کارتا مارینا

Carta marina et descriptio septentrionalium terrarium  (لاتین) انگلیسی: Marine map and description of the Northern lands
ترکیبی از رونوشت ۱۹۴۹

کارتا مارینا (Carta marina et descriptio septentrionalium terrarum) نام لاتین برای نقشه دریایی و توصیف سرزمین‌های شمالی است و معمولاً به صورت خلاصه Carta marina) نامیده می‌شود. این اولین نقشه از کشورهای نوردیک است که جزئیات و نام مکان‌ها را ارائه می‌دهد. این نقشه توسط اولاس مگنوس سوئدی ایجاد و در ابتدا در سال ۱۵۳۹ منتشر شد. تنها دو نقشه قدیمی‌تر از کشورهای نوردیک شناخته شده است، نقشه‌های یاکوب زیگلر (استراسبورگ، ۱۵۳۲) و کلودیوس کلاوس (قرن ۱۵).

در مرکز نقشه اسکاندیا قرار دارد که در بزرگترین اندازه متن روی نقشه نشان داده شده و در وسط سوئد قرار گرفته است. این نقشه سرزمین‌های نوردیک «Svecia» (سویالاند) و «Gothia» (یوتالند) (هر دو منطقه در سوئد)، «Norvegia» (نروژ)، Dania (دانمارک)، Islandia (ایسلند)، Finlandia (فنلاند)، Lituania (لیتوانی) و لیوونی (استونی و لتونی) را پوشش می‌دهد. این نقشه با طول و عرض جغرافیایی از ۵۵ درجه تا مدار شمالگان قاب‌بندی شده است.

این نقشه با عرض ۱.۷۰ متر و ارتفاع ۱.۲۵ متر، به صورت سیاه و سفید از نه بلوک چاپ چوبی به ابعاد ۵۵ در ۴۰ سانتی‌متر که از غرب به شرق و شمال به جنوب به ترتیب قرار گرفته‌اند و در مرکز با حروف A تا I مشخص شده‌اند، چاپ شده است.

تاریخچه

کارتا مارینا در کارولینا ردیویوا به نمایش گذاشته شده است.

این نقشه در رم در سال‌های ۱۵۲۷-۱۵۳۹ توسط اولاس مگنوس (۱۴۹۰-۱۵۵۷) ایجاد شد، که در یک سفر دیپلماتیک وارد دولت سوئد شد و احتمالاً به این دلیل که برادرش یوهانس مگنوس درگیر یک دشمنی مذهبی با شاه گوستاو اول شد، در آنجا ماند.

برای ساخت نقشه، مگنوس از منابع باستانی متنوعی از جمله نقشه بطلمیوس در Geographia و منابع معاصر مانند کار ستاره‌شناس یاکوب زیگلر استفاده کرد. مگنوس علاوه بر منابع نقشه‌برداری، به توصیفات دریانوردان و مشاهدات خود نیز تکیه کرد.

تهیه نقشه ۱۲ سال طول کشید و اولین نسخه‌ها در سال ۱۵۳۹ در ونیز چاپ شدند.

اولائوس نقشه را با Historia de gentibus septentrionalibus ("شرح مردمان شمالی") که در سال ۱۵۵۵ در رم چاپ شد، تکمیل کرد. این یادداشت‌های لاتین توسط اولئوس به ایتالیایی (۱۵۶۵) و آلمانی (۱۵۶۷) ترجمه شدند.

نسخه‌های باقی‌مانده

نسخه اصلی خاکستری Carta Marina در اوپسالا

تمام نسخه‌های نقشه اصلی پس از سال ۱۵۷۴ از دسترس عموم خارج شدند و نقشه تا حد زیادی فراموش شد - شاید به این دلیل که تعداد کمی از نسخه‌ها چاپ شدند و پاپ پائولوس سوم ادعای "حق چاپ" ۱۰ ساله کرد. بعداً به طور گسترده مورد تردید قرار گرفت که آیا این نقشه اصلاً وجود داشته است یا خیر.

در سال ۱۸۸۶، اسکار برنر نسخه‌ای را در Hof- und Staatsbibliothek در مونیخ، جایی که در حال حاضر در آن قرار دارد، پیدا کرد. در سال ۱۹۶۱، نسخه دیگری در سوئیس پیدا شد که سال بعد توسط کتابخانه دانشگاه اوپسالا به سوئد آورده شد. از سال ۲۰۰۷، این نسخه در کتابخانه کارولینا ردیویوا نگهداری می‌شود. نسخه‌ها کمی با یکدیگر متفاوت هستند.

اقتباس‌ها

یک اقتباس کوچک‌شده از نسخه «اوپسالا» یا مشابه آن توسط آنتونیو لافرری در سال ۱۵۷۲ در رم چاپ شد.

جستارهای وابسته

• مارتین والدسیمولر

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carta marina». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ اوت ۲۰۲۵.