کابل حفاظدار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
کابل حفاظدار چهار-رسانا با محافظ فویل فلزی و سیم تخلیه.
پرونده:ShieldedWireSymbol.png
نماد الکترونیکی برای سیم حفاظ‌دار

کابل حفاظ‌دار یا کابل سپردار یا کابل شیلددار (به انگلیسی: shielded cable) یک کابل الکتریکی از یک یا چند رسانای عایق‌شده است که توسط یک لایه رسانا مشترک محصور شده‌است. محافظ یا شیلد یا سپر ممکن است از رشته‌های بافته‌شده مسی (یا فلزات دیگر مانند آلومینیوم)، یک سیم‌پیچ مارپیچی غیربافته از نوار مسی یا لایه‌ای از پلیمر رسانا تشکیل شده باشد. معمولاً این سپر با یک غلاف پوشیده می‌شود.

شیلد به عنوان یک قفس فارادی عمل می‌کند تا نویز الکتریکی از اثرگذاری بر این سیگنال‌ها را کاهش دهد و تابش الکترومغناطیسی را که ممکن است با دستگاه‌های دیگر تداخل ایجاد کند را کاهش می‌دهد (به تداخل الکترومغناطیسی مراجعه کنید). سپر نویز تزویج‌شده خازنی از دیگر منابع الکتریکی را به کمینه می‌رساند. سپر باید به زمین متصل شود تا مؤثر باشد.[۱] سپر باید از نظر الکتریکی پیوسته باشد تا اثربخشی به حداکثر برسد، که شامل اتصال کابل‌ها می‌شود.

در کابل‌های سیگنال حفاظ‌دار، حفاظ ممکن است به عنوان مسیر برگشت سیگنال عمل کند، یا ممکن است فقط به عنوان سپر عمل کند.

کابل‌های برق فشار قوی با عایق جامد برای محافظت از عایق کابل، افراد و تجهیزات محافظت می‌شوند.

کابل کواکسیال نوعی خط انتقال حفاظدار است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Shield Grounding". Retrieved 2019-02-28.