پیمان بخارست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پیمان بخارست (۱۹۱۳))
پرش به: ناوبری، جستجو

پیمان بخارست عهدنامه‌ای بود که پس از پایان جنگ دوم بالکان میان بلغارستان و دشمنانش در ۱۰ اوت ۱۹۱۳ به میانجی‌گری امپراتوری روسیه امضاء گردید. بر طبق این عهدنامه:

  • بلغارستان بخش عظیمی از سرزمین‌های متصرفی را از دست داد.
  • پادشاهی مقدونیه از بلغارستان مستقل شد.
  • تراکیه شرقی بار دیگر به امپراتوری عثمانی بازگردانده شد.
  • بلغارستان در عوض ضررهایش، تراکیه غربی و بخشی از مقدونیه را بدست آورد و جمعیتش از ۴٫۳ میلیون به ۴٫۷ میلیون نفر افزایش پیدا کرد.
  • صربستان نیز با افزایش قلمرو خویش، جمعیتش را از ۲٫۹ میلیون به ۴٫۵ میلیون نفر افزایش داد.
  • یونان اجازه یافت متصرفاتش را نگه دارد.
  • ناحیه اپیروس شمالی به کشور آلبانی الحاق یافت.[۱]

نتایج[ویرایش]

این عهدنامه به دو دستگی کشورهای بالکان انجامید؛ به طوری که در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ میلادی) بلغارستان و عثمانی به امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان پیوستند و در مقابل، کشورهای یونان، صربستان و رومانی طرف متفقین را گرفتند. همچنین در نتیجه این عهدنامه موقعیت اتحاد مثلث در بالکان ضعیف گردید چرا که صربستان به قدرتی بزرگ تبدیل شده بود و ممکن بود مرکز وحدت بالکان بشود، یونان و رومانی رابطه حسنه‌ای با هم برقرار کرده بودند، بلغارستان از امپراتوری اتریش-مجارستان دلسرد شده بود و آلمان به خاطر اینکه مانع دخالت اتریش مجارستان شده بود خود را ملامت می‌کرد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. http://en.wikipedia.org/wiki/Treaty_of_Bucharest_(1913)
  2. نقیب‌زاده، احمد، تاریخ دیپلماسی و روابط بین‌الملل، نشر قومس، ۱۳۸۸: تهران..