چنگاله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Metal-EDTA.png

چَنگاله[۱] یا کی‌لیت،(به انگلیسی: Chelate شنیدن تلفظ) در علم شیمی و مهندسی پلیمر به ترکیبی ناجورحلقه که دارای حداقل یک کاتیون فلزی (در هَم‌تافت‌ها) یا یون هیدروژن است می‌گویند. چنگاله لیگاند دو یا چند دندانه‌ای یعنی لیگاندی است که بیش از یک قسمت از آن با فلز تشکیل کمپلکس دهد. از بهترین نمونه‌های لیگاند در شیمی آلی فلزی، لیگاند EDTA یعنی ethylene diamine tetra acetic acid را می‌توان نام برد. چنگاله در شیمی فرایند نیست بلکه به لیگاندی که بیش از یک جفت الکترون به فلز مرکزی کمپلکس بدهد گفته می‌شود.

در واقع چنگاله فرایندی است که طی آن یک ترکیب شیمیایی با یک یون فلزی ترکیب شده و آن را به صورت محکم نگه می‌دارد. موادی که دارای چنین خاصیتی هستند در درمان مسمومیت با فلزات به کار می‌روند.[۲]

ماده‌ای که با اتصال به یون‌های فلزی ساختار حلقه‌ای پایدارتر تشکیل می‌دهد را چنگالنده (به انگلیسی: chelator) می‌گویند. چنگالنده با ترکیب شدن با سموم فلزات سنگین آنها را از جریان خون خارج می‌کند (با اتصال به یون‌های فلزی ساختار پایدار حلقه‌ای به وجود می‌آورد)بیشتر بخوانید

اثر افزایش پایداری همتافت چنگاله‌ای در مقایسه با همتافت تک‌دانهٔ مشابه را اثر چنگاله‌ای می‌گویند.

کاربرد[ویرایش]

امروزه چنگاله‌های مواد معدنی مانند روی، مس، منگنز، کبالت، آهن و کروم در تغذیه انسان و دام و طیور به کار می‌روند. این فرم از مواد جذب بالاتری داشته و از لحاظ زیست فراهمی در سطح بالاتری هستند. چنگاله‌ها در پزشکی نیز کاربرد دارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان دفتر دوازدهم فرهنگ واژه‌های مصوّب
  2. فرهنگ پزشکی دورلند. ویرایش بیست و پنجم. ص۱۹۵