چاریکار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
چاریکار
چاریکار
چاریکار
چاریکار در افغانستان قرار گرفته‌است
چاریکار
چاریکار
موقعیت چاریکار در نقشه
مختصات: ۳۵°۰′۴۷″ شمالی ۶۹°۱۰′۸″ شرقی / ۳۵٫۰۱۳۰۶°شمالی ۶۹٫۱۶۸۸۹°شرقی / 35.01306; 69.16889مختصات: ۳۵°۰′۴۷″ شمالی ۶۹°۱۰′۸″ شرقی / ۳۵٫۰۱۳۰۶°شمالی ۶۹٫۱۶۸۸۹°شرقی / 35.01306; 69.16889
کشور افغانستان
ولایتولایت پروان
ولسوالیولسوالی چاریکار
ارتفاع۱۶۰۰ متر (۵٬۲۰۰ پا)
منطقهٔ زمانییوتی‌سی ۴:۳۰+
زبان‌های گفتاریفارسی

چاریکار مرکز ولایت پَروان و یکی از شهرهای پرجمعیت افغانستان است.

شهر چاریکار در حدود ۶۴ کیلومتری شمال کابل و در خاور پیوندگاه رودهای غوربند و پنجشیر واقع است. راه اصلی کابل ـ بغلان و نیز شمال افغانستان از چاریکار می‌گذرد.[۱]

جمعیت این شهر در سال ۱۹۸۸ در حدود ۲۹،۴۰۰ نفر برآورد شده بود و امروزه ۵۳،۶۷۶ تن اعلام می‌شود.[۲] منطقهٔ میان کابل و چاریکار متراکم‌ترین منطقه افغانستان از نظر جمعیت است.[۳]

این شهر در جایگاه ورودی درهٔ پنجشیر واقع شده‌است. صنعت پارچۀ کتان و ساخت کارد و ابزار فلزی چاریکار و پیرامون آن در افغانستان معروف است.[۱] کوزه‌گری و انگورهای این شهر نیز معروفند. در دهۀ ۱۹۶۰ میلادی، بزرگترین کارخانۀ نساجی افغانستان در گلبهار در نزدیکی چاریکار ساخته شد.[۴] که ساخت آن سبب رشد جمعیت چاریکار پس از سال ۱۹۶۲ میلادی شد.[۵]

از نقاط دیدنی شهر، تپه گل غندی است. گردشگاه تپۀ گل‌غندی که از گردشگاه‌های بهاری افغانستان است در سال ۱۳۲۴ خورشیدی برابر با ۱۹۴۵ میلادی در زمان میرعلم‌خان شهردار چاریکار بنیاد شد.[۶] در سال ۱۳۲۷ خورشیدی بهای جان، شاعر پشتو زبان از این تپه دیدن کرد و نام آن را تپه گل‌غندی (تپه گل) گذاشت.[۶] بیشتر مردم این شهر از قوم تاجیک هستند.

پیشینه[ویرایش]

در افسانه‌ها بنیاد شهر چاریکار را به جمشید پادشاه نسبت می‌دهند. بنیاد تاریخی آن را نیز بدست شاه کانیشکا از دودمان کوشانیان می‌دانند.

در سال ۱۸۴۱ میلادی و در جریان جنگ انگلیس با افغانستان، یک گروه از سربازان انگلیسی مستقر در چاریکار کشتار شدند.[۷]

در ۲۱ ژوئیه ۱۸۸۰ عبدالرحمن خان در شهر چاریکار اعلان پادشاهی کرد.[۸]

نیروهای حبیب‌الله کلکانی (بچه‌سَقّا) پادشاه افغانستان، چاریکار را در سال ۱۳۰۸ خورشیدی اشغال نمودند.[۹]

پسانترها محمدگل خان مهمند، وزیر داخلۀ افغانستان که سیاست پشتوسازی را دنبال می‌کرد، شهر چاریکار را به آتش کشید و ویران ساخت.[۱]

پس از مداخلۀ نظامی روسیه در سال ۱۹۷۹، چاریکار صحنۀ جنگ‌های شدیدی شد.[۷] پس از اشغال منطقه از سوی طالبان، مردم چاریکار در ۲۳ میزان ۱۳۷۵ خورشیدی علیه طالبان قیام کردند.[۱۰]

روستاهای مربوطۀ شهر چاریکار[ویرایش]

  • بایان علیا
  • ده ملایوسف
  • قلعۀ وزیر خان
  • قلعۀ بدل
  • تیلانچی
  • طوغبیردی
  • تتمدره

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «دانشنامهٔ جهان اسلام، سرواژهٔ پروان». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸.
  2. http://www.fullworld.eu/city-map/afghanistan-2/charikar-population-location-town[پیوند مرده]
  3. «Afghana, Afghan web directory». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸.
  4. Charikar – FREE Charikar information | Encyclopedia.com: Find Charikar research
  5. https://edit.britannica.com/getEditableToc?tocId=9022530[پیوند مرده]
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ بی‌بی‌سی
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ دانشنامهٔ بریتانیکا
  8. «روزشمار وقایع افغانستان». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ فوریه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۰۸.
  9. صوفی‌زاده تلاشجو، نذیراحمد، امیر حبیب الله کلکانی و ٩ ماه سلطنت، در جاودان[پیوند مرده].
  10. سرنوشت[پیوند مرده]