پیمان ناصح‌پور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Peyman tonbak green.jpg

پیمان ناصح پور (زاده ۱۳۵۳ در تهران) نوازنده تنبک، قاوال و دف است.

زندگینامه[ویرایش]

ناصح پور در خانواده‌ای اهل موسیقی زاده شد. پدرش نصرالله ناصح پور، استاد ردیف‌های آوازی، و پدربزرگش، آقا شکور، نوازنده گارمون بودند. ناصح پور در نه سالگی به فراگیری تنبک زیر نظر ناصر فرهنگ فر (استاد صاحب سبک تنبک) پرداخت و سپس دامنه فعالیت خود را با نواختن قاوال (دایره آذری)، دف و طبلا گسترش داد. ناصح پور قاوال را زیر نظر لطیف طهماسبی زاده (استاد صاحب سبک دایره) و یک بار هم موفق به دیدار خلیفه میرزا آقا غوثی (استاد دف خانقاهی)شد. در این مدت به اهمیت موسیقی اصیل هند نیز پی برد و به پژوهش دربارهٔ طبلا و ریتم‌های هندی پرداخت.

تحصیلات[ویرایش]

وی دارای مدرک دکترای ریاضی است و از دانشجویان علاقه مند فلسفه می‌باشد. ناصح پور در سال ۱۳۷۶ در المپیاد ریاضی دانشجویان ایران رتبه دوازدهم را از بین ۲۸۳۶ شرکت کننده از آن خود نمود.

ناصح پور پایان نامه دکترای خود را در سال ۱۳۸۹ زیر نظر استاد «وینفیرید برونس» در آلمان دفاع کرد.

تدریس[ویرایش]

وی مدتی به عنوان حق التدریس در دانشگاه صنعتی خواجه نصیر الدین طوسی و در پردیس دانشکده فنی دانشگاه تهران به تدریس دروس ریاضی پایه اشتغال داشت.او اکنون در دانشگاه فنی مهندسی گلپایگان تدریس میکند.

فعالیت‌های موسیقیایی[ویرایش]

وی در سال ۱۳۷۵ با همراهی پدر و دو برادرش، پویان و پرهام، گروه ناصح پور را تأسیس کرد.

ناصح پور در شهریور ماه ۱۳۸۶ در تور کنسرت بزرگ کوبه‌ای نوازان دنیا به سرپرستی پیتر گیگر در آلمان حضور داشت.

از دیگر فعالیت‌های موسیقیایی وی می‌توان به همکاری با گروه همنوازان شیدا(بدون منبع) به سرپرستی محمدرضا لطفی (استاد تار، سه تار، کمانچه و ردیف‌های سازی)(بدون منبع) و دیگر هنرمندان نامی همچون هابیل علی اف (استاد کمانچه آذری)(بدون منبع)، مسعود شعاری (نوازندهٔ نامی سه تار)(بدون منبع)، حسن ناهید (استاد نامی نی)، مجید درخشانی(بدون منبع) (نوازندهٔ نامی تار) اشاره نمود.

ناصح پور در خردادماه ۱۳۸۴ در نامه‌ای سرگشاده به مصطفی معین، نامزد انتخابات ریاست جمهوری، از وی به خاطر صحبت‌هایش درباره عدم به رسمیت شناختن موسیقی فولکلور ایران و هم چنین نیاز به حمایت بیشتر از آموزش موسیقی سنتی ایران مخصوصا در دانشگاه‌ها سپاسگزاری کرد.

منابع[ویرایش]