دست‌آورد تا او دوران موفقی را با این باشگاه تجربه کند.[۸]

در آمریکا، ژاپن و امارات (۱۹۹۹–۱۹۹۶)[ویرایش]

نیویورک/نیوجرسی مترو استارز

کیروش در تابستان ۱۹۹۵ پیشنهاد فدراسیون فوتبال آمریکا برای سرمربیگری در تیم ملی فوتبال مردان آمریکا را رد کرد.[۱۰] در سال ۱۹۹۶، مربیگری باشگاه تازه‌تأسیس نیویورک/نیوجرسی مترو استارز را از هفته نهم فصل اول ام‌ال‌اس، معتبرترین لیگ فوتبال در آمریکا پذیرفت تا جانشین ادی فیرمانی مستعفی در این تیم شود. کیروش که با دستمزد ۲۰۰٫۰۰۰ دلاری تا پایان فصل، گران‌ترین مربی آن فصل لیگ بود و به اعتقاد کارشناسان آمریکایی فراتر از سطح این لیگ نیز بود، از امکانات باشگاه ناراضی بود. در حالی که ۳ هفته به پایان فصل باقی بود، مترو استارز پیشنهاد تمدید قراردادی ۳ ساله به مبلغ ۱٫۵ میلیون دلار به او داد. همزمان باشگاه ژاپنی ناگویا گرامپوس اِیت که آرسن ونگر را در آستانه جدایی می‌دید، به کیروش پیشنهاد قراردادی ۶ میلیون دلاری برای ۳ فصل جی لیگ داد.[۱۱] ناگویا برای پاسخ کیروش به پیشنهاد خود ضرب‌الاجلی تعیین کرده‌بود که پیش از پایان فصل ام‌ال‌اس بود. کیروش به پیشنهاد باشگاه ژاپنی پاسخ مثبت داد اما متعهد شد تا پایان فصل روی نیمکت باشگاه آمریکایی بنشیند.[۱۲] او با تیمش تا پایان فصل ۱۲ برد و ۱۲ باخت را تجربه کرد،[۱۳][توضیح ۴] که با قرارگیری در جایگاه سوم جدول رده‌بندی کنفرانس شرق (در میان ۵ تیم) به مرحله حذفی ام‌ال‌اس راه یافت. در دور اول مرحله حذفی، مترو استارز در ۳ بازی برابر دی‌سی یونایتد، در دو بازی شکست خورد[۱۴][توضیح ۵] و در ۲ اکتبر حذف شد. کیروش بلافاصله راهی ژاپن شد تا رهبری ناگویا را برعهده بگیرد.[۱۵]

ناگویا گرامپوس آیت

کیروش ناگویا را در هفته ۲۱ جی‌لیگ ۱۹۹۶، در کورس قهرمانی و جایگاه سوم جدول از ونگر تحویل گرفت و با ۶ برد و ۳ باخت، نایب‌قهرمان شد.[۱۶] در نوامبر، ناگویا با شکست برابر تیم نه‌چندان مطرح کوسمو اویل در اولین بازی خود در جام امپراتور، در دور سوم این جام حذف شد. ناگویا با پیروزی بر شیمیزو اس‌پالس و کاشیما آنتلرز و قهرمانی جام سونتوری فصل را به پایان برد.[۱۷]<ref[توضیح ۶] در فصل ۱۹۹۷ جی‌لیگ که مجدداً به صورت آپرتورا و کلاسورا برگزار شد، تیم کیروش حضور موفقی در لیگ نداشت، در لیگ آغازین فصل در جایگاه دوازدهم و در لیگ پایانی در جایگاه پنجم قرار گرفت[۱۸] که مجموعاً با ۱۶ برد و ۱۶ باخت، تیم نهم فصل شد.[۱۹] در جام جی‌لیگ با شکست در نیمه‌نهایی از مسابقات کنار رفت.[۲۰] در تک‌بازی جام بانک سانوا، قهرمان فصل پیش ام‌ال‌اس، دی‌سی یونایتد را برد و قهرمان شد.[۲۱] ناگویا در فصل ۹۷-۱۹۹۶ جام برندگان جام آسیا نیز از الهلال عربستان در فینال شکست خورد و نایب‌قهرمان شد.[۲۲] در نوامبر ۱۹۹۷ کوجی تاناکا در حالی جایگزین او شد که تنها بازی‌های باقی‌مانده این فصل در دسامبر و در جام امپراتور بود.[۲۰]

بازگشت به آمریکا به عنوان مشاور

با پایان فصل در نوامبر ۱۹۹۷، کیروش از ناگویا جدا شد. در ژانویه ۱۹۹۸، طی قراردادی ۷ ماهه به عنوان مشاور فنی فدراسیون فوتبال آمریکا استخدام شد. مسئولیت او بررسی، ارزیابی و کمک به برنامه‌های بلندمدت فوتبال ملی پایه در آمریکا بود.[۱۸] ماحصل کار کیروش در آمریکا، تهیه کیو ریپورت بود. در حالی که گفته می‌شد فدراسیون آمریکا پیشنهادی ۱ میلیون دلاری برای سرمربیگری تیم ملی به او ارائه کرده، کیروش احتمالاً با دستمزد بیشتری سرمربی تیم ملی فوتبال امارات شد.[۲۳]

تیم ملی امارات

کیروش در تیم امارات جمعاً در ۱۶ مسابقه رسمی روی نیمکت نشست که حاصل آن ۸ برد، ۲ مساوی و ۶ باخت بود.[۲۴] امارات با کیروش در جام ملت‌های خلیج فارس و جام ملت‌های عرب شرکت کرد که در آن‌ها به‌ترتیب در جایگاه سوم و چهارم قرار گرفت.[۲۵][۲۶] در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸، در دور اول کره شمالی را در پنالتی شکست داد و در مرحله گروهی، با یک برد مقابل ژاپن و دو باخت برابر کره جنوبی و کویت در گروهش آخر شد و از مسابقات کنار رفت.[۲۷]

تیم ملی آفریقای جنوبی (۲۰۰۲–۲۰۰۰)[ویرایش]

در اکتبر ۲۰۰۰، فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی که چندین گزینه برای مربیگری تیم ملی در نظر داشت (مانند رود کرول، رود گولیت، فرانک رایکارد و کارلوس آلبرتو پریرا) با کیروش تا ژوئن ۲۰۰۲ و پایان جام جهانی ۲۰۰۲ برای هدایت این تیم به توافق رسید.[۶] مبلغ قرارداد وی سالانه حدود ۱٫۶۸ میلیون رَند گزارش شد که با دستمزد گران‌ترین مربیان در این کشور فاصله بسیاری داشت.[۲۸][توضیح ۷] کیروش با این که خود در یک کشور آفریقایی و همسایه آفریقای جنوبی رشد یافته‌بود، در مورد فوتبال این کشور اطلاعات کمی داشت، اگرچه از بازیکنان این کشور (به ویژه آن‌هایی که در اروپا بازی می‌کردند) شناخت خوبی داشت.[۶]

یک ماه بعد در سپتامبر، بازی‌های انتخابی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۲ آغاز شد و آفریقای جنوبی که در گروهی ۴ تیمی با لیبریا، کنگو و موریس هم‌گروه بود، با ۳ برد و ۳ تساوی به عنوان تیم دوم گروه به این جام راه یافت.[۲۹]

در بازی‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۲، آفریقای جنوبی که در آوریل ۲۰۰۰ و پیش از استخدام کیروش با حذف لسوتو به دور دوم راه یافته بود، با تیم‌های زیمباوه، بورکینافاسو، مالاوی و گینه در گروهی قرار گرفت که تیم اول آن به جام جهانی صعود می‌کرد. پس از این که گینه به دلیل دخالت دولت در فدراسیون این کشور توسط فیفا از مسابقات حذف شد، عملاً مدعی‌ترین حریف آفریقای جنوبی از راه این تیم برای حضور در جام جهانی کنار رفت. تیم کیروش با ۵ برد و ۱ مساوی،[۳۰] توانست بدون تهدید و با اختلاف نسبت به حریفان در جایگاه اول قرار بگیرد و به جام جهانی ۲۰۰۲ صعود کند. راهیابی در شرایطی اتفاق افتاد که بسیاری از بازیکنان کلیدی شاغل در اروپا مانند راده‌به و فیش به خاطر تمرکز بر بازی‌های باشگاهی، از حضور در تیم ملی کناره می‌گرفتند و فدرسیون و کیروش به این مسأله معترض بودند.[۳۱] کیروش گاه از اردوهای آماده‌سازی با بازیکنان لیگ برتر فوتبال آفریقای جنوبی استفاده می‌کرد و به دلیل فشردگی بازی‌های لیگ داخلی نیز مجبور به عدم دعوت از بازیکنان برخی تیم‌ها بود.[۳۲]

در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۲ که از ژانویه آغاز شد، آفریقای جنوبی با بورکینافاسو، مراکش و غنا هم‌گروه شده‌بود. آفریقای جنوبی در دو بازی اول دو تساوی بدون گل مقابل بورکینافاسو و غنا کسب کرد اما در بازی سوم با پیروزی ۳–۱ برابر مراکش، با تفاضل گل بهتر نسبت به غنا به عنوان تیم اول گروه به دور حذفی صعود کرد تا با مالیِ میزبان بازی کند. تیم کیروش ۲–۰ از مالی باخت و حذف شد.[۳۳]

انتقادها و جدایی

پس از عملکرد تیم در دور گروهی جام ملت‌ها که با انتقاد مواجه شد، حذف و باخت به مالی هواداران را بیش از پیش از کیروش عصبانی کرد.[۳۴] آفریقای جنوبی که در سه دوره اخیر جام ملت‌های آفریقا، یک قهرمانی، یک نایب‌قهرمانی و یک سومی داشت، این دوره در حد تیم مدعی ظاهر نشد.[۳۵] کیروش که پیش از آغاز این مسابقات مسئولیت کامل نتایج را پذیرفته بود، پس از مسابقات معتقد بود که تیم عملکرد مناسبی داشته و با بدشانسی مواجه شده‌است. فدراسیون فوتبال در اوایل فوریه برای بررسی ادامه همکاری با کیروش، جلساتی برگزار کرد و گفته می‌شد که در قرارداد عملکرد تیم ملاکی برای همکاری درنظر گرفته‌شده‌است. با باقی بودن ۶ ماه از قرارداد، فدراسیون باید در صورت فسخ حدود ۳ میلیون رند خسارت به کیروش می‌داد.[۳۴] در حین تصمیم‌گیری فدراسیون که حدوداً یک ماه طول کشید، کیروش پس از ارائه گزارش به فدراسیون، از کشور رفت تا بازی دوستانه اسپانیا (حریف دور گروهی جام جهانی) را تماشا کند و تنها به گفتن این که «من امشب مثل یک بچه راحت می‌خوابم. وقتی شما به کار خودتان و کارفرمایتان اعتماد دارید دلیلی برای نگرانی نیست» بسنده کرد.[۳۶]

در این میان رسانه‌ها از اختلاف‌هایی میان کیروش و کمیته فنی فدراسیون، به ویژه اختلاف او با جومو سونو که مدیر فنی تیم ملی بود خبر می‌دادند. گفته می‌شد جونو در انتخاب بازیکنان تیم دخالت می‌کند و کیروش از این مسأله ناراضی است.[۳۷] جونو خواستار برکناری استیو کومفلا و راجر دسا از کادر فنی تیم هم بود که کیروش با این تغییر مخالف بود.[۳۸]

منتقدان کیروش معتقد بودند که صعود به جام ملت‌ها و جام جهانی برای آفریقای جنوبی طبیعی است و تیم نه‌تنها نتایج بدی گرفته، بلکه «خسته‌کننده» و «نازیبا» بازی می‌کند. به‌جای آن که کیروش خود را با شیوه بازی آفریقایی وفق دهد، سعی دارد شیوه‌های اروپایی به‌کار ببرد. منتقدان، او را دارای شخصیتی «خودمحور» توصیف می‌کردند که به دستیارانش کومفلا و مولوتو اختیاراتی در حد «توپ‌جمع‌کن» داده‌است. سقوط تیم در رده‌بندی فیفا، بی‌توجهی به بازیکنان آماده لیگ داخلی، دعوت از بازیکنان لژیونر ناآماده مثل فورچون و عدم توانایی در مهارت‌هایی مانند تهییج و انگیزه‌بخشی به بازیکنان از دیگر مواردی است که منتقدان بیان می‌کردند.[۳۹]

در مقابل افرادی معتقد بودند که کیروش باید بماند و به او فرصت داده‌شود. این عده اگرچه انتقادهایی به عملکرد کیروش داشتند، اما معتقد بودند که او مربی خوبی است و یک مربی خوب «یک‌شبه بد نمی‌شود». موافقان کیروش، به این نکته اشاره می‌کردند که فدراسیون آفریقای جنوبی را به‌سختی می‌توان یک نهاد «حرفه‌ای» نامید، اما هیچ‌کس نمی‌تواند منکر حرفه‌ای‌بودن کیروش شود و فدراسیون نباید تجربهٔ اخراج مربی قبل از جام جهانی ۱۹۹۸ را تکرار کند تا هزینه مالی و فنی بالای این قطع همکاری را بپردازد.[۴۰]

سرانجام در ۱۳ مارس ۲۰۰۲ همکاری قدراسیون و کیروش به پایان رسید و جومو سونو جانشین او شد.[۴۱] فدراسیون رسماً اعلام کرد که کیروش از مقام خود استعفاء داده است، اما کیروش این مسأله را تکذیب کرد.[۴۲] منابع دیگری از اخراج‌شدن کیروش خبر می‌دهند.[۴۳][۴۴]

سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران[ویرایش]

دوره اول: ۱۳۹۳–۱۳۹۰[ویرایش]

عقد قرارداد

پس از جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱، فدراسیون فوتبال ایران با او برای سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران مذاکره کرد. او حتی به تهران آمد و از امکانات و شهر بازدید کرد، و پس از دیدن بازی ایران و روسیه در ابوظبی برای تصمیم‌گیری درباره پیشنهاد قراردادی ۳٫۵ ساله راهی پرتغال شد.[۴۵] او در آستانه بالاگرفتن تنش‌های سیاسی در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ شرایط ایران را برای مربیگری پذیرفت،[۴۶] اما در شب ۲۵ بهمن با فرستادن یک ایمیل به فدراسیون فوتبال انصراف خود را از مربیگری تیم ملی ایران «به دلایل شخصی و خانوادگی» اعلام کرد.[۴۷] در نهایت وی از تاریخ ۱۵ فروردین ۱۳۹۰ رسماً سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایران را برای یک دوره سه‌ساله به عهده گرفت.[۴۸]

آغاز کار

نخستین بازی رسمی کیروش با تیم ایران، بازی دوستانه‌ای برابر ماداگاسکار بود که در ۲۶ تیر ۱۳۹۰ در ورزشگاه آزادی تهران برگزار شد و ایران ۰–۱ پیروز شد. کیروش در یک اردوی تمرینی که پیش از این بازی در تیرماه و در اتریش برگزار شد، در ۳ بازی تمرینی برابر تیم‌های باشگاهی اروپایی، تیم ایران را مربیگری کرده‌بود و در آن‌ها آرایش بازیکنان متفاوت و چیدمان‌های ۱–۳–۲–۴ و ۳–۳–۴ را آزموده‌بود.[۴۹]

انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴

بازی‌های انتخابی ایران برای جام جهانی از مرداد ۱۳۹۰ آغاز شد و تیم تحت رهبری کیروش که هنوز با آزمون و خطای تاکتیکی بازی می‌کرد، ابتدا با دو پیروزی مجموعاً ۰–۵ برابر مالدیو از مرحله دوم عبور کرد (ایران به دلیل رده‌بندی فیفا از حضور در مرحله اول معاف بود).[۵۰] در مرحله دوم که از شهریور تا اسفند ۱۳۹۰ برگزار شد، ایران با ۳ تیم بحرین، اندونزی و قطر هم‌گروه شد و با ۳ پیروزی و ۳ تساوی به عنوان تیم نخست گروه به مرحله دوم راه یافت. ایران در این مرحله با ۱۷ گل قوی‌ترین خط حمله را در میان تیم‌های آسیایی داشت.[۵۱]

تیم ایران در مرحله چهارم با تیم‌های کره جنوبی، ازبکستان، قطر و لبنان در گروهی ۵ تیمی قرار گرفت که ۲ تیم اول آن مستقیماً به جام جهانی راه می‌یافتند. در این بازی‌ها که از خرداد ۱۳۹۱ تا خرداد ۱۳۹۲ به طول انجامید، ایران با ۵ برد، ۱ تساوی و ۲ باخت توانست به عنوان تیم نخست به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ راه یابد. ایران در دور رفت ابتدا ازبکستان را با یک گل در خانه‌اش شکست داد و سپس در خانه خود با قطر بدون گل مساوی کرد. پس از شکست ۰–۱ غیرمنتظره در خانه لبنان، ایران کره جنوبی را ۰–۱ برد.[۵۲] ایران در نخستین بازی مرحله برگشت در آبان ۱۳۹۱، در خانه با یک گل از ازبکستان باخت و تیم در شرایط بدی قرار گرفت، چرا که با دو شکست، یک تساوی از ۵ بازی، سرنوشت صعود مستقیم ایران به نتایج دیگر تیم‌ها و اما و اگر وابسته شده‌بود.[۵۳] ایران در ادامه، در خرداد ۱۳۹۲ هر ۳ بازی باقی‌مانده خود را برد و صعود کرد. ابتدا با پیروزی در خانه قطر، شانس صعود مستقیم خود را بازگرداند[۵۴] و با برد خانگی لبنان، به بازی پایانی در خانه کره رسید. ایران دوباره کره را ۰–۱ برد و به جام جهانی صعود کرد.[۵۵] کیروش که از بازی ازبکستان با چوی کانگ هی، مربی کره جنوبی وارد جنگ لفظی شدیداللحنی شده بود،[۵۶] پس از پیروزی مشت گره‌کرده نمایش داد که مورد اعتراض کره‌ای‌ها قرار گرفت.[۵۷]

بازی‌های غرب آسیا

کیروش در این مسابقات که در آذر ۱۳۹۱ برگزار شد، بیشتر از بازیکنان جوانی استفاده کرد که در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می‌کردند و قبلاً فرصت بازی در تیم ملی پیدا نکرده‌بودند.[۵۸] ایران که در مرحله گروهی این بازی‌ها با بحرین، یمن و عربستان سعودی هم‌گروه بود، ۲ تساوی و یک برد کسب کرد و با قرارگیری در جایگاه دوم حذف شد (تنها تیم نخست صعود می‌کرد).[۵۹]

انتخابی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵
جام جهانی ۲۰۱۴
کیروش (پیراهن قرمز) در تمرین تیم ملی ایران پیش از بازی با بوسنی، ۱ تیر ۱۳۹۳

دوره دوم: ۱۳۹۳–تاکنون[ویرایش]

قرارداد

براساس برخی منابع، کی روش و دستیارانش در قرارداد نخست ۹ میلیارد تومان به پول کشور ایران، با تیم‌ملی ایران قرارداد داشته‌اند؛ کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال ایران گفته‌است: قرارداد سالانه کی‌روش و دستیارانش دو میلیون و پانصد هزار دلار است. قرارداد خود کی روش سالانه ۱٫۵ میلیون دلار است و او در صورت افزایش حقوق به تمدید قرارداد فکر می‌کند.[۶۰] سرمربی تیم ملی فوتبال برای تمدید قرارداد پیشنهاد افزایش ۷۰ درصدی مبلغ قراردادش را داده است، فدراسیون فوتبال به طور آشکار از پرداخت این مبلغ اعلام ناتوانی کرده است.[۶۱] فدراسیون فوتبال ایران به گفته هادی آیت‌اللهی قصد دارد برای تمدید، این رقم را ۲۰ درصد افزایش دهد و با کی روش به توافق برسد. با احتمال افزایش این ۲۰ درصد عایدی کادر فنی در قرارداد جدید نزدیک به ۱۱ میلیارد تومان خواهد بود. اما کفاشیان در گفتگو با «تسنیم» اشاره داشته‌است که کی روش ظاهراً برای تمدید قرارداد کادر فنی رقم ۵ میلیون دلار را مد نظر دارد؛ به عبارتی با تبدیل آن به پول کشور ایران سالیانه مبلغی در حدود ۱۵ میلیارد تومان، که البته از این مبلغ کی‌روش چیزی نزدیک به ۸ میلیارد تومان را برای خود و بقیه را برای همکارانش در تیم ملی فوتبال ایران می‌خواهد. کی روش تمایل دارد قراردادش را با تیم ملی تا ۲۰۱۸ تمدید کند.[۶۲][۶۳][۶۴][۶۵][۶۶] بنابه‌گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران، رسانه‌های آفریقای جنوبی به نقل از روزنامه ˈکیپ تایمزˈ نوشته‌اند که کارلوس کی روش به مسوولان فدراسیون فوتبال آفریقای جنوبی گفته است، اگر نصف مبلغ پیشنهادی ایران را بدهند، درخواست آنها را برای مربیگری در تیم ملی این کشور خواهد پذیرفت.[۶۷]

جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵

روش مربیگری و انتقادها[ویرایش]

دعوت بازیکن

کیروش در دوران مربیگری خود، برخی بازیکنان ثابت را از تیم کنار گذاشت و دیگر آن‌ها را دعوت نکرد. بازیکنانی مانند سید مهدی رحمتی، هادی عقیلی و محمدرضا خلعتبری، که گفته می‌شود در فهرست سیاه کیروش هستند.[۶۸] برخی از بازیکنان تیم نیز پس از دعوت او از تیم کناره گرفتند که فرهاد مجیدی، فریدون زندی و محرم نویدکیا از آن جمه‌اند.[۶۹] کیروش برای اولین بار در ایران، به صورت گسترده از بازیکنانی که از ایرانیان مهاجر و دارای تابعیت دوگانه بودند در تیم ملی استفاده کرد. اشکان دژاگه و رضا قوچان‌نژاد از مطرح‌ترین این بازیکنان هستند.[۷۰]

کادر فنی
اعضای کادر فنی کیروش در تیم ایران
مربی ملیت مسئولیت زمان
دن گاسپار پرتغالایالات متحده آمریکا دستیار/دروازه‌بان‌ها[۷۱] ۱۳۹۰–اکنون
آنتونیو سیموئز پرتغال دستیار اول[۷۲] ۱۳۹۲–۱۳۹۰
نلو وینگادا پرتغال دستیار اول[۷۳] ۱۳۹۲
اوسیانو دا کروز پرتغال دستیار اول[۷۴] ۱۳۹۳–اکنون
امید نمازی ایرانایالات متحده آمریکا دستیار[۷۲] ۱۳۹۲–۱۳۹۰
مارکار آقاجانیان ایران دستیار/آنالیز[۷۵] ۱۳۹۱–اکنون
مجید صالح ایران دستیار[۷۶] ۱۳۹۳
علی کریمی ایران دستیار[۷۶] ۱۳۹۳
میک مک‌درموت ایرلند شمالی بدنسازی[۷۷] ۱۳۹۱–۱۳۹۰
بارت کاوبرگ بلژیک بدنسازی[۷۸] ۱۳۹۱
میکو کوجالا فنلاند بدنسازی[۷۹] ۱۳۹۱–اکنون
برونو ماسیاتی برزیل آنالیز عملکرد فیزیکی[۸۰] ۱۳۹۳
لوسیانو برزیل بدنسازی و فیزیوتراپی[۸۱] ۱۳۹۳
دیه‌گو جیاچینو آرژانتین تجزیه و تحلیل بدنی[۸۲] ۱۳۹۳–اکنون
مهدی صفایی ایران رفلکس بدنی[۸۳] ۱۳۹۲
مهرداد خانبان ایران آنالیز[۷۵] ۱۳۹۱–اکنون

تاکنون چندین نفر از دستیاران کیروش تیم را در میانه راه رها کرده‌اند. آنتونیو سیموئز دستیار اول کیروش بود در اواخر سال ۱۳۹۲ که به دلایل شخصی از تیم رفت و چند هفته بعد امید نمازی نیز بدون هماهنگی، تیم را به دلایل غیرفنی ترک کرد که با انتقاد کیروش مواجه شد.[۸۴] دو دستیار ایرانی دیگر کیروش، مجید صالح و علی کریمی نیز هر دو پس از مدت کوتاهی از آغاز همکاری، از تیم جدا شدند که با حاشیه‌هایی همراه بود.[۸۵]

انتقادها

انتقادهای فنی از کیروش از همان بازی دوستانه نخستش با ماداگاسکار آغاز شد[۸۶] با این حال شدت انتقادهای فنی از او در گذر زمان شدت و ضعف‌هایی داشته‌است. پس از جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵، کیروش به خاطر «نتیجه‌گرایی»، «محافظه‌کاری»، «نداشتن تاکتیک جایگزین»، «گلزنی از ضربات ایستگاهی»، «زیبا بازی‌نکردن» و «دفاعی بازی‌کردن» تیم ایران مورد انتقاد قرار گرفت. با این حال کارشناسان دیگری، از روش بازی‌کردن تیم کیروش دفاع می‌کنند و موارد انتقاد را نقاط قوت و حرفه‌ای می‌دانند.[۸۷] کیروش در پاسخ گفته‌است که تیم او با روشی که «توانایی آن را داشته‌باشد» بازی می‌کند.[۸۸]

مسأله داشتن دستیار ایرانی، همواره یکی از خواسته‌های فدراسیون فوتبال ایران از کیروش بوده‌است که در مفاد قرارداد دوم نیز گنجانده شد. با این وجود منتقدان او به این نکته اشاره می‌کنند که او به مربیان ایرانی اعتقادی ندارد و برخی از مربیانی که در کادر فنی خود استفاده کرده، مناسب نبوده‌اند یا حضورشان لازم نبوده‌است. برخی از منتقدان، دستمزد و مبالغ پاداش او را بسیار بالا می‌دانند. یکی دیگر از موارد انتقاد، دخالت او در مسائلی است که مدیریتی محسوب می‌شوند و در چارچوب وظایف فدراسیون هستند. گفته می‌شود که کیروش در موارد متعددی مانند نخوه برگزاری لیگ برتر فوتبال ایران، انتخاب سرپرست تیم ملی و برگزاری اردوهای آماده‌سازی دخالت کرده‌است و این مسأله اقتدار فدراسیون را زیر سؤال می‌برد. یکی از اختلافات دیگر فدراسیون با کیروش، نحوه نظارت او بر تیم‌های ملی پایه مانند تیم امید است که یکی از مفاد قرارداد است و گفته می‌شود او این وظایف خود را به‌خوبی انجام نمی‌دهد. مرخصی‌های زیاد و طولانی‌مدت نیز از موضوعات مورد انتقاد است.[۸۹][۹۰]

آمار[ویرایش]

سرمربیگری[ویرایش]

تیم کشور نوع تیم زمان آمار منبع
ملی باشگاه از تا بازی برد مساوی باخت برد٪
پرتغال پرتغال YesY ۴ سپتامبر ۱۹۹۱ ۱۷ نوامبر ۱۹۹۳ ۲۳ ۱۰ ۸ ۵ ۴۳٫۴۸ [۹]
اسپورتینگ پرتغال YesY ۱۹۹۴ ۱۹۹۶
مترو استارز ایالات متحده آمریکا YesY ۲۲ مه ۱۹۹۶ ۲ اکتبر ۱۹۹۶ ۲۷ ۱۳ ۰ ۱۴ ۴۸٫۱۵ [۱۳][۱۴]
ناگویا گرامپوس ژاپن YesY ۲ اکتبر ۱۹۹۶ ۸ نوامبر ۱۹۹۷ ۶۱ ۳۱ ۷ ۲۳ ۵۰٫۸۲ [۱۷][۲۰]
امارات امارات متحده عربی YesY ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۸ ۱۹۹۹ ۱۶ ۸ ۲ ۶ ۵۰٫۰۰ [۲۴]
آفریقای جنوبی آفریقای جنوبی YesY ۷ اکتبر ۲۰۰۰ ۳۰ مارس ۲۰۰۲ ۲۰ ۹ ۷ ۴ ۴۵٫۰۰
رئال مادرید اسپانیا YesY جون ۲۰۰۳ می ۲۰۰۴
پرتغال پرتغال YesY ژوئیه ۲۰۰۸ سپتامبر ۲۰۱۰
ایران ایران YesY ۳ آوریل ۲۰۱۱ ۲۰ مارس ۲۰۱۵

دستیاری و فوتبال پایه[ویرایش]

تیم کشور نوع تیم سمت رده سنی زمان
ملی باشگاه سرمربی دستیار از تا
دانشگاه لیسبون پرتغال YesY ۱۹۷۸ ۱۹۸۰
الیویاس پرتغال YesY YesY زیر ۱۳ سال ۱۹۸۱ ۱۹۸۲
بلننسیش پرتغال YesY YesY زیر ۱۵ سال ۱۹۸۲ ۱۹۸۳
استوریل پرتغال YesY YesY بزرگسالان ۱۹۸۳ ۱۹۸۴
پرتغال پرتغال YesY YesY زیر ۱۸ سال ۱۹۸۵ ۱۹۸۷
YesY YesY زیر ۱۶ سال ۱۹۸۸ ۱۹۹۰
YesY YesY زیر ۲۰ سال ۱۹۸۹ ۱۹۹۱
منچستر یونایتد انگلستان YesY YesY بزرگسالان ۲۰۰۲ ۲۰۰۳
YesY YesY بزرگسالان ۲۰۰۴ ۲۰۰۸

تألیفات، تدریس و دیگر موارد[ویرایش]

کیروش کتابی به نام «سازماندهی ساختاری فعایت‌های فوتبال»[توضیح ۸] نوشته‌است که در مورد راهکارهای بازسازی فوتبال در پرتغال است. او همچنین مجموعه فیلم آموزشی «آموزش فوتبال با کیروش»[توضیح ۹] را تهیه کرده‌است.[۶]

کیروش در سال ۱۹۹۸ با همکاری دن گاسپار، «کیو ریپورت»[توضیح ۱۰] را تألیف کرد که برنامه‌ای راهبردی و پژوهش‌محور برای پیشرفت فوتبال در آمریکا بود.[۹۱]

وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲، مشاور فنی فدراسیون جهانی فوتبال بود.[۹۲] در سال ۱۹۸۹ مدرس دوره‌های مربیگری یوفا شد و دو دوره در سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ در کلاس‌های مربیگری فیفا تدریس کرد، که محل کلاس سال اول در مصر و سال دوم در عربستان سعودی بود.[۶] کیروش در دانشگاه نیز تدریس کرده‌است و استاد راهنمای ژوزه مورینیو بوده‌است.[۹۳]

او در سال ۱۹۹۷ به عنوان مربی تیم منتخب جی‌لیگ در دیدار با منتخب جهان انتخاب شد.[۶] در سال ۲۰۰۰ نیز در دو بازی مربی تیم فوتبال منتخب جهان بود که در بازی اول برابر بوسنی و در بازی دوم برابر فرانسه به ترتیب مشترکاً با کارلوس آلبرتو پریرا و ژوزف ونگلوش عهده‌دار مربیگری بود.[۹۴]

افتخارات[ویرایش]

مربیگری[ویرایش]

تیم‌های ملی پایه پرتغال[۷]
اسپورتینگ[۷][۸]
ناگویا گرامپوس آیت
رئال مادرید[۷]

جوایز[ویرایش]

زندگی شخصی[ویرایش]

کیروش متأهل است و ۳ فرزند دارد.[۶]

== منابع ==

  1. نام کیروش در منابع فارسی به صورت‌های دیگر مانند کوئیروز، کیروز، کروش یا کرش هم نوشته شده؛ به عنوان مثال، فدراسیون فوتبال ایران در یک متن خبری هم از کیروش و هم از کروش استفاده کرده‌است. هم‌چنین ایسنا، خبرگزاری دانشجویان ایران، هم از کیروش، هم از کرش و هم از کوئیروش برای نام این مربی استفاده کرده‌است. با این حال خود این مربی در مصاحبه‌ای که توسط چند خبرگزاری ایرانی منتشر شده، تلفظ نامش را «کِی-روش» گفته است (پیوند پایدار)
  2. دانشگاه صنعتی لیسبون یا دانشگاه فنی لیسبون (Technical University of Lisbon) در سال ۲۰۱۳ با دانشگاه لیسبون (University of Lisbon) ادغام شد.
  3. ‘The Portuguese national team needs to remove all the shit from the Portuguese federation. ’
  4. مطابق قانون وقت ام‌ال‌اس، تمام بازی‌ها باید برنده می‌داشتند و در صورتی که بازی در وقت معمول مساوی می‌شد، ضربات پنالتی تیم برنده را تعیین می‌کرد.
  5. مطابق قانون وقت ام‌ال‌اس که با شرکت ۱۰ تیم برگزار می‌شد، پس از پایان مسابقات دوره‌ای، ۴ تیم برتر از ۵ تیم هر کنفرانس در جدول رده‌بندی آن به دور حذفی آن کنفرانس راه می‌یافتند. تیمی که از ۳ بازی، ۲ بازی را می‌برد به مرحله بالاتر می‌رفت و مسابقه فینال میان برنده کنفرانس شرق و غرب برگزار می‌شد.
  6. جام چهارجانبه سونتوری (Suntory Cup) یا جام قهرمانان جی‌لیگ (J.League Champions Cup) که هر سال قهرمان آن، قهرمان هم جی‌لیگ حساب می‌شد، در این سال تقریباً حالت تشریفاتی داشت. چرا که لیگ ژاپن که به شکل آپرتورا و کلاسورا برگزار می‌شد، در فصل ۱۹۹۶ استثنائاً یک‌سره برگزار شد و قهرمان جی‌لیگ تیمی بود که بیشترین امتیاز را در پایان فصل داشت. قهرمان این جام برنده جایزه ۵۰ میلیون ینی (حدوداً ۵۰۰ هزار دلار) می‌شد و جواز حضور در جام بانک سانوا را نیز کسب کرد.
  7. در سال ۲۰۰۰، هر یک دلار آمریکا برابر [=South+Africa ۶٫۹۴۶۸] رند آفریقای جنوبی بود.
  8. Structural Organisation Of Soccer Activities
  9. Learning Soccer With Queiroz
  10. Q-Report
  1. «سرمربی تیم ملی فوتبال در نشست خبری: نام من کارلوس کی‌روش است». ایسنا. بازبینی‌شده در ۵ آوریل ۲۰۱۱. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ «کی روز مربی موفق در رده سنی پایه». همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۱۹ بهمن ۱۳۸۹. 
  3. “PROFILE: Carlos Queiroz (Player)”. footballzz.co.uk. Retrieved February 7, 2015. 
  4. "Portugal's coach is chasing a personal dream". independent.co.uk (London: Independent News and Media). 29 June 2010. Retrieved 3 July 2010. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ David Gendelman. «Coaching, Portuguese Style». The Paris Review، May 29, 2014. بازبینی‌شده در February 7, 2015. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ ۶٫۵ ۶٫۶ ۶٫۷ ۶٫۸ ۶٫۹ “Queiroz is driven by pride and passion”. Independent Online, September 2, 2000. Retrieved February 7, 2015. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ ۷٫۴ “PROFILE: Carlos Queiroz (Manager)”. footballzz.co.uk. Retrieved February 7, 2015. 
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ “Queiroz quits United for Portugal”. Euro Sport, 11 June 2008. Retrieved February 7, 2015. 
  9. ۹٫۰ ۹٫۱ Rui Mestre. “Portugal - International Results”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 15 October 2005. Retrieved February 18 2015. 
  10. Alex Yannis. “SOCCER; New Coach Has Worldly Flair”. The New York Times, May 29, 1996. Retrieved February 18 2015. 
  11. Alex Yannis. “MetroStars Win, but May Lose Their Coach”. The New York Times, September 11, 1996. Retrieved February 18 2015. 
  12. “MetroStars MLS: Queiroz to leave MetroStars for Japan”. Soccer America, September 16, 1996. Retrieved February 18 2015. 
  13. ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ Jack Bell. “MetroStars/Red Bulls: A Coaching Carousel Keeps Turning”. The New York Times, August 21, 2009. Retrieved February 18 2015. 
  14. ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ Dave Litterer. “USA 1996”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 7 August 2004. Retrieved February 18 2015. 
  15. Alex Yannis. “D.C. Ends MetroStars' Inaugural Season”. The New York Times, October 3, 1996. Retrieved February 18 2015. 
  16. J-League Official Guide (1997). Shogakukan Sports Special, 1997. ISBN ‎4-09-102329-0. 
  17. ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ Eric Visser. “JAPAN 1996”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 7 August 2004. Retrieved 1 February 2004. 
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ “U.S. Soccer: Queiroz returns as adviser”. Soccer America, January 14, 1998. Retrieved February 18 2015. 
  19. “Record of the Team”. Nagoya Grampus Official Website. Retrieved February 18 2015. 
  20. ۲۰٫۰ ۲۰٫۱ ۲۰٫۲ Eric Visser. “JAPAN 1997”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 1 December 1999. Retrieved 1 February 2004. 
  21. Erik Garin and Vincent Leon. “Sanwa Bank Cup 1994-1997”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 20 February 2009. Retrieved 1 February 2004. 
  22. Karel Stokkermans. “Cup Winners' Cup 1996/97”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 20 16 October 2014. Retrieved 1 February 2004. 
  23. Bondy, Filip. Chasing the Game: America and the Quest for the World Cup. Da Capo Press, 2010. 202. ISBN ‎9780306819056. 
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ Mohamed S. Chbaro. “Middle-East International Matches 1998/99”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 25 February 1999. Retrieved 1 February 2004. 
  25. Mohamed S. Chbaro. “Middle-East International Matches 1998/99”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 11 December 1998. Retrieved 1 February 2004. 
  26. Mohamed S. Chbaro. “Arabian Cup 1998 Details”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 19 December 1998. Retrieved 1 February 2004. 
  27. Karel Stokkermans. “Asian Games 1998 (Thailand)”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 11 July 2002. Retrieved 1 February 2004. 
  28. Pule Mokhine. “New Bafana coach's fat salary”. News24, 2000-08-26. Retrieved 2015-02-22. 
  29. Karel Stokkermans. “African Nations Cup 2002”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 9 July 2009. Retrieved 1 February 2015. 
  30. Karel Stokkermans. “World Cup 2002 Qualifying”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 17 July 2014. Retrieved 1 February 2015. 
  31. “South Africa's road to the finals”. BBC SPORT, 10 April, 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  32. “Coach Queiroz selects local players”. News24, 2000-11-03. Retrieved 2015-02-22. 
  33. Sébastien Duret. “African Nations Cup 2002 - Final Tournament Details”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 12 February 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  34. ۳۴٫۰ ۳۴٫۱ Sébastien Duret. “Santos beat Black Leopards 4-1, boosting coach's chances”. Panapress, 10 February 2002. Retrieved 22 February 2015. 
  35. David Legge. “Queiroz hangs in while Safa dawdle”. Independent Online, February 15 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  36. Sébastien Duret. “Future of South Africa's national coach hangs in the balance”. Panapress, 17 February 2002. Retrieved 22 February 2015. 
  37. “Where did Bafana's ex-coaches go to?”. Independent Online, October 11 2008. Retrieved 1 February 2015. 
  38. De Sa, Roger and Ernest Landheer. Roger de Sa: Man of Action. New Africa Books, 2002. 13. ISBN ‎9780864864703. 
  39. Matshelane Mamabolo. “Queiroz - five reasons why he should go”. Independent Online, February 15 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  40. Jermaine Craig. “Queiroz - five reasons why he should stay”. Independent Online, February 15 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  41. Carl Peters. “Queiroz's golden goodbye”. Independent Online, March 13 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  42. Rodney Reiners. “SA brace for new-look Bafana”. Independent Online, March 13 2002. Retrieved 1 February 2015. 
  43. De Sa, Roger and Ernest Landheer. Roger de Sa: Man of Action. New Africa Books, 2002. 5. ISBN ‎9780864864703. 
  44. Jermaine Craig. “Queiroz fire comes back to burn Safa”. Independent Online, June 26 2003. Retrieved 1 February 2015. 
  45. skysports: Queiroz in Iran Talks; Portugues Coach Weighing up Contract offer
  46. Bleacher Report: Carlos Queiroz Signs with Iran Amid Mounting Political Tension
  47. «متن کامل ایمیل انصراف کیروز از پذیرش سرمربیگری تیم ملی ایران». فدراسیون فوتبال ایران. بازبینی‌شده در ۲۶ بهمن ۱۳۸۹. 
  48. «کارلوس کیروز پرتقالی رسماً هدایت تیم ملی ایران را بر عهده گرفت». العربیه. بازبینی‌شده در ۵ آوریل ۲۰۱۱. 
  49. «نخستین بازی رسمی تیم ملی با کی‌روش». همشهری‌آنلاین، ۲۴ تیر ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  50. بهادری‌نژاد، امیر. «اکنون در مسیر جام جهانی قرار گرفته‌ایم». همشهری‌آنلاین، ۷ مرداد ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  51. «گزارش کامل تیم‌های صعود کننده از مرحله گروهی مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴: ایران هجومی‌ترین تیم قاره کهن؛ ازبکستان مقتدرترین». خبرگزاری فارس، ۱۱ اسفند ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  52. حسینی‌خواه، هیلدا. «قصه صعود به ۴ جام‌جهانی». روزنامه جام جم، ش. ۳۷۲۶ (۶ تیر ۱۳۹۲): ۱۰-۱۱. 
  53. «بررسی شانس صعود فوتبال ایران به جام جهانی: کار از اما و اگر هم گذشته!». خبرگزاری مهر، ۲۷ آبان ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  54. «بررسی شانس صعود ایران به جام جهانی؛ چگونه مسافر برزیل می‌شویم». همشهری‌آنلاین، ۱۵ خرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  55. «ایران مقتدرانه به جام جهانی برزیل صعود کرد/پیروزی بر کره جنوبی در اولسان». خبرگزاری فارس، ۲۸ خرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  56. 52875 «ادامه جنگ لفظی مربیان ایران و کره جنوبی». روزنامه شرق، ش. ۱۷۵۷ (۲۵ خرداد ۱۳۹۳): ۱۳. 
  57. «واکنش شدید کره‌ای‌ها به مشت‌های گره کرده سرمربی تیم ملی: کی‌روش را محروم کنید!». خبرگزاری ایسنا، ۲۹ خرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  58. [http://www.ilna.ir/news/news.cfm?id=25927 «مسابقات فوتبال غرب آسیا-کویت؛ جدال متفاوت ایران و عربستان / جوانان کی‌روش بدنبال انتقام»]. خبرگزاری ایلنا، ۱۸ آذر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  59. «پیروزی بی‌ثمر شاگردان کی‌روش بر یمن: از غرب آسیا هم حذف شدیم/ ناکامی‌های فوتبال ملی همچنان ادامه دارد». خبرگزاری ایسنا، ۲۵ آذر۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  60. http://www.tabnak.ir/fa/news/379904/سالانه15-میلیون-دلار-قرارداد-کی‌روش
  61. http://www.isport.ir/fa/content/21500/دستمزد-کی-روش-سالی-۱۵-میلیارد-تومان-کفاشیان-دولت-کمک-کند
  62. http://www.tadbirkhabar.com/sport/29280
  63. http://www.mashreghnews.ir/fa/news/321408/كرش-با-كمك-دولت-ماندني-مي‌شود
  64. http://www.afkarnews.ir/vdcci1q1p2bqix8.ala2.html
  65. http://porsanews.com/تامین-15-میلیارد-تومان-مبلغ-قرارداد-کی-ر/
  66. http://www.tabnak.ir/fa/news/379904/سالانه۱۵-میلیون-دلار-قرارداد-کی‌روش
  67. «کی روش راضی به نصف قراردادایران در آفریقای جنوبی». خبرگزاری جمهوری اسلامی. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۱۰. 
  68. «تکمیل لیست سیاه کیروش». روزنامه شرق، ش. ۲۱۹۹ (۱۰ دی ۱۳۹۳): ۱۸. 
  69. جباری، مهدیه. «نگاهی به ۵ بازیکنی که از تیم ملی رفتند: از مجیدی تا عقیلی». خبرآنلاین، ۲۰ بهمن ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  70. Fifield, Dominic. “Ashkan Dejagah says Felix Magath is the right man to keep Fulham up”. Guardian, 18 April 2014. Retrieved 3 February 2015. 
  71. «گزارش CNN از زندگی دن‌گاسپار در تهران/ یک آمریکایی پشت صعود ایران به جام جهانی». خبرگزاری ایسنا، ۱۰ آبان ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  72. ۷۲٫۰ ۷۲٫۱ «بعد از سیموئز، امید نمازی هم از تیم ملی جدا شد». خبرآنلاین، ۹ اسفند ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  73. «وینگادا دستیار کی‌روش در تیم ملی ایران شد». بی‌بی‌سی فارسی، ۷ خرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  74. «سوابق دستیار جدید کی‌روش اعلام شد/ اسپورتینگ لیسبون آخرین باشگاه دآکروز». خبرگزاری ایسنا، ۷ فروردین ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  75. ۷۵٫۰ ۷۵٫۱ «کروش: بعضی‌ها آنالیزهای ما را به تمسخر گرفتند». روزنامه ورزشی نود، ۲۸ مهر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  76. ۷۶٫۰ ۷۶٫۱ «دبیرکل فدراسیون تا دوشنبه مشخص می‌شود/ شرایط صالح برای کریمی هم رخ داد». خبرگزاری مهر، ۱۴ دی ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  77. «کروش: میک به خاطر خانواده‌اش رفت/ واقعیت ندارد؛ از صعود به جام جهانی ناامید نیستم». خبرآنلاین، ۲۸ تیر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  78. «آشنایی با مربی بدنساز تیم ملی فوتبال/ حضور در دو باشگاه بلژیکی و اماراتی». خبرگزاری مهر، ۲۱ مرداد ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  79. «ملی پوشان ایران زیر نظر مربی جدید بدنسازی کردند». خبرگزاری مهر، ۲۹ اسفند ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  80. «برونو ماسیاتی - مربی آنالیز عملکرد فیزیکی بازیکنان تیم ملی در گفتگو با سایت فدراسیون فوتبال به نکاتی اشاره کرد». فدراسیون فوتبال ایران، ۲ اردیبهشت ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  81. «مربی تیم ملی فوتبال ایران در گفتگو با سایت رسمی فدراسیون به نکاتی اشاره کرد». فدراسیون فوتبال ایران، ۶ خرداد ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  82. «دیه گو: بازیکنان پیشرفت قابل توجهی از لحاظ فیزیکی داشتند». خبرگزاری مهر، ۳ خرداد ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  83. صفوی، سید حسن. «مربی جدید بدنساز تیم ملی فوتبال را بیشتر بشناسید». خبرگزاری فارس، ۱۱ اسفند ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  84. «کی‌روش: نمازی دیگر جایی در تیم ملی ندارد/ شرایط تمدید قراردادم مهیا نیست». خبرگزاری ایسنا، ۹ اسفند ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  85. عالی، علی. «روایت «اعتماد» از حاشیه تازه تیم ملی فوتبال ایران». روزنامه اعتماد، ش. ۳۱۴۳ (۱۰ دی ۱۳۹۳): ۱۵. 
  86. بهادری‌نژاد، امیر. «مربیان فراموشکار». همشهری‌آنلاین، ۴ مرداد ۱۳۹۰. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  87. «نظر کارشناسان درباره عملکرد و آینده سرمربی تیم ملی فوتبال: «کی روش» بماند یا برود؟». خبرگزاری ایرنا، ۸ بهمن ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  88. روحانی، وصال. «روایت «اعتماد» از حاشیه تازه تیم ملی فوتبال ایران». روزنامه ایران، ش. ۵۸۵۵ (۱۱ بهمن ۱۳۹۳): ۲۲. 
  89. ذوالفقارنسب، بیژن. «پیشنهاد قرارداد ضعیف». روزنامه شرق، ش. ۲۰۵۷ (۱۵ تیر ۱۳۹۳): ۱ و ۴. 
  90. «ضمانت اجرا؛ بند گمشده در قرارداد جدید کی روش». خبرگزاری ایرنا، ۲۲ شهریور ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۴ بهمن ۱۳۹۳. 
  91. Kartik Krishnaiyer. “Looking Back at Project 2010: Part I”. World Soccer Talk, November 12, 2009. Retrieved 3 February 2015. 
  92. Stuart Mathieson. “Fergie hails his number two”. World Soccer Talk, 10 August 2004. Retrieved 3 February 2015. 
  93. اکبری، سعید. «کارلوس کروش: در موزامبیک مین روبی می‌کردم/ مورینیو شاگرد زرنگ کلاس من بود/ عکس مربوط به دوران هیپی بودنم را از کجا آوردید؟». خبرآنلاین، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۳. 
  94. Marcelo Leme de Arruda. “FIFA XI´s Matches - Full Info”. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation, 5 February2015. Retrieved 1 February 2004.