پیمان پاریس (۱۸۱۴)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیمان پاریس (۱۸۱۴) به پیمانی گفته می‌شود که در ۳۰ مه ۱۸۱۴ میلادی، بین ائتلاف ششم و فرانسه شکست خورده، امضاء شد. این پیمان به جنگ‌های ناپلئونی پایان داد. ائتلاف ششم شامل کشورهای امپراتوری روسیه، پادشاهی پروس، امپراتوری اتریش، بریتانیا، سوئد، پادشاهی اسپانیا، پادشاهی پرتغال و بخش‌هایی از ایالت‌های آلمان بود.

پیامدهای پیمان[ویرایش]

در این پیمان مرزهای فرانسه در محدوده سال ۱۷۹۲ میلادی از سوی ائتلاف ششم به رسمیت شناخته شد.

ناپلئون بناپارت به جزیره الب در ایتالیا تبعید شد و نظام پادشاهی در فرانسه با بازگشت خاندان بوربون‌ها به فرانسه بازگشت. لوئی هجدهم نیز توانست با کمک شارل تالیران نخست‌وزیر و مذاکره کننده فرانسه بر تخت پادشاهی فرانسه تکیه زند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. حسام معزی، نجفقلی، تاریخ روابط ایران و دنیا، جلد اول، تهران، ۱۳۱۲، ص ۵۴.