چهارده معصوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
شیعه
Hadith Ali.svg
درگاه تشیع
عقاید
فروعنمازروزهخمسزکاتحججهادامر به معروفنهی از منکرتولیتبری
عقاید برجستهمهدویت: غیبت (غیبت صغرا، غیبت کبراانتظار، ظهور و رجعتبداشفاعت و توسلتقیهعصمتمرجعیت، حوزه علمیه و تقلیدولایت فقیهمتعهشهادت ثالثهجانشینی محمدنظام حقوقی
شخصیت‌ها
چهارده معصوممحمدعلیفاطمهحسنحسینسجادباقرصادقکاظمرضاجواد (تقی) • هادی (نقی) • حسن (عسکری) • مهدی
صحابهسلمان فارسیمقداد بن اسودمیثم تمارابوذر غفاریعمار یاسربلال حبشیجعفر بن ابی‌طالبمالک اشترمحمد بن ابوبکرعقیلعثمان بن حنیفکمیل بن زیاداویس قرنیابوایوب انصاریجابر بن عبدالله انصاریابن‌عباسابن مسعودابوطالبحمزهیاسرعثمان بن مظعونعبدالله بن جعفرخباب بن ارتاسامة بن زیدخزیمة بن ثابتمصعب بن عمیرمالک بن نویرهزید بن حارثه
زنان: فاطمه بنت اسدحلیمهزینبام کلثوم بنت علیاسماء بنت عمیسام ایمنصفیه بنت عبدالمطلبسمیه
رجال و علماکشته‌شدگان کربلافهرست رجال حدیث شیعهاصحاب اجماعروحانیان شیعهعالمان شیعهمراجع تقلید
مکان‌های متبرک
مکه و مسجدالحراممدینه، مسجد النبی و بقیعبیت‌المقدس و مسجدالاقصینجف، حرم علی بن ابی‌طالب و مسجد کوفهکربلا و حرم حسین بن علیکاظمین و حرم کاظمینسامرا و حرم عسکریینمشهد و حرم علی بن موسی الرضا
دمشق و زینبیهقم و حرم فاطمه معصومهشیراز و شاه‌چراغکاشمر و حمزه بن حمزه بن موسی بن جعفر امامزاده سید مرتضی و آرامگاه سید حسن مدرسآستانه اشرفیه و سید جلال‌الدین اشرفری و حرم شاه عبدالعظیم
مسجدامامزادهحسینیه
روزهای مقدس
عید فطرعید قربان (عید اضحی)عید غدیر خممحرّم (سوگواری محرمتاسوعا، عاشورا و اربعین) • عید مبعثمیلاد پیامبر • تولد ائمه • ایام فاطمیه
رویدادها
رویداد مباهلهرویداد غدیر خمسقیفه بنی‌ساعدهفدکرویداد خانه فاطمه زهراقتل عثمانجنگ جملنبرد صفیننبرد نهروانواقعه کربلامؤتمر علماء بغدادحدیث ثقلیناصحاب کساآیه تطهیرشیعه‌کُشی
کتاب‌ها
قرآننهج‌البلاغهصحیفه سجادیه
کتب اربعه: الاستبصاراصول کافیتهذیب الاحکاممن لایحضره الفقیه
مصحف فاطمهمصحف علیاسرار آل محمد
وسائل‌الشیعهبحارالانوارالغدیرمفاتیح‌الجنان
تفسیر مجمع‌البیانتفسیر المیزانکتب شیعه
شاخه‌ها
دوازده‌امامی (اثنی‌عشری)اسماعیلیهزیدیهغلاهواقفیه
منابع اجتهاد
کتاب (قرآن)سنت (روایات پیامبر و ائمه)عقلاجماع

چهارده معصوم، عنوانی است از سوی شیعیان دوازده‌امامی برای چهارده نفر از بزرگان این شاخه از تشیع به کار می‌رود. چهارده معصوم در اصطلاح دوازده امامیان، شامل محمد، دخترش فاطمه زهرا و دوازده امام شیعه می‌شود. شیعیان قائل به این هستند که تمام چهارده معصوم دارای صفت عصمت هستند. در برخی روایات شیعه چهارده معصوم معادل اهل بیت دانسته شده‌است.[۱]

شیعیان به‌طور معمول جهت تکریم آن‌ها را با القاب (مانند: امام) و عبارات احترام‌آمیز (مانند: حضرت و سلام و درود فرستادن) خطاب می‌کنند. برای نمونه؛ محمد پیامبر مسلمانان را (حضرت محمد «صلی الله علیه و آله») و دخترش فاطمه را (حضرت فاطمه «سلام الله علیها») و امامان دوازده‌گانه مانند: علی را (حضرت امام علی «علیه السلام») خطاب می‌کنند.[نیازمند منبع]

شجره‌نامه[ویرایش]

محمد
فاطمه زهراامام اول: علی
امام دوم: حسنامام سوم: حسین
امام چهارم: سجاد
امام پنجم: محمد باقر
امام ششم: جعفر صادق
امام هفتم: موسی کاظم
امام هشتم: رضا
امام نهم: محمد تقی
امام دهم: هادی
امام یازدهم: حسن عسکری
امام دوازدهم: حجت بن حسن

فهرست چهارده معصوم[ویرایش]

تصویری از اسامی 14 معصوم
شماره تصویر خطاطی نام
(کامل /کنیه)
عنوان
(عربی/ترکی)[۲]
تاریخ
ولادت
مرگ
(CE/AH)[۳]
اهمیت زادگاه علت و محل مرگ
و محل به خاک سپاری[۴]
۱ Muhammad2.svg
محمد بن عبدالله

ابو القاسم
رسول‌الله
(فرستاده خدا)

مصطفی
۵۷۰–۶۳۲[۵]
۱۷ربیع‌الاول عام الفیل
پیامبر اسلام مکه، عربستان سعودی مدینه، عربستان سعودی
۲ AliSVG.svg علی بن ابی‌طالب

أبو الحسن
امیرالمؤمنین
[۶]


المرتضی

(دوست داشته شده)


علی بن ابی‌طالب[۷]
۶۰۰–۶۶۱[۸]
۲۳(پیش از هجرت)–۴۰[۹]
اولین امام شیعه و جانشین پیامبر برای همه شیعیان؛ اهل سنت او را خلیفه چهارم می‌دانند. او تقریباً در همه طریقتهای اسلامی صوفی جایگاه والایی دارد؛ اعضای این طریقت‌ها ارتباطشان با محمد را از طریق او به دست می‌آورند.[۱۰] مکه،
عربستان سعودی[۱۱]
توسط ابن ملجم مرادی، از خوارج، در کوفه ترور شد، او را با شمشیری زهر آلود در هنگام نماز مورد ضربت قرار داد.[۱۲][۱۳]
مدفون در مسجد امام علی در نجف،
عراق.
۳ Fatimah Arabic Calligraphy.svg
فاطمه

ام ابیها
زهرا ۶۰۵ یا ۶۱۵–۶۳۲ یا ۶۳۳[۱۴][۱۵][۱۶]
۱۷ یا ۷ (قبل هجرت)–۱۰ یا ۱۱
سیدة نساء العالمین[۱۷] مکه، عربستان سعودی در جریان مراجعه خلیفه دوم عمر بن خطاب برای اخذ بیعت از علی بن ابی‌طالب که به زد و خورد انجامید از ناحیه سینه (یا پهلو) مجروح و بر اثر همان جراحت جنین درون شکمش سقط و سپس خود وی کشته شد (به واقعه خانه فاطمه مراجعه شود). همچنین مکان دفن او نامعلوم است.
۴ HassanSVG.svg حسن مجتبی

أبو محمد
المجتبی


(برگزیده)


İkinci Ali[۷]
۶۲۴–۶۷۰[۱۸]
۳–۵۰[۱۹]
او بزرگترین نوهٔ زنده محمد، از طریق دخترش فاطمه زهرا بود. حسن در کوفه، به عنوان خلیفه جانشین پدرش شد؛ و براساس پیمان صلح با معاویه پسر ابی‌سفیان، او کنترل بر عراق را واگذار و پس از آن ۷ ماه حکومت کرد.[۲۰] مدینه،
عربستان سعودی[۲۱]
به باور شیعه توسط همسرش به دستور معاویه مسموم شد. مدینه، عربستان سعودی[۲۲]
مدفون در بقیع، مدینه،
عربستان سعودی.
۵ HusaynSVG.svg حسین بن علی

أبو عبدالله
سید الشهداء


(سرور شهیدان)


Üçüncü Ali[۷]
۶۲۶–۶۸۰[۲۳]
۴–۶۱[۲۴]
او نوهٔ محمد و برادر حسن بن علی بود. حسین درست بودن خلافت یزید را زیر سؤال بود. نتیجتاً او خانواده اش در نبرد کربلا توسط قوای یزید کشته شدند. پس از این واقعه، سوگواری محرم مراسمی کلیدی در هویت عاشورا شد.[۲۵][۲۶] مدینه،
عربستان سعودی[۲۷]
کشته و سر بریده شده در نبرد کربلا.[۲۸]
مدفون در حرم حسین بن علی در کربلا،
عراق.
۶ AliSajjadSVG.svg علی بن الحسین

أبو محمد
سجاد، زین العابدین


(کسی که دائماً سجده می‌کند، زینت عبادت کنندگان)[۲۹]


Dördüncü Ali[۷]
۶۵۸/۹[۳۰] – ۷۱۲[۳۱]
۳۸[۳۲]–۹۵[۳۳]
نویسندهٔ ادعیهٔ صحیفه سجادیه، که به عنوان «مزامیر آل محمد» مشهور است.[۳۴] مدینه،
عربستان سعودی[۳۵]
بنا بر غالب علمای شیعه، او به دستور خلیفه ولید بن عبدالملک در مدینه، عربستان سعودی مسموم شد.[۳۶]
مدفون در بقیع، مدینه،
عربستان سعودی.
۷ MohammadBaqerSVG.svg محمد بن علی

أبو جعفر
باقر العلوم


( شکافندهٔ دانش‌ها)[۳۷]


Beşinci Ali[۷]
۶۷۷–۷۳۲[۳۸]
۵۷–۱۱۴[۳۹]
منابع سنی و شیعه هر دو او را از اولین و برجسته‌ترین فقها توصیف می‌کنند، که در دوره اش به شاگردان بسیاری تدریس کرده‌است.[۴۰][۴۱] مدینه،
عربستان سعودی[۴۲]
بنا بر قول برخی از علمای شیعه، او به وسیلهٔ ابراهیم بن ولید بن عبدالله در مدینه، عربستان سعودی به دستور هشام بن عبدالملک مسموم شد.[۴۳]
مدفون در بقیع، مدینه،
عربستان سعودی است.
۸ JafarSadeqSVG.svg جعفر بن محمد

أبو عبدالله
الصّادق[۴۴]


(راستگو)


Altıncı Ali[۷]
۷۰۲–۷۶۵[۴۵]
۸۳–۱۴۸[۴۶]
فقه امامیه را تأسیس و کلام شیعه را توسعه داد. او علمای بسیاری را در زمینه‌های گوناگون تربیت کرد، از جمله ابوحنیفه نعمان بن ثابت و مالک بن انس در فقه، واصل بن عطا و هشام بن حکم در کلام اسلامی، و جابر در علوم کیمیا.[۴۷][۴۸] مدینه،
عربستان سعودی[۴۹]
بنا به قول منابع شیعه، او در مدینه، عربستان سعودی به دستور خلیفه ابوجعفر عبدالله منصور مسوم شد.[۵۰]
مدفون در بقیع، مدینه،
عربستان سعودی است.
۹ MusaKadhimSVG.svg موسی بن جعفر

أبو الحسن الاول[۵۱]
الکاظم[۵۲]


(آرام)


Yedinci Ali[۷]
۷۴۴–۷۹۹[۵۳]
۱۲۸–۱۸۳[۵۴]
رهبر جمعیت شیعی در دورهٔ انشعاب اسماعیلیان و دیگر شاخه‌ها، پس از درگذشت جعفر صادق.[۵۵] او شبکه‌ای از وکلا را ایجاد کرد که خمس را از جمعیت‌های شیعی در خاورمیانه و خراسان جمع‌آوری می‌کردند. او مقام بالایی در ذکری دارد؛ اعضای این فرقه از طریق او نسبت شان را به محمد می‌رسانند.[۵۶] مدینه،
عربستان سعودی[۵۷]
بنا به باور شیعی در بغداد، عراق به دستور خلیفه هارون‌الرشید زندانی و مسموم شد.
مدفون در حرم کاظمین در بغداد،
عراق.[۵۸]
۱۰ AliRedhaSVG.svg علی بن موسی

أبو الحسن الثانی[۵۹]
الرّضا[۶۰]


(پسندیده)


Sekizinci Ali[۷]
۷۶۵–۸۱۷[۶۱]
۱۴۸–۲۰۳[۶۲]
ولیعهد خلیفه مأمون شد، به خاطر مباحثاتش با علمای مسلمان و غیر مسلمان معروف است.[۶۳] مدینه،
عربستان سعودی[۶۴]
بنا بر منابع شیعی، او در مشهد، ایران به دستور مأمون مسوم شد.
مدفون در حرم علی بن موسی الرضا در مشهد،
ایران است.[۶۵]
۱۱ MohammadJavadSVG.svg محمد بن علی

أبو جعفر
الجواد، التّقی[۶۶]


(سخاوتمند، پرهیزکار)


Dokuzuncu Ali[۷]
۸۱۰–۸۳۵[۶۷]
۱۹۵–۲۲۰[۶۸]
در مواجه با خلافت عباسیان به سخاوتمندی و پرهیزکاری مشهور بود. مدینه،
عربستان سعودی[۶۹]
مسمومیت توسط همسر (دختر مأمون) در عراق، به سفارش خلیفه ابواسحاق محمد معتصم.
مدفون در حرم کاظمین در بغداد،
عراق.[۷۰]
۱۲ AliHadiSVG.svg علی بن محمد

أبو الحسن الثالث[۷۱]
الهادی، النّقی[۷۲]


(راهنما، پیراسته)


Onuncu Ali[۷]
۸۲۷–۸۶۸[۷۳]
۲۱۲–۲۵۴[۷۴]
شبکهٔ وکلا را در جامعهٔ شیعه تقویت کرد. او وکلا را با سفارش‌ها و آموزش‌هایی می‌فرستاد و درعوض، سهم امام از خمس و وجوهات شرعی را دریافت می‌کرد.[۷۵] مدینه،
عربستان سعودی[۷۶]
مسمومیت به دستور ابوعبدالله محمد معتز در سامرا.[۷۷]
مدفون در حرم عسکریین در سامرا،
عراق.
۱۳ HassanAskariSVG.svg حسن عسکری
الحسن بن علی

أبو محمد
العسکری[۷۸]


(ساکن پادگان نظامی)


Onbirinci Ali[۷]
۸۴۶–۸۷۴[۷۹]
۲۳۲–۲۶۰[۸۰]
پس از درگذشت پدرش، معتمد عباسی محدودیت‌هایی برای او در بیشتر دوران زندگی‌اش اعمال کرد. شیعیان به‌خاطر جمعیت و قدرت فزاینده‌شان به‌شدت سرکوب می‌شدند.[۸۱] مدینه،
عربستان سعودی[۸۲]
مسمومیت به دستور ابوعباس محمد معتمد در سامرا.
مدفون در حرم عسکریین در سامرا،
عراق.[۸۳]
۱۴ Mahdi.svg حجت بن الحسن


أبو القاسم
المهدی، الحجّة، الامام الغائب[۸۴]


(نشانه، ملاک و معیار)


Onikinci Ali[۷]
۸۶۸–تاکنون[۸۵]
۲۵۵–تاکنون[۸۶]
مطابق اعتقادات شیعیان دوازده امامی، صوفیان و برخی مسلمانان سنی، او یک شخصیت تاریخی واقعی است؛ و امام حاضر و مهدی موعود است و با جلوه‌ای مسیح‌گونه و همراه با مسیح بازمی‌گردد. او حکومت حقیقی اسلام را بازسازی خواهدکرد و عدالت و صلح را برای زمین به‌ارمغان خواهدآورد.[۸۷] سامرا،
عراق[۸۸]
بنا به اعتقادات شیعه (مهدویت) او از سال ۸۷۲ قمری زنده است و در غیبت به‌سرمی‌برد. این غیبت تا زمانی که خدا بخواهد ادامه دارد.[۸۹]

پانویس[ویرایش]

  1. آیه تطهیر در تفسیر پیامبر صلی الله علیه و آله
  2. Imam's Arabic titles are used by majority of Twelver Shi'a who use Arabic language as a Sacred language, including Usooli, Akhbari, Shaykhism, and to a lesser extent Alawites. Turkish titles are generally used by Alevism, a fringe Twelver group, who make up around 10% of world Shi'a population. titles for each Imam literally translate as "First Ali", "Second Ali", and so forth. Encyclopedia of Modern Middle East and North Africa. Gale Group. 2004. ISBN 978-0-02-865769-1.
  3. abbreviation CE refers to Common Era Solar calendar, while AH refers to Islamic Hijri lunar calendar.
  4. جز امام دوازدهم
  5. Nasr, ‎Seyyed Hossein, "Muhammad", Encyclopaedia Britannica Online, Encyclopaedia Britannica, Inc. Retrieved on 2008-07-05.
  6. Nasr, “ʿAlī”, Britannica.
  7. ۷٫۰۰ ۷٫۰۱ ۷٫۰۲ ۷٫۰۳ ۷٫۰۴ ۷٫۰۵ ۷٫۰۶ ۷٫۰۷ ۷٫۰۸ ۷٫۰۹ ۷٫۱۰ ۷٫۱۱ Encyclopedia of Modern Middle East and North Africa. Gale Group. 2004. ISBN 978-0-02-865769-1.
  8. Nasr, “ʿAlī”, Britannica.
  9. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 190–192.
  10. Nasr, “ʿAlī”, Britannica.
  11. Nasr, “ʿAlī”, Britannica.
  12. Nasr, “ʿAlī”, Britannica.
  13. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 192.
  14. "Fatimah", Encyclopaedia Britannica Online, Encyclopaedia Britannica, Inc. Retrieved on 2008-07-05.
  15. Ordoni (1990) pp.42–45
  16. Amin. Vol. 4. p.103
  17. Ordoni (1990) p.117
  18. Nasr, “Ḥasan”, Britannica.
  19. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 194–195.
  20. Madelung, “Ḥasan b. ʿAli b. Abi Ṭāleb”, Iranica.
  21. Nasr, “Ḥasan”, Britannica.
  22. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 195.
  23. Nasr, “Al-Ḥusayn ibn ʿAlī”, Britannica.
  24. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 196–199.
  25. Nasr, “Al-Ḥusayn ibn ʿAlī”, Britannica.
  26. Madelung, “Ḥosayn b. ʿAli”, Iranica.
  27. Nasr, “Al-Ḥusayn ibn ʿAlī”, Britannica.
  28. Nasr, “Al-Ḥusayn ibn ʿAlī”, Britannica.
  29. Madelung, “ʿALĪ B. ḤOSAYN B. ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB”, Iranica.
  30. Madelung, “ʿALĪ B. ḤOSAYN B. ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB”, Iranica.
  31. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 202.
  32. Madelung, “ʿALĪ B. ḤOSAYN B. ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB”, Iranica.
  33. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 202.
  34. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 202.
  35. Madelung, “ʿALĪ B. ḤOSAYN B. ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB”, Iranica.
  36. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 202.
  37. Madelung, “BĀQER, ABŪ JAʿFAR MOḤAMMAD”, Iranica.
  38. Madelung, “BĀQER, ABŪ JAʿFAR MOḤAMMAD”, Iranica.
  39. Madelung, “BĀQER, ABŪ JAʿFAR MOḤAMMAD”, Iranica.
  40. Madelung, “BĀQER, ABŪ JAʿFAR MOḤAMMAD”, Iranica.
  41. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203.
  42. Madelung, “BĀQER, ABŪ JAʿFAR MOḤAMMAD”, Iranica.
  43. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 202.
  44. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203–204.
  45. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203–204.
  46. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203–204.
  47. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203–204.
  48. Nasr, “Wāṣil ibn ʿAṭāʾ”, Britannica.
  49. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203–204.
  50. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 203–204.
  51. Madelung, “ʿALĪ AL-REŻĀ”, Iranica.
  52. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 205.
  53. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 205.
  54. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 205.
  55. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 78.
  56. Sachedina (1988), pp.53–54
  57. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 205.
  58. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 205.
  59. Madelung, “ʿALĪ AL-REŻĀ”, Iranica.
  60. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 205–207.
  61. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  62. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  63. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  64. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  65. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  66. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  67. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  68. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  69. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  70. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 207.
  71. Madelung, “ʿALĪ AL-HĀDĪ”, Iranica.
  72. Madelung, “ʿALĪ AL-HĀDĪ”, Iranica.
  73. Madelung, “ʿALĪ AL-HĀDĪ”, Iranica.
  74. Madelung, “ʿALĪ AL-HĀDĪ”, Iranica.
  75. Madelung, “ʿALĪ AL-HĀDĪ”, Iranica.
  76. Madelung, “ʿALĪ AL-HĀDĪ”, Iranica.
  77. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 208–209.
  78. Halm, “ʿASKARĪ”, Iranica.
  79. Halm, “ʿASKARĪ”, Iranica.
  80. Halm, “ʿASKARĪ”, Iranica.
  81. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 209–210.
  82. Halm, “ʿASKARĪ”, Iranica.
  83. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 209–210.
  84. Nasr, “Muḥammad al-Mahdī al-Ḥujjah”, Britannica.
  85. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 210–211.
  86. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 210–211.
  87. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 211–214.
  88. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 210–211.
  89. Tabatabaee, Shi'ite Islam, 210–211.

منابع[ویرایش]

  • فضائل و سیره چهارده معصوم (ع)، علامه حسن‌زاده
  • شجره طیبه، سید محسن حجازی‌زاده

پیوند به بیرون[ویرایش]

The Fourteen Infallibles (Arabic: ٱلْمَعْصُومِين ٱلْأَرْبَعَة عَشَر‎, al-Maʿṣūmīn al-ʾArbaʿah ʿAšar; Persian: چهارده معصومین‎, Čahârdah Ma'sūmīn) in Twelver Shia Islam are the Islamic prophet Muhammad, his daughter Fatima Zahra, and the Twelve Imams. All are considered to be infallible under the theological concept of Ismah.[1][2] Accordingly, they have the power to commit sin but by their nature are able to avoid doing so, which is regarded as a miraculous gift from God.[3] The Infallibles are believed to follow only God's desire in their actions because of their supreme righteousness, consciousness, and love for God.[4] They are also regarded as being immune to error in practical matters, in calling people to religion, and in the perception of divine knowledge.[5] Shias believe the Fourteen Infallibles are superior to the rest of creation and to the other major prophets.[6]

Family tree

Calligraphic depiction of fourteen infallibles names.
 
 
Muhammad
(مُحَمَّد)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fatimah
(فَاطِمَة)
 
Ali
(عَلِيّ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hasan
(ٱلْحَسَن)
 
Husayn
(ٱلْحُسَيْن)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ali Zayn al-Abideen
(عَلِيّ زَيْن ٱلْعَابِدِين)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Muhammad al-Baqir
(مُحَمَّد ٱلْبَاقِر)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ja'far al-Sadiq
(جَعْفَر ٱلصَّادِق)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Musa al-Kazim
(مُوسَىٰ ٱلْكَاظِم)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ali al-Rida
(عَلِيّ ٱلرِّضَا)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Muhammad al-Jawad
(مُحَمَّد ٱلْجَوَّاد)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ali al-Hadi
(عَلِيّ ٱلْهَادِي)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hasan al-Askari
(ٱلْحَسَن ٱلْعَسْكَرِيّ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hujjat Allah al-Mahdi
(حُجَّة ٱلله ٱلْمَهْدِيّ)
 
 

List of the Infallibles

Calligraphic Name Depiction Name
Kunya
Title
Arabic
Date of birth and death Importance Cause and place of death
Place of burial[b]
تخطيط اسم محمد.png Muhammad ibn Abdullah
مُحَمَّد ٱبْن عَبْد ٱللَّٰه صَلَّىٰ ٱللَّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ

Abu al-Qasim[7]
أَبُو ٱلْقَاسِم
  • Rasūl Allāh
    (رَسُول ٱللَّٰه)
    (Messenger of God)[7]
  • Khātam al-ʾAnbiyāʾ
    (خَاتَم ٱلْأَنْبِیَاء)
    (Seal of the Prophets)[8]
  • al-Muṣṭafā
    (ٱلْمُصْطَفَىٰ)
    (The Chosen)

Makkah, Hijaz[7]
Considered by Muslims to be the last prophet sent by God to mankind. According to Muslims, God revealed to him the Quran, which is God's word.[7] Fell ill and died in Madinah.[7]

Buried in Madinah, Hijaz.[7]

Fatimah Calligraphy.png Fatimah bint Muhammad
فَاطِمَة ٱبْنَت مُحَمَّد عَلَيْهَا ٱلسَّلَام
ʾUmm ʾAbīhā[11]
أُمّ أَبِیهَا
  • az-Zahrāʾ
    (ٱلزَّهْرَاء)
    (The Luminous)[12]
  • Sayyidah an-Nisāʾ
    (سَیِّدَة ٱلنِّسَاء)
    (The Chief of the Women)[13]
  • al-Batūl
    (ٱلْبَتُول)
    (The Chaste)[14]
  • aṭ-Ṭāhirah
    (ٱلطَّاهِرَة)
    (The Pure)[15]
  • aṣ-Ṣiddīqah
    (ٱلصِّدِّیقَة)
    (The Honest)[16]

Makkah, Hijaz[19]
Her father Muhammad called her "a part of me".[12] She is also regarded as "the mother of the Imams".[20][21] According to most Shias, Fatimah suffered a fatal injury while defending Ali against the first Sunni caliph.[22]

The exact location of her grave is unknown but is believed to be in Madinah.[13]

Alī.png Ali ibn Abi Talib
عَلِيّ ٱبْن أَبِي طَالِب عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu al-Hasan[23]
أَبُو ٱلْحَسَن
  • ʾAmīr al-Muʾminīn
    (أَمِير ٱلْمُؤْمِنِين)
    (Commander of the Faithful)[24]
  • al-Murtaḍā
    (ٱلْمُرْتَضَىٰ)
    (The Beloved)
  • al-Waṣīy
    (ٱلْوَصِيّ)
    (The Successor)
  • al-Walīy
    (ٱلْوَلِيّ)
    (The Wali)
  • 600 – 661[24]
  • 22 or 16 BH – 40 AH [25]

Makkah, Hijaz[24]
For all Shia, the son-in-law of Muhammad is the first Shia Imam[26] and the rightful successor to Muhammad.[27] For Sunnis, he is the fourth successor.[18] He holds an important position in almost all Sufi orders, which trace their lineage to Muhammad through him.[24] Assassinated in Kufa, Iraq, by Abd-al-Rahman ibn Muljam, a Kharijite who slashed his head with a poisoned sword while he was praying.[24]
Buried in Najaf, Iraq.[18]
Hassan ibn Ali.jpg Hasan ibn Ali
ٱلْحَسَن ٱبْن عَلِيّ عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu Muhammad[23]
أَبُو مُحَمَّد
  • al-Mujtabā
    (ٱلْمُجْتَبَىٰ)
    (The Chosen)[28]
  • Sibṭ an-Nabīy
    (سِبْط ٱلنَّبِيّ)
    (Tribe of the Prophet)

Madinah, Hijaz[29]
The eldest surviving grandson of Muhammad, through his mother, Fatimah, Hasan succeeded his father Ali as the caliph in Kufa; but after a seven-month reign he relinquished control of Iraq following a peace treaty with Muawiya I.[29] He was poisoned fatally by his wife in Madinah by order of Caliph Muawiya.[30]
Buried in Jannat al-Baqi, Madinah.[29]
Hhussain ibn ali.jpg Husayn ibn Ali
ٱلْحُسَيْن ٱبْن عَلِيّ عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu Abdillah[31]
أَبُو عَبْد ٱللَّٰه
  • Sayyid ash-Shuhadāʾ
    (سَيِّد ٱلشُّهَدَاء)
    (Master of the Martyrs)[32]
  • al-Maẓlūm
    (ٱلْمَظْلُوم)
    (The Tyrannized)
  • Sibṭ an-Nabīy
    (سِبْط ٱلنَّبِيّ)
    (Tribe of the Prophet)

Madinah, Hijaz[34]
Grandson of Muhammad and younger brother of Hasan, Husayn rejected the legitimacy of Caliph Yazid I, the son of Muawiyah. As a result, he and his family were killed in the Battle of Karbala by Yazid's forces.[18] Ever since the battle, the commemoration of Husayn ibn Ali's martyrdom has been at the core of Shia rituals and identity.[34] Killed and beheaded at the Battle of Karbala.[34]
Buried at the Imam Husayn Shrine, Karbala, Iraq.[34]
Imam sajjad.jpg Ali ibn Husayn
عَلِيّ ٱبْن ٱلْحُسَيْن ٱلسَّجَّاد عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu Muhammad[35]
أَبُو مُحَمَّد
  • as-Sajjād
    (ٱلسَّجَّاد)
    (The Consistently Prostrating)[36]
  • Zayn al-ʿĀbidīn
    (زَيْن ٱلْعَابِدِين)
    (Ornament of the Worshippers)[37][37]

Madinah, Hijaz[37]
The author of the prayers in Al-Sahifa al-Sajjadiyya,[36] ("The Scripture of Al-Sajjad", "The Psalm of the Household of the Prophet").[38] He was fatally poisoned by order of Caliph al-Walid I in Madinah.[38]
Buried in Jannat al-Baqi, Madinah.[36]
Baqir ibn sajjad.jpg Muhammad ibn Ali
مُحَمَّد ٱبْن عَلِيّ ٱلْبَاقِر عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu Ja'far[31][39]
أَبُو جَعْفَر
  • Bāqir al-ʿUlūm
    (بَاقِر ٱلْعُلُوم)
    (The Opener of Knowledge)[39][39]

Madinah, Hijaz[39]
Sunni and Shia sources consider Al-Baqir an early and pre-eminent legal scholar who was revered for having educated many students.[36][39] He was fatally poisoned by Ibrahim ibn Walid ibn 'Abdallah in Madinah by order of Caliph Hisham ibn Abd al-Malik.
Buried in Jannat al-Baqi, Madinah[36]
Jaffer-e-Sadiq.jpg Ja'far ibn Muhammad
جَعْفَر ٱبْن مُحَمَّد ٱلصَّادِق عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu Abdillah[40][36]
أَبُو عَبْد ٱللَّٰه
  • aṣ-Ṣādiq
    (ٱلصَّادِق)
    (The Honest)[41][42]

Madinah, Hijaz[43]
As-Sadiq established the Ja'fari school of jurisprudence and developed the theology of the Twelvers.[36] He taught many scholars in different fields, including Abu Hanifah[36] and Malik ibn Anas in fiqh, Wasil ibn Ata and Hisham ibn Hakam in Islamic theology, and Geber in science and alchemy.[43] He was fatally poisoned in Madinah by order of Caliph Al-Mansur.[43]
Buried in Jannat al-Baqi, Madinah[36]
Al-Kazim.jpg Musa ibn Ja'far
مُوسَىٰ ٱبْن جَعْفَر ٱلْكَاظِم عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu al-Hasan I[44][44]
أَبُو ٱلْحَسَن ٱلْأَوَّل
  • al-Kāẓim
    (ٱلْكَاظِم)
    (The Confined)[45]

Madinah, Hijaz[45]
Al-Kazim was leader of the Shia community during the schism between the Ismaili and other branches of Islam after the death of the previous Imam Jafar al-Sadiq.[46] He established a network of agents who collected the khums in the Shia community of the Middle East and the Greater Khorasan. He holds a high position in the Mahdavia, the members of which trace their lineage to Muhammad through him.[47] He was imprisoned and fatally poisoned in Baghdad, Iraq, by order of Caliph Harun al-Rashid.[48]
Buried in the Kazimayn shrine, Baghdad, Iraq[36][45]
Al redah.jpg Ali ibn Musa
عَلِيّ ٱبْن مُوسَىٰ ٱلرِّضَا عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu al-Hasan II[44]
أَبُو ٱلْحَسَن ٱلثَّانِي
  • ar-Riḍā
    (ٱلرِّضَا)
    (The Pleasing)[45][49]

Madinah,
Hijaz[50]
Made crown prince by Caliph Al-Ma'mun, Ar-Rida was known for his discussions and debates with both Muslim and non-Muslim religious scholars.[51] He was fatally poisoned in Mashad, Iran, by order of Caliph Al-Ma'mun.[51]
Buried in the Imam Reza shrine, Mashad, Iran[51]
Imam Taqi.jpg Muhammad ibn Ali
مُحَمَّد ٱبْن عَلِيّ ٱلْجَوَّاد عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu Ja'far[31]
أَبُو جَعْفَر
  • al-Jawwād
    (ٱلْجَوَّاد)
    (The Generous)[52][52]
  • at-Taqīy
    (ٱلتَّقِيّ)
    (The God-Fearing)[51][52]

Madinah,
Hijaz[52]
Al-Jawad was known for his generosity and piety in the face of persecution by the Abbasid caliphate.[53] He was fatally poisoned by his wife, the daughter of Caliph Al-Ma'mun, in Baghdad, Iraq, by order of Caliph Al-Mu'tasim.[52]
Buried in the Kazmain shrine, Baghdad, Iraq.[51]
Imam naqi.jpg Ali ibn Muhammad
عَلِيّ ٱبْن مُحَمَّد ٱلْهَادِي عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu al-Hasan III[54]
أَبُو ٱلْحَسَن ٱلثَّالِث
  • al-Hādī
    (ٱلْهَادِي)
    (The Guide)[55][54]
  • an-Naqīy
    (ٱلنَّقِيّ)
    (The Pure)[51][54]

Surayya, a village near Madinah, Hijaz[54]
Al-Naqi taught religious sciences until 243/857.[51] He strengthened the network of deputies in the Shia community. He sent them instructions and in turn received financial contributions from the faithful, from the khums and religious vows.[54] He was fatally poisoned in Samarra, Iraq, by order of caliph Al-Mu'tazz.[52]
Buried in the Al Askari Mosque, Samarra, Iraq.[51]
Al-askari.svg Hasan ibn Ali
ٱلْحَسَن ٱبْن عَلِيّ ٱلْعَسْكَرِيّ عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu al-Mahdi[56]
أَبُو ٱلْمَهْدِيّ
  • al-ʿAskarīy
    (ٱلْعَسْكَرِيّ)
    (The Garrison Town One)[57][57]

Madinah,
Hijaz[57]
Like his father, Al-Askari was placed under house arrest, which would last most of his life, by the Abbasid Caliph Al-Mu'tamid, .[58] During this time, repression of the Shia communities was great because of their growing size and power.[59] He was fatally poisoned by order of Caliph Al-Mu'tamid in Samarra, Iraq.[60]
Buried in the Al Askari Mosque, Samarra, Iraq.[51]
Al mehdi.jpg Hujjat Allah ibn al-Hasan
حُجَّة ٱللَّٰه ٱبْن ٱلْحَسَن ٱلْمَهْدِيّ عَلَيْهِ ٱلسَّلَام
Abu al-Qasim[32]
أَبُو ٱلْقَاسِم

Samarra, Iraq[67]
According to Twelver Shia doctrine, he is the current Imam and the promised Mahdi, a messianic figure who will return with the prophet Isa (Jesus). He will reestablish the rightful governance of Islam and establish justice and peace in the earth.[68] According to Twelver Shia doctrine, he has been living in the Occultation since 872, and will continue as long as God wills.[66]

See also

Notes and references

Notes

  1. ^ The abbreviation CE refers to the Common Era solar calendar, while AH refers to the Islamic Hijri lunar calendar
  2. ^ Except the Twelfth Imam

References

  1. ^ Dabashi 2006, p. 463
  2. ^ Corbin 1993, p. 48
  3. ^ Nasr, Dabashi & Nasr 1989, p. 98
  4. ^ Donaldson 1933, p. 326
  5. ^ Ansariyan 2007, p. 89
  6. ^ Algar 1990
  7. ^ a b c d e f g Nasr 2006
  8. ^ Mir 1987, p. 171
  9. ^ Tabatabaei 1975, p. 131
  10. ^ Tabatabaei 1975, p. 134
  11. ^ Walbridge 2001, p. 103
  12. ^ a b c Chittick 1980, p. 136
  13. ^ a b Klemm 2014
  14. ^ Ordoni 2009, p. 94
  15. ^ Ordoni 2009, p. 70
  16. ^ Ordoni 2009, p. 56
  17. ^ Qurashī 2007, p. 38
  18. ^ a b c d e f Chittick 1980, p. 137
  19. ^ Dungersi 1994, p. 4
  20. ^ Hughes 2013, p. 258
  21. ^ Rayshahri 2008, p. 68
  22. ^ Lammens 2012
  23. ^ a b Rizvi 1988, p. 48
  24. ^ a b c d e Nasr, Seyyed Hossein. "Ali". Encyclopædia Britannica Online. Retrieved 2007-10-12.
  25. ^ Ahmed 2005, p. 234
  26. ^ Poonawala 1985
  27. ^ Mashita 2002, p. 69
  28. ^ Corbin 1993, p. 50
  29. ^ a b c d Madelung 2003
  30. ^ Tabatabaei 1975, p. 173
  31. ^ a b c Rizvi 1988, p. 49
  32. ^ a b c Amir-Moezzi 1994, p. 174
  33. ^ Tabatabaei 1975, pp. 198–199
  34. ^ a b c d Madelung 2004
  35. ^ Qurashī 2007, p. 17
  36. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q Chittick 1980, p. 138
  37. ^ a b c d e Madelung 1985 Cite error: The named reference "Ali ibn Husayn in Iranica" was defined multiple times with different content (see the help page).
  38. ^ a b c d Tabatabaei 1975, pp. 178–179
  39. ^ a b c d e f g Madelung 1988 Cite error: The named reference "Muhammad al-Baqir in Iranica" was defined multiple times with different content (see the help page).
  40. ^ "JAʿFAR AL-ṢĀDEQ, ABU ʿABD-ALLĀH". Encyclopaedia Iranica. Retrieved 2014-07-07.
  41. ^ Tabatabaei 1975, p. 15
  42. ^ Tabatabae (1979), p.203–204
  43. ^ a b c Tabatabaei 1975, p. 180
  44. ^ a b c Madelung 1985b Cite error: The named reference "Ali al-Reza in Iranica" was defined multiple times with different content (see the help page).
  45. ^ a b c d Tabatabaei 1975, p. 181
  46. ^ Tabatabaei 1975, p. 68
  47. ^ Sachedina 1988, pp. 53–54
  48. ^ Amir-Moezzi 2011, p. 207
  49. ^ Tabatabae (1979), pp.205–207
  50. ^ Tabatabaei 1975, pp. 182–183
  51. ^ a b c d e f g h i j k l Chittick 1980, p. 139
  52. ^ a b c d e f g Tabatabaei 1975, p. 183 Cite error: The named reference "Muhammad al-Taqi" was defined multiple times with different content (see the help page). Cite error: The named reference "Muhammad al-Taqi" was defined multiple times with different content (see the help page).
  53. ^ Qurashī 2005
  54. ^ a b c d e f g Madelung 1985a Cite error: The named reference "Ali al-Hadi in Iranica" was defined multiple times with different content (see the help page). Cite error: The named reference "Ali al-Hadi in Iranica" was defined multiple times with different content (see the help page).
  55. ^ Dungersi 2005, p. 16
  56. ^ a b Rizvi 1988, p. 50
  57. ^ a b c d e Halm 1987 Cite error: The named reference "al-Askari in Iranica" was defined multiple times with different content (see the help page).
  58. ^ Dungersi 2005, p. 188
  59. ^ Tabatabaei 1975, p. 184
  60. ^ Dungersi 2005, p. 196
  61. ^ Amir-Moezzi 2007
  62. ^ "THE CONCEPT OF MAHDI IN TWELVER SHIʿISM". Encyclopaedia Iranica. Retrieved 2014-07-07.
  63. ^ Amir-Moezzi 1994, p. 115
  64. ^ "ḠAYBA". Encyclopaedia Iranica. Retrieved 2014-07-07.
  65. ^ "Muhammad al-Mahdi al-Hujjah". Encyclopædia Britannica Online. Retrieved 2007-11-08.
  66. ^ a b c Tabatabaei 1975, p. 186
  67. ^ Tabatabaei 1975, p. 185
  68. ^ Tabatabaei 1979, pp. 211–214

Sources

Encyclopedias
Books

External links