چابک سوار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک چابک سوار در مسابقه پرش از مانع.

چابک‌سوار (به انگلیسی: Jockey) سوارکاری حرفه‌ای است که در مسابقه اسب دوانی یا پرش از مانع سوارکاری می‌کند. این کلمه می‌تواند به معنی سوارکار شتر در مسابقه شتر دوانی نیز بکار رود.

خصوصیات فیزیکی[ویرایش]

اندازه‌گیری وزن یک سوارکار

سوارکاران باید کم وزن باشند. وزن یک چابک سوار معمولاً باید بین ۴۹ تا ۵۴ کیلوگرم باشد. علی‌رغم وزن کم سوارکاران، آن‌ها باید قادر به کنترل اسبی ۵۴۰ کیلوگرمی که با سرعت ۶۴ کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کند نیز باشند[نیازمند منبع] اگرچه هیچ محدودیتی برای قد سوارکاران وجود ندارد اما آن‌ها معمولاً باتوجه به محدودیت‌های وزن، قد کوتاه هستند. قد چابک سواران معمولاً بین ۱۴۷ تا ۱۶۸ سانتی‌متر است.[۱]

خطرات[ویرایش]

زمین‌خوردن یک چابک سوار.

چابک سواران ممکن است متحمل آسیب‌های دائمی و حتی مرگ آور شوند. عمده صدماتی که سوارکاران متحمل می‌شوند عبارتند از شکستگی استخوان، آرتروز و فلج کامل. بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶، ۶٬۵۴۵ تصادف رخ داد.[۲] بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶، ۵ مرگ و ۸۶۱ آسیب جدی ثبت شد.

اختلالات خوردن (مانند بی اشتهایی) نیز در میان سوارکاران بسیار شایع است زیرا فشار زیادی روی آن‌ها برای لاغر ماندن، مخصوصاً در مردان وجود دارد.[۳] در رمان سی بیسکویت: قهرمان آمریکایی نیز به اختلالات خوردن سوارکاران در نیمه اول قرن بیستم اشاره شده.

منابع[ویرایش]

  1. "General Jockey Facts". Animal Planet. Archived from the original on October 8, 2012.
  2. Safety and Health in the Horse Racing Industry. National Institute of Occupational Safety and Health. Accessed October 10, 2008.
  3. David Schmeichel, "Throwing up for a living - Bulimic jockeys common ... Going hungry," Winnipeg Sun. (accessed April 2, 2006)

پیوند به بیرون[ویرایش]