پیمان سلطانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیمان سلطانی
پیمان سلطانی.jpg
اطلاعات
تولد ۲۷ دی‌ ۱۳۴۹
تبریز، ایران
ملیت ایرانی
استاد(ها) محمد امام، محمد حاجی‌زاده، خلیل برهانی، فرخنده حاجی زاده، فرامرز پایور، مجید کیانی، هوشنگ ظریف، محمدتقی مسعودیه، فرهاد فخرالدینی، امانوئل ملیک اصلانیان، توماس کریستین داوید، یوری داویتیان،
حرفه(ها) آهنگساز، رهبر ارکستر، نوازنده، پژوهشگر موسیقی، نظریه‌پرداز موسیقی
ساز(ها) سنتور، تار، سه‌تار
زمینهٔ فعالیت موسیقی
علت معروف‌شدن رهبر ارکسترسمفونیک ملل، آلبوم ایران‌ جوان
بنیانگذار ارکستر سمفونیک ملل
آلبوم معروف ایران جوان، راپسودی بختیاری، آرش کمانگیر، گفت وشنید، عاشق می شویم، وَشتَن، خیام خوانی
وب‌گاه [http://www.peymansoltani.com

پیمان سلطانی،(۲۷ دی‌ماه ۱۳۴۹)، آهنگساز، رهبر ارکستر، نوازنده و نظریه‌پرداز موسیقی است. او فرزند فرخنده حاجی زاده نویسنده و شاعر معاصر است.[۱] عمدهٔ شهرت او، به واسطهٔ اجراهایی است که به عنوان رهبر ارکستر ملل (ارکستر پرسپولیس) داشته‌است و از شاخص‌ترین آن‌ها، بازسازی و اجرای آهنگی قدیمی با شعر بیژن ترقی و صدای سالار عقیلی است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

پیمان سلطانی در یک خانواده‌ی فرهنگی متوسط کرمانی چشم به جهان گشود، در ۴ سالگی از محل تولدش تبریز به کرمان و در ۱۶ سالگی به تهران مهاجرت می‌کند.[۱]

وی فعالیت خود را در موسیقی، نقاشی و ادبیات از کودکی (سال ۱۳۵۶) در کارگاه موسیقی سازمان فرهنگ ‌و هنر و رادیو و تلویزیون ملی ایران آغاز کرد و سپس در حوزه‌ی گرافیک و موسیقی تحصیلات خود را ادامه داد. معلمان اولیه‌اش در دوران کودکی آقایان محمد امام، محمد حاجی‌زاده، خلیل برهانی و مادرش(فرخنده حاجی زاده- نویسنده و شاعر) بودند. وی در سال ۱۳۶۶ به تهران عزیمت کرد و از محضر اساتید برجسته‌ای چون فرامرز پایور، مجید کیانی، هوشنگ ظریف و ... در زمینه‌ی نوازندگی سنتور، تار و سه‌تار بهره گرفت و در عرصه‌ی آهنگسازی، رهبری ارکستر، هارمونی، کنترپوان، ارکستراسیون و فرم نزد دکتر محمدتقی مسعودیه، فرهاد فخرالدینی، پروفسور امانوئل ملیک اصلانیان، پروفسور توماس کریستین داوید، پروفسور یوری داویتیان و ... موسیقی را فرا گرفت.

فعالیت حرفه‌ای[ویرایش]

وی از سال ۱۳۶۷ به تدریس در حوزه‌‌های نوازندگی، مبانی آهنگسازی، آشنایی با مکتب‌ها، جنبش‌ها و جریان‌های موسیقی قرن بیستم، شناخت موسیقی، تاریخ موسیقی، تلفیق شعر و موسیقی، روش‌های نوین آواز خوانی، فلسفه‌ی موسیقی معاصر و ... پرداخت و از سال ۱۳۶۸ با اجرای کنسرت‌، خلق آثار موسیقی، سخنرانی، اجرای پرفورمنس، برگزاری مستر کلاس و ورک شاپ و هم‌چنین تالیف مقاله، نقد و پژوهش موسیقی در داخل و خارج از کشور فعالیت‌های خود را گسترش داد. سلطانی از سال ۱۳۶۸ سرپرست گروه موسیقی شبان‌رود و سرپرست گروه موسیقی شنیدستان بود و تا سال ۱۳۷۸ این دو ارکستر را اداره می‌کرد.

همچنین در سال ۱۳۷۲ انجمن موسیقی آغاز را تشکیل داد و برای پنج سال مدیریت آن را عهده‌دار بود. در سال ۱۳۷۱ برای تدریس به مرکز آموزشی سوره (برای تدریس در حوزه‌ی نوازندگی، تئوری موسیقی و سلفژ) دعوت شد و دو سال فعالیت خود را در آن‌جا ادامه داد. سلطانی در سال ۱۳۷۱ در اولین دوره از فعالیت ارکستر مضرابی به رهبری و سرپرستی حسین دهلوی با این گروه به عنوان نوازنده همکاری کرد.[۱][۲]

قطعه ایران جوان[ویرایش]

پیمان سلطانی درخصوص تاریخچه ساخت و اجرای قطعه «ایران جوان» (وطنم) می‌گوید: حدود ۱۲ سال تحقیقی بر روی تصنیف‌هایی با تم ملی و میهنی را آغاز کردم و بیشترین توجهم بر روی آثار با کلام معطوف بود چراکه آثار ملی و میهنی باید جنبه تراژیک و دراماتیک آن‌ها قوی تر باشد و در مجموع تحقیق‌های خود دیدم که بسیاری از این آثار متعلق به دوران مشروطه به بعد است؛ در برخی از آثار به ندرت نتی موجود بود از بعضی از آن‌ها هم تنها یک ملودی صوتی یا یک روایت ساده به دست آوردم البته در این بین آثاری هم بود که هیچ‌یک از این عناصر را نداشت و تنها یک تم ساده بود و سرود «ایران جوان» که به وطنم معروف شده از این دست آثار بود. تم اولیه این قطعه متعلق به «لومر» از آثار آهنگسازان فرانسوی بود و قدمت این اثر به ۱۳۰ سال پیش برمی گردد و اصولاً سرود ملی و میهنی نبوده‌است اما من این اثر را با توجه به ویژگی‌هایی که داشت به اثری ملی و میهنی تبدیل کردم و از آن پس در مطبوعات به اشتباه عنوان شد که این قطعه نخستین سرود ملی در ایران است درحالی که هیچگاه چنین نبوده و نیست.[۳]

ارکستر سمفونیک ملل[ویرایش]

پیمان سلطانی با همکاری سازمان میراث فرهنگی کشور و کمیسیون ملی یونسکو در ایران در سال ۱۳۸۲ ارکستر سمفونیک تخت جمشید (پرسپولیس) را تشکیل داد که یک سال پس از تشکیل ارکستر، نام آن به ارکستر سمفونیک ملل تغییر کرد و از سال ۱۳۸۴ ارکستر را خصوصی کرده و با بودجه‌ی شخصی آن‌ را اداره کرد. وی از سال ۱۳۸۲ به عنوان رهبر دائمی ارکستر سمفونیک "ملل" فعالیت داشته است.

سلطانی در سال‌های پایان دهه‌ی هشتاد مجموعه‌ی آثار کلنل علینقی وزیری(پدر موسیقی نوین ایران) را در موزه موسیقی ایران راه‌اندازی کرد.[۴]

سمت‌ها و عضویت‌ها[ویرایش]

  • مدیریت اولین صداخانه‌ی موسیقی ایران در سال ۱۳۷۶ در فرهنگسرای سرو
  • عضویت در انجمن روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ایران از ابتدا تا زمان انحلال
  • عضویت در فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران IFJ
  • مدیریت و بنیان‌گذاری انجمن آهنگسازان معاصر ایران در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳
  • عضو کمیته‌ی بین‌المللی ایکوم و مدیر کارگروه موسیقی ایکوم (ICOM) و (CIMCIM) در ایران از سال ۱۳۸۳
  • مدیر موزه‌ی موسیقی آواها و نواهای شیراز از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵
  • عضو انجمن منتقدین و پژوهشگران موزه‌ی هنرهای معاصر ایران در سال ۱۳۸۳
  • استاد دانشگاه هنر از سال ۱۳۸۳ (برای مدتی)
  • عضو افتخاری کانون نویسندگان ایران از سال ۱۳۹۳

فعالیت‌های دیگر[ویرایش]

او همچنین در عرصه‌‌هایی دیگر چون گرافیک، شعر، ادبیات و فلسفه فعالیت‌های مستمری داشته است. وی در زمینه‌ی فلسفه و زیبایی‌شناسی هنر، محضر دکتر رضا براهنی را درک کرده و از جمله شاگردان شاخص وی به‌ شمار می‌رود.

علاوه بر این از آموزش‌های دکتر منوچهر بدیعی، در زمینه‌ی فلسفه و تاریخ معاصر و از محضر هوشنگ ابتهاج در زمینه‌ی تلفیق شعر و موسیقی و عروض و قافیه بهره برده‌ است.

او سردبیر فصلنامه‌ی موسیقی سُرنا و بولتن موسیقی چنگی، مدیر هنری و مسئول صفحه‌ی شعر مجله‌ی ادبی- هنری بایا، جنگ ادبی گفتمان و نشریه‌ی قال‌ و مقال بوده است.

همچنین به ‌عنوان مدیر هنری و گرافیست موسسه‌‌های انتشاراتی ویستار، دریچه، آگرا و جامه‌دران از سال ۱۳۷۵ تاکنون فعالیت داشته است. از این موسیقی‌دان تاکنون بیش از ۲۰۰ مقاله، گفتگو، یادداشت، نقد و ... در حوزه‌ی موسیقی و نقد ادبی منتشر شده است.[۱]


آلبوم‌ها[ویرایش]

آلبوم سال انتشار نوازندگان / گروه شاعر خواننده ناشر توضیحات
راپسودی بختیاری[۵][۶] مهر ۱۳۹۲ نوازندگان ارکستر سمفونیک ارمنستان و اپرای ارمنستان 

«ارسلان کامکار»، «میلاد درخشانی»، «پویا سرایی»، « علیرضا دریایی»، «آرش فرهنگفر»، «احد مستنبط» و « مازیار ظهیرالدینی» 

روشن سلیمانی پروین عالی‌پور، رضا صالحی و کورش اسدپور انجمن موسيقی ايران پیمان سلطانی در كارنامه این اثر آورده است: در "راپسودی بختیاری" علی مردان خان بهانه‌ای برای بیان حسی من شد و این احساس به همراه خود روایتگر نوعی رها شدگی و احترامی همراه با افتادگی است كه بی‌دریغ به علی مردان و تمام مبارزان آزادی خواه پیروز جهان نثار می‌شود.
ایران جوان / وطنم[۷][۸] شهریور ۱۳۹۴ ویولن: مازیار ظهیرالدینی، پدرام فر یوسفی(قطعه ۱ و ۲)، بردیا کیارس(قطعه ۲)، مصطفی حیات غیبی، واهه پارسادانیان(قطعه ۱)

ویولا: سهراب برهمندی

ویولنسل: کریم قربانی، آرام تالالیان(قطعه ۱)

کنترباس: علیرضا خورشید فر(قطعه ۲)

فلوت: ناصر رحیمی

ابوا: فرشید حفظی فر

کلارینت: محمد حسین پورمعین

ترومپت: امید حاجیلی(قطعه ۲)

ترومبون: رامین براتی(قطعه ۲)

تار: کیوان ساکت(قطعه ۲)، پیمان سلطانی، ارژنگ سیفی زاده(قطعه ۲)، میثم کشاورز ملکی

سه تار: پیمان سلطانی

سنتور: پیمان سلطانی، علیرضا جواهری(قطعه ۲)، محسن پور بخت

نی: علی نجفی ملکی

عود: محمد فیروزی(قطعه ۲)، بابک غسالی

تنبک و ضرب زورخانه: بهمن رجبی(قطعه ۱،۲،۱۱،۱۰)، (حضور افتخاری)

تنبک: ارژنگ کامکار(همنواز در قطعات ۷،۸و۹)

پیانو: مارگاریتا تووماسیان، آرمن مووسیسیان.

«سرزمین مادری» : ضیاالدین ناظم پور  «ایران جوان» (وطنم) -شعر بیژن ترقی

«باران» : ضیاالدین ناظم پور 

شهرام ناظری

کُرال:

گروه کُر(قطعه۱):

محبوبه فخانتی، آتیه سعادتمند بحری، طراوت شایان،

لیلا جوادی، مقتدا افشار،فرهنگ عزتی،حامد کاظمی،

سجاد پورقناد، امیر مقدسی

گروه کُر(قطعه ۲):

سودابه شمس، فهیمه اسماعیلی، شهرام رکوئی،

محمدرضا صفی

گروه کُر(قطعه ۳):

نیکو یوسفی، سارا پاسبان، روشا سلطانی، سجاد پورقناد،

یونس محمودی

گروه کُر در بخش قطعات کُرال:

سودابه شمس، فریبا اسدی، نیکو یوسفی، شهرزاد یوسفی،

شادی نادعلی، مهدی جاور، هامون هاشمی، سجاد پور قناد،

مقتدا افشار و حامد کاظمی

جامه‌دَران سرودها و تصنیف‌های ملی میهنی
عاشق می‌شویم[۹] اسفند ۱۳۹۴ نوازندگان ارکستر فیلارمونیک ارمنستان،

نوازندگان ارکستر سمفونیک تهران

نوازندگان ارکستر ملل ایران

ویولن: ارسلان کامکار،

علی جعفری پویان،

بردیا کیارس،

پدرام فریوسفی،

مصطفی حیات غیبی،

ویولا: سهراب برهمندی،

ویلنسل: کریم قربانی،

کنترباس: علیرضا خورشیدفر،

فلوت: ناصر رحیمی،

ابوا: فرشید حفظی فرد،

کلارینت: محمدحسین پورمعین،

تار: پیمان سلطانی، میثم کشاورز ملکی،

سنتور: پیمان سلطانی، محسن پوربخت،

عود: بابک غسالی،

کمانچه: علیرضا دریایی،

غلامرضا سلیمانی، ضیاالدین ناظم‌پور، پژمان بختیاری و رضا ثابتی سالار عقیلی جامه‌دران و با حمایت معنوی کمیته ملی ایکوم ایران
گفت وشنید[۱۰] مهر ۱۳۹۵  نوازندگان ارکستر فیلارمونیک ارمنستان

تنبک: بهمن رجبی

کمانچه، قیچک آلتو: علیرضا دریانی

سازهای کوبه‌ای: حسین مرشد پور

ضرب زورخانه : مانی مرادریان

نظامی آواز:  غلامرضا رضایی، سعید ادیب

هم‌آوایان: محبوبه یاسینی، آتیه سعادتمند بحری،

مقتدا افشار، مهدی تبریزی و حامی حقیقی

خوانش اشعار: یارتا یاران

جامه‌دران

با حمایت معنوی «شورای بین‌المللی موزه‌ها»

وَشتَن (سعدی خوانی)[۱۱] آذر ۱۳۹۵ نوازندگان ارکستر فیلارمونیک ارمنستان

دوتار:حاج قربان سلیمانی

دایره: پیمان ناصح پور

تار: آزاده امیری

سنتور :مهیار طریحی

کمانچه :علیرضا دریایی

عود: بابک غسالی

تمبک و زنگ: حسین مرشدپور

تمبک و ضرب زورخانه: محمد یاراحمدی

ویولن: علی جعفری پویان ،میثم مروستی

ویولا: سهراب برهمندی

ویلنسل: مجید اسماعیلی

سعدی دکلمه:  آیدین آغداشلو

آواز: علی اصغر شاهزیدی، محسن کرامتی،

علی جهاندار، مظفر شفیعی و حمیدرضا نوربخش 

رهگذر هفت اقلیم وَشتَن رقصی است که در آن، عاشق به پیشواز معشوق می رود. در وَشتَن  عاشق از خراسان آغاز می کند به فارس و به آذربایجان می رود و دوباره باز می گردد و سالک، طریق را به مطلوب نهایی می رساند و صورت معشوق را طواف می کند.
خیام خوانی[۱۲] اسفند ۱۳۹۵ ارکستر فیلارمونیک ارمنستان

ویلن :بهرنگ آزاده، علی جعفری پویان، شروین مستشاری

سنتور : علیرضا اسلام بولچی، پویا سرایی، مهیار طریحی، شهرام منظمی

ویولنسل: آتنا مستعان اشتیاقی

کمانچه: حسام اینانلو، کاوه معتمدیان، علیرضا دریایی

قیچک آلتو: حمیدرضا آفریده

عود : سهراب برهمندی

کمانچه: سیاوش برهانی، محمد علی مرآتی، سهیل مخبری

تار: پیمان سلطانی، میلاد پرصبر ، سیاوش پور فضلی، کیوان ساکت، امیر شریفی، آزاده امیری، وحید طارمی، میثم کشاورز ملکی، علی نجف پور، آزاد میرزا پور

سه تار: سجادپورقناد، حسین جباری فرد، مرتضی نیکزاد، فرهاد رجبی راد، کیوان ساکت، مهدی رستمی

نی: مهدی تیموری، عباس شایق، هوشمند عبادی، علی نجفی ملکی

قانون: رابعه زند

رباب: حمید شاهسوند

بربت و عود: بابک غسالی

عود: امین گلستانی

تمبک: حسین مرشد پور

خیام امیر اثنی عشری، سعید ادیب، محمدعلی احدی،

پوریا اخواص، مهدی امامی، اسحاق انور،

رامین بحیرایی، سروش بخشش، وحید تاج،

فاضل جمشیدی، عباس حبیبیان، غفار ذابح،

غلامرضا رضایی، رسول رهو، سینا سرلک،

مهیار شادُروان، رضا شیخ محمدی،

محسن شیرازی، رضا طیبی، مجتبی عسگری، سالار عقیلی، حسین علیشاپور، حامد کاظمی، همایون کاظمی، داریوش کاکاوند،

اشکان کمانگری، مهدی مبتقا، محمد محضری، عبدالرضا معماریان، محمد مقدس، محمد میرزایی، مصطفی نجمی، علیرضا وکیلی منش و علی یاری پور

رهگذر هفت اقلیم خیام خوانی ترکیب جامعی است از آواز و خوانش رباعیات عمر خیام و اجرای دو اثر موسیقایی که برای ارکستر سمفونیک و ارکستر سازهای ملی نوشته شده است. این اثر با نگاهی به خیامِ فیلسوف و خیامِ شاعر آفریده شده است.  من در انتخاب ۵۵ رباعی این مجموعه نسخه های گوناگونی چون ادوارد فیتز جرالد، آرتور کریستن سن، ابوالقاسم اعتصام زاده، صادق هدایت، محمد علی فروغی، قاسم غنی، علامه قزوینی، جلال الدین همایی، احمد شاملو، حسن دانشفر، جهانگیر منصور، فردین مهاجر شیروانی، حسن شایگان، نسا حمزه زاده و غلامحسین مراقبی را بازبینی و مقابله کرده ام.

از این میان ۳۴ رباعی توسط خوانندگان موسیقی ایرانی، به همراهی یک ساز در فرم آواز دستگاهی اجرا شده است. دو ارکستر از کشور ارمنستان و ایران نیز به اجرای دو قطعه «خیام هست و نیست» و «خیام ترانه ها» پرداخته اند و در نتیجه هر اجرا کننده ای در این مجموعه، خود، خیامی دیگر شده است.

بی تردید شاعران بسیاری در سرودن این هزار و اندی رباعی نقش داشته اند که اشعار خویش را به دلایلی بی شمار به او نسبت داده اند و برای خوانندگان، خیامی را به تصویر کشیده اند با افکاری گوناگون و نگاهی متفاوت. تعداد بی شمار این رباعی سرایان مرا بر آن داشت تا ۳۴ آوازخوان را برای بیان افکار و لحن های مختلف برگزینم که هر یک جامه ای نو و دیگرگون از خیام بر تن کرده اند.

زیبایی های نهفته در رباعیات خیام و آنچه منسوب به اوست، اگر چه در مواردی با تفکرات خیام فیلسوف هم خوانی ندارد، چنان تحسین برانگیز و تاثیرگذارند که مخاطب را مبهوت و شیفته خود می سازند. تعداد رباعیات منسوب به او بسیار زیاد است و مشکل می توان گزیده ای در خور تفکرات خیام منجم، ریاضی دان، فیلسوف و شاعر برگزید. از این رو آنچه در این اثر می شنوید تنها نمایانگر بخشی از خیام بزرگ است.

کتاب‌ها[ویرایش]

  • آموزش تار و سه‌تار
  • روش‌های نوین ارکستراسیون
  • آشنایی با موسیقی مینی مالیسم
  • گزیده ی گفتگوها


از آثار شنیداری وی می‌توان به راپسودی‌ها، کوارتت‌ها، مجموعه‌ی موسیقی سمفونیک بر روی شعر شاعران کلاسیک ایران، عاشقانه‌ها، آثار ملی-میهنی و وطنی‌ها، موسیقی‌های اعتراضی و اجتماعی، آرش کمانگیر، منظومه‌ی بابک ، ایرانه ‌خانم، خسروانی‌ها، گفت و شنید، وَشتَن، آزادی، ایران جوان(وطنم)، خیامی دیگر، سوئیت ‌سمفونیک‌ها، نسیان، ای انسان، مجموعه آثار برای آنسامبل سازهای ملی ایران، مجموعه‌ی موسیقی برای کودکان، رقص شرقی، یادگار لیلی، زنانه‌ی پارسی و ... اشاره کرد.

فعالیت های دیگر[ویرایش]

  • همکاری با بیش از صد خواننده ی ایرانی
  • طراحی، چاپ و نشر تمبرهای یاد بود هنرمندان ایرانی با همکاری اداره پست ایران
  • جمع آوری و پژوهش موسیقی قالیباف خانه های ایران
  • آموزش موسیقی به کودکان در نیمه اول دهه ی هفتاد
  • راه اندازی اولین موزه موسیقی آنلاین که در همان سال اول فعالیت متوقف شد.
  • ساخت و اجرای ماسک گچی از چهره ی موسیقیدانان پیشکسوت.
  • ساخت راپسودی بر اساس موسیقی تمام اقوام ایرانی برای کوارتت و ارکستر زهی.
  • ساخت آثار سمفونیک بر اساس لالایی های ایرانی.

پیمان سلطانی داور جشنواره‌های متعددی در بخش ‌های فرهنگی– هنری و موسیقی بوده است. همچنین نشست‌ ها و مراسمی را در حوزه‌های موسیقی زنان و تجلیل از هنرمندان پیشکسوت و نقد موسیقی برگزار کرده است. او هم‌چنین پژوهش‌هایی در تاریخ موسیقی و موسیقی فولکلور ایرانی انجام داده و در برنامه های رادیویی و تلویزیونی به عنوان کارشناس و منتقد در راستای معرفی موسیقی ایران و جهان شرکت کرده است. پیمان سلطانی در نوشته‌های موسیقایی، فلسفی و انتقادی پیشین‌اش، پیرو دیدگاه فلاسفه‌ی تحلیلی (اگزیستانسیالیست‌) بوده و در آثار موسیقایی‌اش ابتدا از آهنگسازان (مدرنیست و پست‌ مدرنیست) پیشرو و آهنگسازان مکتب دارمشتات پیروی می‌کرده، اما چند سالی است که در آثارش موضوع هویت، اومانیسم، انسان شناسی و آیین ساختارگرایی را جستجو می‌کند و تلاشش نوشتن آثار خلاق بدون مرز با حفظ هویت ملی است. وی معتقد است که اعتراض به واقعیت بخشی از قطعه ی خلاق اثر هنری را تشکیل می دهد، چرا که در جامعه ی طبقاتی بسیاری از منافع از او دریغ شده است. او معتقد است هر گرایش نویی در هنر با شورش آغاز شده است و اینکه هنرمند باید تخیل اش را از محدودیت ها رها کرده و خود را در انحصار هیچ تضمینی قرار ندهد.

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ http://mohammadmirzadeh.com/.+«هنرنامه | «خنیاگران نامی» منتشر می شود». honarnameh.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  2. «زندگینامه: پیمان سلطانی (۱۳۴۹-)». www.hamshahrionline.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  3. «توضيح شهرام ناظري و پيمان سلطاني در مورد اجراي قطعه ايران جوان(وطنم)». www.nazerismusic.com. بازبینی‌شده در 2018-01-14. 
  4. «وسایل مرحوم وزیری رونمایی می‌شود»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  5. «راپسودی بختیاری منتشر شد»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  6. «زندگینامه: پیمان سلطانی (۱۳۴۹-)». www.hamshahrionline.ir. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  7. «آلبوم «ایران جوان» روانهٔ بازار موسیقی شد»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  8. «به آهنگسازی «پیمان سلطانی» و از سوی انتشارات «جامه دران»»(fa-IR)‎. به کوشش موسیقی ایرانیان. 1394-06-28. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  9. ««عاشق می‌شویم» با صدای سالار عقیلی منتشر می‌شود»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  10. «منظومه سمفونیک «گفت و شنید» منتشر شد»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  11. «آیدین آغداشلو عاشقانه‌های سعدی را با آهنگسازی پیمان سلطانی می‌خواند»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 
  12. «انتشار آلبومی با حضور 34 خواننده»(fa-IR)‎. به کوشش Musicema.com. بازبینی‌شده در 2018-01-11. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]