پی-۱۵ ترمیت
ظاهر
| پی-۱۵ ترمیت SS-N-2 Styx | |
|---|---|
ترمیت از سری اِم بر روی عرشهٔ یک کاروت کلاس تارانتل آلمان شرقی سابق | |
| نوع | موشک ضدکشتی |
| خاستگاه | اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی |
| تاریخچه خدمت | |
| خدمت | ۱۹۶۰–اکنون |
| تاریخچه تولید | |
| سازنده | امکیبی رادوگا |
| ویژگیها | |
| وزن | ۲٬۵۸۰ کیلوگرم (۵٬۶۹۰ پوند) |
| طول | ۵٫۸ متر (۱۹ فوت) |
| قطر | ۰٫۷۶ متر (۲ فوت ۶ اینچ) |
| طول بال | ۲٫۴ متر (۷ فوت ۱۰ اینچ) |
| سر جنگی | ۴۵۴ کیلوگرم (۱٬۰۰۱ پوند) hollow charge high explosive |
| موتور | موشک با سوخت مایع، موشک سوخت جامد |
برد عملیاتی | ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) / ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل) |
| ارتفاع پرواز | ۲۵ تا ۱۰۰ متر (۸۲ تا ۳۲۸ فوت) |
| بیشینهٔ سرعت | ۰٫۹۵ ماخ |
سامانهٔ هدایت | خلبان خودکار (هدایت اینرسیایی), آشیانهیابی راداری فعال، در برخی مدلها دارای آشیانهیابی فروسرخ |
سکوی پرتاب | کشتی نیروی دریایی |
پی-۱۵ ترمیت موشک ضدکشتی ساخت شوروی است که در دهه ۱۹۵۰ توسط امکیبی رادوگا طراحی شدهاست. اکنون انواع متعددی از ترمیت، در کشورهای مختلف تولید میشود.
کاربران
[ویرایش]
خانواده موشکهای پی-۱۵ و انواع آنها بهطور گسترده از دهه ۱۹۶۰ مورد استفاده هستند. این موشکها، سلاحهای بزرگ و قدرتمندی بودند، اما بسیار ارزان ساخته شده بودند. حتی فهرست کردن همه کاربران ترمیت، دشوار است.
نیروی دریایی آلمان، پس از اتحاد مجدد، در سال ۱۹۹۱ تقریباً ۲۰۰ پی-۱۵ خود را در اختیار نیروی دریایی ایالات متحده قرار داد. آن موشکها برای آزمایشهای دفاع موشکی مورد استفاده قرار گرفتند.[۱]
منابع
[ویرایش]- ↑ News section in a P&D Magazine, December 1991