چاریکار

مختصات: ۳۵°۰′۴۷″ شمالی ۶۹°۱۰′۸″ شرقی / ۳۵٫۰۱۳۰۶°شمالی ۶۹٫۱۶۸۸۹°شرقی / 35.01306; 69.16889
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
چاریکار
چاریکار
چاریکار
چاریکار در افغانستان واقع شده
چاریکار
چاریکار
موقعیت چاریکار در نقشه
مختصات: ۳۵°۰′۴۷″ شمالی ۶۹°۱۰′۸″ شرقی / ۳۵٫۰۱۳۰۶°شمالی ۶۹٫۱۶۸۸۹°شرقی / 35.01306; 69.16889
کشور افغانستان
ولایتولایت پروان
ولسوالیولسوالی چاریکار
بلندی
۱۶۰۰ متر (۵۲۰۰ پا)
منطقه زمانییوتی‌سی ۴:۳۰+
زبان‌های گفتاریفارسی

چاریکار مرکز ولایت پَروان و یکی از شهرهای پرجمعیت افغانستان است.

شهر چاریکار در حدود ۶۴ کیلومتری شمال کابل و در خاور پیوندگاه رودهای غوربند و پنجشیر واقع است. راه اصلی کابل ـ بغلان و نیز شمال افغانستان از چاریکار می‌گذرد.[۱]

جمعیت این شهر در سال ۱۹۸۸ در حدود ۲۹٬۴۰۰ نفر برآورد شده بود و امروزه ۵۳٬۶۷۶ تن اعلام می‌شود.[۲] منطقهٔ میان کابل و چاریکار متراکم‌ترین منطقهٔ افغانستان از نظر جمعیت است.[۳]

این شهر در جایگاه ورودی درهٔ پنجشیر واقع شده‌است. صنعت پارچهٔ کتان و ساخت کارد و ابزار فلزی چاریکار و پیرامون آن در افغانستان معروف است.[۱] کوزه‌گری و انگورهای این شهر نیز معروفند. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، بزرگ‌ترین کارخانهٔ نساجی افغانستان در گلبهار در نزدیکی چاریکار ساخته شد.[۴] که ساخت آن سبب رشد جمعیت چاریکار پس از سال ۱۹۶۲ میلادی شد.[۵]

از نقاط دیدنی شهر، تپهٔ گل‌غندی است. گردشگاه تپهٔ گل‌غندی که از گردشگاه‌های بهاری افغانستان است در سال ۱۳۲۴ خورشیدی برابر با ۱۹۴۵ میلادی در زمان میرعلم‌خان شهردار چاریکار بنیاد شد.[۶] در سال ۱۳۲۷ خورشیدی بهای جان، شاعر پشتوزبان از این تپه دیدن کرد و نام آن را تپهٔ گل‌غندی (تپهٔ گل) گذاشت.[۶] بیشتر مردم این شهر از قوم تاجیک هستند.

پیشینه[ویرایش]

در افسانه‌ها بنیاد شهر چاریکار را به جمشید پادشاه نسبت می‌دهند. بنیاد تاریخی آن را نیز بدست شاه کانیشکا از دودمان کوشانیان می‌دانند.

در سال ۱۸۴۱ میلادی و در جریان جنگ انگلیس با افغانستان، یک گروه از سربازان انگلیسی مستقر در چاریکار کشتار شدند.[۷]

در ۲۱ ژوئیه ۱۸۸۰ عبدالرحمن خان در شهر چاریکار اعلان پادشاهی کرد.[۸]

نیروهای حبیب‌الله کلکانی (بچه‌سَقّا) پادشاه افغانستان، چاریکار را در سال ۱۳۰۸ خورشیدی اشغال نمودند.[۹]

پسانترها محمدگل خان مهمند، وزیر داخلهٔ افغانستان که سیاست پشتوسازی را دنبال می‌کرد، شهر چاریکار را به آتش کشید و ویران ساخت.[۱]

پس از مداخلهٔ نظامی روسیه در سال ۱۹۷۹، چاریکار صحنهٔ جنگ‌های شدیدی شد.[۷] پس از اشغال منطقه از سوی طالبان، مردم چاریکار در ۲۳ میزان ۱۳۷۵ خورشیدی علیه طالبان قیام کردند.[۱۰]

جغرافیا[ویرایش]

نمای کلی از چاریکار

حکومت[ویرایش]

دادگاه ولایت پروان در شهر چاریکار

ترابری[ویرایش]

جاده کابل - چاریکار
پل سید بالای رودپنجشیر در چاریکار

روستاها[ویرایش]

  • بایان علیا
  • ده ملایوسف
  • قلعهٔ وزیر خان
  • قلعهٔ بدل
  • تیلانچی
  • طوغبیردی
  • تتمدره

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پروان». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸.
  2. http://www.fullworld.eu/city-map/afghanistan-2/charikar-population-location-town[پیوند مرده]
  3. «Afghana, Afghan web directory». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸.
  4. Charikar – FREE Charikar information | Encyclopedia.com: Find Charikar research
  5. https://edit.britannica.com/getEditableToc?tocId=9022530[پیوند مرده]
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ بی‌بی‌سی
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ دانشنامهٔ بریتانیکا
  8. «روزشمار وقایع افغانستان». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸.
  9. صوفی‌زاده تلاشجو، نذیراحمد، امیر حبیب‌الله کلکانی و ٩ ماه سلطنت، در جاودان[پیوند مرده].
  10. سرنوشت[پیوند مرده]