پرش به محتوا

چاشنی‌زنی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
مواد لازم برای تهیه خمیر آچیوته: پونه کوهی، میخک آسیاب‌شده، زیره آسیاب‌شده، سیر خردشده و آناتو آسیاب‌شده

چاشنی‌زنی فرایند افزودن سبزی‌های معطر، ادویه‌جات و نمک به خوراک برای بهبود و تقویت طعم آن است. چاشنی‌ها شامل انواع سبزی‌های معطر، ادویه‌ها و نمک‌ها هستند که هر یک به شیوه‌ای متفاوت بر مزه غذا اثر می‌گذارند.

نمک می‌تواند برای بیرون کشیدن آب از مواد غذایی یا برای تقویت طعم طبیعی غذا به کار رود. افزودن چاشنی‌ها معمولاً در پایان فرایند پخت یا هنگام سرو غذا در سر سفره انجام می‌شود. رایج‌ترین چاشنی‌های سر سفره نمک، فلفل و مواد اسیدی مانند آب‌لیمو هستند.

مفهوم کلی

[ویرایش]

نمک ممکن است برای نرم کردن گوشت و بهبود طعم آن به کار رود؛ برای نمونه، نمک دریایی (نمک درشت‌دانه) به مرغ، گوسفند و گاو مالیده می‌شود. این روش شبیه به عمل‌آوری است. چاشنی‌های دیگر مانند فلفل سیاه و ریحان بخشی از طعم خود را به غذا منتقل می‌کنند. یک غذای خوب‌طراحی‌شده ممکن است چاشنی‌هایی را با هم ترکیب کند که مکمل یکدیگر باشند.[۱]

پژوهشگران آثاری از دانه‌های خردل سیری را در ظروف پیش‌ازتاریخ یافته‌اند که حاوی ردّ گوشت نیز بوده‌اند؛ این یافته قدیمی‌ترین مدرک شناخته‌شده از چاشنی‌زنی غذا به‌شمار می‌رود.[۲]

کاربردهای غیرخوراکی

[ویرایش]

چاشنی‌ها در طول تاریخ کاربردهای غیرخوراکی نیز داشته‌اند. برای نمونه، دارچین در تولید کیفی، عطری که در مصر باستان به کار می‌رفت، کاربرد گسترده‌ای داشت.[۳] همچنین سبزی‌ها و ادویه‌های گوناگون در درمان‌های پزشکی تاریخی، از جمله نسخه‌های توصیف‌شده در پاپیروس ایبرس، به کار رفته‌اند.[۴]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. The BC Cook Articulation Committee. «۷۴٫ Seasoning and Flavouring». Understanding Ingredients for the Canadian Baker. BCcampus. شابک ۹۷۸-۱-۷۷۵۳۵-۲۴۵-۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۳.
  2. Saul، H؛ Madella، M؛ Fischer، A؛ Glykou، A؛ Hartz، S؛ Craig، OE (اوت ۲۰۱۳). «Phytoliths in Pottery Reveal the Use of Spice in European Prehistoric Cuisine». PLOS ONE. ۸ (۸). doi:10.1371/journal.pone.0070583. PMC 3749173. PMID 23990910. بیبکد:2013PLoSO...870583S. شاپا 1932-6203.
  3. Zohar, Amar; Lev, Efraim (January ۲۰۱۳). "Trends in the Use of Perfumes and Incense in the Near East after the Muslim Conquests". Journal of the Royal Asiatic Society (به انگلیسی). 23 (1): 11–30. doi:10.1017/S1356186312000673. ISSN 1356-1863. Archived from the original on 2 May 2023. Retrieved 2 May 2023.
  4. Temkin، Owsei (۱۹۳۸). «Review of The Papyrus Ebers». Isis. ۲۸ (۱): ۱۲۶–۱۳۱. doi:10.1086/347320. جی‌استور ۲۲۵۸۲۲. شاپا 0021-1753.