ژان رنو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ژان رنو
Jean Reno Cannes 2016.jpg
رنو در ۲۰۱۶
نام اصلی خوان مورنو یا ارارا خیمه نز
تولد ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ ‏(۷۱ سال)

۸ مرداد ۱۳۲۷
کازابلانکا، مراکش

ملیت فرانسه فرانسوی
سال‌های فعالیت ۱۹۷۷ - اکنون
همسر(ها) ژنویو رنو (۹۵–۱۹۷۷)
ناتالی دژکیویچ (۲۰۰۱–۱۹۹۶)
زوفیا بوروکا (۲۰۰۶)
فرزندان ۶
صفحه در وبگاه IMDb
امضا Jean Reno signature1.png

خوان مورنو یا ارارا خیمنز (به اسپانیایی: Juan Moreno y Herrera-Jiménez) که با نام ژان رنو (فرانسوی: [ʒɑ̃ ʁeno]) شناخته می‌شود (زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۸) بازیگر نامدار فرانسوی - اسپانیایی است که در فیلم‌های مشهوری همچون نیکیتا، لئون، رونین، گودزیلا، راز داوینچی، پسران پرواز، پلنگ صورتی و بوسه فرانسوی و ۲۲ گلوله به ایفای نقش پرداخته‌است. وی همچنین تاکنون در فیلم‌هایی فرانسوی، انگلیسی، ژاپنی، اسپانیایی و ایتالیایی ظاهر و به ایفای نقش پرداخته‌است.

کودکی[ویرایش]

ژان رنو در شهر کازابلانکا در مراکش به دنیا آمده‌است. پدر و مادر وی از اهالی اسپانیا بوده‌اند که برای یافتن کار به شمال آفریقا رفته‌اند. سپس والدینش به فرانسه مهاجرت می‌کنند.[۱] پدر وی تایپیست بود و مادرش در زمانی که ژان در سن نوجوانی بود از دنیا رفت. ژان رنو یک خواهر کوچک‌تر به نام ماریا ترسا دارد و مسیحی کاتولیک است.

در سن ۱۷ سالگی به فرانسه مهاجرت می‌کند و در رشته بازیگری مشغول به مطالعه می‌شود.[۱]

زندگی شخصی[ویرایش]

ژان رنو به همراه همسر سومش، زوفیابوروکا
ژان رنو در سال ۲۰۰۵

ژان رنو در ژوئیه ۲۰۰۶ با مدل و خواننده لهستانی، زوفیا بوروکا، ۳۵ ساله، ازدواج می‌کند. رئیس‌جمهور پیشین فرانسه، نیکولا سارکوزی در زمان ازدواج کاندیدای ریاست جمهوری) از دوستان نزدیک ژان بود. اولین پسر آن‌ها در سال ۲۰۰۹ و در نیویورک به دنیا آمد و پسر دومشان در سپتامبر ۲۰۱۱. رنو پیش از این ازدواج، دو بار دیگر هم ازدواج کرده بود و چهار فرزند دیگر از آن ازدواج‌ها داشت. اولین همسرش ژنویو رنو نام داشت که از او یک دختر (متولد ۱۹۷۶) و یک پسر (متولد ۱۹۸۰) دارد. همسر دومی ژان رنو، مدل لهستانی، ناتالی دژکیویچ، بود. از این ازدواج دوم نیز یک پسر (متولد ۱۹۹۶) و یک دختر (متولد ۱۹۹۸) دارد.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات
۱۹۷۸ The Hypothesis of the Stolen Painting Tableaux Personnel
۱۹۷۹ Womanlight افسر ترافیکی
۱۹۸۰ اسب مراکشی
۱۹۸۲ رهگذر
۱۹۸۳ علائم خارجی ثروت Marc Letellier
۱۹۸۳ آخرین نبرد
۱۹۸۵ تلفن همیشه دو بار زنگ می‌زند!! Marraine's confidence man
مترو نوازندهٔ درام
۱۹۸۸ آبی بیکران انزو
۱۹۹۰ مردی با ماسک طلایی پدر ویکتوریو
دختری بنام نیکیتا ویکتور
۱۹۹۱ Loulou Graffiti
عملیات گوشت نمکی کاپیتان فیلیپ
۱۹۹۲ پاقکو روسو صدا
۱۹۹۳ پیچ آقای ک!
پارانویا
پرواز از عدالت چارلی برت فیلم تلویزیونی
معجون زمان نامزد جایزه سزار بهترین بازیگر
۱۹۹۴ لئون حرفه‌ای لئون نامزد سزار بهترین بازیگر
۱۹۹۵ تقوفه‌ها پاتریک
بوسه فرانسوی بازرس ژان-پائول کاردن
فراسوی ابرها کارلو
۱۹۹۶ مأموریت غیرممکن فرانک کریگر
جگوار
۱۹۹۷ به خاطر رزانا مارسلو
یک عشق جادوگر
خواهران خورشید بیننده
۱۹۹۸ معجون زمان ۲
گودزیلا فیلیپ
رونین وینسنت
۲۰۰۰ رودخانه‌های سرخ پیر نیمان نامزد جایزه فیلم اروپایی برای بهترین بازیگر
۲۰۰۱ فقط یک بازدید در تلویزیون ایران با نام "معجون زمان" پخش شده‌است
واسابی
۲۰۰۲ پرواززدگی فلیکس
رولربال الکسی پتروویچ
۲۰۰۳ ساکت باش روبی
۲۰۰۴ اونیموشا ۳: محاصره اهریمن صدا
رودخانه‌های سرخ ۲: فرشتگان آخرالزمان کمیسر نیمان
هتل رواندا آقای Tillens (غیرقانونی)
L'Enquête Corse Ange Leoni
۲۰۰۵ امپراطوری گرگ‌ها ژان لویس شیفر
ببر و برف فاد
۲۰۰۶ پلنگ صورتی گیلبرت
پسران پرواز Georges Thenault
رمز داوینچی بزو فاچه
برآب‌رفته قورباغه صدا
۲۰۰۸ وجه نقد
۲۰۰۹ پلنگ صورتی ۲ گیلبرت
اولین حلقه
Couples Retreat Marcel
زره‌دار کین
۲۰۱۰ بچه‌های پاریس دکتر David Sheinbaum
۲۲ گلوله چارلی
۲۰۱۱ مارگارت رامون
۲۰۱۲ الکس کراس
۲۰۱۲ سرآشپز
۲۰۱۳ ژو
۲۰۱۳ روزها و شب‌ها
۲۰۱۴ هکتور و جستجو برای خوشحالی
۲۰۱۴ تاکسی قرمز
۲۰۱۵ برادران باد Danzer
۲۰۱۶ آخرین چهره Dr. Love
۲۰۱۶ بازدید کنندگان: روز باستیل Godefroy Amaury
۲۰۱۶ قول دریاسالار فرانسوی
۲۰۱۷ گنجینه‌های من Patrick
۲۰۱۷ دختری در مه Augusto Flores
۲۰۱۷ ماجراجویان کاراگاه Pierre Bissette
TBA Da 5 Bloods

منابع[ویرایش]