کاخ تاوری

نمای هوایی از کاخ و باغ تاوری در سال ۲۰۱۶

کاخ تاوری در زمستان.

کاخ تاوری (انگلیسی: Tauride Palace روسی: Таврический дворец، ت. «Tavrichesky dvorets» ) یکی از بزرگترین و مهمترین کاخ‌های تاریخی در سن پترزبورگ، روسیه است.

ساخت و استفاده اولیه

شاهزاده گریگوری پوتمکین از خاندان تاوری، معمار مورد علاقه‌اش، ایوان استاروف، را مأمور طراحی اقامتگاه شهری‌اش به سبک پالادیایی دقیق کرد. طرح استاروف شامل یک پارک وسیع، بعدها باغ تاوری، و بندری در جلوی کاخ بود که توسط یک کانال به رودخانه نوا متصل می‌شد. کار ساخت و ساز در سال 1783 آغاز شد و شش سال به طول انجامید. نمای 13 دهانه‌ای کاخ دارای رواقی به سبک توسکانی است و گنبدی کم‌عمق بر فراز آن قرار دارد. یک هشتی مربعی به یک سالن هشت ضلعی منتهی می‌شود که "سالن کاترین" عظیم در پشت آن قرار دارد. این سالن هجده ستون یونانی یونی در دو طرف داشت و به یک باغ زمستانی بزرگ و محصور با یک ردیف ستون دایره‌ای مرکزی باز می‌شود. کاخ تاوری که بزرگترین اقامتگاه اشراف‌زاده قرن هجدهم روسیه محسوب می‌شد، به عنوان الگویی برای عمارت‌های بی‌شماری که در سراسر امپراتوری روسیه پراکنده بودند، عمل می‌کرد.

کمی پیش از مرگش، در ۲۸ آوریل ۱۷۹۱، پوتمکین از کاخ برای برگزاری جشن‌ها و چراغانی‌های بی‌سابقه‌ای با هدف جلب محبت رو به زوال ملکه استفاده کرد. گاوریلا درژاوین این مجلس رقص را در طولانی‌ترین سروده شعر خود توصیف کرده است.

اکتساب و استفاده امپراتوری

لنین در حال سخنرانی در دومین کنگره جهانی کمینترن ؛ نقاشی اثر ایزاک برودسکی، ۱۹۲۴

چند ماه پس از مرگ مالک، کاترین دوم کاخ او را خریداری کرد و به معمار فئودور ولکوف دستور داد تا آن را به خانه تابستانی خود تبدیل کند. ولکوف مسئول بسیاری از بهسازی‌ها در محوطه، از جمله ساخت تئاتر در جناح شرقی و کلیسا در جناح غربی بود. در باغ، او غرفه نیروی دریایی، خانه باغبان، نارنجستان، گلخانه‌ها، پل‌ها و نرده‌های آهنی را طراحی کرد. مجسمه‌ای به نام ونوس تاوری (که اکنون در موزه ارمیتاژ است) از اواخر قرن هجدهم تا اواسط قرن نوزدهم در کاخ نگهداری می‌شد و نام خود را از آن گرفته است.

ظاهر بیرونی قصر کاملاً ساده بود و با شکوه های شورش آمیز داخلی آن به شدت متناقض بود. سالن گنبد دار، یکی از بزرگترین ها در روسیه، با یک گالری ستون دار 75 متر (246 فوت) با باغ زمستانی متصل بود. تزئین هر اتاق اصلی - از جمله سالن چینی و سالن تابلویی - پس از سال 1799 تخریب شد، زمانی که امپراتور پاول که از همه چیزهایی که مادرش دوست داشت متنفر بود، کاخ را به هنگ سواره نظام مورد علاقه خود داد تا از آن به عنوان اصطبل و سربازخانه استفاده شود.

تالار همایش‌های اولین پارلمان روسیه ( پیش از انقلاب ).

در قرن نوزدهم، این کاخ توسط کارلو روسی و واسیلی استاسوف به عنوان اقامتگاهی برای خانواده سلطنتی مرمت شد. سپس تا سال ۱۹۰۶، زمانی که به محل اولین پارلمان روسیه، دومای دولتی امپراتوری، تبدیل شد، برای برگزاری جشن‌ها و نمایشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت.

استفاده در طول انقلاب روسیه

بلافاصله پس از انقلاب فوریه ۱۹۱۷، کاخ تاوری محل استقرار دولت موقت روسیه و شورای پتروگراد، در دو ضلع روبروی کاخ، بود. (در اوایل ماه مارس، دولت موقت به کاخ مارینسکی نقل مکان کرد.) مجلس مؤسسان روسیه که تشکیل آن متوقف شد، جلسات خود را در سال ۱۹۱۸ در آنجا برگزار کرد. در ماه مه ۱۹۱۸، بلشویک‌ها از این ساختمان برای برگزاری هفتمین کنگره خود استفاده کردند و در آنجا برای اولین بار خود را حزب کمونیست روسیه (بلشویک) نامیدند.

کاربردهای پس از انقلاب

از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۹۱، کاخ تاوری برای مدرسه عالی حزب مورد استفاده قرار می‌گرفت. از دهه ۱۹۹۰، کاخ تاوری محل برگزاری مجمع بین پارلمانی کشورهای عضو کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (IPA CIS) بوده است. به همین دلیل، یک ساختمان بزرگ شیشه‌ای درست پشت کاخ، در باغ‌های تاوری، ساخته شد.

پیوندهای خارجی

پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Tauride Palace در ویکی‌انبار 

• کاخ تائورید در دانشنامه سن پترزبورگ، بایگانی‌شده در ۲۰۱۷-۰۹-۲۳ توسط Wayback Machine
• (به روسی) وب‌سایت رسمی بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۰۲-۰۴ توسط Wayback Machine

منابع

ترجمه از متن آلمانی ویکی‌پدیا