ژو باجیه
| ژو باجیه | |||||||||||||||||||||||||||
 تصویری از ژو باجیه مربوط به قرن پانزدهم میلادی | |||||||||||||||||||||||||||
| نام چینی | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| نویسههای چینی سنتی | 豬八戒 | ||||||||||||||||||||||||||
| نویسههای چینی سادهشده | 猪八戒 | ||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| نام ویتنامی | |||||||||||||||||||||||||||
| الفبای ویتنامی | Trư Bát Giới | ||||||||||||||||||||||||||
| Chữ Hán | 豬八戒 | ||||||||||||||||||||||||||
| نام تایلندی | |||||||||||||||||||||||||||
| خط تایلندی | ตือโป๊ยก่าย | ||||||||||||||||||||||||||
| نویسهگردانی RTGS | Tue Poikai (from Teochew "Tu poih-kài") | ||||||||||||||||||||||||||
| نام کرهای | |||||||||||||||||||||||||||
| هانگول | 저팔계 | ||||||||||||||||||||||||||
| هانجا | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| نام ژاپنی | |||||||||||||||||||||||||||
| کانجی | 猪八戒 | ||||||||||||||||||||||||||
| هیراگانا | ちょ はっかい | ||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| نام خمر | |||||||||||||||||||||||||||
| خمر | ជូ ប៉ាចេ | ||||||||||||||||||||||||||
ژو باجیه (چینی: 猪八戒)[الف] که همچنین با نام ژو وونِنگ (چینی: 猪悟能)[ب] نیز شناخته میشود، یکی از سه شاگرد تانگ سانزانگ در رمان کلاسیک چینی سیر باختر نوشتهٔ وو چنگین در سدهٔ شانزدهم است. دو شاگرد دیگر او، سون ووکونگ و شا ووجینگ هستند. واژهٔ ژو به معنای «خوک» و باجیه به معنای «هشت فرمان» است که به آموزههای اخلاقی در آیین بودا اشاره دارد. پیش از آنکه بوداسف گوان یین او را به گروه بپیوندد، ژو باجیه با نام ژو گانگلیه (چینی: 豬剛巤; پینیین: Zhu Gāngliè، بهمعنای «خوک یالسخت») شناخته میشد. پژوهشگران آیین بودا بر این باورند که نامهای او با مفهوم «سیلا پارامیتا» در آموزههای بودایی در ارتباطاند. در بسیاری از نسخههای انگلیسی سیر باختر، ژو باجیه با نامهایی چون «راهب خوک»، «پیگ»، «پیگی»، یا «پیگسی» ترجمه شده است.
ژو باجیه شخصیتی پیچیده و پرداختهشده در این رمان است. او ظاهری انساننما و هیولاگونه با ترکیبی از انسان و خوک دارد و غالباً با تنبلی، شکمپرستی، و تمایل افراطیاش به زنان زیبارو، خود و همراهانش را به دردسر میاندازد. او به شاگرد ارشد گروه، سون ووکونگ، همچون برادری بزرگتر نگاه میکند. گرچه گاهی در برابر اذیتهای مکرر ووکونگ واکنشهای سرکشانه نشان میدهد، اما نقشههایش معمولاً با رسوایی و تحقیر خودش پایان مییابد.
نام بودایی او «ژو وونِنگ» که توسط بوداسف گوان یین به او داده شد، به معنای «خوک (تناسخیافته) آگاه از توانایی» یا «خوکِ در حال رسیدن به قدرت» است؛ اشارهای به اینکه او چنان خود را ارزشمند میداند که ظاهر ناخوشایند خود را از یاد برده است. تانگ سانزانگ لقب «باجیه» را به او داد که به معنای «هشت خویشتنداری» یا «هشت فرمان» است تا به او یادآوری کند که باید رژیم غذایی بودایی را رعایت کند.
در رمان اصلی چینی، اغلب از او با واژهٔ دایزی چینی: 呆子; پینیین: dāizi به معنای «احمق» یاد میشود. سون ووکونگ، تانگ سانزانگ و حتی خود نویسنده در سراسر داستان همواره او را «احمق» خطاب میکنند. با این حال، بوداسفها و دیگر موجودات آسمانی معمولاً او را با عنوان «تیانپنگ» (天蓬) میخوانند، که لقب پیشین او به عنوان فرمانده آسمانی معروف به «مارشال تیانپنگ» (天篷元帅) (تیانپنگ یوانشوای) بوده است.
در دوران معاصر، ژو باجیه در تایوان و دیگر مناطق شرق آسیا، بهعنوان خدای سرپرست ماساژورها، مهمانداران و کارگران جنسی شناخته میشود.[۱]
یادداشتها
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ (زبانهای چینی: 豬八戒; پینیین: Zhū Bājiè; وید جایلز: Chu1 Pa1-chieh4)
- ↑ او دارای دو نام دارمای بودایی است: «وونِنگ» (چینی: 悟能; پینیین: Wuneng) که توسط بوداسف گوان یین به او داده شده و «باجیه» (چینی: 八戒; پینیین: Bajie) که توسط تانگ سانزانگ (تریپیتاکا) به او اعطا شده است.
منابع
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Brose, Benjamin (1 October 2018). "The Pig and the Prostitute: The Cult of Zhu Bajie in Modern Taiwan". Journal of Chinese Religions. 46 (2): 167–196. doi:10.1080/0737769X.2018.1507091. S2CID 171854226. Retrieved 16 September 2022.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
