کاج کره‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کاج کره‌ای
Pinus koraiensis.jpg
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: مخروطیان
رده: ناژویان
راسته: کاجیان
تیره: کاجیان
سرده: Pinus
زیرسرده: Strobus
بخشه: Pinus sect. Quinquefoliae
زیربخشه: Pinus subsect. Cembrae
گونه: P. koraiensis
نام علمی
Pinus koraiensis
Siebold & Zucc.

کاج کره‌ای گونه‌ای از کاجیان بومی شرق آسیا، کره، منچوری، شرق دور روسیه و مرکز ژاپن است. در منطقه شمالی محدوده رشد این درخت، کاج کره‌ای معمولاً تا ارتفاع ۶۰۰–۹۰۰ متری از سطح دریا می‌روید، ولی در منطقه جنوبی محدوده رویش، درختی کوهی به شمار می‌آید و تا ارتفاع ۲۰۰۰ تا ۲۶۰۰ متری نیز در ژاپن رشد می‌کند.

کاج کره‌ای درختی بزرگ است و به بلندی ۴۰ تا۵۰ متر و قطر ۱٫۵ تا ۲ متر می‌رسد. این گونه به گروه (White pines) متعلق است.

سودمندی[ویرایش]

دانه‌های کاج کره‌ای

میوه (مخروط) کاج کره‌ای ۸ تا ۱۷ سانتیمتر درازا دارد. دانه‌های این کاج به درازی ۱۴ تا ۱۸ میلیمتر هستند که از بزرگترین دانه‌های انواع کاج محسوب می‌شود. این دانه‌ها به طور گسترده‌ای جمع‌آوری شده، و به خاطر مغز خوردنی آن - به ویژه در شمال شرقی چین - خرید و فروش می‌شوند. با اینکه مغز دانه‌های همه انواع کاج خوردنی است، دانه‌های کاج کره‌ای به دلیل درشت بودن و نیز داشتن نوعی اسید چرب غیر معمول به نام pinolenic acid به میزان ۱۱٫۵٪ در روغن‌دانه، بزرگترین جایگاه را در بازار بین‌المللی داد و ستد دانه‌های کاج دارد.

کاج کره‌ای به عنوان درختی زینتی نیز در پارک‌ها و باغ‌های بزرگ مناطق سردسیری جهان مانند شرق کانادا و ایالت‌های شمالی آمریکا کاشته می‌شود. این درخت سرمای پنجاه درجه زیر صفر را تحمل می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]