یوهان زیگیسموند، انتخابگر براندنبورگ

ژان زیگیسموند
انتخابگر براندنبورگ
سلطنت	۱۸ ژوئیه ۱۶۰۸ – ۲۳ دسامبر ۱۶۱۹
پیشین	یوآخیم فردریش
جانشین	گئورگ ویلهلم
دوک پروس
سلطنت	۲۸ اوت ۱۶۱۸ – ۲۳ دسامبر ۱۶۱۹
پیشین	آلبرت فردریک
جانشین	گئورگ ویلهلم
زاده	۸ نوامبر ۱۵۷۲ هاله
درگذشته	۲۳ دسامبر ۱۶۱۹ (۴۷ سال) برلین
آرامگاه	کلیسای جامع برلین
همسر(ان)	Anna, Duchess of Prussia
فرزند(ان)	گئورگ ویلهلم Anne Sophia Maria Eleonora Catherine Joachim Sigismund Agnes John Frederick Albrecht Christian
خاندان	دودمان هوهن‌تسولرن
پدر	یوآخیم فردریش
مادر	Catherine of Brandenburg-Küstrin
امضاء

یوهان زیگیسموند (آلمانی: Johann Sigismund; متولد ۸ نوامبر ۱۵۷۲ – درگذشت ۲۳ دسامبر ۱۶۱۹) مارگراف و انتخابگر براندنبورگ و دوک پروس از دودمان هوهن‌تسولرن بود. دوران فرمانروایی او نقطه عطفی در گسترش سرزمینی و تغییرات مذهبی این خاندان محسوب می‌شود. او فرزند یوآخیم فریدریش بود و پس از رسیدن به قدرت در سال ۱۶۰۸ میلادی، سیاست‌های مقتدرانه‌ای را برای تحکیم جایگاه هوهن‌تسولرن‌ها در شمال آلمان و سواحل دریای بالتیک در پیش گرفت. مهم‌ترین دستاورد سیاسی او، نهایی کردن ادعاهای سرزمینی بر دوک‌نشین پروس بود که با مرگآلبرشت فریدریش در سال ۱۶۱۸، این منطقه به طور رسمی و قانونی تحت حاکمیت شخصی او درآمد و اتحاد دائمی میان براندنبورگ و پروس را بنیان نهاد که شالوده پادشاهی پروس در آینده گشت

تساهل مذهبی

تغییر مذهب یوهان زیگیسموند از لوتریانیسم به کالوینیسم در سال ۱۶۱۳ میلادی، یکی از جنجالی‌ترین اقدامات او بود که با مخالفت شدید همسرش، آنا پروس و همچنین توده‌های مردم در براندنبورگ روبرو شد. با این حال، او برخلاف رسم معمول آن زمان که مذهب حاکم را بر مردم تحمیل می‌کردند، فرمانی صادر کرد که به موجب آن پیروان هر دو مذهب پروتستان در قلمرو او از آزادی عمل برخوردار بودند. این رویکرد تساهل‌آمیز مذهبی، بعدها به یکی از ویژگی‌های بارز دولت پروس تبدیل شد و اجازه داد تا مهاجران متخصص از سراسر اروپا به این سرزمین جذب شوند

الحاق سرزمین‌های غربی و بحران یولیش کلیو

یوهان زیگیسموند با زیرکی دیپلماتیک توانست در جریان منازعه بر سر جانشینی یولیش کلیو، نفوذ خاندان هوهن‌تسولرن را به غربی‌ترین نقاط آلمان گسترش دهد. طبق پیمان زانتن در سال ۱۶۱۴ میلادی، او حاکمیت بر دوک‌نشین کلیو، کنت‌نشین مارک و کنت‌نشین راونسبورگ را به دست آورد. این موفقیت ارضی باعث شد که قلمرو او از رودخانه راین تا رود نمان گسترده شود، هرچند که این مناطق به صورت پراکنده بودند و میان آن‌ها ایالت‌های دیگر قرار داشتند. این گسست جغرافیایی، جانشینان او را واداشت تا برای پیوند دادن این پاره‌های سرزمینی، یک ارتش دائمی و بوروکراسی متمرکز ایجاد کنند که در نهایت منجر به تولد یک قدرت نظامی جدید در قلب اروپا گردید

میراث سیاسی و سال‌های پایانی

سال‌های پایانی عمر یوهان زیگیسموند تحت تأثیر سکته مغزی در سال ۱۶۱۶ میلادی و زوال تدریجی سلامتی او قرار گرفت که باعث شد بخش بزرگی از امور حکومتی را به پسرش گئورگ ویلهلم واگذار کند. او در دوران حاکمیت خود توانست با ازدواج با آنا پروس، ادعای خاندان هوهن‌تسولرن بر ارثیه خاندان دوک‌های پروس را مستحکم کند و با الحاق سرزمین‌های استراتژیک در غرب و شرق، براندنبورگ را از یک مارگراف‌نشین محلی به یک بازیگر مهم در عرصه بین‌المللی تبدیل نماید. او در ۲۳ دسامبر ۱۶۱۹ در برلین درگذشت و در کلیسای جامع برلین به خاک سپرده شد. میراث او یعنی اتحاد براندنبورگ پروس و سیاست تساهل مذهبی، سنگ‌بنایی بود که آلمان مدرن و قدرت بزرگ پروس بر روی آن بنا گردید.

منابع

• Johannes Schultze: Johann Sigismund. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 10. Duncker & Humblot, Berlin 1974, p. 475 f. (full text online) (آلمانی)
• Udo Krolzik: Johann Sigismund. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Bd. ۳, , Sp. ۱۷۸–۱۸۱. (آلمانی)
• Theodor Hirsch (1881), "Johann Sigismund", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 169–175
• Reinhold Koser: Geschichte der brandenburgischen Politik bis zum Westfälischen Frieden von 1648 (= Geschichte der brandenburgisch-preußischen Politik, Band 1). 2. Auflage. Stuttgart / Berlin 1913.
• Heinz Immekeppel: Das Herzogtum Preußen von 1603 bis 1618 (= Studien zur Geschichte Preußens, Band 24). Diss. phil. Bonn 1975, Köln / Bonn 1975.
• Bodo Nischan: Prince, People, and Confession. The Second Reformation in Brandenburg. University of Pennsylvania Press, Philadelphia 1994, ISBN 0-8122-3242-9.
• Andreas Gautschi, Helmut Suter: Vom Jagen, Trinken und Regieren. Reminiszenzen aus dem Leben des Kurfürsten Johann Sigismund von Brandenburg, nach alten Briefen zitiert. C.A. Starke, Limburg 2006, ISBN 3-7980-0609-1.
• Axel Gotthard: Zwischen Luthertum und Calvinismus (1598–1640). In: Frank-Lothar Kroll (Hrsg.): Preußens Herrscher. Von den ersten Hohenzollern bis Wilhelm II. 2. Auflage. München 2001, S. 74–94.
• Franz Josef Burghardt: Brandenburg und die niederrheinischen Stände 1615–1620. In: Forschungen zur Brandenburgischen und Preußischen Geschichte. NF 17, 2007, S. 1–95.
• Wolfgang Neugebauer: Brandenburg-Preußen in der Frühen Neuzeit, Politik und Staatsbildung im 17. und 18. Jahrhundert. In: ders. (Hrsg.): Handbuch der Preußischen Geschichte. Band 1: Das 17. und 18. Jahrhundert und Große Themen der Geschichte Preußens. Campus, Berlin / New York 2009, S. 113–410.
• Franz Josef Burghardt: Zwischen Fundamentalismus und Toleranz. Calvinistische Einflüsse auf Kurfürst Johann Sigismund von Brandenburg vor seiner Konversion (= Historische Forschungen, Band 96). Duncker & Humblot, Berlin 2012, ISBN 978-3-428-13797-8.
• Franz Josef Burghardt: Brandenburg 1618–1688. Hofcalvinismus und Territorienkomplex. In: Herman J. Selderhuis, J. Marius J. Lang van Ravenswaay (Hrsg.): Reformed Majorities in Early Modern Europe. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2015, ISBN 978-3-525-55083-0, S. 111–138.

پیوند به بیرون

• Theodor Hirsch (1881), "Johann Sigismund", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), vol. 14, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 169–175
• Settlement of Dortmund between Brandenburg and Palatinate-Neuburg and the conflict of succession in Jülich, in full text
•  "Brandenburg, Confession of" . دانشنامه آمریکانا. 1920.