چمباتمه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

چمباتمه نوعی نشستن است که در آن کف پا را بر زمین می‌گذارند و زانوها را در بغل می‌گیرند. در زبان فارسی به آن چندک و چمبک نیز گفته می‌شود.[۱]

بنا به فرهنگ دهخدا «چندک» یا «چمبک»، شیوه‌ای از نشستن است که در آن کف هر دو پا بر زمین گذاشته می‌شود. چمباتمه‌زدن یا زانو در بغل گرفتن، به‌ویژه اگر با گذاشتن سر بر روی زانوها باشد یکی از وضعیت‌های نشسته در زبان بدن (تن‌گفتار) است که بیانگر غم و اندوه است.[۲]

چمباتمه در اصل یک جمله امری ترکی است و اصل آن "چنباتما" یا بعبارت صحیح تر "چُن بتما!" می باشد به معنای "برگرد تا آلوده نشوی!" می باشد. این نشستن معمولا هنگام "دستشویی کردن" یا همان قضای حاجت می باشد و به این دلیل به این نوع نشستن چمباتمه می گویند.

منابع[ویرایش]