کاخ لودویگسبورگ
| کاخ لودویگسبورگ | |
|---|---|
Residenzschloss Ludwigsburg | |
 نمای اصلی کاخ لودویگسبورگ، معروف به «ورسای شوابن» | |
  موقعیت در آلمان و ایالت بادن-وورتمبرگ  کاخ لودویگسبورگ (آلمان) | |
| اطلاعات کلی | |
| وضعیت | حفظ شده (موزه و بنای دولتی) |
| سبک معماری | باروک، روکوکو، نئوکلاسیسم |
| موقعیت | لودویگسبورگ، بادن-وورتمبرگ، آلمان |
| مختصات | ۴۸°۵۳′۵۸″ شمالی ۰۹°۱۱′۴۷″ شرقی / ۴۸٫۸۹۹۴۴°شمالی ۹٫۱۹۶۳۹°شرقی |
| مستاجرین کنونی | اداره کاخ‌های دولتی، موزه |
| آغاز ساخت | ۱۷۰۴ |
| پایان | ۱۷۳۳ |
| تاریخ نوسازی | ۱۹۵۰–۱۹۶۰ (حفاظت و مرمت) |
| مشتری | ابرهارد لودویگ دوک وورتمبرگ |
| مالک | ایالت بادن-وورتمبرگ |
| طراحی و ساخت | |
| معمار | یوهان فردریش نته، دوناتو جوزپه فریسونی |
| وبگاه | |
کاخ لودویگسبورگ (به آلمانی: Residenzschloss Ludwigsburg) یکی از بزرگ‌ترین و باشکوه‌ترین مجموعه‌های کاخ به سبک باروک در اروپا است که در شهر لودویگسبورگ، در نزدیکی اشتوتگارت واقع شده است. این بنا که به دستور دوک ابرهارد لودویگ ساخته شد، به دلیل عظمت و باغ‌های وسیعش به «ورسای شوابن» شهرت یافته است. این مجموعه شامل ۱۸ ساختمان و بیش از ۴۵۰ اتاق است که در زمینی به مساحت ۳۲ هکتار گسترده شده‌اند و نمادی از قدرت مطلق خاندان وورتمبرگ در سده هجدهم میلادی محسوب می‌شوند.
تاریخچه و مراحل گسترش
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]ساخت این بنا در سال ۱۷۰۴ میلادی به عنوان یک عمارت شکار آغاز شد، اما جاه‌طلبی‌های ابرهارد لودویگ باعث شد تا این پروژه به سرعت به یک کاخ اقامتی عظیم تبدیل شود. معمار نخست، یوهان فردریش نته، ساختار اصلی را طراحی کرد و پس از مرگ او، دوناتو جوزپه فریسونی کار را به پایان رساند. با انتقال دربار از اشتوتگارت به لودویگزوبورگ در سال ۱۷۱۸، این کاخ به مرکز سیاسی و اجتماعی ایالت تبدیل شد و در دوران جانشینان وی، تزیینات داخلی آن به سبک‌های روکوکو و نئوکلاسیک گسترش یافت[۱].
ویژگی‌های معماری و تزیینات داخلی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]کاخ لودویگسبورگ به دلیل حفظ اصالت معماری خود منحصربه‌فرد است، زیرا برخلاف بسیاری از بناهای آلمانی، در طول جنگ جهانی دوم آسیب جدی ندید. تالار آینه، آپارتمان‌های دولتی دوک و تئاتر سلطنتی که قدیمی‌ترین تئاتر حفاظت‌شده اروپا با تجهیزات اصلی صحنه است، از شاهکارهای معماری آن به شمار می‌روند. تضاد میان تالارهای مجلل باروک و اتاق‌های ساده‌تر دوران نئوکلاسیک، سیر تحول ذائقه هنری پادشاهان وورتمبرگ را به خوبی به تصویر می‌کشد[۲].
باغ‌های باروک و «شکوفه باروک»
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]محوطه اطراف کاخ با باغ‌های وسیعی احاطه شده است که به «شکوفه باروک» معروف هستند. این باغ‌ها شامل بخش‌های مختلفی از جمله باغ فرانسوی، باغ انگلیسی و باغ افسانه‌ای برای کودکان است. هر ساله جشنواره‌های گل و گیاه و نمایشگاه‌های بزرگی در این فضا برگزار می‌شود. این باغ‌ها نه تنها به عنوان بخشی از معماری کاخ، بلکه به عنوان یکی از جاذبه‌های اصلی گردشگری در ایالت بادن-وورتمبرگ شناخته می‌شوند که ترکیبی از هنر باغبانی و مجسمه‌سازی باروک را ارائه می‌دهند[۳].
کاربری فعلی و موزه‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]امروزه کاخ لودویگزوبورگ تحت مدیریت اداره کاخ‌های دولتی قرار دارد و به عنوان یک مجموعه موزه‌ای بزرگ فعالیت می‌کند. این بنا محل استقرار چندین موزه تخصصی از جمله «موزه مد»، «موزه سرامیک» و «گالری باروک» است که آثار ارزشمندی از هنر و صنعت دوران سلطنتی را به نمایش می‌گذارند. همچنین تالارهای کاخ همچنان برای مراسم‌های رسمی ایالتی و کنسرت‌های بزرگ موسیقی کلاسیک مورد استفاده قرار می‌گیرند و سالانه صدها هزار بازدیدکننده را از سراسر جهان به سوی خود می‌کشانند[۴].
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]یادداشت‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ Korn, Gerd (2012). Residenzschloss Ludwigsburg. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 14. ISBN 978-3941637153.
- ↑ Korn, Gerd (2012). Residenzschloss Ludwigsburg. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 38. ISBN 978-3941637153.
- ↑ Korn, Gerd (2012). Residenzschloss Ludwigsburg. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 62. ISBN 978-3941637153.
- ↑ Korn, Gerd (2012). Residenzschloss Ludwigsburg. Bayerische Schlösserverwaltung. p. 85. ISBN 978-3941637153.