پیمان برلین (۱۸۷۸)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
Treaty of Berlin
SouthEast Europe 1878.jpg
جنوب‌شرقی اروپا پس از کنگره برلین
مفادکنگره برلین پس از جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷-۱۸۷۸), طی بازی بزرگ دوره دیپلماسی ابرقدرت‌ها
امضا شده۱۳ ژوئیه ۱۸۷۸ (۱۸۷۸-07-۱۳)
مکانبرلین، امپراتوری آلمان
گروه‌ها

پیمان برلین مرحله نهایی کنگره برلین (۱۳ ژوئن – ۱۳ ژوئیه ۱۸۷۸) بود که بریتانیا، اتریش-مجارستان، جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری آلمان، پادشاهی ایتالیا، امپراتوری روسیه و امپراتوری عثمانی (تحت رهبری سلطان عبدالحمید دوم) پیمان سن استفانو را در ۳ مارس همان سال به امضاء رسانده بودند. مهم‌ترین هدف این اجلاس این بود که دربارهٔ سرنوشت شاهزاده‌نشین بلغارستان - که در پیمان سن استفانو تأسیس شده بود - تصمیم بگیرد.

این پیمان منجر به رسمیت استقلال مناطق رومانی، مونته‌نگرو و صربستان و خودمختاری شاهزاده‌نشین بلغارستان گردید. در نتیجهٔ این پیمان، بلغارستان به سه بخش تقسیم شد و نقشه روسیه برای به وجود آوردن بلغارستان بزرگ ناکام ماند. بیش از همه، اتریش-مجارستان و بریتانیا از وجود چنین کشوری وحشت‌زده بودند. ولایت کوزوو نیز تحت سلطه عثمانی باقی ماند.

منابع[ویرایش]