ژولیت بینوش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
ژولیت بینوش
Ghost In The Shell World Premiere Red Carpet- Juliette Binoche (37404885481) (cropped).jpg
بینوش در ۲۰۱۷
زاده۹ مارس ۱۹۶۴ ‏(۵۵ سال)
پاریس، فرانسه
دیگر نام‌ها"La Binoche"
شغلبازیگر، هنرمند، رقصنده
سال‌های فعالیت۱۹۸۳–اکنون
شریک(های) زندگیآندره آل
(۱۹۹۲–۱۹۹۵، ۱ پسر)
بونوآ ماژیمل
(۱۹۹۸–۲۰۰۳، ۱ دختر)
سانتیاگو آمیگورنا
(۲۰۰۵–۲۰۰۸)
پاتریک مولدن
(۲۰۰۳–۲۰۰۵، ۲۰۱۴–)
فرزندان۲
والدینژان-ماری بینوش
منیک استلانس
وبگاهwww.juliettebinoche.net
امضاء
Binochejuliette.svg

ژولیت بینوش (فرانسوی: Juliette Binoche, تلفظ فرانسوی: ​[ʒyljɛt binɔʃ]؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۶۴) هنرپیشهٔ فرانسوی است. وی اولین بازیگر زنی است که موفق به دریافت تاج سه‌گانه (جوایز بهترین بازیگر زن جشنواره‌های کن، ونیز و برلین) شده‌است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

بینوش از مادری هنرپیشه و پدری مجسمه‌ساز متولد شد. در ۲۳ سالگی پس از بازی در فیلم سبکی تحمل‌ناپذیر وجود باعث توجه بسیاری از منتقدین سینما شد. در سال ۱۹۹۶ با اجرای نقش هانا در فیلم پر فروش بیمار انگلیسی برنده جایزه اسکار شد. بینوش در سال ۲۰۰۰ با بازی در نقش وین روشه در فیلم شکلات نامزد دریافت اسکار بازیگر نقش اول زن شد. وی همچنین برنده جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن در سال ۲۰۱۰ برای بازی در فیلم کپی برابر اصل ساخته عباس کیارستمی شد. وی با برنده شدن در این فیلم به نخستین زنی تبدیل شد که تاج سه‌گانه را دریافت کرده‌است.[۱]

دیدگاه در مورد حجاب[ویرایش]

ژولیت بینوش پس از بازی در فیلم شیرین ساخته عباس کیارستمی دربارهٔ حضور خود با پوشش روسری در این فیلم گفته‌است که انجام این کار برای همدردی با زنان ایران و همه زنانی که حجاب به آن‌ها تحمیل شده بود.[۲]

فیلم‌شناسی و جوایز[ویرایش]

سال عنوان فیلم نقش توضیحات
۱۹۸۵ قرار ملاقات
۱۹۸۵ درود بر مریم ژولیت
۱۹۸۶ خون ناپاک آنا نامزد - بهترین بازیگر نقش اول زن جایزه سزار
۱۹۸۸ سبکی تحمل‌ناپذیر هستی ترزا
۱۹۹۲ آسیب آنا بارتون نامزد - بهترین بازیگر نقش اول زن جایزه سزار
۱۹۹۳ سه رنگ: آبی ژولی وینیون دو کورسی
۱۹۹۴ سه رنگ: سفید ژولی وینیون دو کورسی
۱۹۹۴ سه رنگ: قرمز ژولی وینیون دو کورسی
۱۹۹۵ سوارکار روی بام پولین دو توس
۱۹۹۶ بیمار انگلیسی هانا برنده بهترین بازیگر نقش مکمل زن جایزه اسکار

برنده بهترین بازیگر نقش مکمل زن جایزه بفتا

۱۹۹۶ نیمکتی در نیویورک
۱۹۹۸ آلیس و مارتین آلیس
۲۰۰۰ شکلات ویَن روشه نامزد - بهترین بازیگر نقش اول زن جایزه بفتا
۲۰۰۰ کد مجهول
۲۰۰۰ بیوه سن-پیر
۲۰۰۲ پرواززدگی
۲۰۰۴ در کشور من
۲۰۰۵ ماری
۲۰۰۵ فصل همایش
۲۰۰۵ پنهان اَن لورن
۲۰۰۶ شکستن و وارد شدن
۲۰۰۶ پاریس، دوستت دارم
۲۰۰۷ دن در زندگی واقعی
۲۰۰۷ پرواز بادکنک قرمز
۲۰۰۸ پاریس
۲۰۰۸ ساعات تابستانی
۲۰۰۸ شیرین زن تماشاگر
۲۰۱۰ کپی برابر اصل اِل
۲۰۱۱ پسر هیچ‌کس
۲۰۱۲ کازموپلیس
۲۰۱۳ کامی کلودل ۱۹۱۵
۲۰۱۴ گودزیلا
۲۰۱۴ گودزیلا ساندرا برودی
۲۰۱۴ ابرهای سیلس ماریا ماریا اندرس
۲۰۱۵ ۳۳
۲۰۱۵ ۷ نامه
۲۰۱۵ شب بی‌پایان
۲۰۱۶ ما لوت اود ون پتگم
۲۰۱۷ شبح درون پوسته
۲۰۱۷ بگذار آفتاب به داخل بتابد ایزابل
۲۰۱۸ حیات والا دکتر دیبز
۲۰۱۸ زندگی دوگانه سلنا

پانویس[ویرایش]

  1. «بینوش، بازیگر فیلم کیارستمی بهترین بازیگر زن جشنواره کن شد». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹.
  2. احمد رافت (۲۰۰۸-۰۴-۱۸). «کیارستمی، «شیرین» و ادای دین به زنان هنرپیشه ایران». رادیو فردا. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۰۸-۱۱-۰۱.

پیوند به بیرون[ویرایش]

Juliette Binoche auf dem Festival du film de Cabourg, Juni 2015
Juliette Binoche auf der Berlinale 2015
Autogramm von Juliette Binoche

Juliette Binoche (* 9. März 1964 in Paris) ist eine französische Schauspielerin und Oscar-Preisträgerin.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Der Vater Jean-Marie Binoche war Regisseur, Schauspieler und Bildhauer. Die Mutter polnischer Herkunft, Monique Stalens, war Schauspielerin und Lehrerin. Ihre Eltern gaben das künstlerische Interesse an ihre Tochter weiter. Ihre Großeltern mütterlicherseits waren als polnische Intellektuelle nach Auschwitz deportiert worden.

Schon als Kind spielte Juliette Binoche Theater. 1985 bekam sie eine kleine Rolle in Jean-Luc Godards Film Maria und Joseph. Bald folgten weitere Filme in den unterschiedlichsten Genres. Ihre erste Auszeichnung erhielt sie 1986 mit dem Romy-Schneider-Preis. 1997 hatte sie ihr englisches Theater-Debüt im Londoner Almeida Theatre in der Rolle der Ersilia Dei in Pirandellos Stück Naked (Vestire gli ignudi). Neben weiteren europäischen Filmpreisen wurde sie 1997 für ihre Rolle der Hana in Der englische Patient (1996) in der Kategorie Beste Nebendarstellerin mit dem Oscar ausgezeichnet. Für die Leistung in dem Film Chocolat – Ein kleiner Biss genügt war sie im Jahr 2000 für einen weiteren Oscar (beste weibliche Hauptrolle) nominiert.

Im Dezember 2018 wurde Binoche als Jury-Präsidentin der Internationalen Filmfestspiele Berlin 2019 bestimmt.

Juliette Binoche ist Hobbymalerin und lebt in Paris. Sie war von 1999 bis 2003 mit dem zehn Jahre jüngeren Schauspielkollegen Benoît Magimel liiert, den sie bei den Dreharbeiten zu Das Liebesdrama von Venedig kennengelernt hatte. Mit ihm hat sie eine Tochter. Aus einer früheren Beziehung stammt ein Sohn.

Filmografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Juliette Binoche und Jean Reno beim Filmfestival in Cannes, 2002

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Oscar[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

British Academy Film Award[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

César[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Europäischer Filmpreis[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 1992 ausgezeichnet als „Beste Darstellerin“ in Die Liebenden von Pont-Neuf
  • 1997 ausgezeichnet als „Beste Darstellerin“ in Der englische Patient
  • 2001 ausgezeichnet mit dem Jameson-Publikumspreis als „Beste Darstellerin“ in Chocolat – Ein kleiner Biss genügt
  • 2005 nominiert als „Beste Darstellerin“ in Caché
  • 2017 nominiert als „Beste Darstellerin“ in Meine schöne innere Sonne

Golden Globe Award[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Internationale Filmfestspiele Berlin[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Internationale Filmfestspiele von Cannes[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Eponyme[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Juliette Binoche – Sammlung von Bildern

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Eine leidenschaftliche Affäre. Abgerufen am 4. Februar 2019.