کارخانجات نساجی مازندران

کارخانجات نساجی مازندران

نوع	سهامی عام
بنا نهاده	۱۳۰۹ (اولین واحد)
بنیانگذاران	رضاشاه پهلوی
دفتر مرکزی	قائم‌شهر، ایران
محدودهٔ فعالیت	بین‌المللی
مدیر عامل اجرایی	مهندس گرائلی (شماره یک) مهندس صفدر گرائلی (واحد تلار)
رئیس هیئت مدیره	تحت پوشش هیئت حمایت از صنایع
محصولات	نخ، پارچه
خدمات	ریسندگی، بافندگی، طراحی، رنگرزی و فعالیت‌های جانبی مربوط برای تولید منسوجات پنبه‌ای و الیاف مصنوعی
تعداد کارکنان	۲۱۴ نفر (شماره یک) ۳۶۰ نفر (واحد تلار)
وبگاه	http://nassaji1.com https://nasajimazandaran.com

کارخانجات نساجی مازندران، از شرکت‌های بزرگ تولید پارچه در قائم‌شهر است. خطوط مختلف این شرکت‌ها فرآوری، آماده‌سازی، تولید پارچه و رنگ آمیزی آن را انجام می‌دهند. کارخانجات نساجی مازندران از قدیمی‌ترین شرکت‌های نساجی خاورمیانه می‌باشد و از سه کارخانه تشکیل شده که هم‌اکنون دو کارخانه نیمه فعال و یک کارخانه تعطیل شده است. کارخانجات نساجی مازندران درگذشته بزرگ‌ترین شرکت نساجی خاورمیانه بود.

تاریخچه

احداث

شروع احداث کارخانه در زمینی به مساحت ۶٬۶۳۳ متر در نزدیکی خیابان ساری شهر قائم‌شهر در سال ۱۳۰۷ آغاز شد و در سال ۱۳۰۹ واحد شماره ۱، از اولین و قدیمی‌ترین کارخانجات نساجی ایران، توسط رضاشاه پهلوی به بهره‌برداری رسید. این کارخانه در ابتدا به‌منظور تولید پارچه برای لباس سربازان شروع به فعالیت نمود و در بعد از مدتی شروع به فعالیت در حوزه چیت‌سازی (تولید پارچه نخی از پنبه و چاپ روی پارچه) نمود. فعالیت کارخانه به مرور گسترش یافت و بخش‌های جدیدی را از جمله در سال ۱۳۱۰ بخش نخ ریسی، ۱۳۱۳ پارچه بافی و ۱۳۱۸ بخش هیدروفیل (پنبه بهداشتی) راه‌اندازی کرد. این کارخانه در دهه ۱۳۳۰ و در زمان محمدرضاشاه پهلوی، با استفاده از تسهیلات بانک اعتبارات صنعتی فعالیت خود را گسترش داد. در ۱۳۳۶ واحد شماره دو کارخانه تأسیس شد.

در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۴۴ شرکت سهامی عام نساجی قائم‌شهر تحت شماره ۱۵۳ در اداره ثبت شرکت‌های داخلی به ثبت رسید. در سال ۱۳۵۶ واحد شماره سه به بهره‌برداری رسید.

بعد از انقلاب ۱۳۵۷

بعد از انقلاب ۱۳۵۷ در جریان تغییر مالکیت‌های دولت قبل از انقلاب توسط مراجع تصمیم‌گیر بعد از انقلاب، تغییر در نحوه سیاست گذاری‌ها و سازمان‌های دولتی، این کارخانه زیر نظر وزارت صنایع و معادن درآمد. اوج فعالیت کارخانه بعد انقلاب در سال‌های دههٔ ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ بود، در این زمان شرکت ۱۶۷ نمایندگی در سراسر ایران داشت که به عرضه و فروش مستقیم محصولات کارخانه می‌پرداختند.

ثبت ملی

کارخانه شماره ۱ به دلیل سابقه ساخت و سرشناس بودن در عرصه نساجی کشور از فضاهای تاریخی ملی به‌شمار می‌رود و بر این اساس در سال ۱۳۹۹ این کارخانه به عنوان یک اثر ملی در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد و برای آن حریم نیز مشخص شده است.

ورشکستگی

بانک صنعت و معدن به‌علت بدهی، شرکت نساجی مازندران را در سال ۱۳۷۲ به بانک ملی واگذار کرد و به این‌ترتیب وزارت صنایع و معادن یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های تولیدی و صنعتی‌اش را از مالکیت خود خارج و به بانک ملی فروخت، این نقطه شروعِ افول و مشکلات کارخانه نساجی مازندران بود. پس از مالکیت بانک ملی تا سال ۱۳۸۰ به‌طور مستمر ریاست کارخانه تغییر کرده و فعالیت مفیدی برای بهبود شرایط انجام داده نشد.

احیا

رضا رحیمی شهردار قائم‌شهر گفت با توافق نظر و همکاری شورای اسلامی شهر در پنجمین مزایده واگذاری کارخانه مورخ ۱۲ مهر ۱۳۹۵ شرکت کرد و شهرداری قائم‌شهر توانست با مبلغ ۳۰ میلیارد تومان مالک قدیمی‌ترین کارخانه نساجی مازندران شود.

او بعد از برنده شدن در مزایده هدف از خرید کارخانه را این‌گونه بیان کرد:

هدف از خرید کارخانه، زنده نگه داشتن خاطرات شیرین این کارخانه در اذهان مردم این دیار بوده که یادآور روزهای خوبی برای کارگران و مردم زحمتکش این سرزمین است.

در آذر ۱۳۹۸ تفاهمنامه رسمی احیای کارخانه نساجی بین محمد مخبر رئیس ستاد اجرایی فرمان امام و احمد حسین زادگان استاندار مازندران به‌همراه مسئولان مربوطه، در نشستی بعد از بازدید از کارخانه نساجی به امضاء رسید و اولین چک ستاد هم برای بازسازی و احیای کارخانه نساجی صادر شد.

حدوداً یک‌ماه بعد در تاریخ ۱ دی احمد حسین زادگان استاندار مازندران «کارگروه تعیین تکلیف کارخانه نساجی شماره ۱» را تشکیل داد و در کارگروه ستاد تسهیل و رفع موانع تولید استان گفت:

کارگروه ستاد تسهیل به ریاست معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری موظف است تا پایان هفته جاری نسبت به تعیین تکلیف این واحد صنعتی اقدام کند.