کارت شناسائی ملی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از کارت شناسایی ملی)
پرش به: ناوبری، جستجو
کارت شناسایی ملی
(کارت ملی)
Asghar Imanian identity card.jpg
صادرکننده  ایران، اداره ثبت احوال
شرایط احراز سن بالای ۱۵ سال
انقضا بدون تاریخ انقضا

کارت شناسایی ملی یا کارت ملی در ایران یک کارت هویتی است که به همه ایرانیان بالای ۱۵ سال داده می‌شود. ادارات ثبت احوال در داخل ایران و سفارت‌های ایران در خارج از کشور برای تبعه‌های ایران کارت ملی صادر می‌کنند.

هر شهروند دائمی ساکن در ایران و یا ساکن در خارج از ایران که دارای تابعیت ایرانی باشد وبالای ۱۵ سال سن دارد باید کارت ملی در اختیار داشته باشد یا شماره ملی مخصوص خود را از سازمان‌ها و نهادها مرتبط با وزارت کشور بگیرد.
برای درخواست صدور کارت ملی، متقاضی دست کم باید ۱۵ سال سن داشته باشد و شناسنامه‌اش عکس‌دار باشد.
این کارت برای بسیاری از کارهای اداری شهروندان لازم است.(مانند گرفتن گذرنامه، گواهینامه رانندگی، عملیات بانکی، عملیات ثبتی و غیره)در روی این کارت ۱-شماره ملی، ۲و۳-نام و نام خانوادگی، ۴-تاریخ تولد به تاریخ هجری خورشیدی با فرمت روز/ماه /سال چهاررقمی،۵-شماره شناسنامه، ۶-شماره ردیف کارت در هشت رقم، و ۷-نام پدر و ۸-تصویر سیاه و سفید چهره فرد بدون کلاه و عینک برای آقایان و خانم‌های بالای ۹ سال با حجاب اسلامی در زمینه سفید و بدوه حاشیه و در پشت آن، ۹-شماره کد پستی ده رقمی، ۱۰-تاریخ اعتبار کارت، ۱۱-شماره‌ای ۱۶ رقمی بدون توضیح و ۱۲- بارکد ی در گوشه پایین و راست کارت درج شده‌است. کد ملی دارای ده رقم در سه گروه ۳ و۶و ۱ رقمی می‌باشد که سه رقم اول مربوط به محل تولد می‌باشد. در کارت بین سه گروه رقمها با خط تیره فاصله گذاری شده‌است ولی معمولاً هنگام درج مشخصات و کدملی نیازی به جداگانه نویسی ارقام وجود ندارد و از چپ براست ده رقم پشت سرهم نوشته می‌شوند. در گوشه پایین و سمت چپ کارت از دارنده کارت خواسته شده تغییر نشانی را سریعاً به اداره ثبت احوال محل اقامت اطلاع دهند. کارت به شکل پرس شده به متقاضی تحویل می‌شود و در رو و پشت دارای نقش برجسته در پوشش پلاستیکی پرس می‌باشد. از آنجا که صدور المثنی برای کارت ملی دارای مراحل سجلی پیچیده و نیازمند استشهاد است، در بین دارندگان کارت ملی استفاده از تصویر رنگی پرس شده کارت متداول گشته‌است.

کد ملی شماره‌ای است ۱۰ رقمی که از سمت چپ سه رقم کد شهرستان محل صدور شناسنامه، شش رقم بعدی کد منحصربه‌فرد برای فرد دارنده شناسنامه در شهرستان محل صدرو و رقم آخر آن هم یک رقم کنترل است که از روی ۹ رقم سمت چپ بدست می‌آید. برای بررسی کنترل کد کافی است مجدد از روی ۹ رقم سمت چپ رقم کنترل را محاسبه کنیم

از آنجایی که درسیستم کد ملی معمولاً قبل از کد تعدادی صفر وجود دارد.(رقم اول و رقم دوم از سمت چپ کد ملی ممکن است صفر باشد) و در بسیاری از موارد ممکن است کاربر این صفرها را وارد نکرده باشد و یا نرم‌افزار این صفرها را ذخیره نکرده باشد بهتر است قبل از هر کاری در صورتی که طول کد بزرگتر مساوی ۸ و کمتر از ۱۰ باشد به تعداد لازم (یک تا دو تا صفر) به سمت چپ عدد اضافه کنید. ساختار کد ملی در زیر نشان داده شده‌است

حساب کردن کد کنترل[ویرایش]

بخس اول (سه رقم) از سمت چپ کد شهرستان محل صدور شناسنامه، بخش دوم (شش رقم): کد منحصربه‌فرد، بخش سوم (یک رقم): رقم کنترل[نیازمند منبع]

۱- برای محاسبه رقم کنترل (رقم آخر از سمت چپ)، هر رقم را در موقعیت خود ضرب کرده و حاصل را با هم جمع کنید. (موقعیت را از راست به چپ حساب کنید، به طوری که با توجه به تصویر ۹ در موقعیت دوم است و ۱ در موقعیت دهم)

۲- مجموع بدست آمده از مرحله یک را بر ۱۱ تقسیم کنید.

۳- اگر باقی‌مانده کمتر از ۲ بود، رقم کنترل باید برابر باقی‌مانده باشد در غیر اینصورت رقم کنترل باید برابر عدد یازده منهای باقی‌مانده باشد.

کارت ملّی هوشمند[ویرایش]

نوشتار اصلی: کارت ملی هوشمند
National Card 1.jpg

کارت ملّی هوشمند مثل تمام کارت‌های شناسایی دیگر، اولین وظیفه‌اش شناسایی است. به این منظور ابتدا در زمان ثبت نام، اطلاعات صاحب کارت روی کارت قرار داده می‌شود. این اطلاعات، اقلام هویتی مثل نام، نام خانوادگی، تاریخ و محل تولد و مواردی از این قبیل را شامل می‌شود.

در کارت‌های سنتی، به کمک عکس صاحب کارت که روی کارت چسبانده شده و یک مهر مخصوص روی آن خورده، عمل تصدیق هویت انجام می‌شود. در کارت ملّی هوشمند هم روال مشابهی وجود دارد؛ اما تصدیق هویت در اینجا تنها به عکس محدود نمی‌شود. علاوه بر عکس، اطلاعات بیومتریکی (اثر انگشت) صاحب کارت نیز می‌تواند روی کارت قرار گیرد. از همه مهمتر اینکه اطلاعات بیومتریکی به صورت الکترونیکی قابل بررسی هستند. این به این معنی است که در یک مرکز بهره‌برداری که به حسگر اثر انگشت مجهز است، صاحب کارت بعد از قرار دادن کارتش در کارتخوان، انگشت خود را روی حسگر اثر انگشت قرار می‌دهد؛ سپس سیستم بررسی می‌کند که آیا اثر انگشت صاحب کارت با اثر انگشتی که روی کارت به صورت الکترونیکی ذخیره شده یکسان است یا خیر. در صورت یکسان بودن امکان ادامه عملّیات وجود خواهد داشت. به این ترتیب امکان جعل هویت به حداقل می‌رسد.

از سال ۱۳۶۸ به بعد کدملی و شماره شناسنامه یکسان شده است.

طراحی و نقوش روی کارت‌های ملی سنتی[ویرایش]

مسعود سپهر، مرتضی ممیز و مصطفی اسداللهی از طراحان اصلی کارت شناسایی ملی هستند. طراحی این کارت حدود ۲ ماه زمان برده است. در طراحی کارت تلاش شده است از نمادهای ایرانی استفاده شود. روی پلاستیک و در قسمت پایین کارت طرحی شبیه به طرح‌های قالی‌های دوران شاه عباس وجود دارد. این طرح با تغییر جهت نور، رنگ‌های مختلفی به خود می‌گیرد.[۱]

در زیر عبارت «کارت شناسایی ملی» به صورت بسیار ریز دوازده بار عبارت «جمهوری اسلامی ایران» با رنگ سبز چاپ شده‌است. همین طرح، اما با رنگ قرمز، در پشت کارت نیز وجود دارد.[۱]

پلاستیکی که برای تولید جلد کارت استفاده شده در کشورهایی مانند آلمان و استرالیا تولید می‌شود اما در ایران استفاده‌ای ندارد. روی این پلاستیک طرح لوزی و مربعی وجود دارد و در وسط آرم پرچم ایران (نشان الله) ثبت شده است.[۱]

طرح ترنجِ آبی‌رنگ که پشت و روی کارت وجود دارد از روی یک ظرف فلزی برجای مانده از قرن ششم هجری که هم‌اکنون در موزهٔ برلین نگهداری می‌شود برداشته شده‌است. در پس‌زمینهٔ طرح ترنج، رنگ عنابی کم رنگی دیده می‌شود که خود حاوی نقوش بسیار ریز اسلیمی لوزی و مربعی است. این نقوش لوزی و مربعی از گره‌سازی چوب و همچنین هنر منبت‌کاری ایرانیان الهام گرفته شده‌اند که پیشینهٔ آن به دوره سلجوقی برمی‌گردد. ترنج‌های پشت و روی کارت کاملاً بر هم منطبق هستند که جعل کارت را مشکل می‌کند. رنگ سفید وسط کارت نیز حاوی طرح‌های اسلیمی لوزی و مربعی است.[۱]

برای چاپ اسم و فامیل افراد از قلم رویا و در جاهای دیگر از قلم یکان — که طراح آن مسعود سپهر است — استفاده شده است. برای جلوگیری از جعل تغییرات جزئی در قلم‌ها داده شده است.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «اولین «کارت ملی» تاریخ ایران را چه کسی طراحی کرد؟». خبرگزاری فارس. ۲۰۱۶-۰۱-۲۷. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۱-۲۸. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Iranian national identity card»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ مارس ۲۰۱۱).

پیوند به بیرون[ویرایش]